Zjef Vanuytsel

Delen S
Bekijk DiscografiesLees Biografie
Ik had het leven lief!
De zingende bouwmeester

De zotte morgen in de Lage Landenlijst

Radio 1 organiseerde in de maand oktober van 2016 samen met het Nederlandse Radio 5 en de Taalunie "De Lage Landenlijst". Deze gemeenschappelijke muzieklijst met de beste nummers uit Vlaanderen en Nederland is een primeur in de radiogeschiedenis. Sinds maandag 3 oktober konden luisteraars uit Vlaanderen en Nederland hun stem uitbrengen op een suggestielijst van 100 nummers. Op zaterdag 15 oktober presenteerde Jan Hautekiet samen met Hans Schiffers van Radio 5 van 9.00 u. tot 18.00 u. de radiouitzending vanuit Baarle-Nassau, pal op de grens van Vlaanderen en Nederland. De luisteraars van Radio 1 en de Nederlandse zender NPO Radio 5 verkozen "Pastorale" van Ramses Shaffy en Liesbeth List tot het mooiste nummer van "De Lage Landen". “ De zotte morgen” van Zjef Vanuytsel belandde op de zevende plaats.

Een leven vol muziek

Op 4 februari 2016 werd Zjef Vanuytsel in het Kursaal van Oostende postuum opgenomen in "De Eregalerij" voor een Leven vol Muziek. Zijn dochter Barbara was aanwezig tijdens de live show. Dirk Blanchaert bracht een eigen versie van "De Zotte Morgen" en Micheline Van Hautem zong "Ik weet wel mijn lief", in duet met een virtuele Vanuytsel. Die versie verschijnt op 20 februari op single op het Silvox-label en staat binnen de kortste keren in de Vlaamse Top 50.

Zjef hoort samen met Jan De Wilde bij de mensen die mij goesting hebben gegeven om ook op te treden.

Urbanus

Afscheid

Zaterdag 9 januari 2016 werd afscheid genomen van Zjef Vanuytsel in gemeenschapszaal "De Egger" in Scherpenheuvel, een gebouw door Zjef ontworpen. Honderden vrienden, symphatisanten en familieleden namen ingetogen afscheid van hem. Zijn collega's waren erg gul in hun afscheidswoorden. "Zjef hoort samen met Jan De Wilde bij de mensen die mij goesting hebben gegeven om ook op te treden. Het zijn mijn oervaders van wie ik het vak heb geleerd", aldus Urbanus. Johan Verminnen vond dat Vanuytsel, samen met Wannes Vandevelde, Walter De Buck, Wim Decraene en Luc Devos heeft plaatsgenomen in die enige echte eregalerij. Jan Cuyvers, die Vanuytsel begeleidde als drummer, herinnerde zich dat Vanuytsel zich niet graag als een kleinkunstenaar bestempeld zag: "In het Frans noemen ze dit genre chanson zei hij dan altijd. Hij heeft in Vlaanderen alleszins de kleinkunst opengetrokken tot het luisterlied", aldus Cuyvers, die het onvergetelijk vond dat Vanuytsel tijdens zijn laatste optreden in Heusden-Zolder op 1 maart 2015 zijn muzikanten voor het bisnummer voor het eerst allemaal een hand gaf. De uitvaartplechtigheid eindigde met een langdurig applaus voor Lucy, de weduwe van Vanuytsel, die méér dan vijftig jaar aan zijn zijde stond.

Zjef Vanuytsel is niet meer.

Na een langdurige strijd tegen kanker, is singer-songwriter en chansonnier Zjef Vanuytsel op woensdag 30 december overleden in het UZ Gasthuisberg te Leuven. Zjef was 70 jaar. Hij laat zijn vrouw en twee kinderen achter. Zijn overlijden lokte veel reacties uit. "Ik zal hem vooral herinneren als muzikant van zijn grandioze debuutalbum "De zotte morgen". Hij heeft dat nooit meer overtroffen, maar hij is zijn eigen weg gegaan. Hij is architect geworden, ik beeldhouwer", aldus Willem Vermandere. Jan De Wilde stond in het begin van zijn carrière dikwijls op dezelfde affiche als Vanuytsel. "We hadden eind de jaren zestig nog geen groot repertoire en organisatoren boekten meer dan een artiest om een avond te vullen. Zo stonden we dikwijls samen op het podium", aldus De Wilde. Zij raakten bevriend en gingen samen met vakantie. "Jef Vanuytsel maakte romantische muziek met mooie metaforen. Hij bezong onder meer het goede leven. Hij was zelf een "goede lever", die onmogelijk goed afscheid kon nemen. Ik ben opgelucht dat zijn lijden voorbij is", besluit De Wilde. "Een van de grote kleinkunstzangers uit mijn jeugd is gestorven", zegt Vlaams minister van Cultuur Sven Gatz. Vlaams minister-president Geert Bourgeois deelt op Twitter zijn "herinnering aan veel zotte morgens", terwijl vicepremier Kris Peeters afscheid neemt van een "kleinkunsticoon". Voor de Vlaamse minister van Cultuur Sven Gatz was Jef Vanuytsel een van de grote namen uit de Vlaamse kleinkunstwereld van de jaren zeventig. "In 1970 debuteerde hij met "De zotte morgen. In de canon van onze kleinkunst verdient die klassieker een absolute ereplaats", meent Gatz. Hij plaatst Zjef Vanuytsel op gelijke hoogte met zangers als Johan Verminnen of Raymond van het Groenewoud .

Ik vind nog altijd dat de eerste plaat "De Zotte Morgen" een mijlpaal is in de wereld van het Nederlandstalige lied.

Johan Verminnen over 'De zotte morgen'

Integraal

Begin december 2014 verschijnen op het Universal-label Zjefs zes albums plus de bonus-dvd met VRT-materiaal in de verzamelbox "Integraal".

Lief en leed

Begin 2014 gaat Zjef op tournee met de voorstelling 'Lied en leed' samen met zangeres Micheline Van Hautem, bekend van haar Brelinterpretaties. De aftrap wordt gegeven met een try-out in "De Roma" te Borgerhout. Ook al heeft Zjefs stem wat aan kracht ingeboet, het publiek geniet als vanouds met volle teugen en, ondanks het gebrek aan media-aandacht, wordt ook de rest van de tournee een uitverkocht succes.

Geen Nekka Nacht 2013 voor Zjef

Begin 2013 laat Zjef weten dat hij opnieuw een jaar lang afwezig zal zijn op de Vlaamse podia door een operatie. Dat houdt ook in dat hij zijn geplande optreden op 19 april tijdens de twintigste editie van "Nekka Nacht" moet afgelasten. De jonge Niels Boutsen van Stoomboot brengt die avond echter een ingetogen en originele versie van De Zotte Morgen als eerbetoon aan Zjef.

Houten kop

Zjef Vanuytsel zingt 'Houten kop' in Het Muziekcafé

Benefiet

In 2011 treedt Zjef op in de "Stadsschouwburg" van Leuven tijdens een benefietconcert ten voordele van kankeronderzoek. "Omdat ik tijdens mijn behandeling heel wat respect heb gekregen voor de mensen die mij verzorgden. Zij blijven de hele tijd in de schaduw, maar verrichten bergen werk. Het lijkt mij maar logisch dat ik iets voor hen terug doe. Het is dankzij hen dat ik weer op de planken sta".

Gevoelige jongen

Zjef Vanuytsel op Nekka 2009

Ik weet wel mijn lief

Zjef Vanuytsel op Nekka 2009

Tussen Antwerpen en Rotterdam

Zjef Vanuytsel op Nekka 2009

Ouwe makkers

Zjef Vanuytsel, The Lau en Jan De Wilde op Nekka 2009

Nekka 2009

In 2009 is Zjef de centrale gast tijdens "Nekka" in het "Sportpaleis" van Antwerpen. Artiesten zoals Boudewijn de Groot, Jan De Wilde, Thé Lau en Sarah Bettens serveren een onvergetelijk muzikaal festijn. Een eervolle vermelding gaat naar het optreden van Zjef met Yevgueni. Ook applaus kreeg het duet met Sarah Bettens. Zjef zong met haar het liedje Als je zo maar weg zou gaan. Het liedje Ouwe makkers zingt hij samen met Jan De Wilde en The Lau.

'De zotte morgen' in De Eregalerij

Maandag de tiende november 2008 wordt in het "Casino Kursaal van Oostende" De zotte morgen toegevoegd aan de "Eregalerij" van Radio 2 en Sabam.

Ik hoop ooit in de anonimiteit te kunnen voortleven, maar mijn liedjes gun ik alle aandacht die zij verdienen.

Zjef Vanuytsel in De Eregalerij

Ik heb het leven lief! Als muzikant heb ik altijd een vrij bestaan gehad. (...) Als er nu nog een aantal mooie jaren in het verschiet liggen, kan ik niet anders dan tevreden zijn!

Zjef Vanuytsel in De Morgen

Ouwe makkers

Eind 2007 ligt er eindelijk nog eens een nieuw album "Ouwe makkers" in de winkel. Zoals steeds zingt Zjef liedjes over de dingen des levens. Warme liedjes, gebracht en geschreven met heel veel enthousiasme. Liedjes als: Als je zomaar weg zou gaan, Stil in de Kempen, Het evenwicht, Lief en leed en Gevoelige jongen. Zjef brengt zijn nieuwe cd ook live tijdens zijn tour de chant. Er volgen succesvolle, uitverkochte tournees langsheen concertzalen over het hele Vlaamse land maar ook op de podia van Dranouter en de Gentse Feesten.

Ik dank alle muzikanten, producers en technici waarmee ik ooit mocht samenwerken en het talrijke en warme publiek waarvoor ik ooit mocht optreden.

Dank

Verzamelbox

In 2007 brengt de platenfirma Universal vijf elpees van Zjef op cd uit, een heuse verzamelbox. Als extraatje is er bij de box de dvd "Live op de BRT" met unieke versies van onder meer De zotte morgen, De stilte van het land en Ik ben niet klein te krijgen. Daarnaast ook een viertal interviewfragmenten en een aantal fragmenten uit het programma "Mijn grote liefde heet muziek".

covers van 'De zotte morgen'

Samen met het orkest Il Novecento onder leiding van Robert Groslot blikt Hans de Booij in 1992 voor zijn cd "Vlaamse Helden" een cover in van De zotte morgen. Zotte Morgen heet de cover die Dirk Blanchart in 1998 opneemt voor zijn album "Schietstoel". Een jaar eerder had Dirk Denoyelle voor zijn album "De kleinkunstwereld van Dirk Denoyelle" samen met Zjef een bewerking geschreven van De zotte Morgen met als titel De Zoo van Morgan.

Mijn grote liefde heet muziek

'Mijn grote liefde heet muziek' was een muziekprogramma van Eén met Zjef Vanuytsel als centrale gast.

Voetbal

In 1986 is er de single Voetbal in een productie van Luc Verschueren, die toen op de zondagavond van 17.00 u. tot 19.00 u. het populaire Radio 2-programma "Sportkaffee" presenteerde. Over die productie wil Luc het volgende kwijt: "Vanuytsel is altijd een geweldige voetbalfan geweest en nog liever was hijzelf Rode Duivel geweest. Hij heeft ook lang gevoetbald, gezellig onder vrienden. (...) Bij zo'n match onder vrienden is tussen hem en mij het idee gerijpt om een single over voetbal uit te brengen. Hij had een liedje over voetbal, een vlot deuntje, en dan hebben we er een paar, toen actuele, uitspraken van Rik De Saedeleer aan toegevoegd."

Bouwmeester Zjef Vanuytsel

Zjef heeft zich, ondanks zijn naam, in de wereld van de architectuur moeten bewijzen. Hij begon schoorvoetend met kleine verbouwingen. Geleidelijk aan begon hij villa's te ontwerpen om zo te evolueren richting het ontwerpen van openbare gebouwen. Trots is hij terecht op het gemeenschapscentrum "De Markten" in Brussel, alsook het "Nero-café" in Hoeilaart en de gemeentehuizen in Drogenbos, Bertem, Lubbeek en Huldenberg. Hij is ook de scheppende ziel achter de administratieve centra in Steenokkerzeel en Hoegaarden. De zanger en de architect vallen op het einde van zijn architectuurcarrière trouwens samen wanneer hij het cultureel centrum in Scherpenheuvel "Den Egger" mag ontwerpen. Het wordt een van de betere concertzalen in Vlaanderen waar architectuur, muziek en functionaliteit mekaar zullen vinden. Bij zijn comeback op de Vlaamse podia zal Zjef er zijn première geven. Welke artiest in Vlaanderen kan dit zeggen: "spelen in een zaal die ik zelf ontworpen hebt".

Tederheid

Zjef trakteert ons in 1983 op de elpee "Tederheid". De liedjes op dit album zijn erg autobiografisch zoals in Mijn twee kindertjes, Mijn beste vriendin, Schuldig en het prachtige Winter. Zjef heeft intussen zijn architectenkantoor opgestart en probeert dat zo goed en zo kwaad als het kan te combineren met zijn carrière als zanger. Maar lang houdt hij dat niet vol en besluit in het midden van de jaren tachtig zijn zangcarrière de rug toe te keren.

Mijn beste vriend

In 1979 is Willy Sommers druk bezig met de opname van zijn elpee "Zing een liedje in je moedertaal". Willy was in die tijd de kritiek op de kwaliteit van zijn Nederlandstalige teksten grondig beu. Hij werkte toen nauw samen met producer Roland Verlooven en die vond het geen slecht idee qua tekst eens te rade te gaan bij Zjef Vanuytsel waarvoor Roland onder meer de elpees "De Zotte Morgen" en "De Stilte van het land" had geproduceerd. Zjef schreef speciaal voor Willy de tekst bij het liedje Mijn beste vriend. Toen Willy in 1985 een eigen huis wilde bouwen, stapte hij zonder lang na te denken naar architect Vanuytsel, die met veel plezier de villa van Willy heeft ontworpen.

De stilte van het land

Zjef Vanuytsel op Nekka 78

Ik ben niet klein te krijgen

Zjef Vanuytsel op Nekka 78

De stilte van het land

In 1978 verschijnt het album "De Stilte van het Land". De titel sluit mooi aan op de verhuis van Zjef. Het gezin Vanuytsel is intussen uitgebreid met een zoon en vervolgens een dochter. Zij verlaten Brussel en gaan in Neerijse wonen. Zjef heeft hier een vierkantshoeve gekocht die hij volledig restaureert. Hier geniet Zjef met volle teugen van de stilte, de stilte van het land. Hij brengt op dit album vooral een hommage aan zijn nieuwe biotoop. Op de radio horen we vaak Tussen Antwerpen en Rotterdam en Laat alleen mijn goede vrienden over de revue passeren.

Houten kop

Houten kop

De zanger

In 1976 is er op het Philips-label de elpee "De zanger" met tien liedjes die Zjef geschreven heeft. Met o.m.De stad gaat slapen, Brussel ik hou van jou en Soms wanneer jij er niet bent. Zjef vertelt: "We werden een beetje overmand door de overvloed aan middelen die we in de studio ter beschikking kregen. In die zin ademt de elpee ook de tijdsgeest van de late jaren zeventig. Spijt heb ik niet. Het was zoeken, experimenteren. Vallen en opstaan ook. Als ik nu naar die plaat luister, hoor je een overdosering. Een nummer als De stad gaat slapen zou ik meteen opnieuw willen opnemen, maar dan veel soberder."

Salut en de kost

In 1974 schrijft hij de titelsong voor de film "Salut en de kost" van regisseur Patrick Lebon met in de hoofdrollen onder anderen Joris Collet, Romain Deconinck en Hanny Vree.

Voor het eerst op Nekka

In 1973 staat Zjef voor de eerste maal op de affiche van "Nekka". Hij deelt de zevende oktober het podium van het "Sportpaleis" in Antwerpen met onder anderen Armand, De Elegasten, Ivan Heylen en Willem Vermandere.

Er is geen weg terug

In 1973 pakt Zjef Vanutsel uit met zijn tweede album "Er is geen weg terug". De opname klinkt professioneler, het studentikoze is wat verdwenen. Op "Er is geen weg terug" serveert Zjef twaalf liedjes met naast de titelsong onder andere Zal je dan nog voor me zorgen, Toch is ze zo lief, De idioot van de vrede, Langs de spiegels van de tijd en Omstreeks middernacht. Het is opnieuw een sfeerplaat, maar er klinkt wat meer weemoed tussen de groeven. De liedjes zijn intiemer, minder toegankelijk, en twijfel en onzekerheid zijn in de teksten geslopen. Het succes is nog groot, goed voor een gouden exemplaar, maar steekt toch wat af tegen de monsterverkoop van zijn eerste plaat.

High society

Zjef Vanuytsel op Nekka 72

Buitenlands succes voor 'De zotte morgen'

Ook Nederland reageert op het succes van De zotte morgen. Zjef gaat daar in enkele kleinere clubs optreden. Op uitnodiging van Willem Duys treedt hij op in diens populaire tv-show "Voor de vuist". Daar blijft zijn buitenlandse poging niet bij. Enkele liedjes worden in het Duits vertaald door Thomas Woitkewitsch, die zijn kunnen al bewezen had door Herman van Veen van Duitse teksten te voorzien. Ik weet wel m'n lief werd in het Duits vertaald, maar het succes in Duitsland werd niet wat Zjef ervan verwacht had.

In het leger

Net toen het succes van zijn eerste elpee 'De zotte morgen' de kop opstak, moest Zjef naar het leger. Een periode waar hij niet zo gelukkig op terugkijkt. Gelukkig had hij een commandant die van muziek hield. Eenmaal die periode achter de rug, kon hij zich voor het volle pond met zijn zangcarrière bezighouden en aan een rist live-optredens beginnen, want zijn agenda puilde letterlijk uit.

Aanstormend Nederlandstalig talent

Aan het begin van die boeiende jaren zeventig had je in Vlaanderen het aanstormende talent Johan Verminnen die de kop boven water stak. Samen met hem, Jan De Wilde, Raymond Van het Groenewoud en Kris De Bruyne voelde Zjef een band. Zij waren allen op zoek naar een nieuwe klankkleur in het Nederlands. Dat linkte hen aan elkaar. Zij voelden de behoefte om liedjes te maken met meer inhoud, met andere invalshoeken dan je door de bank hoorde. Volgens Zjef was Vlaanderen nog een braakliggend land, waar de muzikale voorgeschiedenis niet verder reikte dan Cor Vander Goten en Miel Cools. Dat waren tot dan toe hun Vlaamse schoolvoorbeelden. Het was aan de nieuwe lichting om een eigen richting te zoeken.

Voor mij hoort Jacques Brel bij de allergrootsten. Ik was zo graag met hem eens een nachtje doorgezakt om zijn kijk op de dingen te horen.

Jacques Brel

Jacques Brel

Tijdens zijn middelbare studies schreef Zjef zijn eerste liedjes. Meestal Nederlandstalige teksten op bestaande Engelse hits. The Beatles boeiden hem en qua kleinkunst vooral Jaap Fischer. Wanneer hij op zekere dag Jacques Brel op televisie ziet, staat hij als aan de grond genageld. De thema’s, de teksten, de passie waarmee Brel zingt, grijpen Zjef meteen naar de keel. Hij ontmoet Jacques Brel tijdens een benefietavond voor de toenmalige, bijna failliete "Ancienne Belgique". Ik herinner het me nog goed: voor mij op de eerste rij zat prinses Paola, omringd door haar hofhouding, achter mij een symfonieorkest en ik daartussen in de schijnwerpers, met alleen maar mijn gitaar en met een minimum aan monitoring. Knikkende knieën, klamme handen en zenuwen die door je keel gierden. Ik heb na afloop met Brel enkele blikken en woorden van verstandhouding gewisseld, als reactie op het overdreven protocollair gedoe op het einde van de voorstelling._"

Nog meer prijzen voor 'De zotte morgen'

Zjefs prijzenkast raakt rijkelijk gevuld, onder meer in 1970 met de "Erasmusprijs" en het jaar nadien met de "Grote Prijs van de Belgische Variété-critici".

De zotte morgen

De zotte morgen

Ik trad tot midden de jaren zeventig op in kleinere theaterzalen en in jeugdclubs. Die werden door vrijbuiters uitgebaat en door de plaatselijke notabelen als oorden van verderf beschouwd.

Optreden in de jaren 70

Het succes van 'De zotte morgen'

Het album "De Zotte Morgen" gaat meer dan honderdduizend keer over de toonbank, goed voor platina dus. Een carrière als architect bergt Zjef op voor later. Zijn ouders fronsen hun wenkbrauwen, maar het overweldigende succes van hun zoon compenseert hun ontgoocheling meteen. Hij profiteert van het feit dat aan het begin van de jaren zeventig de jeugdclubs en de culturele centra als paddenstoelen uit de grond schieten. Hij palmt zijn publiek in met zijn wat hese stem en zijn bijna in parlandovorm gebrachte melodieën. Wel merkt hij in het begin dat hij wat moet uitkijken met zijn teksten in een nog relatief conservatief Vlaanderen. De chansongeneratie was jong en rebels en de brave dorpspastoor of onderwijzer had het daar niet altijd even makkelijk mee.

De zotte morgen

In 1968 krijgt Zjef van Philips een platencontract aangeboden. Zjef is een perfectionist en laat dat meteen voelen. Hij laat zich niet de les lezen door de directie, van welke platenfirma dan ook. Zjef wacht twee jaar en vindt dan de tijd rijp om een eerste elpee op te nemen. Zjef zat net midden in de examenperiode en moest ook nog zijn eindwerk afronden. Dat eindwerk wordt koudweg drie weken aan de kant geschoven. Twaalf liedjes worden ingeblikt met voorop als earcatchers De Zotte Morgen en Houten Kop. Die liedjes wisselden pas van plaats nadat Roland op de idee kwam die nummers in elkaar te laten overvloeien als betrof het een conceptelpee. De Zotte Morgen schreef Zjef deels op de trein van Brussel naar Mol. Na zijn middelbare studies op internaat kon hij in Brussel lekker uitbreken, kwam hij in een ongelooflijke sfeer van zich vrij voelen terecht. Op stap gaan met je vrienden en zuipen tot in de vroege uurtjes, terwijl in de buurt van het Noordstation de eerste reizigers arriveren en zich oplossen in de drukte van toeterende auto's en overvolle trams. Dat maakte op hem, een jongen geboren in de stille Kempen, een enorme indruk, die hij koste wat het kost in een tekst moest gieten. Voor zijn vrouw, die hij in Brussel had leren kennen waar zij de afdeling binnenhuisarchitectuur volgde en met wie hij in 1969 trouwt, schreef Zjef het beklijvende Ik weet wel m’n lief en al even opvallend op die eerste elpee is de song Hop Marlène, een lied dat in een tangoritme was geschreven, maar uiteindelijk in een soort hot–club-de-France- stijl werd opgenomen, en het kritische High Society, op aanraden van arrangeur Frans Ieven en producer Roland Verlooven.

Troubadoursavond - BRT 2 Omroep Brabant

Zjef Vanuytsel zingt 4 liedjes tijdens een Troubadoursavond, georganiseerd door BRT2 Omroep Brabant in een zaal 'Patria'. Zjef zingt 'Wie zijn ze', 'Houten kop', Hop Marlene' en 'Liliane'. Hij zingt tijdens deze opname voor het eerst 'Hop Marlene'.

Eerste liedjes bij Radio 1

Vanaf het midden van de jaren zestig, nog voordat hij zijn eerste plaat had opgenomen, kan Zjef al rekenen op zijn eerste schare fans. Radio 1-producer Jan Geysen heeft hem daarbij meer dan zomaar een handje geholpen. Radio 1 was van plan enkele opnamen van nieuw talent dat ze hadden ingeblikt op een compilatie-elpee uit te brengen, maar platenfirma Philips vond het beschikbaar oeuvre van Zjef Vanuytsel zo goed dat ze een ganse elpee met hem wilden opnemen.

Parodie Ferre Grignard

Zjef Vanuytsel maakt een parodie op Ferre Grignard. Zjef is dan lid van het cabaretgezelschap Brustukadorusch

Architectuurstudies in Brussel

Na zijn middelbare studies trekt Zjef Vanuytsel naar het Sint–Lucasinstituut in Brussel om daar architectuur te gaan studeren. In de jaren zestig een licht rebels broeinest waarnaar heel wat creatieve geesten hun weg vinden. Tijdens die studiejaren geraakt hij verknocht aan de muziek van de jonge Bob Dylan en de Angelsaksische hits van het moment. Liedjes schrijven was voor Zjef niet zo gemakkelijk, want je had in die tijd qua voorbeelden niet veel helden in het Nederlandstalige gebied rondlopen. Aanvankelijk houdt hij het bij een bluesgetint repertoire waarmee hij schoorvoetend optreedt en durft almaar vaker eigen liedjes te zingen. Het stond voor Zjef wel van in het begin vast dat hij in het Nederlands zou zingen.

Wij waren de kinderen van de laatste generatie die men nog had proberen te verfransen en wij zochten naar onze eigen identiteit. Maar zelf ben ik nooit een flamingant geweest.

Geen flamingant

De eerste muzikale levensjaren.

Zjef Vanuytsel werd de zesde juli 1945 in Mol geboren. Hij moest thuis de aandacht delen met zijn zeven jaar jongere zus. Zjefs vader hield zich in zijn vrije tijd bezig met het organiseren van bonte avonden. Hij schreef sketches en liedjes die hij voorzichtig met de anderen meezong, want aan zangtalent ontbrak het hem compleet. Om de vier à vijf maanden werd er in het dorp zo'n bonte avond georganiseerd en zat Zjef op de eerste rij. Vader schreef grappige verhaaltjes en presenteerde die ook. Langs moeders zijde werd er vooral door de tantes duchtig op los gezongen. Thuis stond de radio dan wel aan, maar het duurde tot Zjef zo'n jaar of veertien was vooraleer hij aandacht aan de muziek ging besteden. In het lager onderwijs mocht hij wel regelmatig vooraan in de klas een liedje voorzingen dat hij van zijn vader had geleerd. Van de gitarist van de groep die de bonte avonden begeleidde, leerde Zjef zijn eerste akkoorden.