Wim De Craene

Wim De Craene ... Is ook Nooit Weg

Met zijn band trekt Wim De Craene in 1977 de studio in voor de opname van het album "Wim De Craene ... Is ook Nooit Weg". Aan de plaat wordt meegewerkt door 3 arrangeurs: Steef Verwee, Mike Herting en Tars Lootens, die ervoor zorgen dat de plaat qua klank rijkelijk varieert. De arrangementen klinken door de bank behoorlijk sober. Wim kiest deze keer voor haast uitsluitend eigen composities. De melodie van Canon schreef hij samen met Jan De Vuyst. Herting is nogal tuk op jazzrock en Wim laat hem dan ook graag zijn gang gaan in de instrumental Call-Out die behoorlijk opvalt tussen de rest. Ook vrij jazzy klinkt het nummer Psilocybe Mexicana. Als je goed de oren spitst, hoor je dat Wim over mushrooms zingt en daar hoeven we geen extra uitleg bij te geven. Veel gedraaid uit deze langspeler is Mensen van achttien dat Wim vol overtuiging samen met Della Bosiers zingt. Als single wordt gekozen voor Marcellino, gekoppeld aan een remake van Stad, dat een heel andere invulling krijgt dan op zijn eerste elpee.