Willy Sommers

Zeven anjers, zeven rozen

In maart 1971 neemt Willy het plaatje Het is weer morgen op, een vertaling van een Spaans liedje van Juan Pardo op tekst van Hugo Raspoet, die toen als kleinkunstenaar een degelijke reputatie genoot, zodat Willy ook op Radio 1 te horen was. Het nummer werd trouwens vaak geprogrammeerd, maar het werd geen commercieel succes. Vogue was erg ontgoocheld, maar er wordt toch beslist om in de zomer een nieuwe single uit te brengen.

Voor de opvolger wordt als A-kant, om diezelfde radiozenders gunstig te stemmen, gekozen voor het uptempo poppy nummer Gina, dans met mij. Maar er moet nog een B-kant worden geschreven. Roland had in zijn schuif nog een slow liggen die hij ooit eens geschreven had op een nacht dat hij de slaap niet kon vatten. In sneltempo zet hij Zeven anjers, zeven rozen aan de livingtafel op papier.

Roland voelt tijdens de opname in een piepkleine studio in Brussel meteen dat ze een hit te pakken hebben. Die hit komt er zonder hulp van de radio, maar wel dankzij de vele Vlaamse jukeboxen. In heel wat van die Vlaamse cafés werd in die tijd immers beslist welke singles de Vlaamse hitlijsten zouden halen en dat werd die zomer Zeven anjers, zeven rozen. Sommers staat negentien weken na elkaar op nummer één en de single gaat in Vlaanderen meer dan honderdduizendmaal over de toonbank.