Willem Vermandere

Altijd iemands vader, altijd iemands kind

In 2006 verschijnt er op het Universal-label "Altijd iemands vader, altijd iemands kind". In zijn vertellingen en liedjes schetst hij het leven met zijn zoet en zuur. De rode draad van het album vormen de twee wereldoorlogen. Vooral de Eerste Wereldoorlog liet diepe sporen na in België. Door middel van prachtig klarinetspel, liedjes en in West-Vlaams dialect vertelde anekdotes uit Vermanderes herinneringen aan overleden soldaten en hun nabestaanden, de smerige loopgraven en bloedige veldslagen. Een hedendaagse boodschap zit verpakt in Mijne Jezus is ne Jood, waarin de idealist zich met een knipoog verzet tegen racisme en onverdraagzaamheid. "In de westhoek van Vlaanderen wonen en niet van den oorlog zingen, dat kan niet. Hier zit elk huis nog vol verhalen van veertien-achttien en ook van 'dien tweeden'. Wandel langs de kerkhoven, die littekens in ons landschap, lees de namen van al dat afgeknakt jong leven. Die waanzin zullen we nooit begrijpen. Laat mij bidden en blindelings klarinet spelen en vertellen van Lampernisse tot Aubréville over Argentinië. Pelgrimeer met mij mee van Verdun naar Vladslo, van Ieper naar Diksmuide. Kniel neer in Flanders Fields en beklim de IJzertoren en kijk uit over onze rusteloze wereld. Hoor hoe de wind klaagt over dit vlakke land. Hier moet je wel zingen. Hier mag je zelfs een vuist maken ten vrede", dixit Willem. Met dit album staat hij de dertigste september op de zevenendertigste plaats in de Ultratop Album 200.