Willem Vermandere

Bange blanke man

In Vermanderes liedjes valt het op dat daarin niet alleen de littekens van de twee wereldoorlogen blijven doorklinken, ook zijn herhaaldelijk ongenoegen over het almaar toenemende extremisme is aanwezig. Een chanson als Bange blankeman pleit voor meer verdraagzaamheid tegenover de gekleurde medemens. "'k Zag Turken aan de Schelde, Marokkanen in de stad van Gent. En 'k hoord' op de markt van Brussel Algerijnen met een vreemd accent. In Keulen zag ik Chinezen, magere mannen uit Pakistan. In Londen sikhs van India met nen dikke tulband an. Al de kinderen van Moeder Eerde, op charango en met gamelan, ze zingen en roepen aan ons deure: doe open, bange blankeman." Vermandere schreef dat nummer nadat Jari Demeulemeester van de Ancienne Belgique hem gevraagd had een liedje over Brussel te schrijven, maar dat lukte niet. Pas nadat hij vijf dagen daar had doorgebracht naar aanleiding van zijn tournee "Een avond in Brussel", lukt het hem iets later wel. Het wordt een protestlied tegen racisme en xenofobie. Het Vlaams Blok nam het kwalijk.