Willem Vermandere

Vier

In 1973 brengt Vermandere zonder lang te hebben nagedacht over een geschikte titel zijn vierde elpee op de markt, "Vier". De plaat zet in met Den tjoolder en bevat vervolgens liedjes als Margriete van Piere Maertens, Le tour du monde, Psalm tot en met Litanie. Voorlopig blijven de hitlijsten ver uit de buurt. Ook deze keer zet hij zich voor het volle tekstuele pond in. Dan is het drie jaar wachten tot hij op het Decca-label uitpakt met het album "...Met mijn simpel lied". De oorlog is ook deze keer niet ver weg in Duits kerkhof en Duizend soldaten, dat hij samen met Guido Desimpelaere schrijft en waarbij een gitaarbegeleiding volstaat. "Laat de bom'n nu maar zwieg'n en dat 't gras niets vertelt en de wind moet 't ook maar nie zing'n dat julder'n dood tot niets hè geteld, dat woaren al te schrik'lijke dingen." Beide liederen gaan over de Groote Oorlog (de Eerste Wereldoorlog) in West-Vlaanderen. Dit thema zal regelmatig in zijn teksten opduiken. Daarnaast het gevoelige 'k Zie mijn lief zo geiren en Mijn stamcafé. Het West-Vlaamse dialect viert op deze plaat nog steeds hoogtij.