Willem Vermandere

Uit het klooster

Vier jaar lang was hij dus een pater in wording, maar wel eentje die graag boeken van Henry Miller las en "Zuster Virgilia" van Gerard Walschap, liever dan de Bijbel, en graag liedjes schreef. Dat bracht hem op andere ideeën dan de vereiste religieuze. Hij had stilaan de weg naar zichzelf gevonden. De gitaar, de beitel, het potlood: dat waren de dingen die hem in de kern van zijn ziel raakten. Zijn studies konden voor hem de pot op. Hij beslist in 1963 zijn pij aan de wilgen te hangen. Er gaat nadien een heel nieuwe wereld voor hem open. Achteraf beschouwd vormt die periode voor hem een enorme bron van rijkdom, een fase die hij zelfs niet uit zijn leven wil wissen. Hij ligt wel wat in de clinch met de katholieken, want voor hem is de Bijbel een bundeling van sagen, fabeltjes en mythen waar veel mensen troost in vinden. Willem stapt dus uit het klooster en gaat, als een soort verlengstuk van die plots afgebroken roeping, godsdienstwetenschappen aan het Grootseminarie in Gent studeren.