Will Ferdy

Delen S
Geboren in Gent
op 9 maart 1927
Werner Ferdinande
Bekijk DiscografiesLees Biografie
"Ik heb een mooi leven gehad. Mijn hele carrière was een droom. Het maakt me diep gelukkig!”
Meer dan 65 jaar op de planken

Will Ferdy 90

Op 9 maart 2017 wordt Will Ferdy 90. Dit wordt gevierd met een “Lunch & Concert” op zondag 12 maart om 12.00u. in het "Lindner Hotel" te Antwerpen. Hij wordt die namiddag in de vocale bloemen gezet door Lissa Lewis, Jurgen De Smet, Yvette Ravell, Lilly West, de Melando’s, Phil Hunter, Mark Riské, Danny Sinclair, Bobby Setter, Patrick Fakkel en Johan Bracke die allen uitsluitend songs uit het repertoire van Will zullen vertolken. Het geheel wordt afgerond met een mini-concert door Will Ferdy zelf, volgens velen de grondlegger van het Nederlandstalig lied in Vlaanderen.

Yvette Ravell zingt Will Ferdy

Voor zijn 89ste verjaardag vroeg Will Ferdy aan Yvette Ravell om op zijn verjaardagsfeest een paar nummers te komen zingen. Yvette ging daar natuurlijk graag op in, maar als verrassing besloot ze om nummers van hemzelf te zingen in plaats van nummers uit haar eigen repertoire. Will was zo ontroerd hierdoor dat die dag de idee is ontstaan om een volledig album op te nemen , "Yvette Ravell zingt Will Ferdy", dat op 7 oktober 2016 wordt uitgebracht. "Het was voor mij niet simpel om een nummer als single aan te duiden", aldus Yvette. "Het zijn allemaal moderne arrangementen van Wills klassiekers geworden. Mijn singlekeuze is uiteindelijk op "Kom Dans Met Mij" gevallen. Door het tempo te veranderen, heeft het nummer niets aan sfeer ingeboet en klinkt het meer up-to-date."

"Ik heb een mooi leven gehad. Mijn hele carrière was een droom. Het maakt me diep gelukkig!”

Will Ferdy in Het Nieuwsblad

Reyers Laat

Will Ferdy blikt terug op zijn carrière in Reyers Laat.

Nu en toen

In 2013 besluit Will Ferdy om tegen de zomer van 2014 een definitief punt achter zijn carrière te zetten. Hij zal dan zevenentachtig zijn. Hij wil in schoonheid afronden en doet dat met de theatertournee Nu en Toen, daarin begeleid door toetsenist Jürgen De Smet. De negende maart 2013 brengt hij nog het album Nu en toen uit met daarop nieuwe liedjes als Liefde heeft duizend namen en Die vriendschap van jou.

Liefde heeft 1000 namen

Will Ferdy brengt Liefde heeft 1000 namen in de villa van Marcel Vanthilt.

Zijn 80ste verjaardag

In 2007 wordt Ferdy tachtig en viert dat met het album Will Ferdy 80, een leven vol muziek. Twintig tracks met als hekkensluiters de sketches Peterke ga eens op die stoel staan en Flup de facteur.

Het jaar nadien glimlachen wij even nostalgisch wanneer wij Will aan de zijde van Jo Leemans zien opduiken in het Eén- programma Zo is er maar Eén met hun versie van Het kleine café aan de haven van Vader Abraham.

De tiende oktober staat hij op de planken van de Bourlaschouwburg als feestvarken tijdens het galaconcert 60 jaar Will Ferdy. Er is dan ook het album Voor elk moment - 21 gouden liedjes uit zijn zestigjarige loopbaan, een compilatie met daarop zijn mooiste liedjes waarop hij terecht trots mag zijn.

Niet te stoppen

Will weet van geen ophouden. Zo is er in het vroege voorjaar van 2005 de cd Ik dacht ik heb mijn tijd gehad. Een jaar later is er het album Will Ferdy & Jürgen De Smet, en de jaren gingen voorbij.

Christine

Will Ferdy zingt zijn hit Christine tijdens de Radio 2 Eregalerij 2004.

Zijn 75ste verjaardag

Zijn verjaardag vormt vaak een kapstok om er een nieuwe plaat aan op te hangen. Zo was er in 2002 toen hij vijfenzeventig werd het album In wel en wee met als extraatje een opnieuw opgenomen versie van zijn eerste grote hit Zie-de gij me gère, deze keer in een quickstep-arrangement, én het Engelstalige April Showers.

Met een strik eromheen mag Will het in de zomer van 2006 meemaken dat hij uit handen van Robert Long de titel van Mister Gay overhandigd krijgt. Die prijs werd in het leven geroepen door het Nederlandse maandblad Gay Krant. Reeds eerder waren Paul de Leeuw en Jos Brink tot Mister Gay uitgeroepen.

Man van Rome

Will Ferdy brengt zijn nummer Man van Rome in De Laatste Show.

De Eregalerij

Tijdens de allereerste editie van De Eregalerij in het Casino van Knokke in 2000 werd Will Ferdy genomineerd voor zijn liedje Christine. Een jaar later mocht hij tijdens het tweede gala een Ereplaats voor een leven vol muziek aan zijn palmares toevoegen. Nog eens drie jaar later, in 2004, werd Christine definitief toegevoegd aan de Eregalerij van Vlaamse klassiekers.

Ik ben er nog!

In 1996 gaat Will even door de knieën. Een hartoperatie blijkt nodig om hem opnieuw kaarsrecht te krijgen. Het mag cynisch klinken, maar dat jaar is er het album Ik ben er ook nog! Een jaar later viert hij in de Antwerpse Arenbergschouwburg op de zesentwintigste november zijn zeventigste verjaardag in het gezelschap van een pak zingende collega's. Hij staat dan ook uitgerekend vijftig jaar op de planken en krijgt daarvoor van Sabam een eremetaal.

Omdat er zoveel vraag naar is, brengt platenfirma Silver Star in 2002 de albums Will Ferdy, de pionier van het Vlaamse lied volumes 1 en 2 uit. Omdat Will Tura en andere goden regelmatig in Vorst Nationaal optreden, ziet Will Ferdy dat ook wel zitten wanneer hij in 2004 tijdens het nieuwjaarsconcert van de Vlaamse Federatie van Socialistische Gepensioneerden mag optreden. Van die gelegenheid maken een aantal collega's gebruik om hem nog maar eens te eren.

Will openhartig

Méér over zijn leven en zijn carrière komen we in 1987 aan de weet in zijn autobiografie Zo ben ik nu eenmaal. Twee jaar later verschijnt het vervolg De waarheid. In de zomer van 1990 brengt het Hebra Label de cd Will Ferdy gisteren, vandaag en morgen uit. Achttien liedjes die een bondig overzicht geven van het repertoire dat Will de voorbije jaren bij mekaar heeft gezongen. In 1991 is er het derde deel van zijn levensverhaal De moeilijke jaren.

De erkenning voor zijn talent blijft aanhouden, want in 1993 ontvangt hij van Sabam het Fuga-beeldje voor zijn grote inzet voor het betere Vlaamse lied. Datzelfde jaar wordt hij de tiende december gevierd voor zijn vijfenveertigjarige carrière. Om dat talent extra in de verf te zetten, pakt BMG in 1995 in de reeks De Atomische Jaren uit met De eerste successen van Will Ferdy, een overzicht van de hits die Will in de jaren vijftig scoorde met onder meer Het regent in de straten, Abadaba, Mijn schatteke, Istanbul en Zie-de ge me gère.

Gepusht door het succes van deze verzamelaar en om hem in een juist daglicht te stellen, is er het jaar nadien de verzamelaar De grootste toppers van Will Ferdy met: Het schrijverke, Christine, Het Vlakke Land, De stervende en Belijdenis. En de fans zijn er blij mee. Die zijn ook blij wanneer zij in 1994 Will bij Radio 2 horen opduiken in de rol van Mielke in de succesvolle radioreeks 't Koekoeksnest.

Ik hou van jou

De romantische Will Ferdy zingt Ik hou van jou in het programma Mike.

Meegaan met je tijd

Will is blij verrast wanneer hij in 1980 van Radio 2 Omroep West-Vlaanderen de kans krijgt om het programma Zilverdraden tussen goud te presenteren. Drie jaar later glundert hij opnieuw wanneer hij van het Ministerie van Nederlandse Cultuur de Medaille Pro Musica in ontvangst mag nemen en geridderd wordt in de kroonorde.

Op platengebied is er de release van het album Meegaan met je tijd en Mijn liedjes volume 1, een overzicht van zijn bekendste liedjes opgenomen tussen 1948 en 1983. Met het door hemzelf geschreven Ik hou van jou, je t’aime tant, ich liebe dich scoort Will Ferdy in het najaar van 1984 na al die jaren nog eens een dikke radiohit. De vijftiende december van dat jaar staat hij met dat nummer op één in de Vlaamse Top Tien. De tweeëntwintigste juni van het daaropvolgende jaar vinden wij hem in diezelfde hitlijst op de zevende plaats terug met Een wals van duizend tellen. Wie een beetje thuis is in het repertoire van Jacques Brel vermoedt meteen dat dit een vertaling is van diens La Valse à mille temps.

Het jaar nadien zal hij nog twee keer in diezelfde Top Tien opduiken en wel met Zo af en toe en Dag winter, telkens goed voor een zevende plaats. Nadien lijkt het alsof die hitlijsten hem niet meer lusten. Dan is het qua hitnoteringen over and out.

De tijd van toen

Will zingt live tijdens De Tijd van Toen in Tienen Molens van het Vlaamse land (1979), Zend hen nog eens een briefje (1947), ’t Schrijverke (1959-1960) en Het regent in de straten (1954).

Mijn vader

Ferdy zingt Mijn vader in een televisieprogramma ter ere van zijn 30-jarige carrière.

30 jaar op de planken

In 1975 neemt hij in het Casino van Middelkerke deel aan De Gouden Sirene, op het getouw gezet om het Belgische lied een extra duw in de rug te geven en vooral de auteurs en uitvoerders aan te moedigen. Dat jaar wint Vivi met Klatergoud, krijgt Jacques Raymond de prijs van het publiek toegewezen en wint Will Ferdy de persprijs**.

In 1976 brengt hij de elpee Peterke-mijn fiets en vele andere fratsen uit. Datzelfde jaar is er ook het album Will Ferdy recital '76 met daarop ook de stem van Yvette Ravell en is er de plaat Mijn concerto voor jou- Brugse Reien.

In 1978 zet hij zijn dertigjarige carrière in de vinylen bloemen met de elpee 30 jaar Will Ferdy - Omdat daar niemand wacht met daarop naast de titelsong Omdat ik niet verlang, Birdy en L'abbaye des dunes.

't Regent op mijn kamer

Will Ferdy brengt 't Regent op mijn kamer, live samen met het Radiodansorkest in Antwerpen.

't Geluk

Will Ferdy zingt over 't Geluk, samen met het Radiodansorkest in Antwerpen.

Mijn liefste

Mijn liefste, zingt Will samen met het Radiodansorkest in Antwerpen.

Ik heb van jou geleerd

Ik heb van jou geleerd, zingt Will Ferdy samen met het Radiodansorkest in Antwerpen.

Hoeveel

Hoeveel, vraagt Will Ferdy zich af samen met het Radiodansorkest in Antwerpen.

Het is van jou

Ferdy brengt zijn nummer Het is van jou samen met het Radiodansorkest in Antwerpen.

Ga naar huis, soldaat

Ga naar huis, soldaat zingt Will Ferdy samen met het Radiodansorkest in Antwerpen.

De stad

Will Ferdy brengt De Stad live samen met het Radiodansorkest in Antwerpen.

De kleine prins

Will Ferdy zingt De klein Prins samen met het Radiodansorkest in Antwerpen.

Verona

Verona, gezongen door Will Ferdy samen met het Radiodansorkest in Antwerpen.

Uilenspiegel

Will Ferdy zingt zijn nummer Uilenspiegel samen met het Radiodansorkest in Antwerpen.

Ik ben van ver teruggekomen

Ik ben van ver teruggekomen, zingt Ferdy in het programma Ziet u er wat in. Hij brengt het samen met het BRT-orkest o.l.v. Francis Bay in het Amerikaans Theater.

Geluk bij een ongeluk

De vierde december 1970 praat Will in het programma Inspraak op VRT-televisie ongedwongen en openhartig over zijn homoseksualiteit die hij al die jaren voordien angstvallig had verzwegen. De gevolgen van die outing zijn niet te overzien. Vele organisaties laten hem vallen. Het aantal optredens daalt zienderogen. Zijn platenverkoop heeft er niet echt onder te lijden, vooral omdat de nationale omroep hem blijft programmeren. Zijn toenmalige vriend kan de belangstelling in de media echter niet aan en verbreekt uit angst hun relatie. Ferdy belandt in een zware depressie. Die depressie blijft maanden aanslepen, maar Will blijft optreden en tussendoor de liedjes humor verkopen.

Dit blijkt achteraf de beste therapie om er bovenop te geraken. Naast het podium ziet hij het echter niet meer zitten. Een dokter raadt hem aan een behandeling met injecties te beginnen. Na een tijdje voelt hij zich supergelukkig ook al was er op dat moment geen nieuwe liefde in zijn leven.

In de slipstream daarvan brengt hij in 1972 op het Philips label het album Ik ben van ver teruggekomen uit, twaalf liedjes die hij samen met jazzmuzikant Eddie Defacq schrijft. Twee jaar later is er de elpee Ferdy '74 met daarop de single Kom dans met mij en een vertaling van La jalousie van Henri Salvador. Datzelfde jaar is er de verzamelaar Ferdy zingt Jacques Brel... en Ferdy een selectie van vertalingen van Brel en door hemzelf geschreven chansons. Van dit album worden er méér dan vijfentwintigduizend exemplaren omgezet, goed voor goud.

Will openhartig

Will Ferdy is moedig en openhartig wanneer hij openlijk uit de kast komt in het programma Tienerklanken.

Will Ferdy in Het Klaverblad

Will vertelt openhartig over zijn privéleven tijdens Het Klaverblad. (deel 1)

Will Ferdy in Het Klaverblad

Will verteld openhartig over zijn privéleven tijdens Het Klaverblad. (deel 2)

Christine

Will Ferdy zingt zijn grootste hit, Christine.

Paris at night

Ferdy brengt Paris at night, onder leiding van Etienne Verschueren en het BRT orkest.

Post restante

Will Ferdy zingt Post restante samen met het BRT-Jazzorkest olv Etienne Verschueren.

Nederlands boven

Zelf heeft Will nooit om prijzen verlegen gezeten. In 1967 ontvangt hij met trots De Eugeen De Ridderprijs van Sabam voor zijn totale oeuvre. In 1968 neemt hij samen met het orkest van Francis Bay de elpee Ferdy '68 op met in het totaal dertien liedjes met als uitschieter zijn versie en aangepaste tekst van Het Vlakke Land van Jacques Brel. Ook de nummers Ik verlang naar jou en Liever lief zijn uit dat album zullen snel nadien op single worden uitgebracht.

In 1970 brengt platenfirma Arcade het album De beste van Will Ferdy op de markt. Omdat de Nederlandse taal hem na aan het hart ligt en hij zich ontzettend inzet om de Nederlandse taal de plaats te geven die haar toekomt, neemt Will in 1971 een ganse elpee op met uitsluitend composities van zijn vechtende evenknie, wat betreft de Vlaamse kwestie zullen wij het maar even noemen, Armand Preud'homme. Het album heet dan ook toepasselijk Will Ferdy zingt Armand Preud'homme. Twaalf bekende liedjes van deze Limburgse componist met als single Mijn heerlijk Kempenland. Op deze plaat, die door Rocco Granata zelf geproduceerd wordt, krijgt hij de steun van het orkest van Francis Bay en de Bob Boon Singers.

De burgerij

Will Ferdy zingt De Burgerij, samen met het BRT orkest onder leiding van Etienne Verschueren.

De hoffelijke polka

Ferdy en het BRT-Jazzorkest olv Etienne Verschueren willen iedereen aan het dansen krijgen met De hoffelijke polka.

De nuttelozen van de nacht

Will Ferdy bezingt De nuttelozen van de nacht samen met het BRT-Jazzorkest olv Etienne Verschueren.

De oudjes

Ferdy brengt zijn nummer De oudjes met het BRT Jazzorkest.

Een meneer

Will Ferdy zingt Een meneer, begeleidt door het BRT Jazzorkest onder leiding van Etienne Verschueren.

Een vrouw of een hond

Ferdy brengt zijn nummer Een vrouw of een hond, live samen met het BRT-Jazzorkest olv Etienne Verschueren.

Filomeentje

Will Ferdy zingt Filomeentje, met begeleiding van het BRT-Jazzorkest olv Etienne Verschueren.

Het vlakke land

Ferdy zingt Het Vlakke Land samen met het BRT-Jazzorkest olv Etienne Verschueren.

Laat me niet alleen

Will brengt zijn versie van Jaques Brels Ne me quitte pas, Laat me niet alleen. Hij zingt het samen met het BRT-Jazzorkest olv Etienne Verschueren.

De Grote Prijs Will Ferdy

Na Christine pakt Will in 1966 op het Cardinal label uit met het lied Belijdenis dat hij samen met Al Rimont had geschreven. Dat liedje was al vijf jaar eerder op de EP Poëtische liedjes verschenen met daarnaast ook de nummers: Zusterke Begijn, Avond in de haven en Die avond en die roze.

In 1966 wordt de driejaarlijkse prijs De Grote Prijs Will Ferdy voor het eerst op het getouw gezet. Achter deze competitie scharen zich De Gazet van Antwerpen en Cardinal Records. Veertig kandidaten traden toen op in acht steden. Per stad werd dadelijk één winnaar aangeduid die bekroond werd met een zilveren medaille en gelijk doorstootte naar de halve finale. Vijf geselecteerde kandidaten betwistten uiteindelijk de overwinning in een boeiende finale. Uitgangspunt van deze prijs was een zoektocht naar degelijk Nederlandstalig talent. De eerste editie wordt door Ronny Davis gewonnen. De laatste editie had in 1988 plaats met de jaren tussendoor als bekende winnaars: Frank Dingenen, Jan Puimège en Raf en Mich Walschaerts, beter bekend als Kommil Foo.

Christine

De golden sixties worden voor Will Ferdy letterlijk zijn gouden jaren met als gouden uitschieter Christine, van de eerste tot de laatste letter en noot een waargebeurd verhaal. Een liedje dat eigenlijk over zijn relatie met een man ging, maar je outen kon en mocht in die tijd niet. Will schreef het liedje toen hij zijn vriend na een jarenlange relatie weer terugzag. De naamkeuze is louter toevallig en het bleek achteraf een goede gok te zijn, want waar Will ook optreedt, dat liedje blijft aan hem kleven, het is een vaste waarde geworden in zijn repertoire.

Jaren later verschijnt pas de definitieve versie van Christine op cd onder de titel Mijn vriend. Zo had het al die jaren in het hoofd van Will rondgespookt en zo was het in eerste instantie ook bedoeld. Het was voor hem een hele bevrijding toen hij dit in deze versie aan zijn fans en de rest van Vlaanderen kon laten horen. In 2000 verschijnt er op zijn eigen label WFP Records een cd met daarop zes verschillende versies van Christine: de officiële versie, die in het Engels, het Frans, het Duits, het Gents en de parodie Christine Nu.

Will in de USA

Een reportage van Echo over de avonturen van Will Ferdy in de VS.

Rocco Granata

In 1964 vertaalt Will Le moribond van Jacques Brel. Vaarwel Emiel wordt vaak door de programmasamenstellers gedraaid, maar geraakt niet in de Vlaamse Top Tien. Intussen had Rocco Granata , om precies te zijn de achttiende augustus 1962, zijn eigen muziekuitgeverij opgericht Granata Music Edition en in 1964 zijn eigen platenlabel Cardinal Records opgericht. Op dit label zullen Louis Neefs , Miel Cools, Marva , De Elegasten en veel later Sarah Bettens hun liedjes uitbrengen. Rocco tikt ook Will Ferdy op de schouders met de vraag of hij niet bij zijn platenstal wil komen. In 1965 brengt Ferdy op dat label De stervende opnieuw uit, gekoppeld aan drie nieuwe liedjes: De molens van het Vlaamse land, 't Was in Ieper of in Veurne en Van Brugge naar Damme. Een deel van die liedjes werd samen met het orkest van Francis Bay opgenomen. De eerste maart staat hij met De stervende op twaalf in de Top Dertig, zoals we kunnen zien in het Belgisch Hitboek.

Eurosong 1963

Met het oog op het Eurovisiesongfestival zoekt de VRT in 1963 een geschikt nummer voor deelname aan dit intussen immens populaire liedjesfestival. Er wordt geselecteerd uit negen voorronden met telkens twaalf kandidaten. Deelnemers zijn onder andere Bob Benny , Enny Denita, Freddy Sunder, Jean Walter , Jo Leemans en Will Ferdy. Zes kandidaten betwisten de finale: derde wordt Rina Pia met Er speelt een orgel, tweede Lize Marke met Luister naar de wind en eerste Jacques Raymond met Waarom. Will Ferdy viel onderweg vrij snel uit de boot. In Londen eindigt Jacques Raymond de drieëntwintigste maart 1963 op de tiende plaats. Denemarken wint met het nummer Dansevise gebracht door Grethe en Jörgen Ingmann.

Will Ferdy's One Man show

Na een tijdje weigert Will qua plaatopnamen halsstarrig nog langer alledaagse, hitgevoelige liedjes uit te brengen, dus zet zijn platenfirma hem op non-actief. Tussen 1957 en 1960 zijn er in zijn discografie dan ook geen opnamen terug te vinden.

In 1960 is Ferdy helemaal terug van een aantal jaartjes weggeweest. Op het Champ label brengt hij in 1960 de EP Liedjes uit Will Ferdy's One Man Show '60 uit met daarop Appelhistorie, Geld Geld Geld, De duivel en Het Schrijverke. Will Ferdy wil koste wat het kost het gedicht Het Schrijverke van Guido Gezelle op muziek zetten en op plaat uitbrengen, maar geen enkele firma heeft er oren naar. Op dit label worden in die tijd ook de singletjes van Rocco Granata uitgebracht met wie hij hier nader kennismaakt.

Calypso Italiano

Een zuiderse Will Ferdy zingt Calypso Italiano in het programma De TV maakt muziek.

Wie is daar

Wie is daar, vraag Will Ferdy zich af in De TV maakt muziek.

Intermezzo

Op platengebied is de periode 1954-1960 niet echt vermeldenswaard. Wimpels in de masten, Een soldaat, Land aan de Noordzee, De schoonste liefde enz... leveren niet één keer een hit op. In 1957 is er op het Philips label in een laatste poging om te scoren nog de single Calypso Italiano, een vertaling van een liedje van Lou Monte door Erik Franssen en Van Aleda. Will komt financieel gelukkig aan de bak door zijn optredens voor VRT- radio in cabaretprogramma's als Kop en staart en Weg met de zorgen.

Het betere lied

In 1954 neemt hij in een weldoordachte poging het ernstiger nummer Het regent in de straten op. Hij wil méér voor het betere lied gaan. Hij moet echter die stijl om succes te blijven scoren blijven combineren met zijn schlagertjes. Het publiek geraakt daardoor het noorden kwijt en haakt deels af. In 1955 breekt hij bescheiden door in Nederland wanneer hij in de shows van Wim Sonneveld mag opduiken.

Zie-de ge me gère

Met de regelmaat van een klok blijft Will op het einde van de jaren veertig platen uitbrengen. De liedjes an sich zijn geen hoogvliegers, maar het publiek reageert behoorlijk enthousiast. Bij de oude molen, 't Meisje van de buren, Zend hen nog eens een briefje, Moesje mamie moedertje zoet en Voorbij worden graag beluisterd.

In 1951 krijgt Will Ferdy van zijn producer Achilles Palmans een plaat voorgeschoteld Steppin' out, gespeeld door Lenny Dee op hammondorgel en geschreven door Billy Starr, met de vraag er een tekst bij te verzinnen, want in de balzalen is dat nummer in de instrumentale versie al een echte hit. Via uitgever Jacques Klüger komen zij iets later te weten dat Jan Verbraeken er intussen ook een tekst voor geschreven heeft. Er wordt beslist dat zij beiden hun versie op plaat zetten. Voor Verbraeken wordt het een niemendalletje, voor Will Ferdy zijn eerste grote hit. Hij maakt van Steppin' Out de meezinger Zie-de ge me gère. Het nummer wordt zo'n succes dat hij er meteen een gelijknamige show aan vastkoppelt waarmee hij de boer op gaat.

Rijk is Will van die hit niet geworden, want hij kreeg geen royalty's uitbetaald. Hij kreeg voor de opname een vergoeding van 500 Belgische franken en daarmee was de kous af en achteraf wat auteursrechten. Met zijn plaatjes blijft hij voorlopig het voorzichtige en voorspelbare pad bewandelen, liedjes zoals: Matroosje, Madeleintje, Jalouzie, Rozen zo rood, De meisjes van hier, Lady of Spain, M'n schatteke, Carolientje enz... allemaal op achtenzeventig toeren uitgebracht. Daarmee weet hij zich in de eerste helft van de jaren vijftig te omringen met een stevige en trouwe aanhang, al blijft hijzelf dwepen met het Franse chanson. Zijn voorkeur gaat uit naar een zanger als Charles Trenet. Maar na een tijdje gaat hij toch op zoek naar een eigenheid en zorgt ervoor dat Will Ferdy almaar meer herkenbaar wordt.

Zijn eerste single

Hij heeft intussen muziekuitgever Jacques Klüger een bezoekje gebracht die hem in contact brengt met de Franssprekende Emile Deltour, op dat moment artistiek directeur bij het platenlabel Decca. Na een proefopname wordt beslist dat Will het liedje Nacht over Java van de Nederlandse componist Jack Bess op een 78- toerenplaat mag uitbrengen met op de B-kant het door hemzelf geschreven Filomeentje.

Will gaat ook live optreden als solozanger. Mama gaat altijd mee om onder andere zijn programmaboekjes te verkopen. Papa houdt zich voorlopig nog op de achtergrond. Hij heeft namelijk schrik dat zijn zoon door het publiek niet aanvaard zal worden en hij wil dat niet meemaken. Pas jaren later, wanneer Will een echte vedette is geworden, komt pa af en toe eens langs tijdens een optreden. Hij gaat zelfs na een tijdje de fanmail van Will beantwoorden.

Het heeft jaren geduurd vooraleer Will zich op de bühne thuis zal voelen. Hij vreesde al van het begin af dat het publiek hem niet goed zou vinden, zijn liedjes niet zou lusten. Wegens die angst staat hij vaak verkrampt op het podium wat zijn charisma dan weer niet ten goede komt.

Wereldoorlog II

Na een poosje blijft alleen Ferry over, maar weet het gezelschap in stand te houden door op zoek te gaan naar nieuw talent. Zij brengen naar Nederlands voorbeeld avondvullende revues. In het ledenblad Katholiek Jonge Wacht van de dertiende januari 1946 lezen wij dat Will Ferry met een nieuwe voorstelling uitpakt Morgen gaat het beter begeleid door het orkest Optimist.

In 1947 neemt Will voor een tijdje afscheid omdat hij onder de wapens moet. Hij had eerder al een paar keer opgetreden in het militair hospitaal van Gent waar een aanwezige kolonel beloofde ervoor te zorgen dat Will tijdens zijn legerdienst bij de Welfare terechtkomt, de culturele ontspanningstroepen van het Belgische leger, waar hij de smaak van het zingen pas echt te pakken krijgt en besluit van zingen zijn beroep te maken. Binnen de Welfare treedt hij vaak op in Duitsland voor de daar verblijvende Belgische militairen en hun families. Hij wordt tijdens zijn optredens begeleid door orkesten bestaande uit muzikanten die op dat moment ook hun dienstplicht volbrengen, onder andere Walter Vandersmissen.

In 1948 zwaait Will af en keert naar het theater terug met Schlagerparade 1948. Will gaat ook gedurende drie maanden aan de slag als presentator-zanger in de Antwerpse Ancienne Belgique. Hij mag daar bekende artiesten aankondigen zoals: Rina Ketty, Line Renaud, André Claveau, Lucienne Boyer én niet te vergeten onze eigen La Esterella die daar zo'n beetje kind aan huis is. Will treedt dus onder de naam Will Ferry op, maar om verwarring met de Nederlandse auteur Ferry te vermijden, noemt hij zich voortaan Will Ferdy.

Will Ferry Gezelschap

Pa was tekenaar bij het Ministerie van Openbare Werken en had graag gezien dat zijn zoon in zijn kielzog zou meevaren. Dat interesseerde hem helemaal niet. Eigenlijk wou hij liever missionaris worden, hij had op film van hun avontuurlijk bestaan al iets mogen voorproeven. Hij komt aan de kost als klerk bij de firma Vynckier & Co aan de Nieuwe Vaart in Gent, producent van bakelieten kastjes en dito toebehoren voor elektriciteitsinstallaties.

Tijdens één van hun personeelsfeestjes mag Werner optreden en het is één van de bedienden, madame Irène, die vindt dat hij de voornaam Werner maar moet inruilen tegen Will, dat klinkt beter. Ferdinande vindt zij ook maar niets en dat wordt Ferry. Will Ferry was daarmee geboren. Hij is negentien wanneer hij het Will Ferry Gezelschap opricht. Hun eerste voorstelling dateert van de maand oktober 1945 wanneer zij op de planken staan met Schlagerparade 1945. Toen waren het nog geen revues, maar eerder cabaretprogramma's die er gebracht werden.

Zijn jeugd

Werner zong reeds als kind. Hij had een mooie sopraanstem en het was vooral zijn vader die hem in dat zingen aanmoedigde. Tino Rossi en Joseph Schmidt waren zijn voorbeelden en idolen. Will herinnert zich nog goed hoe hij haast elke dag aan de radio gekluisterd zat om toch maar niks te missen van een recital van de Italiaanse tenor Beniamino Gigli, live uitgezonden vanuit de opera in Gent.

Maar dat zingen hield hem toen niet echt bezig, hij koesterde nog geen plannen daaromtrent. Hij kampte trouwens met enorme plankenkoorts. Hij was té bedeesd om voor een publiek op te treden.

Will Ferdy wordt geboren

Will werd de negende maart 1927 als Werner Ferdinande in Gent geboren. Hij had nog een zus die zeven jaar ouder was dan hij. Voor hem was nog een zusje geboren, maar die overleed op driejarige leeftijd. Geen wonder dat toen Werner werd geboren hij door zijn moeder van 's morgens tot 's avonds werd bepamperd en vertroeteld uit angst dat hem toch maar iets zou overkomen.