Vaya Con Dios

Middelbaar onderwijs

Vanaf haar twaalfde verhuist Dani naar het "Lycée Emile Max", gelegen aan de Haachtsesteenweg, eveneens in Schaarbeek. "Die periode was voor mij wat plezanter, want ik had niet zoveel schrik meer van die tirannieke leraren die voordien de revue waren gepasseerd. Thuis spraken we zowel Frans als Nederlands, waardoor ik een streepje voor had op de rest van de klas, die nooit een woord Nederlands had gesproken." Dani is veertien wanneer ze de vijftiende maart 1967 in het "Paleis voor Schone Kunsten" in Brussel met enkele leerlingen van haar school op het podium staat tijdens de opvoering van de musical "Alice in Wonderland". De laatste twee jaar van haar middelbare studies volgt Dani aan het Franstalig lyceum in Vorst. "Ik nam altijd een goede aanloop, maar na een tijdje verwaterden mijn prestaties. Ik begon in de afdeling Latijn, schakelde dan over naar de wetenschappelijke afdeling A om dan af te zakken naar de afdeling B. Ik probeerde het me altijd gemakkelijk te maken." Het is Dani zelf die aan haar ouders vraagt of ze hier op internaat mag. Ze hoopt op die manier haar discipline wat aan te scherpen. Maar het draait anders uit. Tucht heerst hier niet, en goede of slechte punten, je mocht sowieso elk weekend naar huis. Haar medeleerlingen kwamen uit de betere Brusselse milieus, rookten joints en stalen voor de fun kleren in de Innovation. Na een paar weken verblijf in dat internaat onderging Dani een ware metamorfose. Zoals ze zelf in haar boek schrijft: van deftige minette tot hippie. Zij is zeventien wanneer ze de school vaarwel zegt. Dat gebrek aan een degelijk diploma blijft haar achtervolgen, want wanneer ze op haar zevenenveertigste is uitgekeken op al dat zingen, besluit ze opnieuw te gaan studeren: filosofie en psychoanalyse.