Vaya Con Dios

Purple Prose

Eind jaren negentig vormt Dani samen met bassist Jan Cordemans, drummer Marc Ysaye, gitarist Thierry Plas en harmonicavirtuoos Werner Braito de groep Purple Prose. Intussen is Dani ook met Thierry gaan samenwonen. Op een gezellige zondagnamiddag wordt er tijdens het genieten van een kop koffie en een stukje taart besloten om samen te musiceren en een groep te vormen. De groep was haast een logisch vervolg na een jamsessie van Marc en Thierry (beiden lid van de groep Machiavel) en Jan en Werner Braito (Werner speelde al bij Vaya Con Dios en Jan bij onder meer Rick Tubbax). Aan de media vertelde Dani over dat opzet: "We kennen elkaar goed, we zijn allen veertigers, we hebben niet langer de neiging om onszelf te bewijzen. Het was eerder zoiets van: we komen samen en we zien wel wat eruit voortkomt. Ieder van ons verdient ook goed zijn brood met activiteiten buiten de groep. Het hoefde dus allemaal niet zo nodig." Het project wordt wel met de nodige ernst aangepakt. Zo geeft Dani in "Weekend-Knack" toe: "Voor het kiezen van de naam bijvoorbeeld werden verschillende vergaderingen belegd tot Purple Prose uit de bus kwam. Het moest ook allemaal heel goed zijn, maar ik wilde deze keer wel zelf het succes in handen hebben, keuzes kunnen maken over de optredens en de interviews." Dani weet van bij de start dat ze niet meer zo in de belangstelling wil staan, het moet op een bescheiden manier gebeuren. Dat was een beetje buiten de realiteit gerekend, want de rest van de band is wel uit op bekendheid. Gedurende anderhalf jaar worden songs gesmeed en in een zo goed als huiselijke sfeer in de "Zoo Homestudio" in Brussel opgenomen. Na hier en daar te hebben aangeklopt bij enkele platenfirma's hapt BMG uiteindelijk toe, zich vooral baserend op de ronkende namen die deel uitmaken van de groep. In 1999 is er de gelijknamige cd "Purple Prose". Op die plaat dertien songs in diverse stijlen, gaande van folk en chanson, over oude blues tot en met de stijl van Led Zeppelin en Robert Wyatt. Songs als Es wird schon wieder gehen (wordt nadien ook op de volgende Vaya Con Dios-cd gezet), Dios te lo devolverá, Little death en The voices warned me. Op de website van het Belgisch Pop & Rock Archief lezen we als commentaar bij het album: "Purple Prose is eigenlijk meer een hobbyclubje, maar er wordt gemusiceerd op hoog professioneel niveau: de stem van Dani Klein is nog steeds in topvorm, de harmonica van Werner Braito geeft mooie accenten waar nodig zonder in notendiarree te vervallen, de Machiavel-leden Thierry Plas en drummer Marc Ysaye ondergingen gelukkig een hersenspoeling vooraleer ze in deze groep mochten zetelen. Toch heb ik zo'n donkerbruin vermoeden (de kleur van de cd overigens) dat dit allerminst een verkoopsucces zal worden. Er staan wel songs op in vier talen, zodat een groot gedeelte van de wereldbevolking zich op een of andere manier door dit album aangesproken zou kunnen voelen. Maar alhoewel de kwaliteit er wel is, staan er te weinig songs op die je écht bij je vel pakken. Ondanks het feit dat het een debuut is, klinkt het iets te vaak iets te routineus." Uit dit album verschijnt als eerste single Dirty gold, dat de groepsleden samen met Ian Ramsey schrijven. De bandleden schrijven samen met Pat Ingoldsby eveneens de opvolger Wo wants to be lonely? Beide singles moeten het stellen zonder hitnotering.