1982

Delen S

Politieke wetenschap

Uit Een verhaal van vrede

Het einde

Uit 'Een verhaal van vrede'

's Avonds bij het licht der sterren

Uit Jonger dan je denkt

Medley Willeke Alberti

Uit "Die goeie ouwe tijd". Mieke zingt een medley met liedjes van Willeke Alberti: Spiegelbeeld, Mijn dagboek en Morgen ben ik de bruid.

De koks van het Maritzakwintet

Uit het programma Als het weer lente is

Cous-cous kreten

Enkele maanden later ligt de single Cous-Cous Kreten in de winkel, geschreven door Walter Grootaers en Luc Imants. Het verhaal gaat terug naar de tijd dat Walter nog discothecaris was bij Radio 2 Omroep Antwerpen. Hij kende daar een meisje van Marokkaanse afkomst dat meer binding had met de Vlaamse leefwereld dan met haar eigen cultuur. Zij had een heel strenge vader die erg vasthield aan de eeuwenoude Berbertraditie. Zij wordt tegen de zin van haar familie verliefd op een Vlaamse jongen en moet samen met hem een aantal jaren ondergedoken gaan samenwonen. Ook die Vlaamse jongen vond bij hem thuis geen steun omdat ze ook daar tegen die relatie gekant waren. De Marokkaanse moeder en haar dochters hielden in het geniep contact met haar, maar haar broers en vader werden in het ongewisse gelaten. De bruid heeft tot aan de dood van haar vader moeten wachten om eindelijk officieel te kunnen trouwen. Kortom het verhaal over immigranten en hoe moeilijk het is voor hen om zich hier aan te passen. In dit liedje hoor je de vocale inbreng van het Algerijnse meisje Sabah.

Cous-cous kreten

Uit 'Pop Elektron'

Beest

Uit 'Pop Elektron'

Sammy

Uit Hits uit 1966-1967

Mondharmonica boy

Uit Die goeie ouwe tijd

White Light

Het blijkt een historische vergissing te zijn dat Jo in 1982 als toetsenist aan de slag ging bij de groep White Light. Hij speelde daar bas omdat er al genoeg gitaristen in de band waren: Gust Guns en Toon Vantilborgh. Op dat moment maakten ook Luc De Roeck als drummer en Helene Corthals als toetsenist deel uit van de groep. "White Light heeft in het totaal twee elpees uitgebracht. Ik speel bas op de eerste, "White Light". Zoals de naam van de groep aangeeft, was de muziek duidelijk geïnspireerd door The Velvet Underground." In 1968 bracht Velvet Underground op het Verve-label de elpee "White Light/ White Heat" uit. "White Light" wordt de twaalfde november in 1982 op het label Whale Records met daarop nummers als I want you to know me, We sat together, Alone en Run boy run. Na die eerste elpee besloot White Light zonder bas verder te gaan en stapte Jo uit de groep. In 1983 zal White Light nog het album "Playing in a band" uitbrengen.

Brel en mille temps

In 1982 komt Dani via een kennis in het "Théâtre de l'Esprit Frappeur" in contact met regisseur Albert-André Lheureux, die daar bezig is met de productie van de musical "Brel en mille temps". De Canadese hoofdrolspeelster heeft verstek laten gaan en hij vraagt aan Dani of zij haar rol niet wil overnemen. Veel weet Dani er niet meer over te vertellen, want ze was bloednerveus. "Ik weet wél", zegt ze, "dat ik in die periode niet zo goed in mijn vel zat. Ik was kwaad op zowat iedereen, inclusief mezelf. Ik zocht naar een aanknopingspunt zodat ik verder kon. Ik nam aan wat zich aanbood. Ik wilde slagen als zangeres, ik wilde me op die manier manifesteren." Het is dan ook de eerste keer dat Dani dankzij deze productie als een volwaardige zangeres op een podium staat. "Ik weet nog dat ik het contract met mijn eigen naam ondertekende, maar dat vond de directeur van het theater te moeilijk om te onthouden. Ik bladerde samen met mijn toenmalige vriend Thierry dagenlang door het telefoonboek en bleef hangen bij de familienaam Klein omdat je die in zowat alle talen kan uitspreken. En die klinkt kort en krachtig." Dani staat voor deze productie op het podium samen met Philippe Anciaux, Philippe Lafontaine, Ann Gaytan, Jofroi en Maurane. Dat hele gebeuren is voor Dani een geweldige ervaring. Wanneer zij het op een bepaald moment financieel moeilijk heeft, trekt ze voor een tijdje in bij Maurane.

Gert Haeghe

In 1982, Gert zingt dan nog bij Poker, biedt Bobby Ranger hem aan een plaat op te nemen onder de artiestennaam Gert Haeghe. "Wij hebben hem op zekere dag met onze band Poker begeleid tijdens een optreden in Temse. Hij was wildenthousiast van mijn stem. Hij had nog een nummer klaarliggen en nodigde mij uit bij hem thuis in de studio dat te komen inzingen." Gert blikt zijn eerste single in en Lieve Monica staat de 9de april 1983 zelfs op acht in de Vlaamse Top Tien genoteerd. Het nummer wordt uitgebracht op het Rainbow-label van Stan Verbeeck. "In die tijd trad ik met die hit op in danscafé "Klaveren Drie", de toenmalige zaak van Marc Dex in Kasterlee. Hij vond dat ik goed zong, maar spoorde me toch aan om aan mijn dictie en zangtechniek te schaven en stuurde me naar de muziekacademie van Sint-Niklaas." Samen met Bobby Ranger zal Gert nog zo'n achttal singles opnemen, maar zonder hitresultaat. Daarbij denken wij aan liedjes als: Ik kocht mij een oude luxe-voiture, Weet jij nu nog niet hoeveel ik van je hou, Horen, zien en zwijgen en Schrijf mij een lied. Voor Gert waren die liedjes telkens een behoorlijke investering. Vooral zijn ouders stonden hem daarin bij. "Ik ben ze daarvoor nog altijd dankbaar. De eerste single hebben mijn ouders volledig bekostigd. Ik nam afwisselend singles op voor het Rainbow-, Monopole- en Color-label."

Conservatorium in Brussel en K.U. Leuven

Na zijn middelbare school wil Bart dolgraag naar het Herman Teirlinck Instituut. Hij wil zanger worden, live optreden, maar merkt snel dat je daar de nodige bagage voor nodig hebt. Pa en het PMS zien hem echter liever naar het conservatorium in Brussel gaan om daar een theateropleiding te volgen. Op die manier krijgt hij een diploma op zak en kan nadien lesgeven. Hij trekt dan maar naar het toelatingsexamen met Senne Rouffaer als voorzitter van de jury en wordt samen met twee medestudenten aanvaard. Na één jaar haakt Bart af omdat hij té moe was tijdens de les. Hij ging in Leuven tot in de vroege ochtend werken om geld te verdienen. Hij maakt vervolgens een ommetje via de K.U.L. waar hij als vrije student de richting kunstgeschiedenis volgt. Hij was zijn leven lang al gebiologeerd door kunst, vooral door de renaissanceperiode.