1976

Delen S

Ik neem vandaag de trein

Speciaal voor haar heeft Gerrit den Braber in 1976 Ik neem vandaag de trein geschreven. Oorspronkelijk heet het nummer What I've got in mind, geschreven door Jack Clement en dat jaar door de Amerikaanse countryzangeres Billie Jo Spears op plaat gezet. Ann hield er niet van, zij vond de tekst té mager qua inhoud. We vinden het in Vlaanderen in 1976 de dertigste oktober terug op de tweede plaats in de Vlaamse Top Tien en de vijfentwintigste december op de vierentwintigste plaats in de Ultra Top Vijftig. En zo gebeurde het zo vaak: een groot deel van haar hits lagen haar niet na aan het hart, maar haar publiek was er weg van!

Sabien Tiels wordt geboren

Sabien Tiels werd de dertigste oktober 1976 als Sabine Marie Ghislaine Tielens in Hasselt geboren. Papa was bediende bij de Christelijke Mutualiteit in Hasselt, mama bleef graag thuis om voor haar dochter en zoon te zorgen. Mama zong graag, speelde gitaar, accordeon en orgel, trad ook live op met diverse orkesten en nam onderweg zelfs enkele plaatjes op. Maar eenmaal de kinderen aan haar zijde, borg ze die carrière op en stak al haar energie in haar kroost. De oma langs vaders kant zong ook erg graag. Papa op zijn beurt was goed in het imiteren van Louis Armstrong . Muziek werd dus met de genen meegegeven.

Nekka 1976

Johan Verminnen zingt tijdens "Nekka 1976" de liedjes "Met 7 aan tafel", "Brussel", "Kom Jeanine" en "Laat me nu toch niet alleen".

Nekka 76

Uit 'Nekka 76' Kris De Bruyne zingt 'Vilvoorde city', 's Nachts als het donker is' en 'Amsterdam'. Toots Thielemans kondigt Kris aan.

Vilvoorde city

Uit 'Nekka 76'. Toots Thielemans kondigt Kris De Bruyne aan.

's Nachts als het donker is

Uit 'Nekka'

De eerste groepjes

Walter Grootaers lanceert de idee om Britse rock in onze moerstaal te zingen. Hij probeert dat samen met gitarist Ronny Leyzen uit in de groep War (een afkorting van het woord verwarring). Zij brachten een soort rockcabaret naar hun voorbeeld Frank Zappa. War werd uitgebreid tot de groep Rockorgaan. Een belangrijke inbreng kwam toen al van gitarist Luc Imants. "We bekeken dit op een speelse manier, vooral omdat we er geen toekomst in zagen. Het toenmalige Nederlandstalig rockgebeuren namen we niet ernstig" weet Walter nog heel goed. "Ik wou vooral een groep naar Angelsaksisch voorbeeld waarbij wel een frontman hoorde, maar dan zoals je dat zag bij The Rolling Stones en The Kinks bijvoorbeeld. Ik weigerde toen al een zanger te zijn met achter zich een begeleidende groep. Het moest klinken, als een geheel. Ik voelde me alleen maar goed als ik een zanger binnen een groep was. Wat ook een rol gespeeld heeft - daar denk ik de laatste tijd vaak aan- is dat ik uit een gezin van zes kinderen kwam. Ik had behoefte aan een gemeenschapsgevoel, de reden ook dat ik niet solo ben gegaan. Ik heb die interactie met een band sowieso nodig."

Orkest Poker

Gert nam deel aan zangwedstrijden, onder meer in Hakendover, een deelgemeente van de stad Tienen, waar ik In de tijd van de charleston zong. Hij werd begeleid door het orkest van Marc Dex . Geen wonder dat Gert op zijn dertiende al stond te zingen bij het orkest Poker uit Tielrode dat net werd opgericht. Het jongste lid was zestien en zat samen met Gert in de Chiro. Zodoende kwam hij in contact met de rest van het orkest, die hem maar al te graag als zanger bij de band had. Chirofeestjes werden van dan af door hen steevast opgeluisterd en Gert was dan apetrots wanneer hij daar kon uitpakken met de hits van Abba bijvoorbeeld. Ook liedjes van Tura en Vader Abraham passeren de revue. Wanneer zijn stem op zijn veertiende muteert, moet hij switchen qua repertoire en loopt hoog op met de Britse crooners Engelbert Humperdinck en Tom Jones, alsook met Perry Como en Frank Sinatra. Na een tijdje komt Poker bij het theaterbureau van Nick Valcke terecht, die hun vooral optredens in Zeeuws-Vlaanderen bezorgde. Op die manier stonden zij regelmatig op het podium samen met Rob de Nijs en Anita Meyer. Gert is ongeveer zeventien wanneer hij zich op aanraden van Marc Dex inschrijft aan de muziekacademie van Sint-Niklaas om daar dictie en zangles te gaan volgen. Hij houdt dat met steun van zijn ouders een jaar of vier vol. Die opleiding was nogal klassiek georiënteerd, dus een of andere aria kwelen, durft Gert wel aan.

Laura Lynn wordt geboren

Laura werd door de huisarts aangekondigd als een jongen, daar durfde hij heel veel op te verwedden. Groot bleek de verrassing toen de achttiende juni 1976 Sabrina Tack in Ardooie in de wieg lag. Mama was maar wat blij met een dochter.

Christoff wordt geboren

Christoff De Bolle werd de 18de juni 1976 in Ninove geboren. Zijn ouders waren zelfstandigen. Vader was aannemer. Hij runde die zaak samen met zijn broer en zijn schoonvader. Op latere leeftijd mocht Christoff mee naar de werf, maar ze hadden snel door dat hij de bouw niet in de vingers had. Thuis was het gezelliger, daar klonk vaak muziek.

Christoff werd met Nederlandstalige liedjes grootgebracht. Hij verbleef vaak bij zijn grootouders en die waren dol op de hits van Willeke Alberti en de Zangeres Zonder Naam. Er werd ook vaak gedanst. Zowel zijn ouders als zijn grootouders hadden snel door dat Christoff het artistieke in zich had. Hij zong graag waarbij Zie ik de lichtjes van de Schelde al snel tot één van zijn favorieten ging behoren.

Oogstappel!!! Oogstappel???

Uit het programma Oogstappel!!! Oogstappel???

Trinity

In 1975 is het Pebbles-verhaal voorlopig verteld en uitgezongen. Bob Baelemans en Fred Beekmans beginnen een eigen productiefirma. "Ik dacht dat ik daar intussen wel genoeg kaas van had gegeten. Ik kon componeren, arrangeren, ik vond in de studio goed mijn weg. Ik kon zo'n productie wel aan en dan zijn Bob en ik, want ik hield wel van Bobs stem, bij Sofie Verbruggen gaan aankloppen en dat werd dan Trinity", dixit Fred. Zij zullen een aantal keren in de hitlijsten opduiken, zowel in België als in Nederland, met succesvolle singles zoals in 1976 met 002 345 709 (That's my number), in een productie van de Nederlander Hans van Hemert en goed voor een tweede plaats in de Top Dertig, en in 1977 met Drop drop drop. Na al die jaren beschouwt Fred, ook al was zijn ziel er iets minder mee verbonden, dit als een mooie periode, maar niet meer dan dat. De reden ook dat ze in 1978 er van de ene op de andere dag mee zijn kunnen stoppen. Fred begint zich almaar meer te profileren als liedjesleverancier van een rist Vlaamse artiesten, terwijl Bob eerst nog een taverne opstart en zich nadien met verzekeringen gaat bezighouden.