1974

Delen S

Reportage "Vrouwen dag in, dag uit"

Uit Terloops - Reportage "Vrouwen dag in, dag uit" met Rita Deneve en Dolle Mia

Salut en de kost

In 1974 schrijft hij de titelsong voor de film "Salut en de kost" van regisseur Patrick Lebon met in de hoofdrollen onder anderen Joris Collet, Romain Deconinck en Hanny Vree.

Jan De Lichte

Wim De Craene en Luc De Clus hadden het plan opgevat een rockopera te schrijven naar het voorbeeld van "Tommy" van The Who, met als titel "Jan de Lichte" maar die geraakt nooit echt van de grond. Het nummer Aram was trouwens bedoeld als ouverture van die opera. Aan de opname van deze plaat is een intriest verhaal verbonden. Op een late novemberavond in 1974 keren Wim en zijn band terug van een optreden in Limburg. De auto van de muzikanten wordt aangereden door een dronken chauffeur waarbij Paul Lambert op slag wordt gedood en Raf Lenssens zwaargewond geraakt. Wim De Craene rijdt met de bestelwagen, waarin de instrumenten en het geluid-en lichtmateriaal zijn opgeborgen, achter hen aan, samen met zijn vriend William Van Keymeulen. Onderweg moeten zij bijtanken zodat ze pas een kwartier na het ongeval ter plaatse aankomen. Omdat de plaatopname sowieso moet worden afgerond, de platenfirma zet Wim zelfs wat onder druk, moet hij dringend op zoek naar nieuwe muzikanten. De Craene stapt op zekere dag de platenwinkel van de familie Blaute in Zottegem binnen en vraagt aan hun zoon Jean recht op de man af of hij zijn nieuwe plaat niet wil producen. Blaute zegt ja en trommelt in allerijl een aantal muzikanten op elkaar vrij goed kenden, want ze speelden in de toenmalige band van Johan Verminnen .

Niels William

De man achter K3, die tevens het concept bedacht, is Niels William, de twintigste november 1974 als William Vaesen te Bree geboren. Hij studeerde aan de muziekhumaniora "Kindsheid Jesu" te Hasselt en vervolgens aan de "Showbizzschool" in Oostende waar hij Frank Dingenen leerde kennen. Samen namen ze in 1991 de hit Dat goed gevoel op. Tijdens "Zomerhit" van Radio 2 ging hij twee keer met een prijs lopen: in 1992 als beste debutant met Blijf bij mij en in 1995 met de prijs van de beste Nederlandstalige productie voor Zie ze doen. Ongeveer tien jaar kwam Niels bij Radio 2 aan de bak als presentator van onder meer "Golfbreker" en "De Zondagsclub".

Oh mijnen blauwe geschelpte

Ghysen koesterde eveneens, ook al vinden we die single niet meteen terug in de Vlaamse Top Tien, de vertaling die De Strangers maakten van Una paloma blanca van The George Baker Selection, dat als Oh mijnen blauwe geschelpte een graag gehoord nummer werd. Schele Vanderlinde is voor de volledigheid terug te vinden op hun dat jaar uitgebrachte plaat "Bloemmekee" met daarop het opvallende Zot van aa, een niet onaardige versie van Les divorcés van Michel Delpech.

Karen Damen

Karen Damen werd de achtentwintigste oktober 1974 in Wilrijk geboren. Zij studeerde moderne talen tijdens haar middelbareschoolopleiding. Nadien waagt ze haar kansen aan het "Herman Teirlinck Instituut", maar slaagt niet. Zij stopt die liefde voor het theater niet weg en gaat een tijdlang optreden bij "Het Mechels Miniatuurtheater". Zij maakt ook een tijdje deel uit van "De Familie Backeljau" en komt aan de kost in de horeca. In de loop van haar carrière ontdekt ze dat ze erg goed overweg kan met het medium televisie. Zij duikt op in diverse programma's: als jurylid in "Belgium's got talent", in het panel "Scheire en de schepping", in 2014 als vaste weekgast in "Café Corsari", in het voorjaar van 2015 op Vijf in een uitdagene rol in "Perfect?", eveneens in 2015, maar dan op Vier, als panellid in "Het zijn net mensen" met als spelleider Gert Verhulst en samen met Gilles De Coster in "Karen & De Coster".

Nekka 74

Op 13 oktober 1974 prijken De Strangers op de Nekka-affiche samen met onder meer Rob de Nijs, Gerard Cox, Wim De Craene, Jan De Wilde en Zjef Vanuytsel. "Ik vermoed", zegt Alex zonder lang na te denken, "dat ze ons vroegen, niet om onze doordeweekse hits in het Antwerps te zingen, maar wel naar aanleiding van liedjes als De gastarbeider en De ziekekas. Volgens de organisatoren liedjes, denk ik, met iets meer inhoud. Dus daarmee misstonden we niet op dat podium."

10 jaar De Muze

Uit Kortweg

Radio 2 Omroep Antwerpen

Walter krijgt snel de kans om bode te worden bij Radio 2 Omroep Antwerpen en neemt die job met beide handen aan. Hij fungeert daar ook een beetje als discothecaris, voor een muziekliefhebber als hij een muzikale hemel op aarde. Walter komt in contact met platen van Zjef Vanuytsel en Miel Cools , maar hijzelf dweept met Velvet Underground, Lou Reed… Wat hier in Vlaanderen aan muziek wordt gemaakt, vinden Walter en zijn vrienden maar weke koek. Zelfs Raymond van het Groenewoud vinden zij op dat moment niet je van het, een mening die hij later stevig zal bijstellen. "Mijn rockhelden toen waren The Stones en The Kinks. In het begin waren er ook nog Elvis Costello, Boomtown Rats, The Stranglers en de opkomende newwavebands", aldus Walter.

Schele Vanderlinde in Te Bed of niet te bed

De Strangers, en dat beamen ze unaniem, hebben tijdens hun carrière heel veel te danken gehad aan Radio 2, waar ze zowat kind aan huis waren, onder meer bij Jos Ghysen. Het was hij die Gigi als eerste draaide en het maanden na elkaar op de zaterdagochtend in zijn "Te bed of niet te bed" niet meer losliet. Schele Vanderlinde staat niet voor niets de vijfde oktober 1974 op één genoteerd in de Vlaamse Top Tien en, hiep hiep hoera, de zesentwintigste oktober op twee in de Top Dertig. "We kunnen bij benadering niet meer tellen hoe vaak we live in 'Te bed of niet te bed' hebben opgetreden en zeker niet hoe vaak Jos ons daarin gedraaid heeft. De dertigste juni 1990 presenteerde hij in pretpark Bellewaerde zijn allerlaatste 'Te bed of niet te bed'. Als dank hebben Gust en ik toen een aangepaste tekst op Schele Vanderlinde geschreven en live gezongen. Waarom Jos ons een warm hart toedroeg, hebben we nooit geweten, daar werd door hem met ons nooit over gepraat. Hij had nochtans geen speciale feeling voor Antwerpen of ons dialect. Dat Jos Baudewijn, producer bij Omroep Antwerpen, ons vaak programmeerde, was nog aan te nemen. Nee, nee, we zijn Jos Ghysen voor al die jaren zeer dankbaar gebleven", aldus Bob en Alex.

Schele Vanderlinde

De Strangers beleven in de loop van die jaren zeventig hun hoogtijdagen: zes weken nummer één in 1974 met Schele Vanderlinde, een vertaling van Dalida's monsterhit Gigi l'amoroso. "Ik weet nog goed", vertelt Bob, "dat de platenfirma de toelating had gekregen het liedje van Dalida te coveren, op voorwaarde dat we het pas zes maanden na haar release zouden uitbrengen. We zagen dat niet zitten. Hoe zou onze versie nog een eerlijke kans op slagen krijgen? We verkochten er uiteindelijk meer dan vijftigduizend exemplaren van." "Het zal je toen maar overkomen zijn dat je in die tijd op school zat en Vanderlinde heette. Zo ontvingen we op zekere dag een boze brief van een nog bozere vader uit Lier waarin die zijn beklag deed dat zijn loensende zoontje op school door onze plaat extra gepest werd", voegt Alex daar met een glimlach aan toe.

Een kind zonder moeder

Mieke is zeventien wanneer zij in 1974 haar eerste echte hit scoort met het door Pierre geschreven Een kind zonder moeder. Met die single geraakt zij tot op de twaalfde plaats in de Nederlandse Top Veertig. Een maand later wordt die single ook in Vlaanderen uitgebracht en belandt hij op de zesde plaats in de Vlaamse Top Tien. In de slipstream van dat succes produceert Pierre Kartner haar gelijknamige elpee met daarop twaalf liedjes, waaronder 'n Kleine lappenpop, Aan het Spaanse strand, Wintertijd en Het nonnenkoor. Het levenslied is niet ver uit de buurt en bakent voor het merendeel ook het terrein af waarop Mieke zich de komende jaren zal bewegen. Het album levert haar binnen de kortste keren goud op.

Koen op de schoolbanken

Koen ging in zijn buurt naar de lagere school aan het Onze-Lieve-Vrouwinstituut in Sint-Genesius-Rode en daarna naar de afdeling Latijn-wiskunde op de middelbare school Sint-Victor Alsemberg. Vervolgens naar de tolkenschool in Brussel om nadien in Mechelen toegepaste communicatie te studeren, maar daar stopte hij in het tweede jaar mee omdat Clouseau al succes begon te scoren.

Verona

Verona, gezongen door Will Ferdy samen met het Radiodansorkest in Antwerpen.

Uilenspiegel

Will Ferdy zingt zijn nummer Uilenspiegel samen met het Radiodansorkest in Antwerpen.