1967

Delen S

Tegen de schenen

Achteraf bekeken kan je Miek en Roel niet echt rebels noemen. Op de vraag of ze bewust provocerend wilden klinken, antwoordt Roel resoluut: "In die tijd passeerden we hier en daar weleens een parochiezaal en daar zat meneer pastoor dan op de eerste rij, maar na de pauze bleek die plots verdwenen. Nummers als bijvoorbeeld "Jan met de pet" en "Koop een geweer" kwamen nogal straf over. We trapten hier en daar tekstueel ook weleens tegen de schenen van de kerkelijke gezagdragers en tegen het militaire apparaat. We kregen daar na ons optreden regelmatig hevige reacties op. Mijn vader was vroeger rijkswachter geweest en die zag dat natuurlijk niet zo zitten. Die had zo zijn bedenkingen, maar mijn moeder daarentegen vond het wel oké wat we deden en wat we zongen."

De Strangers + 1

Eind 1967 ligt er opnieuw een langspeler in de rekken: "De Strangers + 1". De fans zijn er tuk op, maar de pers kan het ook nu niet laten hen op de vingers te tikken. "Ook nu weer een schitterende samenzang, maar... de teksten. Laag-bij-de-grondse teksten zoals in Miljarde... da goot." Zelfs producer van dienst Al Van Dam moet het ontgelden. Maar zowel hij als De Strangers lachen in hun vuistje, want diezelfde week duiken ze de Top Twintig binnen. Uit handen van de voorzitter van het Rode Kruis, Frédéric Osterrieth, krijgen ze een soort erekonde omdat zij zich al vijftien jaar inzetten voor de sociale dienst van de organisatie.

Corbeau en Renard

Uit Echo

Jos en Jos

Wel niet uit het oog verliezen dat een groot deel van het Vlaamse publiek De Strangers wel kon verteren, maar dat de VRT er in die tijd niet zo tuk op was om De Strangers in haar playlist op te nemen, behalve dan Radio 2-producers als Jos Ghysen bij Omroep Limburg en Jos Baudewijn bij Omroep Antwerpen. In die Eurovisiesfeer brengen De Strangers, in een productie van Al Vam Dam, in 1967 het nummer Een paljaske van ne vent uit, een vertaling door Nini Warty van de hit Puppet on a string waarmee Sandie Shaw in Wenen dat jaar blootsvoets de twaalfde editie van het Eurovisiesongfestival wint. Met behoorlijk wat bijval zetten ze dat jaar ook Als 'k 10 miljoen had op plaat, een bewerking van If I were a rich man uit de musical "Fiddler on the roof".

Boekenbeurs 1967

Reportage Boekenbeurs 1967 n.a.v. het boek Ferre Grignard door Walter Roland.

Olympia in Parijs

Dat Barclay-contract biedt The Pebbles veel meer mogelijkheden dan ze tot dan toe gekend hadden. Zij mogen voortaan kiezen waar ze willen opnemen. Om de kans op een internationale doorbraak mogelijk te maken, kiezen ze voor een studio in Londen. Daar blikken ze in 1967 de single I got to sing in met op de B-kant You better believe it. Beide geschreven door Bob Bobott en Fred Bekky. De single is echter in geen enkele hitlijst terug te vinden. In de slipstream daarvan zorgt Eddie Barclay ervoor dat The Pebbles in de maand oktober 1967 mogen optreden in het voorprogramma van de legendarische Jimi Hendrix in de Parijse muziektempel "Olympia", waar voordien ook The Rolling Stones en The Beatles hadden staan glunderen. Voor Hendrix en zijn Experience het eerste optreden op het Europese vasteland. Drummer Marcel: "Ik was toen in het leger. Ik had wel verlof aangevraagd, maar je mocht niet naar het buitenland. Ik ben dan maar stiekem naar Parijs getrokken, want zo'n optreden was een must." Bassist Miel vertelt in die Belpop-aflevering: "The Jimi Hendrix Experience stond met twee gitaristen op het podium, elk met een stel Marshall-versterkers achter zich, wij daarvoor met onze kleine Fenders. Dat contrast was immens. Wanneer zij hun gitaren aansloegen, was het alsof er een kanon afging." Voor The Pebbles was dit een kennismaking met de beau monde. Op de eerste rijen zaten onder meer Brigitte Bardot, The Small Faces, Sylvie Vartan, Johnny Hallyday en The Rolling Stones.

Het begin van het einde

The Pebbles hoopten dat ze door die ontmoeting met The Beatles eindelijk vaste voet op Engelse bodem konden krijgen. Iets later vernemen zij dat de uitkoopsom die Eddie Barclay vroeg zelfs voor The Beatles te hoog lag en dus bedankten de heren vriendelijk. In die bewuste aflevering van "Belpop" over The Pebbles relativeert Louis De Vries nochtans dat Apple-verhaal behoorlijk. "Had Apple met hen een deal willen sluiten, dan waren we er zeker in geslaagd samen met Barclay tot een overeenkomst te komen. Barclay had er geen enkel belang bij dat tegen te houden. Ik denk dat mijn verhaal 99% procent van de ware lading dekt." We hoeven u niet te vertellen dat The Pebbles dit op hun beurt volmondig tegenspreken. "Voor ons was dit zo'n beetje het begin van het einde", vult Fred aan. "We gingen net zo lekker crescendo en dan krijg je plots zo'n opdoffer. Dat voorval heeft ons sowieso geen goed gedaan."