1965

Delen S

Italiaans

Na die semisuccesvolle singles zijn The Pebbles niet meer zo tevreden over hun platendeal met Arcade. Die willen dat de jongens het ook internationaal aanpakken en in andere talen gaan zingen. Zo is er de release van de single Il nuovo giorno, vertaling van On the day, met op de B-kant Domani capirai oftewel You better go away, in 1965 uitgebracht op het Durium-label. Bob Baelemans moet er nog steeds om lachen. "We hebben dat fonetisch ingestudeerd. Niemand van ons was die taal machtig. Denk niet dat we er blij mee waren. Ons oogpunt was platen opnemen in het Engels. We wilden iets betekenen in de pop- en de rockwereld."

Ontdek de ster

Rita besluit, gestimuleerd door haar kersverse echtgenoot, haar kans te wagen tijdens de in die tijd populaire tv-wedstrijd "Ontdek de Ster". Rita schrijft zich in onder haar eigen naam Rita Deneve. De wedstrijd heeft plaats van de tweede tot en met de zevende november 1965 in de "Koningin Elisabethzaal" in Antwerpen. Er worden diverse prijzen uitgereikt, verdeeld over zes categorieën, gaande van muzikale groepen, chanson en cabaret, tot en met schlagerjongens en schlagermeisjes. Bij de heren wint Eddy Smets met Adios amigo en bij de dames Rita Deneve met You're my world, op dat moment in de Britse charts een grote hit voor Cilla Black. "In de jury zetelden toen onder anderen Herman Verhelst, Freddy Sunder en Jo Leemans. Ik had mijn hart verpand aan dat liedje van Cilla Black. Ik moet wel zeggen dat ik in die periode veel steun kreeg van Bob Boon, die me hielp dat liedje goed onder de knie te krijgen. Elke noot moest juist gezongen worden, de frasering moest kloppen enzovoort. Dat liedje zingen was geen makkelijke opgave, zeker niet als je geen echt geschoolde stem hebt. Pas nadien ben ik zangles gaan volgen, maar ik moest opletten dat ik mijn stem niet forceerde. Het jammere was wel dat ik door de aanbiedingen nadien de Bob Boon Singers achter mij moest laten, maar daar had Bob alle begrip voor. Ik zong namelijk vaak solo bij de groep en als ik er niet was, nam Mieke Roskams mijn partij over. Maar ik vond het niet fair naar haar toe dat ze alleen mocht soleren als ik er niet was, en dan heb ik de knoop maar doorgehakt en ben weggegaan. Mieke is trouwens iets later met Bob gehuwd."

Günther Neefs wordt geboren

Günther Neefs werd de eenentwintigste september 1965 geboren. Zijn wieg stond in Mechelen, waar ook zijn broer Ludwig rondliep. Over hem zullen wij in de loop van Günthers verhaal niet veel horen. Om het onderweg in deze bio niet te vergeten, vertellen we nu al dat Ludwig ooit te horen was op een plaatje dat Louis Neefs samen met zijn beide zonen, dus ook met de stem van Günther, had ingeblikt, Hé lieve mensen.

Het huis van de familie Neefs stond aan de Leuvense Vaart, waar zij onder het toeziend oog van moeder hun fantasie de vrije loop konden laten gaan, kampen bouwden en fietsten, want papa Louis deed niets liever dan in de vrije natuur rondlopen met zijn kroost. Günther herinnert zich niet dat hij zijn vader thuis veel hoorde zingen. Het was daar ook geen komen en gaan van bekende artiesten. Will Tura en Rocco Granata sprongen weleens binnen, maar met mate, daar zorgde mama Neefs wel voor.

Qua muziek stond thuis steeds de radio aan en waren er de platen van Frank Sinatra & Co die pa graag draaide en beluisterde. Günther zal, naarmate hij ouder wordt, met veel goesting naar soulmuziek luisteren, vooral dan met een funky touch, zoals Earth, Wind & Fire.

Jazz Bilzen

In 1965 staat Ferre Grignard op de affiche van "Jazz Bilzen". Op zondag 5 september willen de organisatoren een amateurfestival op kwalitatief hoog niveau brengen met tussen de hobbygroepjes enkele professionele acts. Ondanks het mindere weer komen toch honderden betalende bezoekers opdagen. Onder hen ook een horde beatniks die voor de obscure Ferre Grignard supporteren. Hij blijkt de revelatie van het festival. Voor de toegangsprijs van vijftig frank krijgt het publiek in Bilzen zestien bands te zien met als top of the bill Champion Jack Dupree. Een jaar later siert Ferre opnieuw de affiche. Hij heeft evenwel een geweldige offday en wordt naderhand in de pers afgemaakt.

Ik heb het gevoel dat ik altijd een zanger ben geweest en dat vanaf mijn geboorte. Er is geen enkele periode in mijn leven geweest dat ik niet heb gezongen.

Guido Belcanto

Arcade Records

Na hun CBS-avontuur sluiten The Pebbles een platendeal met Arcade Records. In 1965 brengen ze op dat label de single Huma la la la uit van de hand van de Amerikaanse countryzanger Billy Joe Burnette, die het iets eerder zelf op plaat had gezet, met op de B-kant Geneveve, geschreven door Fred Bekky samen met Louis Van Rijmenant. Het was trouwens een idee van Louis om Huma la la la in te blikken. Mocht u op zoek gaan naar dat nummer, dat werd in 2010 op cd uitgebracht op het label Magic Records onder de titel "The Pebbles' Best". Op Arcade Records verschijnt vervolgens in 1966 de single Someone to love, geschreven door Rudy Witteboon en Louis Van Rijmenant, met op de keerzijde I wonder. Louis gaat zich almaar meer muzikaal met de jongens bemoeien, maar dat zien ze niet zo zitten omdat ze Louis nogal een inhalig type vinden, een die overal een graantje wil meepikken en zich iets te veel met hun repertoirekeuze inlaat. "Hij gebruikte ons voor van alles en nog wat, ook om in de studio een aantal artiesten uit zijn platenstal te begeleiden, wat we toch vreemd vonden, want voor de rest hadden we met die mensen niets te maken. Dus op den duur vonden we die samenwerking niet meer kunnen en ook niet leuk meer", aldus Fred. Someone to love blijft in de hitlijsten zo goed als zonder respons, net als de opvolger Where is she?, gekoppeld aan The whip!, dat The Pebbles samen met de in Trinidad geboren zanger Mel Turner opnemen. Mel, ook bekend onder zijn echte naam Jimmy Ross, verbleef een tijdlang in ons land nadat hij een contract had weten te versieren in Bobbejaanland.

Godsdienstleraar in Nieuwpoort

Van nature is Willem altijd een geboren verteller geweest en na zijn studies voelt hij zich geroepen om kinderen iets bij te leren. Hij wordt vanaf september 1965 godsdienstleraar aan de Rijksmiddelbare School in Nieuwpoort. Een zeer moeilijke opdracht, de leer van God verkondigen op een staatsschool, geleid door een directeur die het woord paus niet eens wilde horen. Volgens Willem is Jezus ook maar een verhalenverteller die links en rechts verhalen oppikte en die op zijn manier voortvertelde. Hier voor de klas in Nieuwpoort ontpopt Willem zich als een geboren verteller, een liedjesschrijver en zanger die op zeker moment de Westhoekverzen van Djoos Uyttendaele leert kennen. In het klooster oefende hij al om teksten op muziek te zetten, gedichten van onder meer Guido Gezelle. In de klas probeert Vermandere de leerlingen voor zich te winnen, en vooral hun aandacht, door evangelieteksten op muziek te zetten. Dat klikt meteen. Met zijn gitaar en die liedjes gaat Willem vervolgens links en rechts optreden tijdens avonden georganiseerd door de plaatselijke Chiro en de KSA. De vraag naar optredens wordt almaar groter. Tot aan de paasvakantie van 1968 blijft Willem in Nieuwpoort lesgeven om vervolgens zijn pijlen op zijn kunstwerken en zijn liedjes te richten. Hij leert hier zijn vrouw kennen, een meisje uit De Panne. Ze gaan aanvankelijk in Nieuwpoort wonen. Wel niet vergeten dat Willem zijn beeldhouwen (aanvankelijk uitsluitend in hout) en schilderen snel gaat etaleren. Een halfjaar na zijn thuiskomst stelt hij in Lauwe al tentoon, tot grote verbazing van zijn vader, die verwacht had dat Willem na een mislukte roeping als een volwassen man thuis zou zitten wegkwijnen.

Middelbare studies

Voor zijn middelbare studies gaat Guido naar het Sint-Jozefcollege bij de paters jezuïeten. Zijn moeder vindt dat Guido een slimme jongen is en stuurt hem naar de Latijn-Griekse humaniora. Hier leert hij met talen omgaan, de juiste woorden gebruiken. Maar Guido is allesbehalve een briljante leerling. Hij ontdekt hier wel twee van zijn grootste talenten: voetballen en zingen. Hij belandt als sopraan in het schoolkoor, onder leiding van pater Renaat Dumont. Voor die man is het koor niet alleen zijn passie, maar ook een prestigezaak. Er moet dus juist en goed gezongen worden. Guido behoort onmiddellijk bij de voorzangers, een elitegroepje van vijf binnen het koor én een enorme boost voor zijn zelfbeeld.

Rebel in het middelbaar

Kris wordt bij de jezuïeten in zijn voorlaatste jaar lager middelbaar wegens onbuigzaam gedrag aan de deur gezet en gaat vervolgens naar het Sint-Norbertus-college in Antwerpen. Hier houdt hij zich gedeisd, want hij heeft met zijn vader afgesproken dat wanneer hij slaagt, hij naar het Sint-Lukasinstituut in Brussel mag, op kot nog wel. Tussen 1965 en 1966 treedt Kris regelmatig op in de klas, in de jeugdclubs en later in Antwerpse bruine kroegen, o.a. in het voorprogramma van Derroll Adams, met songs van Big Bill Broonzy, John Lee Hooker, Woody Guthrie én schoorvoetend met eigen Engelstalige en Nederlandstalige songs.