1964

Delen S

De familie Wauters

Koen en Kris vormden thuis in Sint-Genesius-Rode een zeer gelukkig gezin. Er waren zes kinderen: vier jongens en twee meisjes. Papa Wauters werkte vijfendertig jaar lang bij Sabena, afdeling administratie. Mama hield twintig jaar lang haar kinderen nauwlettend in het oog en ging vervolgens als huishoudkundig regentes aan de slag. In dat gezin werden Kris op 21 december 1964 en Koen op 17 september 1967 geboren. Thuis was er altijd muziek. Er werd vaak gezongen. Liefst van al a capella. Zowel klassiek als populair. Van composities van Haendel tot en met Dancing Queen van Abba. Toen Koen nog een ukkepuk was, luisterde hij naar platen van Bob Dylan die zijn zus kocht. Ook de songs van Simon & Garfunkel gingen erin als zoete koek én de hits van Queen. Maar het meest werd Kris beïnvloed door The Beatles.

Will in de USA

Een reportage van Echo over de avonturen van Will Ferdy in de VS.

The Stones

Rock ’n roll was het genre dat Robert, laten wij hem zo nog even noemen, in het begin het meest bezighield. Hij was in die tijd een behoorlijk gitarist en het kon dan ook niet lang uitblijven of hij werd gevraagd door enkele popgroepjes. Zo speelde hij een tijd lang bij orkestjes als The Young Devils en The Beatnicks. Voor Robert een zware dobber, want hij stond 's ochtends vroeg op om zijn ouders te helpen in hun melkbedrijf, nadien trok hij naar school om vooral tijdens de weekends op te treden.

Hoe vreemd het misschien mag klinken, maar de muziek die Robert toen samen met die groepjes bracht, waren vooral de hits van The Rolling Stones. Om in te kaderen en nooit te vergeten is het feit dat toen The Rolling Stones in 1964 in het Amerikaans Theater op de Heizel bij Nonkel Bob en Tante Terry te gast waren en zij in de buurt van het Atomium gingen eten en dat Danny en zijn band tijdens dat etentje voor hen mochten spelen. Omdat Robert basgitaar speelde, kreeg hij achteraf een schouderklop van Bill Wyman, de basgitarist van The Stones.

Kapper Koen

Intussen was Koen, met veel tegenzin, begonnen aan het eerste jaar middelbaar onderwijs in de Rijksschool aan de Normaalschoolstraat in Gent. Met Kerstmis stond er in rode cijfers 65 procent op zijn rapport. Alleen het vak Frans ging hem, dankzij Edith Piaf, goed af. Om geen tijd meer te verliezen op de schoolbanken, besloten zijn ouders dat Koen dan maar haarkapper moest worden. Die opleiding volgt hij in de Congostraat.

's Maandags werd er theorie gegeven en de overige dagen ging Koen in leercontract bij zijn peter Deeske in Salon Dédé aan de Dampoort. Hij en zijn vrouw hoopten dat Koen later het salon zou overnemen. Zij staan echter niet achter de zangcarrière van Koen. Dit mondt uit in een stevige ruzie. In 1966 komt er een einde aan hun samenwerking. Koen gaat op zoek naar een dameskapper, want hij had ervaren dat daar meer variatie in zat. Hij komt bij Achiel Van Kerckhove terecht. Die man was meer dan kapper. Hij organiseerde showavonden, onder meer travestieshows. Na zijn uren ging Koen vaak optreden en Achiel steunde hem daarin.

LP The Strangers

In 1964 brengen The Strangers ook hun allereerste elpee "The Strangers" op de markt, met daarop de medleys Charlestonnen 1 en 2 (die waren iets voordien succesvol op een ep'tje uitgebracht) en liedjes als 't Vuilventje en Pa, springt ni van 't dak af. Voor het merendeel zijn hun nummers vertalingen van bekende hits zoals Aba daba honeymoon, Bye bye blackbird en Sweet Georgia Brown. In de media merken we aan de commentaren dat een rist journalisten het moeilijk hebben met hun dialectkeuze. Volgens een deel van het journaille kan dat toch veel keuriger. In Gazet van Antwerpen lezen we dat er dan weer te veel gecoverd wordt, dat ze te weinig origineel uit de hoek komen. "Vocaal zijn de nummertjes vrijwel af, maar we zijn bang dat ze op het verkeerde spoor zitten. Onzes inziens moeten The Strangers zelf eigen nummers kunnen maken over onderwerpen die actueel zijn. Bijvoorbeeld over de sluiting van de benzinestations vanaf 20.00 uur, het graven van een tweede tunnel, de luchthaven van Antwerpen enzovoort. Het publiek is nu eenmaal gediend met het over de hekel halen van dingen en toestanden waar ze nauw bij betrokken zijn."

De jeugdjaren

Johan gaat voor zijn middelbare schoolopleiding naar het Sint-Pieterscollege in Jette waar hij de afdeling Latijn-Grieks volgt. In zijn bio lezen we dat zijn jeugd vlekkeloos verloopt, maar iets verderop ontdekken we dat zijn schoolrapporten legendarisch waren en dat hij wel eens de handtekening van zijn ouders vervalste!

Johan genoot thuis een vrije opvoeding en was daardoor op school een rebels type, een jongen waar een klasgenoot als Erik Van Neygen graag naar opkeek omdat Johan als eerste een echte jeans durfde te dragen én een parka-jas.