1959

Delen S

Bart Peeters wordt geboren.

Iets later wordt zijn broer Stijn geboren die nu zijn baas is, zorgt dat alles in goede banen wordt geleid. En dan is er zijn zes jaar jongere zus Kaat die zich als onderwijzeres verdienstelijk bezighoudt met kinderen met leerstoornissen.

Stijn en Bart vormden als kind een onafscheidelijke tandem. Thuis werd de garage omgevormd tot een soort theater waar poppenkast werd gespeeld. Bart leverde de teksten en maakte de poppen. Nadien werden kinderen uit de buurt opgetrommeld om samen met hen musicals op te voeren waarbij Bart regisseur en tekstleverancier was. Hij speelde toen al drums en gitaar, maar broer Stijn was dé ster van de show, de Michael Jackson van dienst.

Strak in het pak

Snel na zijn succes in de States kreeg Rocco een miljoenencontract aangeboden om voor onder meer Alan Freed te gaan werken. Zo mag hij in de befaamde Carnegie Hall in New York op het podium staan met Connie Francis in het voorprogramma en zit hij in de show van Tab Hunter en Tommy Sands.

Maar de managers hebben nogal wat problemen met de artiest Granata. Die jongen moet dringend een keurig pak en een glamoureuze act worden aangemeten. Hij moet een snelcursus Engels volgen en een stoomcursus podiumtechniek. Al die contractuele verplichtingen voelen voor Rocco als een keurslijf aan.

Marina wereldwijd

In de zomer van 1959 staat Marina in ons land op één. Dankzij Jos Van Hooghte, die ook een uitgeverij in Amerika bezit, kan ook de singleversie van Rocco in de States worden gereleaset op het in die tijd bekende Laurielabel en zo bereikt hij in de maand november 1959 de twaalfde plaats in de Cash Box Top 100 en de eenendertigste in Billboard's Hot One Hundred.

In diverse landen krijgt Marina nadien het label evergreen opgekleefd. In zijn memoires over president John Fitzgerald Kennedy schrijft de kok van het Witte Huis dat de president Marina regelmatig floot als hij goedgeluimd was en in de biografie van wielrenner Fausto Coppi lezen we dat op de dag dat hij werd begraven, op de Italiaanse radio de hele dag treurmuziek te beluisteren was én Coppi's lievelingsliedje Marina.

Met je handen

Jean Walter zingt Met je handen tijdens het programma Schlagertrommel.

In het Algemeen Nederlands

Die allereerste, in het beschaafd Nederlands gezongen singletjes, zullen we later terugvinden op de cd "De Strangers - Al ons liekes, deel 19 & extra cd". In het bijbehorende cd-boekje lezen we: "Deze cd werd volgepropt met dertig liekes, toen nog, The Strangers in het... Algemeen Nederlands. Inderdaad, de eerste 16 singles die The Strangers toen volzongen, werden gekweeld in een proper, afgeborsteld en mooi Nederlands. Zelf beschouwen De Strangers deze liedjes als hun pre-Strangers-periode, want, zoals ze zelf ooit zongen: 'Het was maar toen we ontdekten dat onzen haring beter braadde in het dialect, dat de echte Strangers zijn geboren'. En hoewel sommige teksten, die tussen haakjes geleverd werden door professionele tekstschrijvers van de platenfirma, en de melodieën vrij aardig klonken, was het merendeel niet datgene waarop Vlaanderen zat te wachten."

Geen muzikale genen

Het vreemde is dat ten huize van de familie Deneve niemand door de muziekmicrobe is gebeten. "Ik weet bij God niet hoe ik ertoe gekomen ben me zo te focussen op muziek. Thuis werd er niet speciaal naar muziek geluisterd. Daar werd ook nooit echt over gepraat. Niemand in de familie, want ik heb het achteraf nog aan mijn ouders gevraagd, had wat met muziek, theater of wat dan ook ooit in zijn of haar leven te maken gehad."

Naar het klooster

In 1959 kan Willem zijn humaniora afronden. Hij gaat meteen nadien naar het klooster in Korbeek-Lo. Een jaar later verhuist hij naar het klooster in Gijzegem. Hij zal al die tijd een pij dragen. Toen Walter De Buck en Wannes Van de Velde al druk in de weer waren met optredens in jazzkroegen en zo, koos Willem dus de weg van de Heer te volgen. Hij wou God koste wat het kost een plaats geven in zijn leven, maar die God zag geen discipel in hem. "Ik dacht dat dat na de retorica mijn weg was. Ik wil niet het woord roeping gebruiken. Ik kan daar nu niet op ingaan, dat is te complex. Je zit daar in een soort cocon, afgesloten van de buitenwereld. De enige berichten die we van de buitenwereld hoorden, kwamen uit de mond van paters die niet uit de missies terugkeerden of uit hun brieven die luidop werden voorgelezen. Ik voelde wel dat God in elk mens aanwezig is, dat je moet gebruikmaken van je talenten, de zogeheten kostbare parel in jezelf vinden: vinden waarvoor je geboren bent." Aan auteur Renild Wouters vertelt hij jaren later over die periode: "Ik heb na een tijdje ingezien dat die geleerde traktaten over de goddelijke voorzienigheid en de maagdelijkheid van Maria aan mij niet besteed waren en ben dan uit het klooster gestapt."

Het grote succes van Marina

Rocco's liedjes genieten veel bijval tijdens zijn optredens. De mensen vragen almaar vaker of die liedjes niet op plaat staan. Gelukkig heeft Rocco net een contract voor drie maanden getekend bij Jules Nijs, verdeler van jukeboxen en uitbater van dancing De Witte Molen in Aarschot, die via zijn firma een opname kan versieren.

In twee uur tijd worden samen met het International Quartet twee nummers ingeblikt: Manuela en Marina. De opname van Marina verloopt heel chaotisch, want Rocco heeft zijn tekst nog niet klaar. Tijdens de opname vult hij gaandeweg woorden aan, tot groot ongenoegen van de producer, die dit puur tijdverlies vindt. Manuela wordt de A-kant, maar al snel is duidelijk dat het publiek voor het B-kantje kiest en wordt Marina als hit gepromoot. In het begin moet Rocco zelf met zijn single van café tot café gaan leuren. Er worden driehonderd exemplaren geperst, maar die zijn snel uitverkocht.

Marina wordt een groot succes en door de familie Van Hooghte in hun uitgeverij ondergebracht. Rocco moet wel een deel van de uitgave aan hen afstaan, iets wat hij nog altijd de grootste fout vindt die hij ooit begaan heeft, maar je kon toen niet anders. Maar in het begin van de jaren zeventig wordt Jos Van Hooghte ziek, zijn uitgeverij komt in de aanbieding en zo kan Rocco de uitgavenrechten van Marina terugkopen.

Miel en vier meisjes

Eind jaren 50 vierde bij platenfirma Philips, Bob Benny hoogtij en, achteraf gezien, voelde Miel dat hij snel op een zijspoor werd gezet. Producer Jaap Streefkerk zorgde er wel voor dat Miel een ep'tje mocht uitbrengen "Miel en Vier Meisjes" met daarop liedjes waarvoor Armand Preud'homme de muziek had geschreven: Anne Marieke, Dag Josefien, Vergeet me niet Karolien en Roosmarijntje. Miel nam deze marsliedjes meteen na zijn legerdienst op samen met het orkest van Frank Engelen en het Salamander Koor. De respons op deze eerste vinylen poging was echter niet erg groot.

Internationaal

Ook internationaal krijgt Francis Bay dus naam en faam. Voor de Spaanse markt brengt hij op het Philips-label bijvoorbeeld in 1959 een ep uit als Francis Bay y su orquesta met daarop Not Too Loud, Manhattan Spiritual, Dos Guitarras en Corazon de mélon. Voor de Amerikaanse markt is er op het Omega-label het album "Swingin' night people" met daarop onder meer bewerkingen van de standards I only have eyes for you, Bye bye blackbird, That old feeling, As time goes by en For you. Binnen deze context toch even aanhalen dat Bay in Amerika naast Omega ook een deal sloot met het label Premier Albums Inc. dat in 1959 in New York was opgericht en nogal veel aandacht besteedde aan de stereokwaliteit van hun platen, in die tijd nog een soort curiosum op het gebied van weergave van muziek. Op hun sublabel Directional Sound brachten ze voor de Amerikaanse markt een aantal elpees uit die Bay onder een schuilnaam produceerde. Als John Evans, naar zijn pianist Jean Evans, verschenen platen als "Latin Brass" en "Percussion Sound of the Big Band" en als Don Catelli elpees zoals "Passionate Percussion" en "Potent Percussion".

Omega

Bay zet 1959 stevig in met een zevende plaats in de hitlijsten met zijn versie van de klassieker Manhattan Spiritual. Vanaf dat jaar gaat het voor Francis Bay en zijn orkest continu in stijgende lijn. Hij stond op één en het zelfde podium met de bekende bigband van Benny Goodman en sloot ook een platencontract met het Omega-label. Omdat Bay op dat moment regelmatig odes brengt aan jazzgrootheden is dat jazzlabel nogal in hem geïnteresseerd. Die firma was in 1954 opgericht door Dave Hubert die besloot vanaf 1958 elpees uit te brengen op zijn Omega Disk-label. In die periode verschijnen van Francis op de Amerikaanse markt platen als "Swinging Sweet Trumpet", een hommage aan Harry James en zijn orkest, " The Bay Big Band plays Duke Ellington" en "The Bay Big Band - The Forties". Dat label zal de elpees van Francis Bay ook in Engeland verdelen.

Ontdek de Ster

Aangespoord door Willy Franck en vooral door zijn lievelingstante uit Sint-Truiden die vaak in Temse op bezoek komt, schrijft Jacques zich in voor de editie van de Ontdek de Ster Wedstrijd in Antwerpen. De VRT ging daarin op zoek naar nieuw talent van diverse pluimage tijdens een televisieshow uitgezonden vanop het Radio en Televisiesalon in Antwerpen.

Als laureaten werden uiteindelijk Roger Heynen, Clem Van Duyn, Adolf Michiels en Jacques Raymond gehuldigd. Voorafgaand aan die wedstrijd moet Jacques samen met een pianist een selectieproef afleggen bij de VRT. De jury zelf krijgt hij niet te zien, die zit in een zaaltje ernaast en beoordeelt louter op het gehoor. Tijdens die voorselectie zingt Jacques vreemd genoeg het Spaanse Historia de un amor, al gaat zijn hart meer uit naar het Engelstalige werk. Nadat Jacques geslaagd was, stelt Willy Franck hem voor een ander nummer te kiezen en dat wordt Begin the Beguine van Cole Porter.

De Schlagertrommel - Freddy Sunder

In 'De Schlagertrommel' zingt Freddy Sunder de Engelstalige versie van 'Marina'. Francis Bay dirigeert. (1959)

Circus Schoepen

Schoepen had altijd al een zwak gehad voor het circus. Hij vat in 1959 het plan op om met een circus, paarden en vele attracties rond te reizen, waarbij hijzelf als zingende cowboy de trekpleister vormt. Bobbejaan zal met zijn eigen circus rondreizen van 1958 tot en met 1961. Op die manier kan Bobbejaan meer op eigen benen staan en is hij minder afhankelijk van vaak moeilijke zaaleigenaars. Bobbejaan is trots dat hij via de Amerikaanse stuntman Casey Tibbs het paard van Zorro, Midnight, op de kop kan tikken. Dat wordt zijn pronkstuk tijdens die circusjaren.

Tijdens zijn optredens lanceert hij ook nieuwe liedjes zoals het door Jean Rolle, Ke Riema en Willy Albimoor geschreven Een hutje op de heide, dat na zijn release een stevige nummer één wordt in de Vlaamse Top Tien van de maand februari 1960. Er was ook Ik ben boos op de maan, geschreven als Two faced moon , geschreven door Clifford Adams en Howard Barnes en vertaald door Ke Riema.

Op zekere dag schrijft hij Ik heb eerbied voor jouw grijze haren. Vanuit zijn caravan, zo vertelde Bob mij vele jaren later, zag hij oudere mensen met golvende grijze haren passeren die zijn circusoptreden kwamen bijwonen. Bij de start van 1961 staat hij drie maanden na elkaar met dat nummer op één in de Vlaamse Top Tien.