1957

Delen S

Veramerikaniseerde Brusseleer

Op 19 augustus 1957 accepteren de Verenigde Staten hem als Amerikaans staatsburger. Toots gaat dan op huisnummer 279 North Broadway, Yonkers, New York wonen. Hij heeft zijn Belgische nationaliteit opgegeven. Hij is, zoals hij het in zijn eigen woorden zegt, "een veramerikaniseerde Brusseleer".

Francis Bay wint een prijs in Venetië

Francis Bay komt terug uit Venetië. Hij krijgt de 'Gouden Gondel' van het Festival van het lied in Venetië.. Van Bob Boon krijgt hij de 'Zilveren plakette' of de eerste prijs voor het beste lied 'Venetië, ik vergeet u nooit'.

Jenny Nysten

Voor zijn klassiek repertoire was Miel in die tijd naarstig op zoek naar een pianist. Hij vond die in het buurmeisje Jenny Nysten. Zij studeerde aan het Koninklijk Conservatorium in Antwerpen. Jenny behaalde daar de eerste prijs notenleer en volgde eveneens piano. Voor zij haar eindexamen moet afleggen, besluit zij ermee op te houden en voor de rest van haar leven met Miel verder te stappen. Zij verloven zich in 1957. Op 16 mei 1959 trouwen Miel en Jenny. In navolging van het in die tijd populaire Deens-Nederlandse zangduo Nina & Frederik gaan Jenny en Miel vanaf 1957 optreden als zingend koppel en scoren daarmee aardig wat succes.

Mieke wordt geboren

Ook al bracht zij het grootste deel van haar jeugd in de Antwerpse gemeente Arendonk door, toch wordt zij op 8 mei 1957 in Turnhout geboren als Maria Gijs. "We waren thuis met z'n zessen: twee zussen, Magda en Fien, en broer Danny. Bij ons was het altijd een gezellige boel, een soort zoete inval. Er sprong wel altijd iemand binnen, die wat kwam koffiekletsen of eens gezellig mee-eten. Ik ben een echt grensgeval, vandaar die Nederlandse tongval misschien. De familienaam Gijs hoor je wel vaker in de buurt van Retie en omgeving." Mieke gaat niet graag naar school, dat hele schoolse gedoe sprak haar niet aan: "Zingen sowieso, of iets in de fotografie en/of bloemschikken en decoratie." Het zingen zat er van kinds af aan in. Mieke weet nog best waar haar eerste noten klonken: "Dat was op school. Ik weet nog dat we met het schoolkoor zongen om de kerstvieringen voor te bereiden. Ik was een jaar of negen toen ik werd uitgekozen om als soliste te zingen. Ik zong daar Susa Nina, dat, raar maar waar, later ook mijn eerste single is geworden." Dat muzikale had Mieke niet echt van huis uit. "Mijn moeder zong vaak wanneer ze aan het fornuis stond, dat wel. Mijn ouders kochten ook platen. Ik weet nog goed dat de Zangeres Zonder Naam vaste prik was wanneer er plaatjes werden gekocht. Mijn mama zong die allemaal mee en dan pinkte ik weleens een traantje weg als ik naar die teksten luisterde."

Meer singles

Hij blijft liedjes op plaat vereeuwigen. In 1957 scoort hij in de Vlaamse Top Tien met zijn versie van Ik sta op wacht, geschreven door Andreas De Raaff en Stan Haag en in Nederland oorspronkelijk een hit voor Joop de Knegt.

Er zit ook een behoorlijke hit in voor zijn vertaling van de Duitse hit Der lachende Vagabund van Fred Bertelmann, De lachende vagebond, een hit voor Bobbejaan in de maand maart van 1958. We onthouden ook uit 1959 zijn vertaling van Tom Dooley van The Kingston Trio.

USA

In 1957 staat Bobbejaan in New York in de bekende tv-show van Ed Sullivan. Samen met de bekende Jordanaires als backing neemt hij een handvol liedjes op. In de kantine ontmoet hij Elvis Presley, al is Bobbejaan zich er dan niet van bewust hoe bekend The King op dat moment in Amerika wel is. Sholes biedt Bobbejaan de kans om als Bobby John drie maanden lang in de States te verblijven en promotie te voeren voor zijn langspeelplaat. Maar Bobbejaan wil de carrière die hij in de Benelux en daarbuiten heeft opgebouwd, niet laten verwateren.

Jean Klüger stuurt Bobbejaan een telegram met de melding dat hij dringend naar huis moet terugkeren, want er staat een belangrijk liedjesfestival in Frankfurt op het getouw, met name de tweede editie van het Eurovisiesongfestival. De uiteindelijke keuze valt op Straatdeuntje, geschreven door Harry Frekin op een tekst van Eric Franssen, waarmee Bobbejaan op de achtste plaats eindigt. Nederland gaat met de overwinning lopen. Corry Brokken krijgt eenendertig punten voor haar vertolking van Net als toen.

Cindy oh Cindy

In 1956 zet hij twee liedjes van Jo Dams en Leo Camps op plaat Morena en Venetië en maneschijn. In de studio wordt hij begeleid door het orkest van Tony Vess. In de zomer van dat jaar scoort Benny een bescheiden hitje in de Vlaamse Top Tien met het door Jan Reno en Van Aleda geschreven Geef aan je vrouwtje. Door de jaren heen wordt het een van Bobs klassiekers. Het jaar daarop covert hij, begeleid door het orkest van Francis Bay, Cindy, oh Cindy op plaat, dat in Amerika een hit was in de versie voor Eddy Fisher en in Duitsland voor Margot Eskens. Met dit nummer scoort Bob in de lente van 1957 een nummer één in Vlaanderen.

Straatdeuntje

Bobbejaan Schoepen zingt zijn Straatdeuntje in De TV maakt muziek.

Paris

Bobbejaan zingt over de stad van de liefde, Paris in De TV maakt muziek.

Het beeld van mijn moeder

Bobbejaan zingt Het beeld van mijn moeder, live in De TV maakt muziek.

Geen succes op Broadway

Toots Thielemans is vanaf 1957 regelmatig te vinden in jazzclub "Birdland" op Broadway en iets verderop in "Junior's Tavern". Hij begint schoorvoetend met een trio, een combinatie van harmonica, orgel en banjo, maar een succes wordt dat niet.

Intermezzo

Op platengebied is de periode 1954-1960 niet echt vermeldenswaard. Wimpels in de masten, Een soldaat, Land aan de Noordzee, De schoonste liefde enz... leveren niet één keer een hit op. In 1957 is er op het Philips label in een laatste poging om te scoren nog de single Calypso Italiano, een vertaling van een liedje van Lou Monte door Erik Franssen en Van Aleda. Will komt financieel gelukkig aan de bak door zijn optredens voor VRT- radio in cabaretprogramma's als Kop en staart en Weg met de zorgen.

Gouden tijden

Eén van Jeans mooiste opnamen ooit, Twee blauwe kinderogen, levert hem in 1957 De Grote Prijs van het Nederlandse lied in Antwerpen op. Iets later speelt Jean de hoofdrol in de operette Rose Marie van de Amerikaanse componist Rudolf Friml, in 1924 voor het eerst opgevoerd op Broadway en twaalf jaar later in de verfilmde versie een groot succes voor Jeanette McDonald en Nelson Eddy.

Jean blijft nog een tijdje succes oogsten met singles als Met je handen, in 1958 in Amerika een dikke hit voor Eydie Gormé, en in 1959 de traditional Aan het Wolgastrand. Are you sincere? dat Andy Williams en The Platters opnemen, vertaalt Jean in 1959 als Ben jij oprecht?

Ouderlijke invloeden

Tot zijn zevende woonde Raymond in Anderlecht. In 1957 verhuist de familie richting Amsterdam-Zuid waar hij tot in 1959 verblijft. Intussen had zijn biologische pa het echtelijk dak verlaten en was ma gaan samenwonen met haar nieuwe geliefde Arnold Duitz, een activist binnen de Belgische communistische partij. Van zijn stiefvader leerde Raymond op de een of andere manier veel over politiek, leerde hij onder anderen Karl Marx kennen. Van zijn biologische vader Joseph Van Het Groenewoud erfde Raymond zijn gevoel voor muziek, zeker de technische kant van met muziek omgaan, al heeft hij het theatrale dat later in zijn liedjes zal opduiken dan weer helemaal van zijn moeder geërfd.