1954

Delen S

Eerste groepje

Tijdens zijn schooljaren richt Ferre naar aanleiding van een schoolfeestje een groepje op. Een wasbord, een theekist, een gitaar en een mondharmonica. Pure skiffle dus, die iets later in blues overglijdt. Zij nemen zelfs aan een liedjeswedstrijd deel, die ze ook winnen, en daarmee is de aanzet voor zijn latere zangcarrière al deels een feit. Roger herinnert zich nog: "In zijn klas zaten er enkele kornuiten die hun mosterd bij de Engelse skiffle van Lonnie Donegan waren gaan halen. Op een goedkope en vrij eenvoudige manier werd er muziek gemaakt. Met enkele akkoorden geraakte je toen al heel ver. Het viel nog in de smaak bij de medeleerlingen ook en zo is dat almaar verder uitgegroeid tot het fenomeen Ferre Grignard."

De eerste muzikale levensjaren.

Zjef Vanuytsel werd de zesde juli 1945 in Mol geboren. Hij moest thuis de aandacht delen met zijn zeven jaar jongere zus. Zjefs vader hield zich in zijn vrije tijd bezig met het organiseren van bonte avonden. Hij schreef sketches en liedjes die hij voorzichtig met de anderen meezong, want aan zangtalent ontbrak het hem compleet. Om de vier à vijf maanden werd er in het dorp zo'n bonte avond georganiseerd en zat Zjef op de eerste rij. Vader schreef grappige verhaaltjes en presenteerde die ook. Langs moeders zijde werd er vooral door de tantes duchtig op los gezongen. Thuis stond de radio dan wel aan, maar het duurde tot Zjef zo'n jaar of veertien was vooraleer hij aandacht aan de muziek ging besteden. In het lager onderwijs mocht hij wel regelmatig vooraan in de klas een liedje voorzingen dat hij van zijn vader had geleerd. Van de gitarist van de groep die de bonte avonden begeleidde, leerde Zjef zijn eerste akkoorden.

In het leger

Na zijn middelbare studies gaat Miel in 1954 achttien maanden onder de wapens. Via zijn vader wordt hij nadien bediende bij "Interelectra" (het latere Infrax) in Hasselt. Hij bleef hier een jaar of zes, tot ongeveer 1961, actief.

De misbakken student

Op zijn negentiende schrijft Miel voor de laatstejaarsstudenten op tekst van Roger Hendriks de operette "De misbakken student". Die wordt in Hasselt in cinema "Plaza" opgevoerd. Bij de familie Nicolai had Miel al die tijd kennis kunnen maken met muziek in de breedste zin van het woord, ook klassieke muziek. Hij had meteen door dat als hij verder wilde gaan, hij muziek- en zangles moest gaan volgen. In de "Stedelijke Academie" te Hasselt komt Miel terecht op de afdeling klassieke zang. Hij droomde er zelfs van als bariton een gevierd operazanger te worden. Bij de bekende bas Maurice De Groot ging Miel zelfs een tijdje in Luik extra zangles volgen. Van hem leerde hij de kneepjes van het klassieke zangvak. Om een lang verhaal kort te maken, werd het voor Miel duidelijk dat hij vooral wou zingen, welk genre dan ook. Hij jodelde zelfs. Zo won hij met het liedje Alaska de allereerste crochetwedstrijd die Radio Limburg op het getouw had gezet. Miel trad in de jaren vijftig ook op als crooner bij het in die tijd gewaardeerde dansorkest van Charlie De Jong uit Leopoldsburg, een liedje als I'm in the mood for love.

Margriet Hermans wordt geboren

Margriet Hermans werd de zeventiende maart 1954 in een kroostrijk gezin geboren: papa Jan Hermans, mama Paula Vaerten, Jan, Jef, Marie, Margriet, Rik en Bert. Jan en Paula huwden in 1945, vlak na de Tweede Wereldoorlog. Papa kwam aan de kost als bakker in de zaak van zijn vader Adriaan. Mama groeide op in een groot, katholiek gezin. Zij was voor haar tijd erg geëmancipeerd en gaf les aan de huishoudschool in Ravels, maar toen mama na één jaar zwanger bleek te zijn, werd zij meteen ontslagen.

Papa kwam op de idee samen met zijn echtgenote een eigen zaak op te starten. Het werd in eerste instantie een kledingzaak, maar Paula was niet als onderneemster in de wieg gelegd. Uiteindelijk werd na enig overleg besloten in Turnhout een eigen bakkerswinkel te beginnen. Dat werd een succes al moest er veel opgeofferd worden, want een zaak runnen en zes kinderen moeten grootbrengen is geen sinecure.

Het betere lied

In 1954 neemt hij in een weldoordachte poging het ernstiger nummer Het regent in de straten op. Hij wil méér voor het betere lied gaan. Hij moet echter die stijl om succes te blijven scoren blijven combineren met zijn schlagertjes. Het publiek geraakt daardoor het noorden kwijt en haakt deels af. In 1955 breekt hij bescheiden door in Nederland wanneer hij in de shows van Wim Sonneveld mag opduiken.

De eerste stappen in de muziek

Toen Jimmy bijna vijftien was, verhuisde hij met zijn moeder naar Brussel, zijn oudere zus was zich daar al gaan nestelen en moeder had een nieuwe man leren kennen die daar woonde. Die meneer wil dat Jimmy ging studeren, maar dat lukt niet. Hij probeert even de technische school, maar ook dat vlot niet en op zijn vijftiende wordt Jimmy beenhouwersgast. Hij krijgt een leercontract van drie jaar aangeboden, een harde leerschool zo zal blijken! Hij moet immers van ’s ochtends tot ’s avonds werken en voor zingen is er jammer genoeg geen tijd meer.

Tot twee jaar later de neef van z’n baas op bezoek komt, Jimmy hoort zingen en de baas aanspoort Jimmy in te schrijven in enkele crochetwedstrijden. De Franse operette is telkens niet ver uit de buurt! L’amour est un bouquet de violettes van Luis Mariano levert Jimmy meermaals een eerste plaats op.

Ol' man river

De versie van Ol' man River die La Esterella steeds zong wanneer ze in Engeland optrad, was zeer geliefd bij het publiek. Hier brengt ze het nummer bij Radio 2 Antwerpen.

De rots van Gibraltar

"Ik sta bekend als de rots van Gibraltar
Ik heb een hart dat hard is als een steen
Probeer me niet te voeren naar het altaar
Want ook Gibraltar staat roerloos alleen."

Behalve hun verschillend repertoire was er nog een ander belangrijk onderscheid: Bob kwam uit een arbeidersmilieu, Jean was de zoon van textielbaron Alphonse Wauman.

Marc Adriaens over Jean Walter en Bob Benny

Jean vs Bob

Almaar vaker worden tijdens de jaren vijftig in Vlaanderen Jean Walter en Bob Benny met elkaar vergeleken en soms door zaaluitbaters tegen elkaar uitgespeeld. Jean, de crooner, en Bob, de chanteur à voix. Jean was ook de man die door de vrouwen aanbeden werd. Hij stond ook iets galanter en natuurlijker op het podium dan Bob Benny die zich toen nog niet als homo durfde te outen en de dames iets afstandelijker benaderde dan Jean.

Oh! Heideroosje

In die tijd zong Will Ferdy bij dezelfde platenfirma als Jetty Gitari. Zij worden aan mekaar voorgesteld en van dan af neemt Will haar mee tijdens zijn tournees. Jetty mag in het voorprogramma optreden, want een duet tussen hen beiden heeft er nooit ingezeten. Dat kwam wel ter sprake toen Decca besloot de twee grootste schlagerzangers van dat moment op plaat aan mekaar te koppelen: Jetty Gitari samen met Ray Franky .

Toen Manu Adriaens voor zijn boek Ik hou van jou, het verhaal van de Vlaamse showbizz haar ging interviewen, vertelde zij hem over de opname van hun grootste hit samen Oh! Heideroosje, oorspronkelijk een Duits nummer van Walter Rothenburg. Tijdens het inzingen kon Ray niet goed de maat houden en porde zij hem op tijd in de rug, wanneer hij zijn deel moest inzetten. Dat was zeer tegen de zin van Ray's vrouw Rozeke die liever had dat Jetty haar handen thuishield.

Oh Heideroosje

Het echte succes kent Ray pas wanneer hij Oh Heideroosje in duet opneemt met Jetty Gitari . Jetty werd ontdekt toen zij achttien was. Zij was de vaste zangeres bij het orkest The Stars. Het is platenfirma Decca die haar ontdekt en meteen een platencontract aanbiedt. Decca besluit na dit succes Ray nog een drietal singles samen met Jetty te laten zingen waaronder Een brief in plaats van een roos.