Technotronic

Jazz en new wave

De punk als beleving ging om de een of andere reden aan Jo compleet voorbij. Halverwege de jaren zeventig ging de punk als beleving om de een of andere reden aan Jo compleet voorbij. Zijn muzikale voorkeur ging in die tijd uit naar jazz met gitaarsolisten zoals Philip Catherine en John McLaughlin of groepen als Weather Report. Jo's smaak evolueerde snel en maakte iets later een andere buiging."Maar dan ging ik in 1980 via albums als "Remain in light" van Talking Heads en het jaar daarop "My life in the bush of ghosts" van Brian Eno en David Byrne (van Talking Heads) overstag voor het genre new wave. Dat waren twee platen die me van de jazz terug naar de popmuziek hebben geleid. Vooral de manier waarop iemand als Eno die nummers in elkaar stak, en de ritmiek in die songs spraken me ongelooflijk aan. Sowieso het repetitieve. Dat laatste sprak me bijvoorbeeld ook sterk aan in de muziek van iemand als Steve Reich. Het knappe bij Talking Heads was onder meer dat ondanks dat repetitieve karakter de muziek constant evolueerde. Dat was nu net de zen-kwaliteit van dat genre: met weinig gegevens kon je een interessante song neerzetten."