Stef Bos

Papa

Stef Bos: Papa is het sterkste voorbeeld van het persoonlijke. Kijk, ik leef maar één keer en ik kan niet anders dan schrijven wat in m'n kop zit. Ik ben geen liedjessmid die een leuk thema vindt en daar een plezant liedje over kan schrijven. Bij mij wordt een liedje geboren. Dat schreef ik op 'n zondagmiddag toen ik met mijn vader in een en dezelfde kamer zat en ik in de gaten kreeg hoe hij naar zijn handen zat te kijken. Hij haalde wat vuil onder zijn nagels vandaan. De manier waarop hij dat deed en zo zat te staren naar zijn handen, dat doe ik ook precies zo. Op dat moment werd ik er op de een of andere manier door aangegrepen en zo ontstond een soort liefdeslied voor een vader, want zo'n lied moet dan wel over méér gaan dan alleen maar "mijn vader". Zowel mijn vader als ik hadden moeite om emoties te bespreken en dit nummer gebruikte ik om hem duidelijk te maken dat ik van hem houd, dit vooral ook vanwege de kanker waartegen mijn vader toen vocht. Toen mijn vader overleed, speelde ik het lied met gewoon andere akkoorden. Soms durf ik weleens een zin in de tekst te veranderen: "we komen elkaar na de dood nooit meer tegen" wordt dan "we komen elkaar na de dood misschien niet meer tegen". Ik ben helemaal niet gelovig, maar het is op mijn leeftijd oninteressant om te zeggen wat de waarheid is." De vader van Stef overleed op 11 juni 2014 op 91-jarige leeftijd in het verzorgingshuis in Veenendaal, waar hij de laatste jaren verbleef.