Soulsister

Het begin van het einde

Jan Leyers: "Na de opname van Swinging like big dogs had ik het gevoel dat het verhaal van Soulsister was verteld. Muzikaal hadden we niets meer toe te voegen aan onze story. De vonk sloeg niet meer over. Ook al doen die verhalen nog steeds de ronde, dit had niets te maken met de relatie tussen Paul en mij. Kijk, ik zag onze samenwerking als een boom die zijn vruchten had voortgebracht. Die boom was uitgebloeid. Je hoeft daar echt niet méér achter te zoeken. Ik vond dat het hoog tijd was om wat anders te doen." Anno 2005 wil Paul daar tijdens onze babbel dit over kwijt. "Ik had voor mezelf al afgehaakt. Ik voelde me meer de zanger van het orkest, onze muzikale smaken kwamen niet meer overeen zoals in het begin. Jan schreef almaar vaker in zijn eentje of met anderen. Ik vond dat niet zo fijn, maar zoek daar niet méér achter dan wat het is. Het gebeurde almaar vaker dat Jan de liedjes aanreikte en ik ze inzong. Ik werd minder met het creëren van de songs betrokken. Op die manier is Soulsister stilaan doodgebloed. Maar ja, wat wil je, we hadden dan ook tien jaar intens samengewerkt en twee frontmannen bij elkaar, dat blijft niet duren." Tot aan hun reünie in 2008 zullen Jan en Paul over die fase in hun carrière nooit echt praten. Na die tijdelijke break werden ze trouwens nog vaak gevraagd om op te treden, maar dat zagen beide heren voorlopig niet zitten.