Sergio

Delen S
Geboren in Leuven
op 5 juli 1965
Serge Jean Karel Quisquater
Bekijk DiscografiesLees Biografie
Ik zing niet volgens het boekje. Maar ik heb het zingen naar mijn hand kunnen zetten en dat gaat me goed af.
De kruising tussen James Brown en Jerommeke

Rock the opera

De 29ste juni 2018 bloklettert Het Laatste Nieuws: "Bizarre mix: Sergio met Filharmonisch orkest". "Sergio en een filharmonisch orkest, het is niet meteen een voordehandliggende combinatie. Toch brengt de flamboyante zanger dit najaar samen met het Praags Filharmonisch Orkest vijftig jaar rockgeschiedenis naar de Belgische zalen. Na shows in heel Europa speelt "Rock the Opera" dit najaar ook voor de allereerste keer in België. De show brengt staalharde rock met een hoog entertainmentgehalte. "En wie past er beter in dat plaatje dan Sergio?", vindt het management. Daarom koos het de Vlaamse topentertainer voor hun Belgische luik. "Ik was verrast toen de organisatie me benaderde, maar eens ik doorhad wat het precies inhield, was ik dolenthousiast”, zegt Sergio. Het is dan ook een repertoire om u tegen te zeggen. Met kleppers als Queen, Deep Purple, Led Zeppelin, Pink Floyd, The Police, U2 en The Rolling Stones zal Sergio zich volop kunnen uitleven. Sergio zal een zestal nummers brengen. "Rock the Opera" op 24 november in Antwerpen, op 25 november in Gent en op 26 november in Luik.

Weg van jou

Vrijdag de achttiende mei 2018 verschijnt de single Weg van jou van Sergio, als digitale download en via streaming. Meteen konden we ook genieten van de videoclip op YouTube. Deze single is de aanloop naar Sergio's eerste Nederlandstalige album, dat eind augustus naar aanleiding van zijn 30-jarige carrière zal verschijnen.

Lekkere jongen

Uit Vraag het aan bij Radio 2

Ik ben Sergio

De zestiende juni 2015 lanceert Sergio op het Globe Entertainment-label eindelijk nog eens een nieuwe single. Stefaan Fernande vertaalt voor hem Chiudi gli occhi van Marco Carta als Oneindig. Tien dagen later staat Sergio ermee op de zesentwintigste plaats in de Vlaamse Top 50. Een hogere notering zit er deze keer niet in. Na enkele persoonlijke nummers vond Sergio het de hoogste tijd om ook eens een nummer geheel aan zichzelf te wijden. Dan mag de sfeer uiteraard heel wat anders klinken. Bart Herman nam de uitdaging aan, kroop in de pen en schreef het nummer Ik ben Sergio. Een single volledig op het lijf van Vlaanderens grootste showbeest geschreven. Een liedje over feesten, het (niet) kwijtraken van zijn wilde haren en geen spijt hebben van de keuzes die hij heeft gemaakt.

Vreselijke Sven

Sergio voelt zich enigszins gevleid wanneer hij door Studio 100 gevraagd wordt om de rol van Vreselijke Sven voor zijn rekening te nemen in de musical "Wickie de Viking" samen met onder meer de twaalfjarige Remi De Smet en Dirk Bosschaert. De voorstellingen hebben vanaf de vijfde april tot en met de derde mei 2015 plaats in de "Plopsa Theaterzaal" in Adinkerke, het "Ethias Theater" in Hasselt en de "Stadsschouwburg" in Antwerpen. Eind februari stopt Sergio definitief met het uitbaten van zijn café "The Kings" in Lommel en steekt al zijn energie in het afwerken van zijn Nederlandstalige album, dat hij in de loop van dat jaar op de markt wil brengen.

Alleen bij jou

Zo gelukkig als een kind is hij wanneer hij met trots kan vertellen dat hij op zondag de veertiende september 2014 voor de eerste keer in zijn carrière een nummer één scoort, en dat met Alleen bij jou, geschreven door Bart Herman in een productie van John Terra. Hij staat helemaal bovenaan in de allereerste aflevering van "De Vlaamse Ultratop 50", die Radio 2 van dan af uitzendt op zondagnamiddag van 16.00 uur tot 18.00 uur, gepresenteerd door Christoff.

Nieuw leven in The Kings

Medio 2014 beslist Sergio om zijn café "The Kings" in Lommel, dat hij eerder van de hand wilde doen, nieuw leven in te blazen. Een overnemer is er niet komen opduiken, dus neemt hij het heft opnieuw in eigen handen. Het is het enige overgebleven danscafé in Lommel en hij hoopt er genoeg volk te lokken. "Ambiance maken" wordt het hoofddoel van zijn opzet.

Ik kan niet zonder jou

Enkele maanden later verrast hij ons met de opvolger Ik kan niet zonder jou, geschreven door John Terra samen met Jan De Vuyst en uitgebracht op het label Globe Entertainment van Ilia Beyers, in wiens artiestenstal Sergio dan ook huist. De tiende augustus 2013 bereikt hij daarmee de vijfde plek in de Vlaamse Top Tien.

Je eigen leven

Het zingen verliest Sergio noch uit het oog noch uit het oor. Op Showbizzsite.be lezen wij de negende januari 2013 dat Sergio nieuwe plannen smeedt. Er staat een grote hit aan de voordeur te wachten, maar daar had Sergio eerst geen erg in en daar hoort een toch wel apart verhaal bij. "Bart Herman ken ik persoonlijk al erg lang. We waren op zeker moment met onze beide partners in het buitenland. Daar werd toen tussen Bart en mij aardig wat heen en weer gepraat. Ik kan aan hem al jaren namelijk zowat alles kwijt. Mijn zoon verbleef op dat moment voor zijn studies in Amerika en ik vertel aan Bart dat die periode zowel voor mij als voor mijn vrouw erg moeilijk is. Als we hem thuis een week niet zagen, was dat al erg, laat staan zo drie, vier maanden in het buitenland. Bart heeft dat verhaal blijkbaar in zijn hoofd opgeslagen, want twee dagen na onze thuiskomst zat er als cadeautje van Bart in mijn mail een demoversie van een liedje dat hij over onze zoon had geschreven. Dat liedje greep ons bij die eerste beluistering zo aan dat mijn vrouw en ik in tranen uitbarstten." Als producer wordt John Terra verkozen omdat Sergio hem niet alleen een vakman vindt, maar ook een van de betere zangers in Vlaanderen. Met Je eigen leven staat Sergio de tweede maart 2013 op de tweede plaats in de Vlaamse Top Tien. Voor Sergio en zijn management een meevaller die ze niet meteen verwacht hadden. "Mag ik daar eerlijk op antwoorden zonder pretentieus te willen klinken? Ik had in de studio al het gevoel dat dit weleens wat zou kunnen teweegbrengen in de hitlijsten. Ik dacht niet in termen van een quotering in de hitlijsten, maar ik vermoedde wel dat het nummer veel aandacht zou krijgen bij de radio."

Rimpelrock

Sergio straalt weer even wanneer hij in 2010 door de organisatoren van "Rimpelrock" wordt gevraagd om in de voetsporen van Felice, die jammer genoeg de negende oktober 2009 was overleden, de presentatie van het festival voor zijn rekening te nemen. Hij is door het dolle heen wanneer hij verneemt dat, naast Laura Lynn, Frans Bauer en Robin Gibb, Engelbert Humperdinck top of the bill is, met wie hij op zijn twintigste nog een keertje is gaan stappen omdat zijn toenmalige manager op dat moment Humperdincks roadmanager was.

Einde contract VTM

Zoals eerder al vermeld, neemt Sergio in het voorjaar van 2009 in Lommel het café "Cambrinus" over en tovert het om tot "The Kings". Sergio is dan drieënveertig. Zijn exclusiviteitscontract bij VTM is afgelopen en wordt niet verlengd. Jaren later geeft hij in een interview met "Het Belang van Limburg" toe dat het een foute beslissing was om de VRT achter zich te laten. "Ik heb met die overstap een enorme fout gemaakt, want nogal wat mensen die toen bij VTM aan het roer stonden, hebben het spel niet correct gespeeld. Tot op de dag van vandaag krijg ik verwijten omdat ik dat zo openlijk zeg, maar zij weten goed dat ik maar één honderdste van de volledige waarheid vertel. Het enige wat ik heb gedaan, was voor mezelf opkomen in een periode dat de beslissingsmakers van VTM me simpelweg lieten uitdoven. Ik kon geen kant op, want ik was contractueel aan hen gebonden. Men heeft me tot op het einde in het ongewisse gelaten." Sergio is ontgoocheld dat hij niet meer aan de bak komt in televisieland en gaat zijn tijd in zijn café stoppen, althans dat is, zoals hij ons tijdens onze babbel vertelt, aanvankelijk de bedoeling. "VTM betaalde me wel keurig voort, maar ik zat daar te niksen. Dat exclusiviteitscontract duurde nog twee jaar en ik mocht intussen niet vreemdgaan van hen. Ik trok een tijdje naar Spanje met vrienden, maar die moesten iets later opnieuw aan het werk. En daar zat ik dan. Je kan niet de godganse dag televisiekijken, dat word je snel beu. Ik dikte snel aan, kwam in de buurt van een depressie. Zo kon het niet verder. Ik zag maar één uitweg en dat was die van de horeca. Een van mijn beste vrienden uit Lommel wees me op een bestaande locatie, een wat vervallen café in die gemeente. Ik wou eerst iets in Spanje op het getouw zetten, maar de economische toestand ginder liet dat niet toe, zodoende ben ik dan maar in Lommel begonnen."

E.F.R.

In 2008 schrijft hij samen met Vincent Pierins en Patrick Hamilton het liedje Your guiding star, waarmee E.F.R., Escape From Reality, een project rond Wouter De Clerck, op aanraden van Sergio deelneemt aan "Eurosong", dat door Ishtar gewonnen wordt met het nummer O julissi, waarmee zij echter tijdens het "Eurovisiesongfestival" in de Servische hoofdstad Belgrado niet verder geraken dan de halve finale. Het festival wordt dat jaar gewonnen door Rusland met Believe, gezongen door Dima Bilan.

De Vlaamse André Hazes

Als zanger laat Sergio zich in 2007 horen met het nummer Ik laat je los, geschreven door Vincent Pierins en Patrick Hamilton, waarmee hij tot op de zevende plaats van de Vlaamse Top Tien geraakt. Hij meldt aan de pers dat hij zich in de toekomst graag wil profileren als de Vlaamse André Hazes.

Naar VTM

Vanaf 2004 tot 2007 presenteert Sergio het populaire spel "Fata Morgana" voor Eén, een spel waarin hij samen met een BV een rist uitdagingen afwerkt. In 2007 beslist hij over te stappen naar VTM. Hij presenteert voor hen de Vlaamse variant van het Nederlandse spelprogramma "Stenders Late Vermaak", "De Foute Quiz". Twee teams van Vlaamse BV's nemen het tegen elkaar op in diverse rondes. Er wordt met de vaste teamleaders Ronny Mosuse en Kürt Rogiers gespeeld. Leuke combinaties passeren op die manier de VTM-revue: Jo Vally en Deborah Ostrega, Luc De Vos en Tiany Kiriloff, Bart De Pauw en Koen Wauters, Dina Tersago en Tom Waes, Rick de Leeuw en Benny Neyman... In 2007 is er ook het programma "Ranking the Stars", ook al een Nederlands succes, waarin Sergio tien dames op de rooster mag leggen. Zo genieten we van enkele intieme details van Kelly Pfaff en Tanja Dexters en wordt actrice Sandrine André de winnares, met wie Sergio in 2006 een aflevering had gewonnen van het programma "Just The Two Of Us" en waarin hij met haar Never tear us apart zingt, bekend in de versie van Natalie Imbruglia en Tom Jones. Van september tot en met december 2007 presenteert hij aan de zijde van Francesca Vanthielen "Sterren Op Het IJs", waarin Vlaamse sterren het opnemen tegen Nederlandse, zoals Dean tegen Greet Rouffaer en Dirk Tieleman tegen Leen Demaré.

Vinde gij mijn gat niet te dik in deze rok?

Uit Zo is er maar Eén

I'm the King

De veertiende oktober 2006 staat Sergio op de planken van het "Cultureel Centrum" in Hasselt tijdens "Night of the Classics" met zijn muzikaal project "I'm the King", waarin hij zich kan uitleven in nummers van Tom Jones, Frank Sinatra en Neil Diamond. "Die muziek zat niet alleen in mijn hoofd en tussen mijn oren, maar vooral in mijn hart. Wat me in die songs vooral aantrekt is het sensuele, het werkt enorm erotiserend op een vrouwelijk publiek. Dat is een fijne ervaring als je daar dan als zanger op het podium staat", dixit Sergio.

Zo is er maar Eén

Hij voelt zich iets eerder, de vijfde mei van 2006, al erg goed in zijn sas wanneer hij tijdens het Eén-programma "Zo is er maar Eén" Zij gelooft in mij van zijn idool André Hazes mag zingen. Paul Michiels wint die aflevering met zijn versie van De roos van Ann Christy. De tweede februari 2007 zien we Sergio opnieuw in "Zo is er maar Eén" opduiken, deze keer met zijn versie van Vindegij mijn gat, oorspronkelijk een nummer van The Clement Peerens Explosition.

Zij gelooft in mij

Uit Zo is er maar Eén

If you know what I mean

Uit De Laatste Show

Einde Touch of Joy

In 2003 wordt van Touch of Joy stilaan in schoonheid afscheid genomen met de single Be ready, geschreven door Piet Van Den Heuvel, Lex De Groot en Roel De Ruijter, uitgebracht op het ARS-label, verdeeld door Universal en de drieëntwintigste augustus goed voor een zevenentwintigste plaats in de Ultratop 50. Ze blijven nadien nog een aantal optredens afwerken. "Ik weet nog goed", aldus Sergio, "dat we bij de jaarovergang van 2004 naar 2005 ons allerlaatste optreden gaven, dat was op het Zuid in Antwerpen. Er kwam noch een traan, noch een glimlach aan te pas. Het was op, ik voelde dat het zo moest zijn. Sandy en ik waren compleet op mekaar uitgekeken. Elke karaktertrek, elke reactie die in het begin als sympathiek werd ervaren, kwam plots irritant over. Haar entourage maakte het ook niet gemakkelijk, een liefje bijvoorbeeld dat het altijd beter wist, jaloezie en ga zo maar door. Het was hoogdringend tijd dat het gedaan was."

Xandee

Als voetnoot aanhalen dat Sandy in 2004 naar het "Eurovisiesongfestival" mag als Xandee met het nummer 1 life, ook geschreven door Marc en Dirk Paelinck, die daarmee een tweede Eurokans krijgen. Xandee stoot in Istanboel wel door naar de finale, maar eindigt daar samen met Ierland op een gedeelde voorlaatste plaats. Oekraïne wint met Ruslana en het nummer Wild dances.

Xandee - 1 Life

Uit Eurovisiesongfestival 2004

Sergio & Xandee - Unforgettable

Uit De Laatste Show

Xandee - 1 Life

Uit Eurosong 2004

Sergio & The Ladies - Sister

Uit Hitparty

Ontdek jezelf

De vijfde oktober 2002 staat Sergio samen met Walter Grootaers op vier in de Vlaamse Top Tien met het Big Brother-lied Ontdek jezelf, opnieuw een compositie van Marc en Dirk Paelinck, bestemd voor het derde seizoen van "Big Brother".

Gimme some lovin'

Uit De Laatste Show

Eurovisiesongfestival

In 2002 schrijft Sergio zich in voor "Eurosong". Van de 351 ingezonden nummers worden er 28 geselecteerd. Tijdens vier voorronden wagen telkens zeven artiesten hun kans. Zo horen wij Wuyts & Schepens, Kim Kay, Wim Leys en Iris hun beste beentje voorzetten, maar het zijn uiteindelijk Sergio@The Ladies die met het liedje Sister, gecomponeerd door Marc en Dirk Paelinck, ons land mogen vertegenwoordigen in Tallinn, de hoofdstad van Estland, waar vierentwintig landen deelnemen. Sergio eindigt er op zaterdag de vijfentwintigste mei in de "Saku Suurhall" op de dertiende plaats, een gedeelde plaats samen met Bosnië en Herzegovina en Slovenië. Gewonnen wordt er door Letland met I wanna, gezongen door Marie N. The Ladies bestaan uit drie Nederlandse zangeressen: Ibernice MacBean, Ingrid Simons en Jody Pijper. In ons land wordt Sister voor Sergio een dikke hit met een derde plaats in de Ultratop 50 als hoogste notering. Hij laat zich in Vlaanderen ook begeleiden door zijn stevige liveband The Big Bang. Wij kunnen hen het jaar nadien onder andere meemaken tijdens "Marktrock" in Leuven. Het nummer Sister verschijnt in de maand juni op het album "Road to freedom", dat in de "Galaxy Studio" in Mol samen met producer Marc Paelinck wordt ingeblikt. Daarop songs als It's on you en Movin' on. Het album staat de achtste juni 2002 op acht genoteerd in de Ultratop 200 Albums. De titelsong Road to freedom blikt Sergio in samen met het meisjeskoor Scala.

Sergio & The Ladies - Sister

Uit Eurovisiesongfestival 2002

Ereburger Lubbeek

In 2002 wordt Sergio door burgemeester Vranckx van Lubbeek vereerd met de titel ereburger van zijn gemeente.

Sergio @ The Ladies - Sister

Uit Eurosong 2002 Tijdens Eurosong was de artiestennaam Sergio @ The Ladies. Omdat dat kon geïnterpreteerd worden als een verwijziging naar een toilet voor vrouwen werd de naam veranderd in Sergio & The Ladies.

Sweet home Alabama

Uit De Laatste Show

Touch of Joy - Fox on the run

Uit Hitkracht

Gimme all your lovin'

Uit De Laatste Show

Touch of Joy - It's on you

Uit Hitkracht

Touch of Joy - It's on you

Uit Hitkracht

Televisiewerk

In 2000 kan Sergio zich als presentator uitleven in het programma "Kaviaar met pruimen". Hierin mag hij zich als een wat onbeschaafde jongen in de beschaafde wereld inleven, in de beau monde, op bezoek in exclusieve hotels en mondaine kuuroorden. Iets later mag hij schitteren in het tv-programma "Het Rapport Quisquater", waarin Sergio op een eigenzinnige manier terugblikt op het grote en kleine nieuws van de voorbije week.

Don't say it's over

In 2000 besluit Touch of Joy hun avontuur on hold te zetten. Sergio waagt zich aan een solo-uitstap. Hij brengt dat jaar in zijn eentje het nummer Allez allez allez op single uit, speciaal voor hem geschreven door Marc Vanhie en Kris Wauters in het raam van de deelname van de Belgische voetbalploeg aan "Euro 2000". Een liedje met ballen, mogen we wel stellen. De achtste april van dat jaar klimt Sergio ermee naar de derde plaats in de Vlaamse Top Tien. Als Touch of Joy milderen zij de geruchten over een eventuele split met de release van hun album "Don't say it's over" met daarop de megahits I can't let you go, een nummer van Dirk en Marc Paelinck en de tweeëntwintigste april 2000 terug te vinden op de elfde plaats in de Ultratop 50, en Fox on the run, een cover van een oude hit van The Sweet, de achtste augustus goed voor een vijftiende stek in diezelfde Top 50. Met toestemming van hun platenfirma mogen zij op dit album elk ook hun soleerkunst etaleren: Sandy in het nummer Bizarre en Sergio onder meer in de Neil Diamond-cover Hello again. In 2001 is er hun verzamelalbum "The Greatest Hits". Datzelfde jaar wordt aan Sergio door de carnavalsvereniging De Koekerellen van Hasselt de onderscheiding "Orde van de Humor Zonder Grenzen" uitgereikt. Om dat Touch of Joy-verhaal keurig af te ronden ook nog vertellen dat er tussen 2000 en 2003 een soort pauze wordt ingelast waarin zowel Sergio als Sandy solo aan de weg timmeren.

Touch of Joy - I can't let you go

Uit Hitkracht

Touch of Joy - Fox on the run

Uit Hitkracht

Touch of Joy - Fox on the run

Uit Hitkracht

Touch of Joy - Fox on the run

Uit Hitkracht

I can't let you go & Come on and get up

Uit Hitkracht

Soul Man

Uit De Laatste Show

Touch of Joy - I'm on fire

Uit De Muziekdoos

Touch of Joy - I'm on fire

Uit De Muziekdoos

Touch of Joy - Give me freedom

Uit De Muziekdoos

Touch of Joy - Would you go

Uit De Muziekdoos

Touch of Joy - Feel allright

Uit De Muziekdoos

Touch of Joy - Feel allright

Uit De Muziekdoos

Touch of Joy - Let's go crazy

Uit De Muziekdoos

Touch of Joy - Wild

Uit De Muziekdoos

Touch of Joy - Wild

Uit De Muziekdoos

Dance to the rhythm

Het jaar nadien is er het al even succesvolle album "Dance to the rhythm" met daarop de hits Feel all right, Give me freedom en I'm on fire. Als een soort hese Tom Jones weet Sergio zich met veel power door de nummers heen te zingen met Sandy als vocale balans. Hier en daar steken geruchten de kop op als zou de groep ermee willen ophouden. Sergio gaat zich ook almaar meer profileren als tv-presentator. "Ik werd regelmatig gevraagd om hier en daar in een programma op te duiken. Ik sprong daardoor in het oog. Ik weet nog dat ik moest optreden in "De Muziekdoos" op Eén in dancing "Carré". Daar is toen producer Joannes Thuy aan mij komen vragen of ik niet wou meedoen aan een programma op Ketnet, "Tripties" heette dat. Het vreemde is dat me dat meteen lag, ik heb daar nooit enige opleiding voor genoten. Dat zat in me, dat gecombineerd met zingen, het was een soort totaalpakket. Pas op, denk niet dat je je er makkelijk van afmaakt door voor de camera jezelf te zijn. Dat is een groot misverstand. Ik presenteerde vaak met de handrem op, ik paste me snel aan de omstandigheden aan. De Sergio-stempel was er wel, maar ik probeerde toch iedere opdracht op een specifieke manier in te vullen. Niet dat ik alle programma's even graag deed. Sommige formats lagen me wat minder, maar dan zag ik dat als mijn werk doen."

Touch of Joy - Enjoy

Uit De Muziekdoos op oudjaar

Touch of Joy - Come on and get up

Uit De Muziekdoos

Touch of Joy - Come on and get up

Uit De Muziekdoos

Please don't go

Een tweede plaats in de Ultratop 50 wordt bereikt met de single Enjoy, goed voor goud, net als het gelijknamige album met daarop het door Marc Paelinck geproduceerde Please don't go. De zestiende augustus 1997 staan ze ermee op de vierde plaats in de Ultratop 50. Please don't go wordt bekroond met de Radio 2 "Zomerhittrofee" als beste productie van 1997. In Touch of Joy voelt Sergio zich goed thuis, lekker in zijn vel. "Hier kon ik pas echt mijn energie kwijt, mijn ADHD beter onder controle houden. We werkten keihard. We waren vijf jaar na mekaar de meest geboekte groep in Vlaanderen. Maar in de prijzen vielen we nooit, behalve dan die Radio 2-trofee. Ook nooit ergens genomineerd voor welke onderscheiding ook."

Touch of Joy - Please don't go

Uit Coupe Margriet

Touch of Joy - Please don't go

Uit De Muziekdoos

Touch of Joy - Enjoy

Uit De Muziekdoos

Touch of Joy - Enjoy

Uit De Muziekdoos

Touch of Joy - Enjoy

Uit De Muziekdoos

Touch of Joy - Enjoy

Uit De Muziekdoos

Touch of Joy - Don't give it up

Uit De Muziekdoos

Taste of Joy - Keep on moving

Uit Zomerkuren

Taste of Joy - Keep on moving

Uit De Muziekdoos

Touch of Joy

Omdat in Canada een groep huist die ook Taste of Joy heet, wordt vanaf 1996 beslist als Touch of Joy verder te gaan en leveren Marc Paelinck en Ronald Buersens hits af zoals het dansante Don't give it up en Keep on moving. Sergio mag telkens meetekenen als coauteur. De veertiende december 1996 staat het nummer op de zevende plaats in de Ultratop. "Dat succes had niet meteen iets met de naamsverandering te maken", dixit Sergio. "Onze platen werden gretig gedraaid op de radio, maar dat vertaalde zich niet in goede verkoopcijfers. We pikten op een bepaald moment uit het demoaanbod een song als Don't give it up en we hebben die laten remixen naar de muzikale normen van die jaren negentig. Die song sloeg aan en werd de aanloop naar een aantal succesvolle jaren."

Together forever

Een volgende stap is de single You've got to try, die met een dansante aanpak echter niet goed genoeg is voor een notering in de BRT Top Dertig. Ook de opvolger Together forever, een niet onaardige ballad, geraakt niet tot in onze nationale hitlijst. Het is ook de titel van hun eerste langspeler die wordt uitgebracht op het CNR-label met in het totaal zeventien tracks, beginnend met Together forever en eindigend met een remix van You've got to try. Het album wordt de vijfentwintigste september 1995 in de "Stadsschouwburg" van Leuven voorgesteld. Tijdens hun optreden worden Sergio en Sandy door zes muzikanten en vier professionele dansers omringd.

Golden Stage Festival

In 1995 worden zij geselecteerd om deel te nemen aan het "Golden Stage Festival" in Roemenië, waar zij derde eindigen op een deelnemersveld van zesentwintig landen. Zij gaan die avond aan de haal met de publieksprijs. Van dan af wordt Taste of Joy in Roemenië een graag gezien tweetal. "Als ik daar nu aan terugdenk. Daar stond een meisje van zeventien op het podium en ik een uit de kluiten gewassen vent van dertig. Qua maturiteit is dat een heel groot verschil. Ik was intussen vijf jaar getrouwd, het flitste weleens tussen Sandy en mij, wat ook menselijk is, maar we hebben altijd ons verstand laten primeren."

Taste of Joy

Sergio weet Sandy te overhalen om haar zangtalent in betere banen te leiden, haar stem nog wat te laten rijpen. Hij biedt aan haar manager te worden. "Ik nam haar gelijk mee naar een opnamestudio in Mol. Maar dat was nog te vroeg, Sandy was nog niet klaar om alleen als soliste op te treden. Ze had nog wat tijd nodig." Op aanraden van hun liedjesleverancier Marc Paelinck, die vindt dat Sandy als vijftienjarige nog te jong en niet matuur genoeg is voor een solocarrière, wordt besloten dat Sergio en Sandy een duo zullen vormen en daarmee is Taste of Joy geboren. Dat wordt beslist tijdens een uitgebreid diner in een restaurant in Mol. Marc Paelinck en Ronald Buersens zullen het songmateriaal aanreiken. "De naamkeuze is toen ook tijdens dat etentje beslist, maar ik weet in de verste verte niet meer wie op die naamkeuze is gekomen of wie dat beslist heeft", aldus Sergio. Er wordt semisoft van wal gestoken met het nummer You're my baby, dat op veel airplay kan rekenen. Sandy is dan zeventien, Sergio veertien jaar ouder.

Sandy Boets

De muzikale zon begint te schijnen wanneer Sergio op het einde van 1994 de in Tienen geboren zangeres Sandy Boets opnieuw ontmoet. Zij kwam weleens langs in de "Brazil". "Ik organiseerde in mijn zaak op een bepaald moment playback- en soundmixshows. Sandy kwam daar samen met haar zus regelmatig optreden. Sandy was toen nog maar acht jaar. Ze is dan een tijdje blijven komen, tot ik haar uit het oog verloor en haar rond haar vijftiende opnieuw ontdekte toen ze deelnam aan de "Soundmixshow" bij VTM, waar ze onder meer een liedje van Whitney Houston zong. Ik was bangelijk onder de indruk van haar. Zij sprong niet alleen door haar stem, maar ook door haar voorkomen gelijk in het oog." Sandy geraakt tijdens die "Soundmixshow" van VTM in 1993 tot in de halve finale.

In de sterren staat geschreven

Wanneer in 1989 VTM van start gaat, lijkt het Sergio wel wat om op te treden in "Tien Om Te Zien", wat hem lukt met zijn derde single In de sterren staat geschreven, een chanson van Julien Clerc en Etienne Roda-Gil waarvoor Serge zelf de Nederlandstalige tekst schrijft. De single wordt getipt voor de Vlaamse Top Tien, maar het is toch nog even wachten. Het lukt ook niet met de single Nooit meer, geschreven door Rudolf van der Molen en Louis Jans, met op de B-kant een liedje van Burt Blanca op een tekst van Johan Verminnen, Jij bent alles wat ik hebben wou, de vierde single waarmee Sergio ook al aan zijn vierde platenfirma toe is. Na Indisc wil CBS met hem wel een gokje wagen, maar het blijft een verhaal van gokken en weinig winnen. "Dat had te maken met onwetendheid en de druk van buitenaf. Alles wat aan die plaatjes voorafging was met een sisser afgelopen. Ofwel door foute beslissingen, gebrek aan discipline of wat dan ook. Ik begon almaar meer aan mezelf te twijfelen en besloot eens te luisteren naar de mening van anderen. Ik voelde al aan toen ik die plaatjes opnam, dat dit het niet was. Maar ik had besloten mijn mening aan de kant te laten en eindelijk eens naar de raad van iemand anders te luisteren, dus ik nam op wat men mij aanbood."

Lady I love you

Hij neemt vervolgens voor het Rainbow-label het nummer Lady I love you op. Het zijn geen singletjes die potten breken. Sergio's muzikale smaak is trouwens gevormd door zijn vader, die dolgraag naar crooners en Paul Anka luisterde. Als kind koos hij daar niet voor, maar hij pikte het thuis op, ook al heeft hij eerder een rockhart. Dat maakt dat hij zich in vele muzikale genres thuis voelt. Of hij nu met dEUS zou moeten samenzingen of met Laura Lynn, dat maakt hem geen zier uit.

Quando Quando

Hij is drieëntwintig wanneer hij in 1988 zijn eerste plaatje Quando quando uitbrengt, ooit een hit voor Tony Renis en Engelbert Humperdinck, met op de B-kant een cover van Don't go down to Reno, een hit voor Tony Christie. "Het mag raar zijn dat ik voor zo'n croonersliedje koos, maar vergeet niet dat de meeste crooners uit die tijd, of dat nu Tom Jones was of Frank Sinatra, aan de basis ruige jongens waren die ook in een bar zijn beginnen op te treden. Dus ik voelde wel wat voor die mannen en ook hun stevige manier van zingen."

Zangles in Brussel

In de Rue des Bouchers in Brussel volgt Sergio zangles bij een geschoolde operazangeres. Dani Klein had van haar ook zangles gekregen. "Opgepast, ik heb dat maar zes maanden volgehouden. Ook dit was niet aan mij besteed. Ik hou niet zo van keurslijven en regeltjes. Zonder pretentieus te willen zijn, voelde ik aan dat ik die kneepjes van het zangvak niet nodig had. Ik had, en heb dat nog altijd, een natuurlijke manier van zingen. Er werd me nadien door meerdere zangpedagogen op gewezen dat mijn manier van zingen een aangeboren talent is. Ik zing niet volgens het boekje, de gouden regel, maar ik heb het zingen naar mijn hand kunnen zetten, naar mijn mogelijkheden, en dat gaat me goed af."

Brazil

Omdat Sergio niet echt van hout pijlen weet te maken, gaat hij na zijn legerdienst met de financiële steun van pa een taverne uitbaten in Linden. "Ik had niks. Ik heb tot mijn eenentwintigste moeten wachten vooraleer ik een eigen zaak kon opstarten, eerder mocht in die tijd niet. Ik had tijdens mijn jeugdjaren ook wat uitgespookt hier en daar, dus een blanco strafregister had ik niet. Ik ben een paar keer veroordeeld voor uit de hand gelopen vechtpartijen. Mijn vader had in die tijd al een eigen fabriek uit de grond gestampt en hij stelde me voor de keuze: ofwel bij hem komen werken ofwel samen een respectabel horecabedrijf opstarten. Ik koos dus voor dat laatste met de centen van pa. De dertiende augustus 1987 opende ik in Linden taverne "Brazil"." Die "Brazil" was aanvankelijk een rustige zaak, een café-taverne, voor al even rustige mensen, zoals zijn vader dat ook wou, maar Sergio zint dat niet lang. "Die zaak draaide heel goed. De mensen konden daar bijvoorbeeld een steak eten met friet. Ik draaide dan ook muziek. In het begin, zoals het hoorde, rustige muziek. Maar ik voelde me daar als jonge snaak niet zo goed bij. Ik begon die zaak almaar meer naar mijn hand te zetten en stilaan werd het eerder een discotheek dan een taverne."

In het leger

Sergio's vader hoopte dat zijn zoon wel zou kalmeren wanneer hij zijn dienstplicht moest vervullen. "Mijn vader was blij, want hij zei met plezier dat ze me daar wel zouden temmen, maar ik moet eerlijkheidshalve zeggen dat ik daar weinig of niets van gemerkt heb", aldus een geamuseerde Sergio. Maar in de kazerne in Lombardsijde, een deelgemeente van Middelkerke, kennen zij hem blijkbaar nog altijd als een lastige rekruut. Hij krijgt daar een opleiding artillerie. "Ik mocht daar het eerste weekend al nablijven, want ik vertikte het mijn bed op de voorgeschreven manier op te maken. Of ik wierp de onderofficier zijn muts op de grond, die hij me dwong op te rapen, wat ik dan weigerde enzovoort." Temmen lukt dus niet, in het militaire gareel lopen ook niet.

De schoolgaande jeugd

Nu kijkt Sergio daar met gemengde gevoelens op terug. Zijn schoolpad verliep erg hobbelig. Na een tijdje geraakte hijzelf het noorden kwijt. Hij begon aan de kleuterklas in het Vlaams-Brabantse Linden, een deelgemeente van Lubbeek, om tot en met het vierde studiejaar aan de lagere school aldaar te blijven. Nadien verhuist hij samen met zijn boezemvriend naar het Kleine RMS in de Vaartstraat in Leuven. "Zijn vader gaf daar les, hij was daar leraar biologie en het leek me wel een uitdaging om op die leeftijd, ik was toen tien, elke dag richting Leuven te reizen." Nadien stapt Sergio over naar het Klein Atheneum in de Naamsestraat in Leuven, waar hij de eerste twee jaar de afdeling Latijn volgt. Maar dit is niet zijn ding. Hij verhuist vervolgens naar de sportschool aan de Vildersstraat in Hasselt, waar hij als intern wordt ingeschreven. Na anderhalf jaar moet hij wegens slecht gedrag de school vroegtijdig verlaten en keert hij terug naar Leuven. "De keuze werd natuurlijk altijd maar beperkter, gezien mijn cv als ik het zo mag zeggen. Ik heb me dan ingeschreven aan het Lyceum in de Parkstraat in Leuven. Ik heb daar dan het eerste jaar handel gevolgd. Daar slaagde ik ook niet. Niet omdat ik in die tijd zo'n domme jongen was, maar mijn gedrag stak overal een stokje voor." Hier volgt hij de afdeling handel. "Ik volgde toen al voor de derde keer mijn derde middelbaar, kan je nagaan. Ik moest dus weer overzitten en ben dan van lieverlee naar de sociaal-technische afdeling overgestapt." Toen al kon Sergio, ook niet in de schoolbanken, rustig de les volgen en proberen te slagen. "Ik wou maar voortdurend entertainen. De jongens in de klas amuseren. Ik kon, en daar moet ik eerlijk in zijn, moeilijk om met gezag. Er is ergens een gen in mij dat voortdurend zegt dat ik niet in het rijtje mag gaan lopen, want wat die persoon vertelt klopt niet, strookt niet met de werkelijkheid, is niet rechtvaardig of what so ever. Ik had niet de vaardigheid om die omstandigheid in mij een plaats te geven. Maar het was altijd sterker dan mezelf, ik moest dat steeds uiten, die wrevel."

Sergio wordt geboren

Sergio werd als Serge Quisquater de vijfde juli 1965 in Leuven geboren. ADHD had toen nog geen naam, maar een rustige jongen kon je hem moeilijk noemen. Thuis was het niet zo makkelijk voor zijn ouders om hem op te voeden. Mama had een kapsalon en papa runde een interieurbedrijf dat hij op latere leeftijd aan Sergio's broer overlaat. Sindsdien verdelen zij hun tijd tussen Spanje, Tenerife of hier dicht bij huis. Sergio heeft nog twee broers (drie en zes jaar jonger dan hij) en een aangenomen broer. In de jaren tachtig was zijn moeder voorzitster van de organisatie "Hulp aan Roemenië", die zich vanuit België inzette voor het Roemeense volk ten tijde van de Ceaușescurevolutie. Zij ging daar op regelmatige basis weeshuizen bezoeken en die kinderen kwamen op vakantie in ons land. De achtjarige Christian was zo iemand die af en toe bij hen inwoonde en omdat het telkens intriest was om hem terug te sturen, besloten zijn ouders om hem definitief te adopteren.