Sanne

Haar jeugd

Sanne ontplooit zich als een echte tomboy die graag stoeit met haar vriendjes, want vriendinnetjes kan zij op één hand tellen. Gespeeld wordt er langs de oevers van de Schelde. Gezongen wordt er ook, thuis door mama, die de ganse dag naar de radio luistert, verliefd is op Duitse schlagers in het algemeen en liedjes van de Zangeres zonder Naam in het bijzonder. Mama houdt ook veel van het repertoire van country zangeressen als Linda Ronstadt en Emmylou Harris.

Sandra op haar beurt zingt al van in de tweede kleuterklas. Zij trekt in die tijd elke dag naar de Sint-Vincentiusschool in Branst, een dorpje pal naast Bornem gelegen. Sandra, die we vanaf nu maar Sanne zullen noemen, herinnert zich nog tekst en melodie van het eerste liedje dat zij zong, Liedje van de postman. Daar bestaat zelfs nog een cassette-opname van. Ook zingt zij in de kerk tijdens de eerste communieviering. Zingen was toen al voor haar een soort tweede natuur, maar er bij haar op aandringen dat zij daaraan voort moest werken, deed niemand. De lagere school glijdt rustig aan haar voorbij.