Raymond van het Groenewoud

Delen S
Geboren in Schaarbeek
op 14 februari 1950
Raymond van het Groenewoud
Bekijk DiscografiesLees Biografie
‘Van mijn teksten verlang ik maar één ding: dat ik er mij niet hoef over te schamen.’
Raymond veut de l'amour

Meiskes en jongens

Raymond is in de wolken! Op 19 april 2017 laat hij aan de media weten dat er een musical in de maak is, gebaseerd op zijn grootste hits. Deze musical Meiskes en jongens in een regie van Sébastien De Smet en gebaseerd op een ouder stuk van theatermaker Arne Sierens, zal in het najaar van 2018 in première gaan. Raymond mag voor het merendeel op zijn lauweren rusten. Ik hoef niet veel te werken, vertelt hij aan de pers, ik heb wel beloofd dat ik speciaal voor deze musical één nieuw nummer zal schrijven. Wordt sowieso vervolgd.

Twee meisjes in de Lage Landenlijst

Radio 1 organiseerde in de maand oktober van 2016 samen met het Nederlandse Radio 5 en de Taalunie "De Lage Landenlijst". Deze gemeenschappelijke muzieklijst met de beste nummers uit Vlaanderen en Nederland is een primeur in de radiogeschiedenis. Sinds maandag 3 oktober konden luisteraars uit Vlaanderen en Nederland hun stem uitbrengen op een suggestielijst van 100 nummers. Op zaterdag 15 oktober presenteerde Jan Hautekiet samen met Hans Schiffers van Radio 5 van 9.00 u. tot 18.00 u. de radiouitzending vanuit Baarle-Nassau, pal op de grens van Vlaanderen en Nederland. De luisteraars van Radio 1 en de Nederlandse zender NPO Radio 5 verkozen "Pastorale" van Ramses Shaffy en Liesbeth List tot het mooiste nummer van "De Lage Landen". “ Twee meisjes” van Raymond van het Groenewoud bereikte de vierde plaats.

Solo

Eind 2015 doekt Raymond zijn orkest op en besluit vanaf 2016 solo te gaan. "Mama, kijk, zonder handen, zonder andere muzikanten". Op verzoek van velen: Raymond geheel alleen, aan zijn piano, de liedschrijver, de dromer in de theatershow "Kreten en gefluister". Op 14 januari 2016, heeft in "De Roma" te Borgerhout de première plaats. Menig cultureel centrum bloklettert: "Grijp nu de kans om een icoon uit de Belpop-geschiedenis met een arsenaal aan klassiekers in de vingers van heel dichtbij mee te maken". In "De Standaard" lezen we 's anderendaags: "Raymond lijkt er met de jaren alleen maar gevatter en grappiger op te worden, want hij freewheelde er de hele avond op los. Met zijn songs én zijn bindteksten kreeg hij de Roma aan het lachen, zingen en zelfs huilen. Meer dan eens speelden de gestripte versies van de liedjes daarin een doorslaggevende rol. De sobere begeleiding op gitaar of piano maakte dat de teksten veel directer binnenkwamen".

Omdat ik van je hou

In de loop van de maand september 2015 verscheen via platenfirma Warner een nieuwe radioversie van Omdat ik van je jou. In een e-mail liet Raymond ons daarover het volgende weten:"Omdat ik van je hou is, waar ik ook ga en speel, een klassiek en beklijvend nummer, voor veel jong en oud, en favoriet in de lijn van Twee meisjes, Gelukkig zijn en Ik zal jouw man zijn. Ongelukkig genoeg heb ik het in 1988 opgenomen met mijn nonchalante balmuzikantbenadering, kortom, banaal arrangement, banale produktie. Begin van deze eeuw heeft de in Amsterdam wonende Portugees Fernando Lameirinhas er een fantastische draai aan gegeven, zodat de mogelijkheden van het lied ineens tenvolle werden benut. Van de nieuwe versie hebben we ooit, tussen de soep en de patatten, een opname gemaakt in de "Motormusic Studio" in Mechelen. Juist omdat er geen druk was, denk ik, is er een tijdloze opname van gekomen. Zelden of nooit was ik zo content van een zangpartij. Nadat ik dat twee jaar lang aan het beseffen was, heb ik er nog een accordeonpartij aan toegevoegd, of liever, Gwen Cresens, "Koning van de Accordeon", heeft dat gedaan. Ook nog wat fijn stemmenwerk afgerond, met onder meer de hulp van zoon Leander. Nu ik vind dat het lied nu pas z'n volle recht wordt gedaan, lijkt het me echt wel de moeite om het voor te stellen aan de mensen van de radio. Naar m'n bescheiden mening is het van een universele en tijdloze schoonheid. Voor minder gaan we niet. :-)".

Van mijn teksten verlang ik maar één ding: dat ik er mij niet hoef over te schamen.

Raymond in Humo

Schandalig content

Raymond Van Het Groenewoud zingt 'Schandalig content' in De Madammen op zijn verjaardag.

Raymond 65

Op 14 februari 2015 viert Raymond zijn 65° verjaardag met onder meer de maxi-singel Schandalig content.

Van mijn teksten verlang ik maar één ding: dat ik er mij niet hoef over te schamen.

Raymond van het Groenewoud in De Morgen

Ik ga niet naar een therapeut, maar verwerk alles voor mezelf in liedjes.

Raymond Van Het Groenewoud in De Standaard

Ik ben een wandelende contradictie. Enerzijds wil ik wereldberoemd zijn. Maar aan de andere kant vind ik het fijn om met rust gelaten te worden.

Raymond Van Het Groenewoud

De laatste rit

In oktober 2011 is er het album "De laatste rit". Producer is Admiral Freebee. We worden op tien nummers getrakteerd. De plaat zet in met Aan de meet. Hier mijmert hij op zijn breekbaarst over de dood. Ook Kind Van Het Weekend ontroert. Het nummer is geschreven voor zijn jongste zoon van negen, uit een vorige relatie, en beschrijft de onmacht van de gescheiden vader. In de pers niets dan lovende kritieken, want dit album behoort voor velen tot zowat het beste dat hij ooit heeft ingeblikt. Ook opmerkelijk zijn de liedjes Goeiemorgen ouwe rotkop en Jouw liefde.

Omdat ik van je hou

In 2011 verschijnt de driedelige verzamelaar "Omdat ik van je hou", samengesteld door de Nederlandse muziekkenner Vic van de Reijt. 60 schone liedjes in het totaal, beginnend met Maria, Maria ik hou van jou en eindigend met Het gaat om ons. De verzameling is ingedeeld in: cd 1 "Meisjes", cd 2 "Twee meisjes" en cd 3 "Ik hou van Hollanders". Voor verzamelaars is het leuk dat je bij elk liedje terugvindt op welke plaat het voor de eerste keer opdook.

Een leven vol muziek

In 2010 ontvangt Raymond Van Het Groenewoud, samen met Willy Sommers , een award voor "een leven vol muziek" van Radio 2 en Sabam tijdens het gala van "De Eregalerij" in het Casino Kursaal van Oostende .

Raymond trouwt met Sigrid Spruyt

Op 6 april 2009 trouwt Raymond met Sigrid Spruyt tijdens een plechtigheid op het stadhuis in Brugge. 5 jaar eerder maakten zij hun relatie officiëel bekend in het programma 'De Laatste Show' op Eén.

Erepenning Vlaams parlement

In 2008 krijgt Raymond Van Het Groenewoud samen met Will Tura, Dirk Brossé en Tom Barman een gouden erepenning van het Vlaams parlement. Deze vier artiesten werden gelauwerd omdat ze zich verdienstelijk hebben gemaakt in de hedendaagse muziek. "Meer dan welke cultuurvorm ook, treft muziek de mensen recht in het hart", zei Vlaams parlementsvoorzitter Marleen Vanderpoorten in haar toespraak. "Raymond Van het Groenewoud zit al 38 jaar in het vak. Hij brak door in 1977 met Meisjes en bouwde intussen een groot en zeer gevarieerd repertoire op."

Ik zie mezelf niet graag motorisch bezig. In feite bekijk ik mezelf het liefst van al in een liefdevolle imitatie van Bart Peeters. Dan zie ik er tenminste nog schattig uit.

Raymond Van Het Groenewoud

Zamu-award Lifetime Achievement

Op 14 februari 2005 krijgt van het Groenewoud in de "Ancienne Belgique" in Brussel een "Zamu Award" aangeboden. Hij wordt die avond voor zijn volledige carrière in de bloemetjes gezet en krijgt uit handen van Johan Verminnen en Brussels minister Guy Van Hengel een Lifetime Achievement Award. Hij was daar eerder al in de prijzen gevallen tijdens de Zamu Awards '94, '98 en '99 in de categorieën auteur/componist en zanger Nederlandstalig. Of het door die Lifetime Achievement Award komt of niet, maar op zijn volgende album wil Raymond als "Mr. Raymond" worden aangesproken. Er worden twee versies van dit album op de markt gebracht: eentje met vijftien liedjes en eentje met een bonus-cd, speciaal voor de fans, met acht liedjes extra. Van het Groenewoud slaat tweemaal de ogen ten hemel en dat in Het nummer van God en Jezus was sexy. Op dit album vinden we ook het nummer Schweinhund terug.

Een jongen uit Schaarbeek

In 2001 vinden we Raymond in de studio voor de opname van het album "Een jongen uit Schaarbeek". Hij werkt hiervoor samen met Christine Verschorren, die hij kende van de soundtrack "Iedereen Beroemd". Het blijkt een positieve match te zijn, want hij geeft dan ook van bij de eerste noot het beste van zichzelf. Een parel om te koesteren is en blijft de titelsong Een jongen uit Schaarbeek met de stem van Sarah Bettens. "Een jongen uit Schaarbeek" is ook de titel van de theatertournee waarmee Raymond en zijn groep tot en met 2003 on the road gaan.

Iedereen beroemd

In 2000 levert Raymond de muziek voor de film "Iedereen beroemd" van Dominique Deruddere, met in de hoofdrollen Eva Van der Gucht, Josse De Pauw en Werner De Smedt. Raymond zingt onder meer Lucky Manuelo, Asjeblief en Ik neem je mee. De film zal het jaar nadien een Oscarnominatie krijgen als "Beste niet-Engelstalige film".

Hem neem ik au sérieux in zijn waardigheid en soberheid. Hij kan zich zo laten gaan in zijn appreciatie voor mijn werk. Daar heb ik meer aan dan aan het feit dat een collega een lied van mij zingt.

Boudewijn De Groot

Raymond Van Het Groenewoud - Twee meisjes

Uit het programma 'De 7°dag'

Vroeger was ik allesbehalve de ideale schoonzoon voor de madammekes in Vlaanderen, terwijl ik al de chouchou van de oudere meneren en mevrouwen ben.

Raymond Van Het Groenewoud in Teek

Verloving Prins Filip en prinses Mathilde

Wanneer in november 1999 prins Filip en Mathilde d'Udekem d'Acoz hun verlovingsfeest organiseren, speelt Raymond samen met De Straffe Mannen als openingsdans op hun feest een cover van Eric Claptons Wonderful tonight.

Tot morgen en Nekka nacht 99

Jean Blaute is in 1998 de producer van een nieuw album "Tot morgen", met daarop het controversiële liedje Harde porno. Eind april 1999 is Raymond de ceremoniemeester "Nekka Nacht '99" in het Sportpaleis van Antwerpen. Hij deelt daar het podium met The Clement Peerens Explosition, Boudewijn de Groot, De Mens, Willem Vermandere, Stef Bos, Geert Hautekiet, Johan Verminnen en Dirk Denoyelle. Zij coveren met veel zin voor fantasie tal van zijn bekendste liedjes.

Twee meisjes

Voor de film "Laagland" van de Nederlandse regisseur Yolanda Entius schrijft Raymond in 1996 onder andere zijn meesterwerk Twee meisjes. Hij schreef het liedje op een rustige, zonnige namiddag tijdens een vakantie aan het Italiaanse Lago Maggiore. Hij was toen verliefd op een stewardess, Nana, en ging, als hij wat tijd had, dicht in haar buurt in Milaan logeren. Zo trokken ze er op zeker moment op uit, richting Lago Maggiore, waar hij op het strand indommelde en na zijn siësta met een melodietje in zijn hoofd zat. Hij had geen dictafoon bij de hand en bleef het liedje in zijn hoofd herhalen tot hij uren later terug op zijn hotelkamer belandde. Twee meisjes staat ook op het album "Ik ben God niet".

Raymond Van Het Groenewoud - Ik ben God niet

Uit het programma 'De Muziekdoos'

Raymond V.H Groenewoud - L'étranger c'est mon ami

Uit het programma 'Tartuffo'

Raymond Van Het Groenewoud - Omdat ik van je hou

UIt het programma 'Zeker weten'

Raymond Van Het Groenewoud - Warme dagen

Uit het programma 'Baraka'

Sensatie en samenwerking Clouseau

"Sensatie" is de titel van het Van Het Groenewoud in 1992 neerzet. Zestien liedjes sieren de plaat met onder meer het platgedraaide liedje Warme dagen. Wanneer Clouseau in 1992 uitpakt met hun album "Doorgaan" zijn ze apetrots te kunnen melden dat Raymond twee songs voor hen heeft geschreven, Verlangen en Vanavond ga ik uit. Sinds de Baccarabeker in 1988 kende Raymond Koen en Kris vrij goed. Speciaal voor Koen componeerde hij Vanavond ga ik uit, omdat Koen graag naar Amerikaans getinte hardrock luisterde.
Verlangen had Raymond nog in de kast liggen om zelf op te nemen, maar hij stond het met graagte aan Clouseau af.

Raymond Van Het Groenewoud - Liefde voor muziek

Uit het programma 'Baraka'

Raymond Van Het Groenewoud - Meisjes

Uit het programma '11.11.11'

Raymond Van Het Groenewoud - Ik ben de man

Uit het programma 'Margriet'

Meisjes, Sailors don't cry & Liefde voor muziek

Begin 1990 is er de verzamelaar "Meisjes" met de grootste hits van Raymond Van Het Groenewoud. In hetzelfde jaar componeert hij ook de muziek voor de film "Sailors don't cry" van Marc Didden met in de hoofdrollen Hilde Van Mieghem, Josse De Pauw en Johan Leysen. De titelsong schrijft Raymond samen met Elisa Waut met wie hij het nummer samen inzingt. In 1990 pakt Raymond ook ijzersterk uit met Liefde voor muziek. In de bioscoop had hij tien jaar eerder de film "The Blues Brothers" gezien. Er was hem vooral die scène bijgebleven waarin James Brown als dominee een gospelceremonie leidt. Hem trof meteen hoe dat helemaal anders klonk en oogde dan die stroeve erediensten bij ons. Liefde voor muziek was al een hit tijdens zijn liveoptredens. Voor Raymond is dit nummer rock-'n-roll, pure ADHD, heerlijke waanzin.

Raymond Van Het Groenewoud - Liefde voor muziek

Uit het programma 'Zeker Weten'

Raymond Van Het Groenewoud - Maria

Uit het programma 'Nico's fuif'

Raymond V.H. Groenewoud & Will Tura - Bleke Lena

Uit het programma 'Nico's fuif'

Overwinning in de Baccarabeker

Raymond wordt in 1988 coach van de West-Vlaamse ploeg tijdens de Baccarabeker. Hij gaat met de overwinning lopen dankzij het talent van zijn ploeg. Daarin vinden we de artiesten Ingeborg, Phil Graveyard en Clouseau. Op het repertoire van Clouseau stond onder andere Alleen met jou en Verlangen dat in duet met Ingeborg werd gezongen. Ingeborg werd op haar beurt bekroond met de personalityprijs. Dat jaar schittert Raymond ook aan de zijde van Jan Decleir en Bea Van der Maat in de theaterproductie "De brand in Brel". Jacques Brel was tien jaar voordien, de negende oktober, overleden. In de zomer van 1988 scoort Raymond met het liedje Intimiteit uit het album "Intiem". Raymond schreef Intimiteit bewust om een deel van zijn publiek te behagen dat zijn spielereien graag lust en niet zozeer zijn rockende repertoire. Op die vrij rustige plaat "Intiem", ook liedjes als Zo graag dicht bij jou, het opvallende De lotgevallen van Engelbert Humperdinck en het door Kamagurka geschreven Weg met Boudewijn (Leve Fabiola). Ook vaak gedraaid uit dat album is Omdat ik van je hou. Nog een uitschieter op die plaat is Hallelujah, ze is van mij, origineel van de hand van Ray Charles.

Raymond Van Het Groenewoud - Calypso ce soir

Uit het programma 'Bingo'

Raymond Van Het Groenewoud - Hallelujah

Uit het programma 'Met zicht op zee'

Raymond Van Het Groenewoud - Intimiteit

Uit het programma 'Vlaanderen erger je niet'

Raymond Van Het Groenewoud - Stapelgek op jou

Uit het programma 'Mike'

Ontevreden

In 1986 wordt Raymond voor de tweede keer vader van een zoon, Leander. Raymond is ook muzikaal erg productief, want hij lanceert het album "Ontevreden", een plaat vol muzikale uitersten, gaande van het ingetogen en lang uitgesponnen Wat een fijne dag tot het Tin Pan Alley-achtige instrumentale Puppet Chou en in een soort bubblegumklinkende stijl geschreven Dommer kan het niet. De studio wordt bevolkt door zo'n zeventien muzikanten die af en toe hun leuke inbreng mogen laten horen. De symfonische aanpak die hij voor de nabije toekomst in zijn hoofd heeft, is hier al hoorbaar, er mag in de studio al wat gestreken worden tijdens Wachten op de wagen in de nacht. Het lied dat ons het meest is bijgebleven, is Sire, rock en roll. "Sire, ik hou van rock en roll, sire, ik kan er niets aan doen, m'n ogen tranen, m'n hart schiet vol, ik hou écht van rock en roll". In de hitlijsten wordt er niet op gereageerd, maar het is tijdens liveoptredens wel een blijver.

Habba

Eind 1984 vinden we Raymond aan het werk in de Nederlandse "Wisseloord Studio's" in het gezelschap van producer Hennie ‘Doe Maar’ Vrienten. Het resultaat van de samenwerking is het album "Habba!". Qua backing vocals krijgt hij zelfs de steun van de diva's Fay Lovsky en Mathilde Santing. Tien liedjes met onder meer een ode aan de Fietsbel en Ludo Coeck, verder het klankrijke Habba habba hoek hoek en het wat gewaagde Haile Selasie, maar dat het gewaagd was, had Raymond in het begin niet meteen door. Op de dag dat hij het schreef, had hij alleen maar een soort woordenspielerei voor ogen, meer niet. Bij de consequenties daarvan stond hij niet stil. Omdat hij een reggaeritme in gedachten had, kwam hij bij Selasie terecht. Haile was ooit keizer van Ethiopië en wat Raymond goed onthouden had, door de rastafaribeweging beschouwd als de reïncarnatie van Jezus. Bob Marley schreef ooit als eerbetoon aan hem Iron Lio Zion. Vaak geprogrammeerd op de radio, en intussen een van Raymonds vele hits, is Stapelgek op jou. Van Sabam ontving hij voor dit liedje de award "Hit-Trofee 1984".

Brussels by night

In september 1983 heeft tijdens het filmfestival van San Sebastian de wereldpremière plaats van de film "Brussels by Night" van regisseur Marc Didden. Het is een soort stadsfilm die zich hoofdzakelijk in het Brusselse nachtleven afspeelt en in schril contrast staat met de op dat moment in Vlaanderen populaire plattelandsdrama's van eigen makelij. Met deze film weet Marc Didden als regisseur door te breken samen met zijn regieassistent Dominique Deruddere. De titel van de film ontleent Marc Didden aan de gelijknamige song van Raymond van het Groenewoud die dat in 1979 al samen met De Centimeters voor het album "Ethisch reveil" had ingeblikt. Voor alle duidelijkheid, Didden heeft zijn film niet aan de inhoud van het liedje Brussels by night opgehangen. Voor de soundtrack schrijft Raymond een rist nieuwe nummers waaronder Sandy, Schijten, Het gras is nat en Hallo...soms ben ik verlegen. Tijdens het "Festival van San Sebastian" kaapt de film de "prijs van beste debuut" weg en de zilveren trofee "Spaanse Federatie van Ciné-Clubs". Een jaar later volgt de onderscheiding "outstanding film of the year" tijdens het "Filmfestival van Londen".

Raymond Van Het Groenewoud - Chachacha

Uit het programma 'Hitring'

Chachacha

In 1981 neemt Raymond het zuiderse en zeer dansante Chachacha op. In de jaren tachtig werd de chachacha beschouwd als een van de favoriete dansjes van pa en ma, want in de jaren vijftig was dit samen met de mambo en de rock je van hét. Met Chachacha wou Raymond zijn eigen muziek en succes wat relativeren en deed dat door op een verzoenende manier de latinomuziek van zijn vader, Nico Gomez, feilloos in een dansbare melodie te gieten. Op zijn beurt mag pa bij zijn zoon komen meespelen tijdens de opname van één van diens grootste hits. Het liedje Chachacha wordt in 2002 toegevoegd aan “De Eregalerij" van Radio 2 en Sabam. Ook gelauwerd die avond: Zo mooi, zo blond en zo alleen van Jimmy Frey en Zeven anjers, zeven rozen van Willy Sommers .

Raymond Van Het Groenewoud - Je veux de l'amour

Uit het programma 'Hitring'

Raymond op Pinkpop

In 1980 staan Raymond en De Centimeters op de festivalpodium van het Nederlandse Pinkpop in Geleen. Als geen ander weet Raymond als een volleerd showman het publiek te bespelen, vijftigduizend man sterk. Met de meezinger Maria, Maria, ik hou van jou zet hij het publiek helemaal naar zijn hand. Vooral zijn hartverscheurende versie van Je veux de l'amour dreunt na al die jaren nog na. Je veux de l'amour is oorspronkelijk een lied van de Canadese zanger Robert Charlebois. Raymond wilde aan het liedje iets meer punch geven dan Charlebois in de originele versie doet. Qua thema en melodie blijft Raymond erg dicht bij het oorspronkelijke. Het lied gaat over een zanger die terugblikt op zowel de hoogte- als de dieptepunten in zijn carrière. Die zanger is maar naar één ding op zoek in zijn leven: liefde. De wanhoop overstijgt bij momenten én de tekst én de melodie, klinkt uiteindelijk als één grote schreeuw, die we al iets eerder hoorden in Meisjes.

Ethisch reveil

In 1979 zit producer Jean Blaute aan de knoppen voor de opname van het album "Ethisch reveil". Met 9 liedjes waaronder Aalst (stad mijner dromen), Markies de Sade, Jaloers en Trek het je niet aan. De term ethisch reveil staat eigenlijk voor het streven naar herstel van de christelijke ethiek, een bewoording in Nederland geïntroduceerd door de toenmalige minister van Justitie Dries van Agt. Raymond schreef, als fan van Bob Marley, het liedje Trek het je niet aan op het moment dat hij in Erembodegem woont. In zijn omgeving kende hij een mevrouw die veel werd afgesnauwd, zich continu op haar kop liet zitten en met haar voor ogen schrijft hij dit liedje in een rocksteadyritme.

De Centimeters op Torhout-Werchter

In 1978 verandert Raymond de groepsnaam. De Millionaires worden De Centimeters. In die bezetting schitteren ze in dat jaar op het podium van Torhout-Werchter naast halfgoden als The Runaways, Gruppo Sportivo, Talking Heads, Dr. Feelgood, Nick Lowe en Dave Edmunds. In 1979 staan ze terug op de affiche van dit dubbelfestival, maar dan in het gezelschap van Dire Straits, Kevin Coyne, Rory Gallagher, Talking Heads, The Bintangs en Tom Robinson Band.

Kamiel in België

Jean Blaute is in 1978 de producer van de liveplaat "Kamiel in Belgie". Het is een rechttoe rechtaan registratie van een rist bekende liedjes waaronder Gelukkig zijn en Maria, Maria, ik hou van jou en het amusante Vlaanderen boven. Dat liedje had Raymond opgenomen voor een tv-programma. Maar dat er smalend over koning Boudewijn werd gezongen, kon volgens toenmalig VRT-producer Bob Boon niet door de beugel en het lied werd gelijk afgevoerd. In Vlaanderen boven exposeert Raymond niet zijn onvoorwaardelijke liefde voor Vlaanderen, maar is het eerder een ironische liefdesverklaring. Raymond schreef Vlaanderen boven gezien door de ogen van een Nederlander, zijn milieu dus. Het is een opsomming van wat Vlaanderen hem op dat moment biedt: "Waar er mossel met friet is, waar er kip aan het spit is, waar de kerk in ’t midden staat, waar de purperen hei bloeit en het geld in het zwart vloeit, waar men nauwelijks Nederlands praat, waar een diploma geen zin heeft en de koning geen kind heeft, waar de schuimwijnkoningin defileert, waar het volk goedlachs is en een vuist zonder kracht is."

Nooit meer drinken

In 1977 werkt Raymond samen met producer Jean Blaute aan het album "Nooit meer drinken". Met liedjes als Zjoske schone meid (geschreven voor zijn toenmalige vrouw Joske Ceupens met wie hij drie jaar getrouwd blijft), Danielle, opgedragen aan zijn toenmalige nieuwe lief, Crazy pub, Winterochtend en het intussen tot een klassieker gebombardeerde Meisjes. De single laat voorgoed zijn sporen na en zorgt ervoor dat de naam van het Groenewoud niet meer weg te denken is uit de Vlaamse muziekwereld. Voor velen is Meisjes de uiting van een tijdgeest, een tijd waarin iedereen dacht dat alles kon, dat de wereld kon veranderd worden. In Meisjes klinkt Raymond ook op zijn best, vooral in een zin als "zeg dat Raymond van het Groenewoud het gezegd heeft". Dit lied bewijst ook dat op het einde van de jaren zeventig het Vlaamse chanson meer maturiteit heeft verworven, meer body heeft gekregen. Nog zo'n uitschieter op die plaat is Italianen, een parodie op de typische belcantogetinte Italiaanse liedjes. Tijdens een opnamesessie waarvoor Raymond als muzikant was uitgenodigd door producer Roland Verlooven, daagde die de vooral jongere aanwezige muzikanten wat uit door te beweren dat de beste melodieën vooral door Italianen waren en worden geschreven. Omdat Raymond nog een nummer nodig had voor zijn nieuwe elpee, besloot hij op een namiddag eens een echt melodieus liedje te schrijven. Voor dit liedje gebruikte alle bestaande clichés over Italianen.

Ik doe niet mee

In 1974 richt Raymond samen met Mich Verbelen, Stoy Stoffelen en Jean-Marie Aerts de groep Bien Servi op. Na een poos wordt Jean-Marie vervangen door Jean Blaute en gaan de heren door het leven als The Millionaires. In 1975 nemen ze de langspeler "Ik doe niet mee" op. Goed voor twaalf liedjes waaronder als uitschieters Bierfeesten (als ik dit maar heb), De eerste minister en Ik wil de grootste zijn. Producer van dienst is de op dat moment populaire en gegeerde Nederlandse hitleverancier Hans Van Hemert. Hans werkte onder meer samen met Mouth & MacNeal, Liesbeth List en Ramses Shaffy. De LP "Ik doe niet mee" werd wel geen plaat waaraan Raymond veel plezier beleefde. Van Hemert duldde niet veel inspraak. Raymond was en is nog steeds niet zo tuk op de arrangementen die Van Hemert schreef. Eén liedje op die plaat springt speciaal in het oor Janneman Robinson waarin Raymonds liefde voor Winnie the Pooh klinkt, hoofdpersonage uit de boeken van Alan Alexander Milne. Hij zal in interviews toegeven dat die fantasiewereld voor hem tijdens zijn jeugdjaren een openbaring was.

Je moest eens weten hoe gelukkig ik was

In 1973 neemt Raymond Van Het Groenewoud samen met producer Roland Klüger zijn eerste elpee op met de titel "Je moest eens weten hoe gelukkig ik was" Het is een album met 12 liedjes waaronder Bleke Lena, Middenstandsblues en Waar ik niet tegen kan. De elpee wordt geen succes. Mentaal zit het Raymond echter niet mee. Hij geraakt in een dipje en probeert te overleven door arrangementen te schrijven voor onder meer Cynthia Clay en Barry & Eileen (kennen we van de hit If you go). Zijn vader Nico Gomez zorgt dat hij hier en daar wat kan meespelen tijdens studiosessies. Hij gaat ook even meespelen bij de band van Kris De Bruyne.

Louisette

In 1972 richt Raymond de groep Louisette op met onder meer Erik Van Neygen. Raymond spoort Erik aan de liedjes die hij tot dan toe in het Engels heeft geschreven, te vertalen in het Nederlands. Erik op zijn beurt leert Raymond dat het niet altijd verstandig is te pas en te onpas met je eigen mening te komen aandraven. Het heeft Raymond een stuk kalmer gemaakt. De eerste opname van Louisette is Maria, Maria ik hou van jou. Het is een verjaardagscadeau van vader Nico Gomez voor zijn zoon. De single blijkt té vernieuwend voor die tijd en is een flop. Er worden amper drieduizend exemplaren van verkocht. De single Zij houdt van vrijen doet het in 1974, ondanks enkele positieve recensies in de vakpers, niet goed. Intussen heeft Erik Van Neygen Louisette verlaten. De muzikale smaak van Raymond en Erik verschillen te veel. Raymond dweept op dat moment met David Bowie en Roxy Music, terwijl Erik verzot is op Amerikaanse folk en country. Raymond komt ook almaar meer aan de bak als gegeerd sessiemuzikant die we in die tijd horen op platen van Kris De Bruyne en Zjef Vanuytsel.

De eerste ontmoeting met Johan Verminnen

Na een tijdje bij pa gespeeld te hebben, gaat Raymond zijn eigen weg. Tijdens een opname samen met zijn vader in de studio van Jean Klüger, tipt deze hem dat hij misschien eens moet gaan aankloppen bij Johan Verminnen met wie Jean op dat moment samenwerkt. Johan was op zoek naar een goede muzikant en Jean Klüger wist dat Raymond wel wat in de vingers had. Hij gaat bij Johan Verminnen aan de slag als pianist, gitarist en arrangeur. Hij is erg blij dat hij hier kon spelen en houdt ook van het stemgeluid van Johan. Die samenwerking botst echter vrij snel, want hier stonden twee sterke ego's tegenover elkaar. Raymond voelt snel aan dat hij beter andere oorden kan gaan opzoeken.

In het orkest van zijn vader

Pa Van Het Groenewoud – artiestennaam Nico Gomez - nodigt Raymond na zijn studies uit om bassist te worden in zijn orkest. Nico was in de jaren vijftig en zestig in ons land en vooral in Latijns-Amerika bekend geworden voor zijn muziek met een overheersende mambo, chachacha- en bossa novatouch. Spelen in de band van zijn vader was voor Raymond een goede leerschool. Hier leerde hij ook de knepen van het arrangeren die hem later goed van pas zullen komen. Raymond zal vaak vertellen dat hij zijn vader eeuwig dankbaar blijft voor deze kans die hij hem toen geboden heeft.

Eerste groepjes

Het eerste groepje van Raymond Van Het Groenewoud is ‘The Sharks’. Met hen zal hij nooit optreden. In 1967 zijn er The AB's, The Antwerp Boys, met wie hij één optreden speelt: het verjaardagsfeest van de grootmoeder van één van de bandleden. Daarna stapte hij over naar de formatie ‘Why Not’. Raymond: ‘Die vroegen mij omdat ik orgel kon spelen en geen moeite had met A whiter shade of pale. Why Not viel na twee optredens uit elkaar en toen ben ik bij een heus balorkest piano en orgel gaan spelen, en omdat ik het zo mooi vroeg, mocht ik uiteindelijk ook Gloria van Them zingen. Als we La bamba speelden hoefde ik niet mee te doen en dat vond ik zo vervelend dat ik een paar keer een ei bakte op het podium, groot succes, natuurlijk!’

Ouderlijke invloeden

Tot zijn zevende woonde Raymond in Anderlecht. In 1957 verhuist de familie richting Amsterdam-Zuid waar hij tot in 1959 verblijft. Intussen had zijn biologische pa het echtelijk dak verlaten en was ma gaan samenwonen met haar nieuwe geliefde Arnold Duitz, een activist binnen de Belgische communistische partij. Van zijn stiefvader leerde Raymond op de een of andere manier veel over politiek, leerde hij onder anderen Karl Marx kennen. Van zijn biologische vader Joseph Van Het Groenewoud erfde Raymond zijn gevoel voor muziek, zeker de technische kant van met muziek omgaan, al heeft hij het theatrale dat later in zijn liedjes zal opduiken dan weer helemaal van zijn moeder geërfd.

Raymond werd geboren op 14 februari 1950

Raymond van het Groenewoud werd geboren in Schaarbeek, een randgemeente van Brussel, op veertien februari 1950. Tegenwoordig wordt hij alom geprezen als een van de grootste en veelzijdigste Belgische muzikanten aller tijden. Een Belg dus, voor wie daar ooit aan twijfelde. Negeer de kleine v en h in zijn naam en ook zijn tongval met krullende r en soms doorschemerende harde g. Raymond woonde in Schaarbeek, Anderlecht en een resem Vlaamse gemeenten en steden. Zijn ouders waren wél Nederlanders.