Philippe Robrecht

Het album Magie

Met zijn digitale cassette stappen Philippe Robrecht en Roland Beirnaert naar BMG/RCA en die happen toe. Zij beloven Philippe een budget van anderhalf miljoen oude Belgische frank, een budget waar tegenwoordig een beginnend artiest alleen maar van kan dromen. Er wordt in 1992 beslist in de "Galaxy Studio" in Mol op te nemen, onder het toeziend oog van Wilfried Van Baelen. Als eerste single wordt gekozen voor Aan de overkant. "Ik schreef dat in mijn huisje aan de Durme. De rode draad in het nummer is dat het gras aan de overkant altijd groener is. Ik was zo creatief dat ik meteen een hele rist liedjes kon voorleggen, gelijk goed voor een volledig album." Producer Wilfried Van Baelen vindt dat zij voor een vijftal nummers zeker violen moeten inzetten. Niet alleen Magie, maar de ganse cd klinkt erg à la Alan Parsons zoals die in die tijd samen met zijn Alan Parsons Project klonk. Philippe wil die sfeer zo dicht mogelijk benaderen en met het budget waarover hij beschikt, moet dat wel lukken. Zonder blikken of blozen trekken zij naar Londen om daar samen met The London Symphony Orchestra de strijkerspartijen op te nemen. "Er waren een aantal nummers die dat aankonden, die extra ruggensteun. Die verdroegen dat ze door die orkestrale begeleiding breder gingen klinken. Die knipoog richting Alan Parsons was daar zeker op zijn plaats en werd ook door Wilfried goed aangevoeld. Joris Van den Hauwe heeft toen schitterend werk geleverd. De vioolpartijen prachtig uitgeschreven zodat het orkest de partituur gewoon moest inspelen. Sommigen trokken niet eens hun jas uit bij manier van spreken. Die klus daar in Londen was snel en vakkundig geklaard." Omdat Philippe niet meteen gedoodverfd wil worden als een Vlaamse hitleverancier, schrijft hij bewust het nummer Zonder jou, dat als tweede single wordt gereleaset, maar zonder enige respons in de Vlaamse Top Tien. "Ik wou een nummer met ballen zoals dat heet. Ik meen nog goed te weten dat ik dat op mijn gitaar componeerde. Het la- en het re-akkoord speelden qua basis een grote rol toen ik het nummer schreef. Ook de frasering daarrond maakte dat ik snel doorhad welke kant ik met die song uit moest. Ik voelde meteen aan de ik geen diepgravende tekst hoorde te schrijven, minder diep dan toch dan sommige andere op die plaat. Ik zat toen wel al met de angst fout geprofileerd te worden. Ik wilde niet doorgaan voor een soort doordeweekse Vlaamse zanger. Ik wou me etaleren als iemand die samen met zijn ploeg authentiek werk afleverde. Toewerken naar een album, dat ook zo inblikken en dat dan ook live gaan spelen."