Miek en Roel

Delen S
Opgericht in Gent
op 2 november 1965
Bekijk DiscografiesLees Biografie
Op het platteland vonden ze het niet kunnen wat wij brachten en in de grote steden vonden ze het soms te flauw en gingen we niet ver genoeg.
Vaandeldragers van de Vlaamse kleinkunst

Nestor-uitreiking in Herentals

De vierentwintigste augustus 2019 heeft in Herentals voor de dertiende maal de Nestor-uitreiking plaats, waar door de stad Herentals en de cultuurraad prijzen worden gegeven aan een of meer personen uit de Vlaamse culturele wereld met een lange en waardevolle staat van dienst. In de schouwburg van het CC "'t Schaliken" wordt die dag de prijs uitgereikt aan journalist-columnist Guy Tegenbos en Miek en Roel.

Roel & De Kleine Revolutie

Tijdens het optreden van Roel & De Kleine Revolutie passeren niet alleen de Miek en Roel-klassiekers de revue, maar ook minder bekende songs uit hun repertoire. Van Bambost laat aan de media daarover het volgende weten. "_Ik wou graag voortdoen met de muzikanten waarmee Miek en ik jarenlang opgetreden hebben en waarmee we een warme vriendschapsband onderhouden, met name Stef Wouters, méér dan vijfentwintig jaar onze trouwe, talentvolle gitarist, accordeonist Alex Rambaut en Gijs Hollebosch, een virtuoos op de mandoline en de dobro. In tegenstelling tot vroeger zullen zij me ook vocaal steunen. Een programma samenstellen leek ons niet zo moeilijk. We wilden de fans van het eerste uur niet teleurstellen en we kozen daarom voor enkele klassiekers uit het Miek & Roel-repertoire, aangevuld met liedjes uit onze albums die de moeite waard zijn, maar live nooit een kans kregen, en uiteraard ook met gloednieuw materiaal. Als titel van onze theatervoorstelling kozen we voor "Roel & De Kleine Revolutie", een verwijzing naar het bekende sociaalkritische lied "De Grote Revolutie" uit 1970 en tegelijk naar de "kleine" emotionele omwenteling die het afscheid van Miek met zich meebracht.

The Vintage Club

Voor Roel Van Bambost is zonder zijn Miek duidelijk een tweede leven weggelegd, al was dat even wennen en doorzetten. Zo klopte hij onder meer aan bij twee bekende collega's singer-songwriters, Hans de Booij en Erik Van Neygen, geflankeerd op het podium door gitarist Stef Wouters en toetsenist Didier De Ruyter. Als The Vintage Club trekken ze naar het theater, waar ieder die stijl etaleert die hem het beste ligt: country, chanson en folk. Hans, Erik en Roel brengen niet alleen hun vertrouwde liedjes, maar zingen ook de songs van hun grote idolen, zij het in een akoestische bezetting. Noem het daarom voor deze gelegenheid "poëzie op een notenbalk".

50 jaar Miek en Roel

In 2017 is het alweer vijftig jaar geleden dat Miek en Roel hun eerste plaat uitbrachten. Dat wordt gevierd met de release van de verzamelaar "Miek en Roel 50", de eerste april gereleaset op het Plansjee-label, verdeeld door CNR. Van Jij en ik, over Dus naar Amerika tot en met Wie wil horen.

Afscheidsconcert

Voor Miek echter begint het optreden almaar zwaarder te vallen. Ze is stilaan aan rust toe. "De lange files en het voortdurend onderweg zijn, zag ik niet meer zo zitten", vertelde Miek ons achteraf. "Maar Roel besloot wel door te gaan, al was het voor hem in het begin wat wennen zo zonder mij op dat podium." Er wordt op zaterdag de achttiende maart 2017 toepasselijk een definitief punt achter het samen optreden gezet in het GC "Den Egger" te Scherpenheuvel.

Toneel van Verbeelding

Roel treedt met enkele vrienden op met een hommage aan het geliefde oeuvre van zijn Nederlandse collega Dimitri van Toren (overleden de eenentwintigste mei 2015), verwerkt in de theatervoorstelling "Toneel van Verbeelding". Hiervoor doet hij een beroep op pianist Dirk Schreurs, die jaren de vaste pianist van Dimitri was, Mathieu Engels en Levien, die voordien succes had gescoord met zijn theatervoorstelling "De wondere wereld van Waits", een hommage aan zijn idool Tom Waits. Het publiek kan meezingen met en genieten van Hé, kom aan, Een lied voor kinderen, Suzanne jaag de katten uit je warme bed en Jij bent de mooiste. De première vond plaats in het "Hof van Boeres" in Londerzeel.

45-jarig jubileum

Hun 45-jarig jubileum vieren Miek en Roel de dertigste oktober 2010 in "De Handelsbeurs" in Gent. Eva De Roovere, Roland, Mathias Sercu en Jean Blaute kleuren de affiche extra en brengen bekende nummers uit het repertoire van Miek en Roel. Naar aanleiding van dit feest wordt de single Altijd alleen gereleaset, een nummer geschreven door Walter Ertvelt en Johan Verminnen.

De Kaap van 40

In hun méér dan rijkelijk gevulde agenda valt in 2007 hun optreden op van zondag de twaalfde augustus, want dan zijn Miek en Roel met hun programma "De Kaap van 40" te gast in "'t Patershol" te Gent tijdens de Patersholfeesten. Die feesten worden niet voor niets de kleine Gentse Feesten genoemd en liggen Miek en Roel na aan het hart. Het warme contact met het publiek is hier zeer graag meegenomen.

Album 'De Titanic achterna'

In 2007 is er godzijdank het nieuwe album "De Titanic achterna", dat de drieëntwintigste april op het Plansjee-label verschijnt in een productie van Nils De Caster. Drie maanden eerder werd het album ingeblikt in het "Lathyrushof" te Zulte-Machelen. We tellen in het totaal veertien songs. Johan Verminnen levert in samenwerking met Roel twee liedjes, Wat een dwaas was ik en Kassa zeven. Van de hand van Kris De Bruyne is er Cirkels van goud, Belinda Meuldijk vertaalt Ik geloof in jou van Gerry Rafferty, en met zoon David schrijft vader Roel Sterven van verdriet en De bediende. Op het album staat het gevoelige Dag m'n zoon. Hiermee nemen Miek en Roel op een ouderlijke manier afscheid van hun beide zonen nu ze het huis gaan verlaten. "We probeerden de klus zelf te klaren, maar het is ons niet gelukt", vult Miek aan. "Het onderwerp lag ons te gevoelig. We hebben het dan aan Hugo Raspoet gevraagd. Hij had zelf kinderen en wist heel goed hoe je je als ouder voelt bij zo'n afscheid. We hebben vooraf lang met elkaar gepraat, dus hij wist precies wat er in ons omging."

Wie wil horen

Uit De Laatste Show

Verzamelalbum '40 jaar Miek en Roel"

In 2005 is er het album "40 jaar Miek en Roel", dat de eenendertigste oktober op het Plansjee-label verschijnt. Plansjee is een platenlabel dat zich haast uitsluitend richt op de release van Nederlandstalige kleinkunst en luisterliedjes. "40 jaar Miek en Roel" bevat drie cd's, goed voor 47 tracks, waaronder een paar liveversies uit het archief van Radio 2 Limburg zoals Wie wil horen, Vreemde vogels en Soldaat van goede wil. Datzelfde jaar verschijnt er in de cd-reeks "Master Serie" op het Universal-label nog maar eens een overzicht van hun bekendste liedjes, inmiddels haast stuk voor stuk klassiekers geworden in Vlaanderen: De Grote Revolutie, Bert en Bertje en Wie wil horen.

Jij en ik

Uit Vox Pop

De Komplete Kleinkunstcollectie Live

Roel is steeds te vinden voor nieuwe initiatieven. Samen met Dimitri van Toren, Miel Cools, Bart Herman en Bart Van den Bossche zetten zij in 2000 de theatervoorstelling "De Komplete Kleinkunstcollectie Live" op het getouw met hoogtepunten uit de kleinkunst, goed voor een 15-tal voorstellingen. Het leuke aan dit programma is dat de artiesten in kwestie niet alleen hun eigen nummers brengen, maar ook covers van hun collega's. Zo zingt Miel Cools Jules de Corte, brengen Miek en Roel Peter Schaap en vertolkt Bart Van den Bossche Wim De Craene.

Kleinkunstreeks

Er wordt met genoegen nog maar eens verzameld door platenfirma BMG/Ariola België, die in 1993 naar een idee van hun medewerker Rudi Aelbers "De kleinkunstreeks" in de markt zet, een rist cd's waarvan volumes 7 en 8 worden voorbehouden voor het oeuvre van Miek en Roel, in het totaal goed voor 32 van hun bekendste songs. In 1998 beslist platenfirma Polydor in hun cd-reeks "Het beste van" achttien liedjes van Miek en Roel te selecteren. Het is een voor de hand liggende keuze: Jan met de pet, Omtrent Sinterklaas en Koop een geweer. In die cd-reeks onder meer ook een overzicht van het repertoire van collega's als Urbanus, Willem Vermandere, Wannes Van De Velde en Walter De Buck.

De dagen van de radio

Uit Vlaams en Goed

De dagen van de radio

Uit Baraka

Album 'cafard'

In 1992 is er op het CNR-label eindelijk een nieuw album, "Cafard", opgenomen in de Top Studio te Sint-Amandsberg. Verlenen hun muzikale medewerking onder andere basgitarist Koen Leeman, drummer Piet Jorens, accordeonist Paul Poelmans en gitaristen Lars Van Bambost en Patrick Riguelle, die tevens de arrangementen schrijft en de productie voor zijn rekening neemt. Roel schrijft samen met Johan Verminnen De dagen van de radio, waarmee de cd inzet, Mia en Wie de waarheid zegt. Met Hugo Raspoet schrijft hij Dag m'n zoon. Voorts onder meer met Walter Ertvelt Het houdt nooit op, Eiland zonder einde en Cafard-Cafard. Van Bob Dylan vertaalt Miel Appelmans, terug van weggeweest, "When the ships comes in", Als het schip verschijnt.

Verzamel-album 'Jij en ik'

Het repertoire van Miek en Roel wordt in de loop der jaren verzameld aangeboden. In 1987 vraagt platenfirma CNR aan Walter Ertvelt een selectie te maken uit de rijke songkeuze van het duo. Dat resulteert in een collectie van twintig nummers beginnend met Jij en ik, tevens de titel van deze verzamelaar, en eindigend met Dus naar Amerika. Op dit album een liedje dat we intussen wat vergeten waren, maar dat Roel met veel plezier schreef, zowel de tekst als de muziek, Film-Fan-Man. Film ging in zijn leven een almaar grotere rol spelen.

Wat een vriend ben jij

Uit Kwarteeuw Kleinkunst

Doebidam & Blijf bij mij

Uit Marva si, Marva la

Dus naar Amerika

Uit Zuid-Noord

Jij en ik

Uit Hit Hit Hoera

Wie wil horen

Uit Het Gewoel

Album 'In 't nieuw'

Met in het achterhoofd de wijsheid "never change a winning horse", trekken Miek en Roel in 1980 samen met producer Roland Verlooven naar de ICP-studio's om daar het studioalbum "In 't nieuw" in te blikken. Zij nodigen onder meer basgitaristen Pino Marchese en Evert Verhees uit, drummer Jean-Pierre Onraedt, gitaristen Eric Melaerts en Ronald Sigo, en de safoxonisten Freddy De Bock en Pietro Lacirignola. Tien songs sieren de plaat, waaronder Mijn liedje, een vertaling door Joost Nuissl van When the party's over van Janis Ian, die voor hen ook Southern nights van Allen Toussaint vertaalde als Dag en nacht. Fabriek van de hand van Walter Ertvelt is een vertaling van Factory van Bruce Springsteen. Daarnaast eigen songs van Roel als Vechten, alsmaar vechten, een wat trieste song geschreven in een periode van devaluatie en inflatie. De jaren tachtig waren helemaal niet prachtig, zo klinkt het. Meisje en Dus naar Amerika, een liedje met een ironische tekst over mensen die denken dat het in Amerika allemaal beter is.

Nergens rust

Uit Télé Party

Oostlandlied

Uit Jonger dan je denkt

Album 'In de tijd van ...'

Op het Vogue-label verschijnt in 1975 de langspeler "In de tijd van...", opgenomen in de Fonior-studio. Roel weet nog heel goed dat er vooraf en tijdens de opnamen met Roland een hartig mondje werd gepraat wat productionele aanpak betrof, maar ze beleefden er wel veel plezier aan. De plaat zet in met Nergens rust van Ernst van Altena en Yves Simon. Ook nu werden een aantal songs vertaald, onder meer Yellow coat van Steve Goodman, dat Miek en Roel opnamen als Gekke rooie hoed. Roel had Steve live aan het werk gezien tijdens het folkfestival van Cambridge. Miek en Roel waren een enorme fan van Kris Kristofferson en Rita Coolidge en hun duet I never had it so good, oorspronkelijk geschreven door Paul Williams. Vandaar als vertaalde keuze Nooit was liefde zo goed. We horen als begeleider onder meer pianist Koen De Bruyne. Opvallend is dat Miek dit liedje in duet met zichzelf zingt. Voor de instrumentale begeleiding werd er een beroep gedaan op onder anderen toetsenist Jean Blaute, drummer Frans De Witte, gitaristen Nick Roland en Simon Shrimpton-Smith. "Dat album smaakte wat naar jeugdsentiment", reageren Roel en Miek samen, "maar ook een beetje tongue in cheek, met een ironische knipoog. Er mocht wat gelachen worden. Ik schreef niet voor niets speciaal voor deze plaat In de tijd van de rock-'n-roll. Ik sta niet voor niets als een rocker op de hoes afgebeeld met een lederen jas aan, pal naast de jukebox en Miek naast me als een soort groupie."

Geboorte tweede zoon Robin

Tussendoor even vermelden dat, ondanks hun drukke agenda, in 1973 hun tweede zoon Robin wordt geboren. Naarmate hun zonen Robin en David opgroeiden, werden ze zich ook almaar meer bewust van het succes van hun ouders. Miek: "Misschien vreemd om te zeggen, maar ze zijn nog altijd hevige fans van Miek en Roel. Ze zijn vooral trots dat wij dat zoveel jaren hebben volgehouden en dat zij de zonen zijn van..."

Album 'Miek en Roel zingen Tom Paxton'

Het lag een beetje voor de hand dat Roel er bij zijn platenfirma op zou aandringen een elpee uit te brengen met vertalingen van uitsluitend Tom Paxton-songs. Op het Vogue-label verschijnt dan ook in 1972 het album "Miek en Roel zingen Tom Paxton". Roland Verlooven staat weer in voor de productie. Zo horen we covers van Peace will come en I give you the morning, volgens Roel een van de mooiste ballads die Tom ooit schreef. Je hoort een knappe fluitpartij gespeeld door Philippe Malfait. Voorts ook covers van What a friend you are, Bottle of wine en Als de zon schijnt. Voor de tekstuele invulling van die song diende de film "Louisa, een woord van liefde" als inspiratiebron. Het thema in die film draait rond een driehoeksverhouding.

Album 'Miek en Roel'

Met veel bravoure wordt op het Vogue-label in 1970 hun derde studioalbum "Miek en Roel" gelanceerd. Roland Verlooven blijft als producer in dienst. In de studio is duidelijk merkbaar dat er wat extra aan het geluid gesleuteld mag worden. Het wordt dus even wennen aan die nieuwe aanpak als je de plaat oplegt. We horen elf songs de revue passeren, waaronder een vertaling van The circle game van Joni Mitchell, De stad is verloren van het bekende Nederlandse duo Elly Nieman en Rikkert Zuiderveld, en De geboorte met muziek van Roel op tekst van Lennaert Nijgh. Qua populariteit bij het publiek wordt er vooral gescoord met Het verdronken land van Saeftinge, dat dankzij de opvallende pianobegeleiding als sfeernummer in het oor springt. Jantjes hoofd dat is ontploft mag er ook best wezen. Dat nummer verwijst dan weer naar de tijd dat jongeren op school totaal geen inspraak hadden. En dan is er wellicht het meest geliefde nummer uit deze plaat De Grote Revolutie, door Miel Appelmans duidelijk geschreven met in zijn achterhoofd de meirevolutie van 1968, die achteraf gezien toch niet had teweeggebracht wat de protesterende jongeren van toen er in het begin van verwacht hadden.

Omtrent Sinterklaas

Uit 'Echo'

KaZuNo

De elpee "Je kan nooit weten" wordt met goud bekroond. Miek is overdonderd door de aanvragen om op te treden. Roel vult daaromtrent aan: "Miek had wat te weinig ervaring en voelde zich vooraf nogal nerveus. Maar we traden bij momenten haast elke avond op, en al doende leer je. Ik moet wel opmerken dat we geen avondvullend programma brachten. Vaak maakten we deel uit van een kleinkunstpakket. Zo hebben we vaak opgetreden met Miel Cools, Boudewijn de Groot, Peter Blanker enzovoort. We traden dan elk een halfuur op." Op hun palmares uit de sixties prijkt in vetgedrukte letters een optreden tijdens "Kazuno", de voorloper van Nekka, en in 1969 in het Sportpaleis van Antwerpen, waar ze het voorprogramma verzorgen van de Britse protestzanger Donovan. Tijdens de afterparty tokkelde Donovan nog op Roels gitaar, voor hem een herinnering om te blijven koesteren.

Jan met de pet

Tijdens hun optredens merken Miek en Roel dat het publiek tuk is op het nummer "Jan met de pet", dat op hun tweede album staat. "We waren ervan overtuigd dat het liedje een jaar of twee zou meegaan en dat het dan zijn beste tijd gehad zou hebben. Maar het nummer is ons blijven achtervolgen. Door de jaren heen stelden we vast dat de arbeider vaak het slachtoffer bleef van fabriekssluitingen. De eer van het lied laten we aan Miel Appelmans, die een zeer scherpe tekst neerschreef, een schoolvoorbeeld van een Vlaamse protestsong. Je voelt als het ware mee met die arbeider. Het lied schetst een heel realistisch beeld", aldus Roel.

Album 'Mijn jeugd rijdt uit op jacht'

In 1969, want dat kon niet uitblijven, verschijnt er op het Vogue-label een nieuwe langspeler "Mijn jeugd rijdt uit op jacht", goed voor twaalf nieuwe songs. Intussen had Roland Van Campenhout dus afgehaakt en trad voortaan op samen met zijn Blues Workshop. Geen vertalingen meer deze keer, maar wel een nauwe samenwerking tussen Roel, Miel Appelmans en Miel Swillens en een rist nieuwe liedjes. Ook nu is de productie in handen van Roland Verlooven. "De titel van de plaat was een idee van Miel Appelmans. Het is symbolisch bedoeld, duidelijk onder invloed van Bob Dylan. Miel was nogal geïntrigeerd, ook al was hij jonger dan wij, door het ouder worden. Zo schreef hij speciaal om dat gevoel te verwoorden "Bang om oud te zijn". Met de elpeetitel wou hij dan weer aangeven dat we op het moment dat we die plaat opnamen inderdaad nog jong waren, maar niet wisten welke kant het met ons op zou gaan. We moesten volgens hem sowieso meer risico's durven nemen."

Bert en Bertje

Op het einde van 1968 schrijven Roel en Miel Appelmans het liedje Bert en Bertje voor het gelijknamige tv-feuilleton van de VRT. Het verhaal speelt zich af in het hippiemilieu met in de hoofdrol Bert André. Dat nummer verschijnt op het Vogue-label op een ep die in samenwerking met het Davidsfonds wordt uitgebracht met daarop onder meer Vreemde vogels en Solo Slim. "De VRT vroeg ons het titellied van dat feuilleton te zingen. Dat was vaak te zien op het scherm, wat de populariteit van dat liedje in de hand werkte. Het was niet alleen Miek en Roel als duo, maar ook nog eens Bert en Bertje als onafscheidelijk tweespan, en dat werkte blijkbaar. We moesten wel opletten dat de mensen ons niet te zeer met hen gingen associëren. Het publiek, vooral in West-Vlaanderen, vroeg ons opvallend genoeg regelmatig om dat te zingen, al moet ik achteraf beschouwd opmerken dat we dat in de loop der jaren niet zo vaak live hebben gezongen."

Koop een geweer en Laat de tijd mijn rechter zijn

Uit Tienerklanken

Humorfestival van Heist

In 1968 nemen Miek en Roel deel aan het Humorfestival van Heist met als een van de laureaten Willem Vermandere. Zij worden daar als duo bekroond met de eerste prijs in de televisiewedstrijd "Lach een Lied" met het nummer Het Neuzenlied van de hand van Roel Van Bambost en Miel Appelmans. "Ik noem dat lied liever sociaalkritisch dan protesterend. Het lied steekt de draak met een aantal gevestigde waarden en figuren. Het viel op dat we tijdens dat festival vooral in de smaak van het publiek vielen. Dat mocht meestemmen. Had het aan de critici gelegen, dan waren we zeker niet met een prijs naar huis teruggekeerd", aldus Roel.

Wij wilden in de eerste plaats al zingend onze boodschap op het publiek overbrengen.

Roel Van Bambost

Tegen de schenen

Achteraf bekeken kan je Miek en Roel niet echt rebels noemen. Op de vraag of ze bewust provocerend wilden klinken, antwoordt Roel resoluut: "In die tijd passeerden we hier en daar weleens een parochiezaal en daar zat meneer pastoor dan op de eerste rij, maar na de pauze bleek die plots verdwenen. Nummers als bijvoorbeeld "Jan met de pet" en "Koop een geweer" kwamen nogal straf over. We trapten hier en daar tekstueel ook weleens tegen de schenen van de kerkelijke gezagdragers en tegen het militaire apparaat. We kregen daar na ons optreden regelmatig hevige reacties op. Mijn vader was vroeger rijkswachter geweest en die zag dat natuurlijk niet zo zitten. Die had zo zijn bedenkingen, maar mijn moeder daarentegen vond het wel oké wat we deden en wat we zongen."

Voorbij

Uit Tienerklanken

Jij en ik

Uit Tienerklanken

Echt niet slecht bedoeld

Uit Tienerklanken

Vaandeldragers van de Vlaamse kleinkunst

In de slipstream van "Je kan nooit weten" groeit de belangstelling rond Miek en Roel razendsnel. Zij worden in de media zowat de vaandeldragers van de nieuwe lichting Vlaamse kleinkunst genoemd. Volgens Jan Delvaux in zijn boek "Belpop - de eerste vijftig jaar" waren zij de natte droom van de bewogen Vlaamse jeugd: jongen-meisje, verstaanbaar en met bloemen in hun haar in het verweer tegen de grote boze wereld. En bovendien betaalbaar om op te treden. Leuk is dat Jan in zijn boek onthult dat Roland Van Campenhout een inschattingsfout maakte. Hij ging mee op tournee omdat hij een oogje bleek te hebben op Miek. Hij dacht immers dat Miek de zus van Roel was. Fout ingeschat. Iets later zal Roland trouwens uit de groep stappen en gaan Van Bambost en Holvoet verder als Miek en Roel.

Jan met de pet

Uit Tienerklanken

De geboorte van de oudste zoon David

Het huwelijk van Miek en Roel wordt in 1967 gezegend met de geboorte van hun zoon David. "Ik herinner me nog goed dat ik ben blijven optreden tot mijn achtste maand zwangerschap. Ik had het erg lastig wanneer ik na de geboorte telkens opnieuw onze baby moest achterlaten om te gaan optreden. Gelukkig hadden we een grootmoeder die bij ons thuis inwoonde en zij lette op de kleine als we weg waren. Ik wist wel dat hij in goede handen was, maar het bleef toch steeds een opgave onze zoon achter te laten. Dat betekende in die tijd optreden met een soort pijn in het hart", dixit Miek.

Eerste album 'Je kan nooit weten'

In de loop van 1967 trekken Miek, Roel en Roland dus naar de studio om daar op het Vogue-label hun eerste elpee "Je kan nooit weten" op te nemen. Je hoort dat Miek en Roel duidelijk beïnvloed zijn door hun Amerikaanse helden Tom Paxton, Bob Dylan en niet te vergeten Peter, Paul & Mary. Als extra kracht wordt in de studio de hulp ingeroepen van bassist Paul Dubois. In het totaal worden er twaalf songs ingeblikt, die qua aanpak in Vlaanderen behoorlijk vernieuwend klinken. De jongeren happen na de release gelijk toe. Drie songs van de Amerikaanse singer-songwriter Tom Paxton worden vertaald en verschijnen op die elpee als Niet slecht bedoeld, Signatuur en Koop een geweer. Volgens Roel bleek dat laatste een perfect sinterklaaslied, want hij vertelde tijdens hun optredens met de nodige ironie dat er al te vaak slordig en ondoordacht met té realistisch speelgoed werd omgesprongen. Een meevaller tijdens optredens is vooral het nummer Jij en ik. Het publiek bleef dat jaren nadien altijd maar vragen. En dan is er nog de song die aan hen blijft kleven, Wie wil horen. Een Vlaamse traditional die Roel bewerkt had. Op de originele versie van 1967 is de stem van Miek niet te horen, want in de studio beschikte men slechts over een viersporenbandopnemer. Dat werd zowaar live in de studio opgenomen met Miek op tamboerijn en Roland op mondharmonica. Later blikken ze een nieuwe versie in, deze keer wel met de stem van Miek. Wie wil horen wordt ook snel als single uitgebracht. Deze nieuwe manier van gedachten en gevoelens verwoorden, spreekt de jeugd wel aan. Jongeren voelen zich duidelijk aangesproken door deze moderne teksten die beter aansluiten bij hun leefwereld dan tot dan toe bij de doorsnee Vlaamse kleinkunstenaars te horen was.

Signatuur

Uit Echo

I'm bound for the mountains and the sea

Uit Elkerlic 66 en de vakantologie

Miek & Roel + Roland

In het "Trefpunt" in Gent, de thuisbasis van Walter De Buck, lopen ze Roland Van Campenhout opnieuw tegen het lijf en het lijkt hun het geschikte moment om in de nabije toekomst met hun drieën op pad te gaan als Miek & Roel + Roland.

Folksongfestival Deurne

Tijdens het driedaagse Folksong-festival te Deurne, waar Judy Collins en Julie Felix optraden, namen Miek en Roel ook deel aan een wedstrijd. "Op de vrijdagavond gingen we daar aan de haal met de derde prijs. Op de tweede plaats eindigde het tweetal Roland en William. Roland was niemand minder dan Roland Van Campenhout. We zongen toen voor de eerste maal een Nederlandstalig nummer, Limburg Blues, een bewerking door Miel Appelmans en Miel Swillens van North Country Blues van Bob Dylan, terug te vinden op de derde studio-elpee van Dylan "The times they are a-changin'". Limburg Blues heette oorspronkelijk Zwartberg Blues, een protestsong als reactie op het overlijden van twee mijnwerkers die tijdens een betoging door de rijkswacht werden doodgeschoten. Naar dat festival verwijst Jan Delvaux met graagte in zijn boek "Belpop - de eerste vijftig jaar": "Het Nederlandstalige lied wordt in de loop van de jaren zestig niet langer gevoed door het Franse chanson. Dat is goed hoorbaar op het driedaagse Internationale Folk & Blues Festival in de Arenahal te Deurne. De organisator is Louis de Vries, de manager van Ferre Grignard en The Pebbles. Monique Holvoet en Roel Van Bambost excelleerden in de bijhorende talentenwedstrijd."

Ontdek de ster

"Ontdek de Ster" had van de tweede tot de zevende november 1965 plaats in de Koningin Elisabethzaal in Antwerpen. Die wedstrijd werd opgedeeld in drie categorieën en per categorie werden drie prijzen verdeeld. In de categorie vocale groepen eindigden Miek en Roel op de derde plaats met hun Engelstalige versie Blowin' in the wind van Bob Dylan. Dat nummer verscheen in 1963 op het Columbia-label op de elpee "The Freewheelin' Bob Dylan". "Ik stond toen voor honderd procent achter die beslissing om dit nummer te zingen en om aan deze competitie deel te nemen", vult Miek aan. "Ik wilde me daar echt voor inzetten. Ik had voor die gelegenheid zelf een jurk genaaid, waarvan de inkijk nogal ruim was uitgevallen. Daardoor voelde ik me tijdens ons televisieoptreden nogal op mijn ongemak. Maar al bij al oogde ik knap, zo kon ik achteraf uit de kritieken distilleren." Roel had inmiddels een soort vriendschap gesloten met twee studenten van de afdeling Germaanse filologie: Miel Appelmans en Miel Swillens. "Na die Ontdek de Ster-wedstrijd kregen we plots heel wat optredens, vooral voor studenten aan de universiteit in Gent. We leerden daar Roland kennen, maar ook twee van onze voornaamste tekstschrijvers, Miel Appelmans en Miel Swillens, studenten Germaanse die ons overtuigden om in het Nederlands te zingen. Wij hadden geen Nederlandstalige nummers, dus begonnen zij voor ons te schrijven. Intussen had ik op het HRITCS, de filmschool, Jo Röpcke leren kennen, die toen een relatie met Niki Bovendaerde had, en zij schreef ook Nederlandstalige liedjes voor de cabaretgroep Knabbeljou, waar zij samen deel van uitmaakten. Zo kwam die omschakeling van het Engels naar het Nederlands en we voelden dat daar toch belangstelling voor was."

Roel heeft een passie voor film

Intussen heeft Roel zijn middelbare studies afgerond en trekt hij naar de Universiteit van Gent om daar de richting Germaanse talen te volgen, maar na zijn eerste kandidatuur haakt hij af. "Dat lag me niet zo, dat had ik snel door. En dan ben ik in 1962 naar het HRITCS in Brussel gegaan en heb daar tot in 1966 de afdeling radio en televisie gevolgd. Ik deelde daar de zogeheten schoolbanken met onder anderen de later bekend geworden filmregisseur Paul Collet en acteur Jo Decaluwe." Film heeft Roel altijd al geboeid. Dat was al zo toen hij tijdens zijn tienerjaren vaak naar "Cinema Odeon" langs de Antwerpsesteenweg trok. Daar kon je voor vijf oude Belgische franken bingewatchen, alle films die daar in een week geprogrammeerd stonden op je gemak na elkaar bekijken. Volgens pa en ma Van Bambost voor zoonlief een zoethoudertje. Roel is de koning te rijk wanneer iets later aan de Dampoort "Cinema Normandy" de eerste bioscoop wordt die van start gaat met films in cinemascope te projecteren.

The Ropes

Muziek zit Roel sowieso in het bloed. Ook al kan hij als tiener nog geen rist akkoorden tokkelen, toch gaat hij het eens uitproberen bij een groepje in de buurt. Op een bepaald moment kruipt hij zelfs achter het drumstel. Op zijn zeventiende kiest hij echter definitief voor de gitaar. Roel studeert dan nog aan het Koninklijk Atheneum in Gent, afdeling Latijn-Grieks. "We hadden op school met een aantal vrienden een groepje gevormd. We heetten eerst The Rope Carriers, een slechte vertaling van de stroppendragers, nadien afgekort tot The Ropes. We speelden tijdens de in die tijd populaire thé dansants en tijdens bals, maar daar dan vooral voor een jeugdig publiek. Aanvankelijk leunde de muziek die we speelden aan bij de in de jaren vijftig populaire skiffle, maar iets later wordt er overgeschakeld op de hits van Cliff Richard and The Shadows, Elvis Presley, en nog iets later kwamen de hits van The Beatles en The Stones aan de beurt." Hoe dat geklonken moet hebben, kan je horen op de elpee "Rock Live" van Roland Van Campenhout & his Blues Workshop, waarop Roel laat horen dat hij in die tijd een geslaagde imitator van Buddy Holly was.

Monique Holvoet wordt geboren

Monique Holvoet werd de twaalfde februari 1944 in Gent geboren. Miek was leerling aan het lyceum in Gent. Tijdens het Chrysostomosfeest leerden ze elkaar kennen. "Het grappige is dat ik eerst verliefd werd op een vriend van hem. Die speelde toen ook bij The Ropes. Maar al snel bleek dat niet goed te klikken en klikte het beter tussen Roel en mij", aldus Miek. Zij zal een tijd later afstuderen als regentes lichamelijke opvoeding. Over haar opvoeding thuis vertelde Miek ons later: "Ik kom uit een vrij links gezin dat behoorlijk progressief was. Ik mocht van mijn ouders vaak mijn goesting doen. Een autoritaire opvoeding is mij compleet vreemd gebleven."

Roel Van Bambost wordt geboren

Raoul Van Bambost werd de vierde december 1942 in Gent geboren in een vrij muzikaal gezin. "Mijn ooms en neven speelden muziek. Mijn vader was lid van de plaatselijke fanfare. Thuis stond vaak de radio op en werd er weleens meegezongen, maar van familiale samenzang was geen sprake. We hadden ook een platendraaier: eerst 78 toerenplaten, dan 45 toerensingles. Er doken ook regelmatig elpees op, wat door de bank in die tijd toch niet zo vaak gebeurde. Ik herinner me nog dat mijn broer chromatische mondharmonica speelde, waarop mijn vader me probeerde allerlei instrumenten aan te praten, waaronder de viool. Maar ik bakte daar niks van, dat is dus eerder mislukt. De neef van een vriendin had aan de muur een akoestische gitaar hangen die hij nooit bespeelde en dat sprak me wel aan. Ik heb die gitaar, ik moet toen vijftien geweest zijn, van hem gekocht voor driehonderd frank."