Michael Lanzo

Wat zeggen u de liedjes This Christmas for you, No Bitterness Today en Lightspeed. Stuk voor stuk singles die in 2013 werden gezongen door Karolien Goris die op elfjarige leeftijd in 2012 winnares werd van het VTM programma "Belgium's Got Talent". De zevende november 2012 tekende zij een contract bij Sony/BMG. "Belgium's Got Talent" is de Vlaamse blauwdruk van het Britse programma "Britain's Got Talent". Zender Vier pakte al eerder uit met de aangepaste versie "Supertalent". "Belgium's Got Talent" werd gepresenteerd door de haast altijd enthousiaste Koen Wauters met als juryleden: Ray Cokes, Rob Vanoudenhoven en Karen Damen van K3. Opmerkelijk aan deze wedstrijd is dat leeftijd geen rol speelt, dat er vijf audities plaatshebben waarna er drieëndertig kandidaten overblijven die naar de live-shows mogen waarin elke kandidaat gedurende twee minuten de jury mag proberen te overtuigen van zijn/ haar/ hun kunnen. Als minstens twee van de drie juryleden een "ja" geven mag de kandidaat door naar de volgende ronden. In het tweede seizoen van "Belgium's Got Talent" was de overwinning weggelegd voor Michael Lanzo die met een medley van Nederlandstalige liedjes in een klassieke verpakking met de overwinning ging lopen.

De achtste augustus 1979 werd Michael als Michael Landuyt in Izegem, gelegen in het arrondissement Roeselare in de provincie West-Vlaanderen, geboren. Michael komt uit een warm nest. Papa Hans heeft zijn leven lang hard gewerkt. Eerst als metaalarbeider, nadien omgeschoold tot textielarbeider, werkzaam bij de firma Beaulieu. Mama Patricia heeft ook altijd bij die firma in de textielsector gewerkt tot haar afdeling overkop ging en zij poetsvrouw werd bij de firma "Oxygen Fitness" in de Stationsstraat in Waregem, opgericht door eigenaar Freek De Freye en één van de meest toonaangevende fitnesscentra in Oost- en West-Vlaanderen. Veel tijd voor hobby's hebben zijn ouders nooit gehad, al zit er jaarlijks op reis gaan nog altijd in, daar wordt graag tijd voor geruimd, samen met mama's zus en haar man. De ouders houden nauw contact met hun drie kinderen: Michael, zijn drie jaar jongere broer Steven en hun zus Kyana die geboren werd toen Michael al zestien was. Thuis werd en wordt er nog steeds vaak en veel naar muziek geluisterd. Bij zijn grootouders mémé en pépé, de ouders van zijn moeder die eveneens in Izegem woonden, werden er platen opgelegd van Marva , Wilma en de Zangeres zonder Naam en dan kon Michael lekker uit volle borst meezingen. Want dat is altijd het liefste geweest wat hij deed, ook tijdens familiefeestjes of op school of tijdens playbackshows, zich in de kijker zingen. Het viel op dat hij vrij snel al die teksten uit het blote hoofd kende. Geen wonder dat Nederlandstalige liedjes hem altijd na aan het hart hebben gelegen. Wanneer hij ook maar enigszins kon, trok hij naar optredens van Vlaamse artiesten, zorgde ervoor dat hij achteraf met hen op de foto kon staan of een babbeltje slaan en vooral dromen dat hij in hun schoenen stond. Favorieten in die tijd waren Petra en Sam Gooris . Maar het zou een lang bij dat dromen blijven.

Vanaf de kleuterklas tot en met de middelbare is Michael in Izegem naar school geweest. Maar leren was aan hem niet zo besteed. Op school werd hij nogal gepest, vooral omwille van zijn hoogblonde haardos en zijn volslanke gestalte. Op twaalfjarige leeftijd woog Michael om en nabij de honderddertig kilo. Omdat hij liever in het textielbedrijf van zijn ouders wil werken, gaat hij een opleiding textielwever volgen. Vreemd genoeg zal Michael die stiel nooit uitvoeren, laat staan dat hij nog iets van die opleiding en handvaardigheden in de vingers heeft. Wel gaat hij gedurende een jaar of negen bij Beaulieu werken. Achteraf gezien heeft Michael spijt dat hij de school zo snel de rug heeft toegekeerd, want hij had uiteindelijk toch liever voortgestudeerd. Hij vindt die beslissing de grootste kemel die hij ooit geschoten heeft. Maar gedane zaken nemen geen keer. Mocht hij het nu kunnen overdoen dan zou hij zeker kiezen voor een opleiding in de richting van de showbizz.

Michael beslist op zijn zestiende wat aan zijn gewicht te doen. Hij weegt op zijn achttiende nog tachtig kilo. Hij voelt zich almaar beter in zijn vel. Sporten helpt hem daarbij. Veel bewegen zorgt ervoor dat hij niet alleen op zijn gewicht blijft, maar dat hij minder piekert, dat hij zich vooral fris in zijn hoofd voelt. In 2005 komt hij terecht bij het centrum "Oxygen Fitness" in Waregem, want sporten ligt hem wel. Hij solliciteert er voor de job infobediende, maar de baas ziet eerder in hem een fitnessinstructeur. Het clienteel ziet hem graag en Michael zal er tot eind mei 2014 werkzaam blijven om van dan af voltijds voor een professionele zangcarrière te kiezen. Al die tijd blijft hij bij zijn ouders wonen. Hij heeft intussen in 2009 zijn vriend John Heldere uit Izegem leren kennen met wie hij een hechte relatie heeft opgebouwd. Ook John woont nog steeds bij zijn ouders, al kijken ze beiden uit naar een eigen woonst.

Wanneer Michael op zekere dag aan zijn ouders vertelt dat hij voor een zangcarrière wil gaan, zien zij dat eerst niet zitten. Zij blijven aandringen op een degelijke schoolopleiding. Er is bij hen een soort schroom dat hij zich op het podium belachelijk zal maken. Op zijn achttiende verneemt hij van een vriendin dat zangeres Cindy V (Vereecke) uit Ingelmunster op zoek is naar een goede danser. Achter de rug van zijn ouders om zoekt Michael contact met haar en slaagt in zijn auditie. De mama van Cindy zorgt er via een gesprek voor dat papa Landuyt akkoord gaat. Binnen de kortste keren staat Michael samen met Cindy op het podium mee te dansen en zal vaak met haar optreden. Cindy zingt vooral liedjes van X-session en Nathalie Imbruglia. Op een bepaald moment, zij moeten in een klein café optreden en de zanger van dienst laat verstek gaan, wil Cindy een duet zingen. Michael ziet zijn kans schoon en zingt met Cindy een liedje van X-session (de in die tijd erg populaire groep van Gene Thomas ) tot grote verwondering van zijn ouders die voor een keertje zijn meegegaan naar een optreden. Tot Michaels verbazing reageren die heel enthousiast en zijn vanaf die dag zowat zijn beste fans geworden en gebleven. Maar van een definitieve start als zanger is er nog geen sprake.

In 1990, Michael is dan eenentwintig, laat hij per brief aan zijn ouders weten dat hij sexueel anders geaard is. Dat is vooral voor zijn vader een harde klap omdat die tijdens zijn jeugd ooit werd lastiggevallen door een homofiel en geen kans voorbij liet gaan om daar sarcastisch en bitsig op te reageren. Pépé is intussen overleden en aan mémé heeft Michael het nooit verteld. Voor hem is die outing een bevrijding. Omdat hij intussen is afgeslankt en beter in zijn vel zit, wil Michael het podium op en kruipt in de huid van zijn alter ego Michael Fox. Een lange, gekleurde jas, opvallende schoenen, geblondeerde haardos enz... Een foute keuze, zo weet hij nu, maar hij heeft die weg moeten afleggen om zijn frustraties en twijfels van zich af te kunnen schudden.

Zonder zijn medeweten schrijven zijn vrienden Michael in 2000 in voor "De Baccarabeker" die dat jaar plaatshad in een vernieuwde vorm. De laatste editie had tien jaar eerder plaatsgehad in het "Casino van Middelkerke". Vijf provincies treden aan onder leiding van vijf peters/meters: Sofie voor Antwerpen, Jo Lemaire voor Vlaams-Brabant, Sabien Tiels voor Limburg, Yasmine voor Oost-Vlaanderen en Truus Druyts voor West-Vlaanderen. Haar ploeg gaat uiteindelijk met de overwinning lopen: Marino Dendooven, Caroline Berg, Marjolein én Michael Lanzo. Wij hoeven u niet te vertellen dat Michael in de wolken is en dat hij zich via deze wedstrijd aardig in de kijker weet te zingen. Hij zingt onder meer Ik heb je lief van Paul De Leeuw en Het allermooiste moment van Garry Hagger. Michael voelt ook meer en meer aan dat zingen zijn dada is.

Toch is het weer een tijdje wachten voor hij de juiste man tegen het lijf loopt. Vijf jaar later ontmoet hij Serge Gobin. Die is op dat moment nog docent aan de "Showbizzschool" in Oostende (werd in 2007 stopgezet). Serge kent het klappen van de zweep, want hijzelf was ooit zanger van de groep Bingo (anagram van zijn familienaam) die in 1989 een hit scoorde met Arabeat, gebaseerd op een newbeatritme. Serge kent Michael nog van zijn periode als Michael Fox en haalt zijn neus op wanneer Michael bij hem komt aankloppen. Hij ziet echter snel dat Michael zich een ander imago heeft aangemeten en gunt hem een kans. Michael heeft iets eerder op eigen kosten drie demo's laten opnemen en één daarvan is het nummer C'est la vie, geschreven door het voormalig team achter Frans Bauer, Emile Hartkamp en Noris Padidar. Serge slaagt erin een platencontract voor Lanzo te versieren bij Magic (verdeeld door EMI) die in 2006 C'est la vie, al eerder een hit voor de Nederlandse zanger, tv-presentator en acteur René Riva, uitbrengt. Opvallend is dat Riva klinkt als een klassieke tenor, de richting die Michael met zijn stemgeluid wat later ook zal kiezen. De negende september 2006 staat Michael met C'est la vie op drie in de Vlaamse Top Tien en op vierentwintig in de Ultra Top Vijftig. Hij kan zich dus heel even in de feestelijke kijker zingen, maar een geschikte opvolger wordt niet meteen gevonden. De moed zinkt Michael in de schoenen, maar hij blijft doorzetten. I

In 2010, en daar wordt haast nooit naar verwezen, brengt hij de single Aan alle mooie meiden op de markt dat een jaar eerder in Nederland door Willem Barth was opgenomen. Hij beslist samen met Serge om met deze song nog een kans te wagen. Michael profileert zich vrij snel als de zanger van de polonaises en wordt even snel vergeleken met Frans Bauer wat hij een grote eer vindt, al dweept hij qua schlagers in eerste instantie nog altijd met André Hazes. Vooral diens stijl van zingen, spreekt hem erg aan. Niet dat Michael qua stem op Bauer gelijkt, maar het is dezelfde eenvoud en dezelfde warmte waarmee hij met de gewone man omgaat, die deze vergelijking voor een groot deel doet opgaan.

In 2012 beslist hij niet meer met Serge voort te werken en neemt het heft in in eigen handen. In 2013 is er in pure polonaisestijl de single Ha-le-lu-jah, een cover van de Duitse hit van de groep Klostertaler. Iets later leest hij in een advertentie dat VTM een tweede editie organiseert van "Belgium's Got Talent". In die advertentie leest hij het volgende: "Kan jij iets wat anderen niet kunnen? Heb je samen met je vereniging een spectaculaire act in elkaar gestoken? Hoe uniek of ongewoon je talent ook mag zijn, of het nu gaat over traditionele talenten zoals zang en dans of podiumkunsten, acrobatie, sport of zelfs goed gebrachte café-trucs, uitgevoerd door jong, oud, solo of in groep, in "Belgium's Got Talent" kan het allemaal. De regel is dat er geen regels zijn. De winnaar van Belgium's Got Talent wint zo maar even 50.000 euro!" Michael besluit zich in te schrijven. Maar met welk repertoire? Hij heeft namelijk beslist met een schone lei te beginnen. Hij is intussen een grote fan geworden van het bekende kwartet Il Divo dat internationaal erg goed scoorde met hun albums boordevol klassiek getinte popsongs. Dat genre wil Michael ook proberen. Hij gaat op zoek naar een nieuwe invalshoek en komt op de idee Nederlandstalige nummers, de liedjes waarmee hij was opgegroeid, in een klassieke verpakking te stoppen.

En dan is het zover: tweeëndertig acts gaan ervoor, vijf weken live vanuit de "Videohouse Studio's" in Vilvoorde. In de eerste vier live-shows passeren telkens acht kandidaten de revue, slechts twee worden er doorgestuurd naar de finale. Die heeft de achtste december 2013 plaats. Van de drie acts met de meeste stemmen gaat de publiekslieveling rechtstreeks door. Het lot van de andere twee ligt in handen van de jury. De finale wordt een spetterende bedoening. Michael imponeert haast iedereen door zijn Nederlandstalige versie van de klassieker You Raise Me Up. De elfjarige Mathijs wordt derde en Johnny Trash tweede. Charmezanger Michael wordt door een uitzinnig publiek naar de overwinning gehesen. Aan Koen Wouters vertelt hij dat zijn droom eindelijk is uitgekomen. Als eindejaarsgeschenk mag hij ook nog eens de beloofde € 50.000 op zak steken. Met dat geld koopt hij zich meteen een nieuwe auto en houdt wat in reserve om in zijn carrière en een nieuwe plaatopname te investeren. In de pers laat hij weten dat hij jaren na mekaar van de ene boerenkermis naar de andere is getrokken. Hij zal nooit vergeten dat hij in zalen terechtkwam waar hij na zijn optreden amper van applaus mocht genieten. Maar hij is keihard blijven voortknokken. Al geeft hij meteen toe dat hij, ook na deze overwinning, de kleine podia onder de kerktoren trouw zal blijven, want hij zal nooit de weg vergeten die hij in al die jaren heeft afgelegd. Aan een journalist van Het Laatste Nieuws vertelt hij: "Ondanks het feit dat heel wat mensen niet in mij geloofden, ben ik op mijn achttiende beginnen te zingen. Ik heb het altijd met veel plezier en liefde gedaan, maar er waren ook al eens zalen waar ik iets minder warm onthaald werd. Soms vroeg ik mij af wat ik daar stond te doen. Als zelfs een applaus te veel gevraagd was of het publiek niet naar mij luisterde. Maar ik heb die mensen nooit iets kwalijk genomen. Als artiest moet je je publiek verdienen. Zelf verdiende ik er toen geen rooie duit aan. Ik ben met knikkende knieën aan "Belgium's Got Talent" begonnen. Ik had nooit gedacht dat ik zou winnen."

Vrij snel komt hij onder de vleugels van Patrick Vandewattijne terecht. Hij kende Patrick al van voordien. Patrick was hem al die tijd blijven motiveren. Wanneer meteen na zijn overwinning de telefoon roodgloeiend staat, roept Michael de hulp en steun in van Patrick en nog geen week later heeft hij een contract getekend bij het management-boekingskantoor van Patrick "Van Dijk Publishing" in Maarkedal waar ook Swoop, Elke en Eveline Cannoot thuishoren. Het was Patrick die in 2005 Laura Lynn ontdekte en lanceerde als de nieuwe Vlaamse superster tot hun wegen in 2009 scheidden. Als geen ander weet Patrick van welke liedjes het doorsnee Vlaamse hart sneller gaat slaan. Onder het toeziend oog van hem tekent Michael een platencontract bij CNR/ Vlaamse Artiesten. Er wordt van in het begin onderling afgesproken de kaart van het Vlaamse lied te trekken, maar niet meteen die van de schlager, laat staan de polonaise. Die eer laat hij onder andere zijn collega Steve Tielens. Er wordt beslist voorlopig de licht-klassieke toer op te gaan, een genre dat valt tussen de schlager en de klassieke stijl. De eerste januari 2014 wordt de single Het nieuwe licht in de etalage gezet, geschreven door Peter Van Noort en Kelfam, een rustig nummer waarop al even rustig kan meegedeind worden. Er wordt opgenomen onder de vleugels van Manfred Jongenelis in zijn studio in Etten-Leur in Nederland. Hij tekent samen met John Van de Ven en Paul Vermeulen voor de arrangementen. Een achttal muzikanten, waaronder Bert Meulendijk en Paul Geudens, tekenen voor de begeleiding. Ervan overtuigd dat de mensen bij het luisteren naar zijn liedjes kippenvel moeten krijgen, wordt als volgende single gekozen voor een cover van Lady in Blue waarmee de Britse zanger Joe Dolan in de zomer van 1975 bij ons tot op de tweede plaats van de Top Dertig geraakte. De vijfentwintigste april 2014 stelt Michael zijn eerste album "Het nieuwe licht" aan de pers voor in "'t Waaihof" in Wilrijk. In zijn voorwoord schrijft hij: "Dank u wel Patrick Vandewattijne, want toen niemand nog in mij geloofde, was jij de man die me onder je vleugels nam. Jij hebt ook gezocht naar de juiste nummers voor dit album en je bent ieder uur van de dag bezig om mijn droom te helpen verwezenlijken. Pa en ma, jullie zijn me jarenlang blijven steunen, jullie zijn altijd mijn grootste fans geweest. John, ik weet dat het niet altijd gemakkelijk is om in mijn schaduw te staan, maar toch blijf je mijn grootste steun. Dank u wel Petra . Als kind keek ik enorm naar je op, tot op de dag van vandaag blijf ik je een klassedame vinden." Die waardering is op het album terug te horen wanneer Michael samen met haar het duet Wie ben ik zingt. Er worden klassiekers gecoverd als Granada, Mama en Dromen, beter bekend als Funiculi Funicula in onder meer de versie van Helmut Lotti . En niet te vergeten de meezinger Een vriend is nooit alleen, oorspronkelijk bekend als You'll never walk alone uit de musical "Carousel" en het lijflied van het Liverpoolse voetbalteam. Er wordt ook een plaats gereserveerd om terug te blikken op zijn deelname aan "Belgium's Got Talent" in de nummers You Raise Me Up en Schlagerfantasia en in zijn dialect zingt hij met graagte over Ik go je olsan geirne zien. Aan zijn mémé en pépé, die intussen overleden zijn, draagt hij het liedje Hoog in de hemel op door Patrick samen met Paul Vermeulen en Chris van Tongelen van De Romeo's geschreven.

Eind mei 2014 meldt Michael met trots dat zijn single Vraag aan mij niet hoe, een vertaling van Lady in Blue van Joe Dolan, op één staat in de Vlaamse Top Tien en dat zijn album "Het Nieuwe Licht" op de zesde plaats van de Ultratop album 200 is beland. "Ik sprong een echt gat in de lucht toen ik het nieuws vernam. Het doet ontzettend deugd te zien dat de mensen in Vlaanderen mijn muziek weten te appreciëren. Ik was zelf al zo erg trots op mijn plaat, als ze dan ook aanslaat bij het brede publiek dan word je daar gewoon heel erg blij van!" aldus een geëmotioneerde Michael in de Vlaamse pers.

Als Michael zich even mag laten gaan wat de toekomst betreft, hoopt hij een vaste waarde in Vlaanderen te worden die ooit eens samen kan zingen met Il Divo en zijn ander groot idool Céline Dion. Hij hoopt tevens in stilte dat hij nog vaak naar zijn lievelingsvakantieoord Lloret del Mar kan reizen en vooral kan en mag blijven samenwerken met zijn huidige manager en productieteam. Zij zijn trouwens al volop bezig met het uitbreiden van zijn repertoire met het oog op een volgende cd. En voor de rest is hij druk bezig met het afwerken van een al even drukke concertagenda. Onderweg ontmoet hij collega's zoals Filip D'haeze die Michael nog kent vanuit de tijd dat die als Michael Fox aan de weg timmerde: "Michael is sinds lang een goede vriend. Het klikt enorm. Wij hebben beiden een duistere periode meegemaakt in ons leven, waar we liever niet meer over praten of naar verwijzen. Ik heb hem zelfs mee advies gegeven om nummers voor zijn cd te kiezen." Collega Eveline Cannoot gunt hem alle succes: "Je ziet, de aanhouder wint! Het is een teken dat we moeten volhouden, nooit opgeven. Ik ben blij dat hij de kans heeft gekregen om te tonen wat hij in zijn mars heeft. Ik vind eigenlijk wel erg dat hij zich jaren heeft moeten bewijzen, nooit gehoord werd, de kans niet kreeg... en plots doet hij mee aan een televisieprogramma en wordt geapprecieerd!"

Dat succes vertaalt hij in het vroege najaar van 2014 met de single Amore mio geschreven door Paul Vermeulen en Chris Van Tongelen in een productie van Manfred Jongenelis. Ook dit keer zijn de zenders Anne en Ment TV hem zeer goed gezind. Met het oog op de eindejaarsfeesten brengt Michael een gelimiteerde versie uit van zijn cd "Het Nieuwe Licht" met daarop vier nieuwe nummers waaronder zijn nieuwste single Iedere Dag die de veertiende november gereleaset wordt, volgens zijn platenfirma dé perfecte song die helemaal past bij de koude winter en gezellige feestdagen. Dit nummer werd geschreven door Patrick Van Dijk, Peter Van Noort, Chris Van Tongelen en Paul Vermeulen.

De dertigste maart 2015 verschijnt Michael's nieuwste single Deze Tango. Met deze titel hoeft het natuurlijk geen betoog dat de single dan ook een echt tangonummer betreft. Het was ook weer even geleden dat er nog eens een echte goeie en dansbare tango in het Nederlands verscheen. Het nummer is Michael op het lijf geschreven, want hij mag nog eens uitpakken met hoge zangnoten, intussen een rode draad door al zijn songs heen. Deze Tango krijgt een dansante videoclip mee, waarvoor een beroep werd gedaan op twee sterdansers: Marisa van Andel en Oliver Koch (ooit nog danser bij Anne Teresa De Keersmaeker). De laatste single die uit de limited edition versie van het debuutalbum van Michael Lanzo verschijnt is "Een Dag Zonder Jou" en wordt de zesde juli 2015 gelanceerd als zomersingle! Het is is een zonnige uptempo song waarvoor Paul Vermeulen, Patrick Van Dijk en Chris Van Tongelen de muziek voor hun rekening nemen en Peter Van Noort voor een passende tekst zorgt. Het nummer werd eerder dit jaar geselecteerd om te worden gebruikt in de Vlaamse film "Paradise Trips", de eerste langspeelfilm van Raf Reyntjens waarin Gene Bervoets, Jeroen Perceval en Line Pillet de hoofdrollen spelen. De film wordt midden augustus in première in de zalen voorgesteld. Op zijn website belooft Michael dat hij in het najaar opnieuw naar de studio zal trekken om een volledig nieuw album op te nemen.

Zaterdag de negentiende december 2015 verzorgt Michael een kerstconcert in de Heilig Hartkerk van Izegem met als special guest Axel Hirsoux. Als aanloop naar dat concert verscheen enkele weken voordien de single Wie ben ik. De dag voor dit concert bracht Michael in duet met Kitana de single Tibeau op de markt en dit ten voordele van vzw "Bescherm Kinderen". Nadat zijn zoon Tibeau om het leven kwam, richtte Tim Vanhauwaert deze vzw op en schreef speciaal voor zijn zoon dit lied om bij de politici en het brede publiek de aandacht te vestigen op de aanhoudende problematiek rond gezinsdrama's. Het lied is ook bedoeld om alle mensen die een kind hebben verloren een hart onder de riem te steken.

Maandag de zevende maart 2016 verschijnt op het Vlaamse Sterren-label de nieuwe single van Michael. Jij bent mijn leven, de bewerking van een Italiaanse ballad van Luigi Albertelli en Enrico Riccardi, is een nummer waarin Michael nog eens kan laten horen dat hij uit het goede zanghout is gesneden. Omdat Michael blijkbaar geen blauwe maandagen kent, brengt hij de 25ste juli zijn nieuwe single "Hoop In Mijn Har"t aan de man, speciaal voor Michael geschreven door John Terra op een tekst van Dennis Peirs. Het nummer kwam tot stand in de studio's van Patrick Renier die samen met John Terra voor de productie tekende. "Ik ben erg vereerd dat John Terra speciaal voor mij een nummer heeft geschreven", aldus Michael. "Toen ik de demo de eerste keer hoorde, was ik meteen verkocht. Tijdens de opnamesessie in de studio werd ik bijgestaan door John en Patrick om het onderste uit de vocale kan te halen en ik moet toegeven dat ik erg trots ben op het eindresultaat!" De 8ste augustus staat Michael ermee op elf in de Vlaamse Top 50.

Steek de loftrompet, want donderdag de 2de maart 2017 vernemen we dat Michael Lanzo in alle stilte getrouwd is met zijn partner John tijdens een besloten ceremonie op het gemeentehuis van Izegem waar zij een samenlevingscontract hebben ondertekend. De twee zijn ondertussen al acht jaar samen. Als kers op de huwelijkstaart opende diezelfde dag Michaels nieuwe zaak “Het Muziekcafé” met feestzaal “Den Toerist”. Hij baat die zaak samen met Andy Vervaecke uit, vader van het kindsterretje Kitana met wie Michael eerder het duet "Tibeau" opnam.

Begin 2018 pakt Michael Lanzo uit met een nieuw management, The Booking Company. De zanger zelf is intussen aardig wat kilo's afgeslankt. Vanaf de 1ste april kunnen we z'n nieuwe single dowloaden op iTunes Je thuis is waar men van je houdt, een vertaling van het Semino Rossi-nummer Zuhaus ist da wo man dich liebt.

Vrijdag de 4de oktober 2019 verrast Michael zijn fans met zijn tweede Nederlandstalige album "Geloof, hoop en liefde" én met zijn nieuwste single "Weekend", een uptempo song van de hand van Sabien Tiels. Speciaal voor Lanzo schreef Bart Herman "Je thuis is waar men van je houdt". John Terra pende "Hoop in mijn hart" bij mekaar en Christoff overhandigde in CC "De Leest" te Izegem niet alleen persoonlijk het nieuwe album aan Michael, maar componeerde tevens speciaal voor hem "Mama Leona". Op dit nieuwe album, met in het totaal vijftien songs, komen diverse muziekgenres aan bod. “Deze keer heb ik de tijd genomen om grondig na te denken over de liedjes en de reacties van het publiek tijdens mijn liveoptredens zijn alvast veelbelovend. Met een nieuwe ploeg, een nieuw album en nieuwe optredens in het vooruitzicht ben ik klaar voor een nieuwe start", aldus Michael.

tekst en research: Marc Brillouet © 2018 Daisy Lane & Marc Brillouet