Micha Marah

Delen S
Geboren in Oud-Turnhout
op 26 september 1953
Alda Leppens
Bekijk DiscografiesLees Biografie
"Ik kan niet zeggen dat ik iets gemist heb. Je moet dankbaar zijn om wat je hebt gehad."
Ha die Micha!

Ik droom jou in kleur

Op 28 juni 2016 verrast Micha Marah ons met een opmerkelijke single. Zij vertaalde To make you feel my love van Bob Dylan en schreef zelf de tekst voor Ik droom jou in kleur. Voor deze single deed Micha een beroep op rapper Fatih, half Turk, half Belg, wat resulteert in een fijne samenwerking waarin 2 werelden, 2 genres, 2 artiesten en 2 generaties elkaar vinden, maar met een enorm respect voor elkaars waarden. Micha wilde al lang een nummer schrijven waarin ze de tegenstellingen van de liefdesbeleving kon verwoorden. Ieder mens beleeft immers de liefde op een andere manier. Vooral in hiphop vergroot men die verschillen uit, vandaar haar keuze om met Fatih samen te werken.

Lang zullen we leven!

Vanaf de maand september 2014 trekt zij samen met Connie Neefs naar de theaters om de show Lang zullen we leven! uit te proberen en op punt te stellen, want vanaf begin 2015 kan deze productie geboekt worden. Het thema is dat in het leven veel draait om gevierd worden of het vieren waard is. Er worden passende beelden getoond en liedjes gezongen, liefst samen met het publiek. Micha en Connie brengen liedjes uit hun eigen repertoire, maar ook covers als De glimlach van een kind en Meisjes van dertien.

Verdiend met pensioen

In de maand juli van 2010 verschijnt er bij Universal in de cd-reeks Goud Van Hier een verzamelaar van Micha Marah met daarop haar bekendste hits. Zij heeft intussen in Spanje een nieuwe liefde gevonden, wil vanaf eind 2013 van haar pensioen gaan genieten en, als het enigszins kan, nog als passionele vrouw en artieste een album opnemen met daarop uitsluitend haar lievelingsliedjes. Eind 2013 legde ze haar werk bij het Benelux Theater neer. Zij blijft wel nog één dag per week als consultant haar ervaring delen met een jonge ploeg medewerkers.

The SoulDivaz

Vanaf 2006 komt er als een haast logisch vervolgverhaal: het muzikale project The SoulDivaz met naast Micha Sandra Kim en Alana Dante, die later vervangen zal worden door de zwarte zangeres Afi, én The MG Band op het podium. In de lente van dat jaar is er de cover Dancing in the street en It takes two en zijn wij intussen vertrouwd met de SoulDivaz Mix met daarin Lost in music, He's the greatest dancer en We are family van Sister Sledge verwerkt door DJ Wout.

In de maand maart van 2007 wordt het definitieve startschot van The SoulDivaz gegeven tijdens de Nacht van Exclusief in het Casino van Knokke. Om tegemoet te blijven komen aan de vraag naar haar folkoptredens, werkt Micha het project Marah, Burke, Masure en Vanhamel uit, een avondvullende show samen met Aidan Burke, de Ierse violist, Philip Masure en Fons Vanhamel.

Voyage

Micha besluit nadien Engelstalige songs in te blikken met voorop als eerste hoorbare bewijs het album No way back, met daarop de singles Granuaile en I will be there. Micha zingt op internationaal niveau. Zij gaat in de loop van 1996 op tournee samen met de Ierse singer-songwriter Sonny Condell, lid ook van de Ierse band Scullion, met wie zij twee jaar later het album Voyage uitbrengt. Op dat album staat ook een cover van Only a woman's heart, oorspronkelijk van Eleanor McEvoy, dat Micha voor deze gelegenheid samen met Margriet Hermans zingt en waarmee zij een jarenlange belofte inlost ooit samen met haar een liedje in te blikken. Het wordt voor hen beiden een regelrechte radiohit én een klassieker in Vlaanderen.

Omdat Micha almaar vaker gevraagd wordt om met haar nieuwe Ierse repertoire live op te treden, richt zij haar eigen Micha Marah Band op, negen muzikanten sterk. Nochtans besluit zij vanaf 2001 om met een trio te gaan optreden: Aidan Burke, Fons Vanhamel en Philip Masure. Op deze manier blijft zij dichter bij de ware Ierse roots en kan zij die muziek alle eer verschaffen die dat genre verdient. Zij treden op in kleinere clubs, maar ook op het Labadoux Folkfestival. Om te voldoen aan de vraag en ook rock, pop en soul te zingen, treedt Micha diverse keren op samen met The MG Band onder aanvoering van Marc Vermeersch met in zijn kielzog nog zeven andere degelijke muzikanten.

Mijn nieuw bestaan

In 1992 vraagt Ro Burms, presentator bij Radio 2 Omroep West-Vlaanderen, Micha als copresentatrice van het immens populaire Kwistig met muziek, dat zij elke maandagvoormiddag zal presenteren tot en met 1998. Voor een project in opdracht van Weight Watchers had Micha enkele Ierse muzikanten leren kennen die ook fan waren van Enya en Clannad. Zij wil die muziek beter leren kennen en trekt voor een eerste verkenningstocht naar Ierland. In een club leert zij niet alleen enkele muzikanten beter kennen, maar ook hun repertoire. Zij brengt enkele liedjes mee naar hier en smeedt het plan om een Ierse cd op te nemen.

In 1993 keert Micha terug naar Ierland en ontmoet daar in de maand september in diezelfde club Isy McCormack, met wie zij een liefdesrelatie zal onderhouden tot in 2008. Isy staat samen met Yves Jongen in voor de productie van het album Mijn nieuwe bestaan met daarop vertalingen van Ierse ballads: De zon zal opgaan, Ik wil dansen en Verloren zoon. De plaat laat een totaal andere Micha horen, summier begeleid door een vijftal muzikanten.

Kan ik nog geven om jou

Micha Mara zingt: Kan ik nog geven om jou in de éénmalige show "Gezocht Scarlett" op BRTN.

Niets is mij teveel

Wanneer Harry Thomas in 1991 aan een hartaanval overlijdt, verwatert de samenwerking met Christian, Mieke en Breck en gaat ieder zijn eigen weg. Twee jaar eerder had Micha de start van VTM niet gemist en besluit weer wat schwung achter haar solocarrière te zetten. In 1989 verschijnen er een rist singles: Ik blijf op je wachten, 't Is te gek om weer verliefd te zijn en Jij bent het einde.

Uit hun artiestenstal zullen op hun eigen label de komende jaren ook de singles van Frank Galan, Luc Steeno , Phil Kevin en Wendy Van Wanten verschijnen. Het is voor Micha megabingo wanneer zij in de zomer van 1991 besluit een singletje met Luc Steeno in te blikken: Niets is mij teveel, waarmee zij en Luc de vierentwintigste augustus op één staan in de Vlaamse Top Tien. Hopend op een hernieuwd succes blikt Micha in de periode nadien liedjes in zoals En op dat ogenblik, Is dit nu alles, Kan ik nog geven om jou en Veertig jaar, maar de Vlaamse hitlijst blijft buiten haar bereik.

Vrolijk kerstfeest!

Er is in 1987 ook het duet Jij hoort bij mij, dat zij met Freddy Breck zingt. Vreemd genoeg worden die singles in onze hitlijsten geen dijenkletsers en moet Micha het qua singlesucces meer hebben van de liedjes Vrijdagavond en Waarom ging je naar die ander, goed voor een tweede plaats in de Vlaamse Top Tien de vierentwintigste september 1988.

Wél een boem is het album Vrolijk kerstfeest dat zij samen met Dennie, Mieke en Freddy volzingt. Er worden meer dan vijftigduizend exemplaren verkocht, goed voor platina. Er volgt een tv-special en een hele rist concerten bij onze noorderburen. Vergeten we ook niet het liedje Samen dansen, dat Micha inblikt samen met Dennie Christian en Freddy Breck.

Het viel sommigen op dat Micha almaar vaker achter dan voor de schermen terug te vinden was. Vanuit haar Benelux Theater gaat zij zich bezighouden met nieuwkomers als Luc Steeno , Frank Galan, Claudia Caluwé en Patrick Onzia. Zij wil haar ervaring met deze nieuwe artiesten delen.

Een frisse wind

Samen met The Blue Diamonds neemt zij twee jaar later Blijf van m'n vriend op. Producer van dienst is Theo Breuls, want Micha heeft inmiddels onderdak gevonden bij Telstar, waar niemand minder dan Johnny Hoes de plak zwaait. In Vlaanderen zag geen enkele platenfirma rond die tijd nog brood in Nederlandstalige liedjes, dus trok Micha richting Nederland. Voor dit label neemt Micha in het totaal vier singles op, waaronder Als je echt van iemand houdt en Benny.

Een nieuwe draai geeft Micha aan haar carrière wanneer zij datzelfde jaar in Nederland Harry Thomas als manager aan haar zijde krijgt, de man achter het overbekende Schlagerfestival, gegangmaakt door Dennie Christian. Harry laat Micha daar niet alleen optreden, maar koppelt haar aan Mieke, Dennie en ook aan Freddy Breck. Van dan af kiest Micha qua repertoire voor de schlager en neemt in 1987 de single Wie gaat er mee op samen met Dennie Christian, Mieke en Freddy Breck.

Hadiemicha

Bij Radio 2 gaat Micha de eerste januari van 1983 van start met een van haar bekendste programma's Hadiemicha, een wekelijkse live radioshow waarin zij tal van gasten ontvangt, variërend van Jack Jersey, Marco Bakker, Rex Gildo over Conny Vandenbos en Rob de Nijs tot en met tal van haar Vlaamse collega's. In de Vlaamse Top Tien wordt er nog middelmatig gescoord. Uitschieter in de zomer van 1984 is Zestien jaar, waarmee zij in de Vlaamse Top Tien de elfde augustus op de vijfde plaats belandt.

Alleen voor kinderen

Jaren voordat K3 eraan denkt, gaat Micha liedjes opnemen speciaal voor kinderen bedoeld. In 1983 is er het eerste volume van Alleen voor kinderen. Bob Davidse, Nonkel Bob dus, merkt Micha op die manier op en vraagt haar het kinderprogramma Denken en Doen te presenteren, en wat later Stad op Stelten, dat zij om de veertien dagen samen met Marijn Devalck zal presenteren.

Door de populariteit daarvan en de associatie van Micha met kinderprogramma's verschijnt in 1984 het tweede volume in die reeks kinderelpees en nog eens een jaar later volume drie. In 1982 is er het album Portretjes. Dat album levert pareltjes op zoals Rozen Martha en Ineke, oom Guus, Johannes en de hond.

Ik hou van alle zes

Micha Marah was als eerste artieste verantwoordelijk voor het Gordellied.

Een nieuwe weg

Zij is het deelnemen aan liedjesfestivals her en der grondig beu en besluit daar definitief een punt achter te zetten. Zij wil zich voor het volle pond inzetten voor haar carrière in Vlaanderen én Nederland. De hits bleven ook al een tijdje uit. Micha meet zich ook een nieuw imago aan: het kapsel wordt eenvoudiger, losjes, en een jeans mag ook al eens worden aangetrokken.

Ze gaat in 1980 van start met een vlotte tournee samen met James Lloyd, van origine een Jamaicaanse zanger die in ons land zo'n zestal hits scoorde, waaronder Keep on smiling, Je t'aime chérie, Lolita Lo-Lo en Limbo limbo. De negentiende juli van dat jaar scoort Micha in de Vlaamse Top Tien met Kom eens retour, en iets later met El Caballero.

In 1981 wordt Micha door Luc Rammant van het Casino van Middelkerke gevraagd om de Antwerpse Baccaraploeg te coachen met daarin Fancy, Nicole Wouters en Marti. De Limburgse ploeg wint dat jaar. Dat jaar neemt zij ook het Gordellied Ik hou van alle zes op, de Gordel staat dan nog in zijn kinderschoenen.

Eurovisiesongfestival 1979

1979 wordt een opmerkelijk jaar voor Micha Marah. De BRT wil koste wat het kost met haar naar het Eurovisiesongfestival en organiseert een reeks van vijf programma's, waarin zij zes nummers brengt en waarvan er telkens eentje afvalt. Voor de finale worden drie liedjes geselecteerd. Als derde liedje eindigt Mijn dagboek, gevolgd door Comment ça va en als eerste Hey nana, geschreven door Charles Dumoulin. Micha is in alle staten, want zij wil dolgraag met Comment ça va naar Jeruzalem afreizen, een liedje dat haar goed ligt, geschreven door Fred Bekky en Bob Baelemans van The Pebbles samen met haar partner Guy Beyers. Maar de jury gaat stijfkoppig dwarsliggen en Micha kan niet anders dan er zich bij neerleggen.

Tijdens de vierentwintigste editie van het Eurovisiesongfestival eindigt Micha samen met Oostenrijk op de laatste plaats. Israël mag met de overwinning pronken dankzij Milk & Honey met Hallelujah. Met Comment ça va geraakt Micha de zevende april 1979 tot op de zevende plaats in de Vlaamse hitlijst.

Hey nana

Een beeldschone Micha Marah zingt Hey nana. Met dit nummer nam ze voor België deel aan het Eurovisiesongfestival.

Een ommekeer?

Micha neemt van 1978 tot en met een eind in 1979 een rist plaatjes op voor het Decibellabel. Van de hand van haar vriend en partner Guy Beyers is daar eerst Regen, gekoppeld aan Weet je waarom, dat met eindejaar de Vlaamse Top Tien wat opfleurt, maar toch niet hoger geraakt dan de zevende plaats.

Van 1978 tot en met 1979 treedt Micha vaak en veel op met Nederlandse artiesten, onder wie The Blue Diamonds en Patricia Paay. In 1978 zingt zij op televisie zelfs een duet met Salvatore Adamo. Niet vergeten dat Micha samen met haar partner Guy Beyers het Benelux Theater van Robert Bylois overneemt. Micha zal van dan af almaar meer tijd gaan besteden aan het runnen van die zaak en als manager van andere artiesten gaan fungeren.

Uitdagend

Niets is Micha té vreemd en té uitdagend. De Nederlander Henk van der Molen schrijft op vraag van de BRT-televisie een musical en dat wordt Of ik eens een sprookje zal schrijven, waarin Micha de rol van de heks vertolkt. In de slipstream daarvan gaat zij optreden in de tv-shows van Henks toenmalige partner Martine Bijl.

De twintigste februari 1977 staat Micha in de Vlaamse Top Tien genoteerd met Vaya con Dios. Van dan af gaat zij een tijdje schuilen bij het Polydorlabel, waarvoor zij ook nog de liedjes Dibbi-dibbi-dibbi-da en If you love me inblikt onder het toeziend oog van de Nederlandse liedjesschrijver Gerrit den Braber, die voor even ook haar producer wordt. Tussendoor geniet Micha van de buitenlandse zon en treedt op in The Belroy Club in Benidorm, gerund door Jo Leemans .

Radio 2

Intussen heeft Radio 2 Micha ontdekt als een presentatrice met een vlotte en verzorgde babbel. Van 1975 tot en met 1980 presenteert zij aan de zijde van Ro Burms en Jo met de Banjo Kust-Side Story en gaat zij van 1976 tot 1982 voor Radio 2 Omroep Antwerpen werken onder de vleugels van producer Jos Baudewijn in de programma's Piekuur en Vlaanderen Boven.

Mister Popcorn

In 1972 neemt Micha deel aan het interprovinciaal festival van het Nederlandstalige lied Hit '71. Elke Vlaamse provincie vaardigt vijf deelnemers af. Micha maakt, onder leiding van René Ingelberts, samen met Norma Hendy, Bobby Ranger, Samantha en Peter West deel uit van de Antwerpse ploeg, die tevens eindoverwinnaar wordt. Het overwinnende liedje is Koekebakke ma van Marino Falco, alias Marijn Devalck.

Ook de singletjes bleven niet uit voor Micha. In 1972 komt zij op de proppen met Johnny Boy en Kersen zonder stenen. Verder dan een tipnotering geraken die liedjes echter niet. In 1973 is het enige singletje dat echt opvalt Mister Popcorn, goed voor een tiende plaats in de Vlaamse hitlijst. Op het einde van dat jaar leert Micha Guy Beyers kennen, die toen instond voor de redactie van Jet Magazine. Zij organiseerden regelmatig events met artiesten en op die manier leerde hij haar kennen. Zij worden een liefdeskoppel en gaan iets later ook een eigen theaterbureau uit de grond stampen en worden zakenpartners.

Spanningen

Het wringt tussen Micha en haar platenfirma enerzijds en commandant Van Herck anderzijds. Uiteindelijk leidt dit tot een definitieve breuk met Van Herck. Die was kapot van die beslissing, want enkele maanden eerder hadden zowel Marc Dex als Juul Kabas al afgehaakt omdat zij het dominante management van de commandant niet meer slikten. Micha liep trouwens ook gefrustreerd rond, want aan de ene kant trok zij met haar broer Jef naar de liveoptredens van Led Zeppelin en Deep Purple in Vorst Nationaal en aan de andere kant stond zij op de Vlaamse podia Tamboerke te zingen. Zij is zeventien op dat moment en probeert met die tweestrijd om te gaan en onder de vleugels van Van Herck weg te vliegen.

Ondanks die problemen en strubbelingen laat Micha met trots aan haar fans weten dat zij de zeventiende april 1971 op één staat in de Vlaamse Top Tien met Die heerlijke wereld. In recordtempo volgen de singletjes elkaar nadien op: Ik ben een meisje en Lange haren. Met Sterren aan de hemel, een vertaling van I believe in sunshine, gekoppeld aan Hey jongens, staat zij de zesde november opnieuw boven aan de Vlaamse hitlijst. In 1971 is er Micha's derde album Micha Marah 13 + 1, een soort best of-elpee.

Haar eerste successen

Micha mag dan niet naar Dublin, maar zij wordt met haar liedje Param, param, beter bekend als Tamboerke, in Vlaanderen in één klap wereldberoemd. Het liedje werd op single uitgebracht, gekoppeld aan Ik ben zeventien. Zij dook met dat liedje niet alleen in de Vlaamse Top Tien, maar schoof ook door naar de BRT Top Dertig, waarin zij de zevenentwintigste maart 1971 op de vijftiende plaats belandt.

In 1970 had Micha al haar eerste album Micha Marah Internationaal op de markt gebracht, waarin zij in diverse talen zingt, onder meer I love you more and more, Pour deux cœurs qui s'aiment en Morgen ist es zu spät.

Knokke Cup 1971

In 1971 verschijnt Tamboerke op de elpee Micha Marah 17 jaar - Knokke 71. Die titel was niet toevallig gekozen, want dat jaar nam Micha deel aan de in die tijd op televisie razend populaire en internationaal belangrijke Knokke Cup in het Casino van Knokke. In 1971 namen er negen landen deel, waaronder Spanje, Frankrijk, Nederland, Duitsland, Italië en België. Het was een liedjeswedstijd waarin bekende artiesten opdoken zoals Rachel, Danielle Licari, Roberto Blanco, Ada Mori en Susan Maughan. Voor ons land namen Joe Harris , Mireille May en Micha Marah deel. België werd uiteindelijk vijfde. Roemenië werd dat jaar tot eindwinnaar verkozen.

Eurovisiesongfestival 1971

Omdat Micha aardig goed bij stem is, trekt zij in 1970 naar het in die tijd bekende liedjesfestival van Split in het huidige Kroatië. Op die manier zorgde haar platenfirma ervoor dat Micha internationaal werd opgemerkt. Het leverde haar optredens in het buitenland op. Zo nam ze niet alleen enkele platen in het Duits op, maar kon ze ook enkele tv-optredens bij onze oosterburen versieren. Datzelfde jaar staat zij samen met de Belgische ploeg op de planken van het Jes Festival in Oostende.

Met het oog op een eventuele deelname aan het Eurovisiesongfestival in 1971 neemt Micha dat jaar deel aan Canzonissima. Er worden negen voorronden op het getouw gezet. De derde oktober 1970 wordt al van start gegaan met tien deelnemers: Johan Stollz, Nicole Josy en Hugo Sigal , Kalinka, Johnny White , Ann Christy , Ron Davis, Joe Harris , Kate's Kennel, Mary Porcelijn en Micha Marah. Micha bereikt de finale, waarin zij vierde eindigt. De liedjes die zij in competitie zingt, zijn: Ik ben zeventien, Die ring en Tamboerke, geschreven door Francis Bay en Rudy Witt. Het zijn Nicole en Hugo die aan de haal gaan met de overwinning dankzij hun liedje Goeiemorgen, morgen.

De Majoretten

Samen met Micha trekt Karel vrij snel naar de platenstudio in Brussel en blikt daar met haar in 1969 haar eerste plaatje De majoretten in, gekoppeld aan (Waar is mijn) Shangri-la en uitgebracht op het Arcadelabel. De majoretten was geen toevallige keuze, want Van Herck wilde inspelen om Micha's leefwereld. Zij was tamboer-majoor bij de harmonie Sint-Cecilia van Oosthoven en in die tijd was het als meisje leuk om bij zo'n harmonie je danstalent te etaleren.

Haar toenmalige producer werd Louis Van Rijmenant, niet alleen bekend geworden door zijn Vogeltjesdans, maar ook als producer van onder meer Anneke Soetaert, The Jokers, Louis Neefs en Marc Dex . Een hit werd De majoretten niet, ook niet de volgende single Ik heb mannequintalent.

In 1970 zijn er de singletjes Saki Samba en Mijn rendez-vous, een vertaling van een liedje van de bekende Italiaanse componist Tony Renis. Met dat laatste geraakt zij tot op de derde plaats in de Vlaamse Top Tien. Een meevaller voor haar is het liedje Ho ho in Tampico, met op de keerzijde Torero, dat de zeventiende januari 1971 op zeven belandt in de Vlaamse Top Tien.

De eerste stappen in de showbizz

Op haar veertiende sluit zij zich aan bij het covergroepje The Rimi's, die graag rock en pop speelden. Dat groepje repeteerde wekelijks bij een buurjongen in de straat en zij kwamen snel aan de weet dat Micha kon zingen en noten lezen. Van haar ouders mocht ze 's zaterdags gaan optreden op voorwaarde dat zij om tien uur terug naar huis kwam. Op haar repertoire stonden in die tijd de hits van Sandie Shaw, Nancy Sinatra en Aretha Franklin.

In 1968 wordt op Micha's school een zangwedstrijd georganiseerd. Iedere klas vaardigde één leerling af. Micha won die wedstrijd. In de jury zat toen ook Paul Van Zummeren, die dirigent was van het koor De Zingende Kerk, en hij vraagt Micha of zij niet mee wil komen zingen. Op dat moment was Paul bezig zijn plicht als soldaat te vervullen en had een job op het kantoor van kapitein-commandant Karel Van Herck in de kazerne van Turnhout. Al jarenlang was Karel bezeten door muziek, zozeer dat hij zich bezighield met de carrière van een aantal Vlaamse artiesten met voorop Marc Dex en diens broer Juul Kabas.

Karel vraagt op zekere dag aan Paul of hij in zijn koor geen meisje heeft dat goed kan zingen, want hij wil platen opnemen met een zangeres. Aanvankelijk weigert Micha, maar haar ouders zien het wel zitten dat hun dochter met een ernstig iemand als commandant Van Herck in zee gaat. Karel zal Micha de eerste knepen van het vak leren, hij zal haar manager blijven van 1968 tot en met 1971 en met haar toch wel haar grootste successen oogsten.

Micha Marah wordt geboren

Voor haar vriendenkring is zij al die jaren Alda gebleven, Alda Leppens, de zesentwintigste september 1953 in Oosthoven in Oud-Turnhout geboren. Papa werkte eerst bij de firma Brepols, nadien bij Philips. Mama kluste thuis als boerendochter graag wat bij. Zij teelde aardbeien, kweekte kippen en biggetjes. Daarnaast moest zij voor haar vijf kinderen zorgen: Jef, Andrea, Alda dus, Mieke en Jan.

Alleen haar oudste broer Jef was met muziek bezig, maar dan van het ruige soort, als fan van onder meer Deep Purple, Black Sabbath en Led Zeppelin. Papa zong beaat in het gregoriaans koor en mama had thuis nog een diploma eerste prijs accordeon tegen de muur hangen. Thuis stond er een piano waarop Micha graag tokkelde, maar zij wilde ook noten kunnen lezen en trekt op haar tiende naar de muziekacademie in Turnhout. Die notenleer vond zij wat saai en friste dat wat op door bij mevrouw Piepeleers klassieke zang te gaan volgen.

Qua muziek klonk het thuis nochtans anders, want daar zetten de kinderen Leppens graag de piratenzenders op die tijdens de sixties hoogtij vierden: Radio Mi Amigo, Radio Caroline en Radio Veronica. Micha liep uiteraard ook school. Eerst volgde zij de kleuterafdeling in Oosthoven, nadien op diezelfde school het lager onderwijs. Vanaf haar twaalfde trekt zij naar het Sint-Lutgardisinstituut in Turnhout, waar zij de afdeling handel volgt, specialisatie etalage, want Micha wilde er toch een kunstzinnige draai aan geven