Margriet Hermans

Delen S
Geboren in Turnhout
op 17 maart 1954
Margriet Hermans
Bekijk DiscografiesLees Biografie
"Margriet en ik hebben allebei een hevig karakter. Zet dat samen en dat vonkt!" - Koen Crucke
Coupe Margriet

De favoriet van De Zoete Inval

Op zaterdag 7 november 2015 heeft bij Radio 2 de 800° aflevering plaats van "De Zoete Inval", het legendarische spelprogramma met Luc Appermont. Naar aanleiding van die feestelijke aflevering gingen we bij Radio 2 op zoek naar jullie "all time favourite". Wie kan en mag er niet ontbreken in deze jubileumaflevering? Margriet Hermans komt als winnares uit de bus. Zij blijkt na achthonderd afleveringen nog steeds dé publiekslieveling te zijn. Enkele dagen voordien had ze al een opvallende passage gemaakt in het populaire Vier-programma "De slimste mens ter wereld" en gingen er meteen stemmen op om " weer méér Margriet op het scherm te krijgen".

Margriet en Koen Crucke samen op het podium

Vanaf september 2015 trekt Margriet samen met Koen Crucke naar de diverse theaters in ons land met de spetterende show "Brasserie Nostalgie", begeleid door een orkest o.l.v. pianist Dirk Peeters. Om er goed gerodeerd aan te beginnen, traden zij met deze show reeds op tijdens de Gentse Feesten. Margriet, die intussen dertig jaar op de planken staat, zingt tijdens deze show enkele van haar bekendste successen, Koen grasduint in de koffer van het Frans chanson, en beiden laten horen dat ze nodige dosis humor in huis hebben en zichzelf perfect weten te relativeren.

Margriet en ik hebben allebei een hevig karakter. Zet dat samen en dat vonkt!

Koen Crucke over Margriet

Afscheid?

In de loop van 2014 laat Margriet weten dat zij met enkele jongere muzikanten druk bezig is met de voorbereiding van een afscheidstournee. In het magazine Primo van de zesde januari 2015 lezen we echter dat die plannen niet zullen doorgaan omdat Margriet heeft vastgesteld dat de belangstelling daarvoor vanuit de culturele centra zo goed als nihil is.

Zij had het plan opgevat haar optreden in te vullen met wat cabaret, humor, ambiance en een waaier van liedjes, maar blijkbaar past dat moeilijk in de programmatie van die centra en wordt zij tegenwoordig geassocieerd met schlagers en daar is Margriet niet zo voor te vinden. Haar man Frank onderging intussen een zware hartoperatie, een vierdubbele bypass, en zij hebben samen besloten voortaan méér van het leven te genieten.

De Zoete Inval 2.0

Van zaterdag 9 februari tot en met zaterdag 25 mei 2013 presenteert Luc Appermont na tien jaar afwezigheid opnieuw De Zoete Inval op de zaterdagochtend bij Radio 2. Ook deze keer duikt Margriet als vanouds in het panel op en dat aan de zijde van Jaak Pijpen, Wendy Van Wanten en Jan Verheyen.

De comeback

In 2010 besluit Margriet Hermans haar zangcarrière een nieuwe boost te geven. Zij gaat live optreden samen met The Flaming Stars tijdens een show waarin zij twintig liedjes brengt, meezingliedjes, variërend van covers van André Hazes, over Bon Jovi tot en met Bob Dylan. Als verrassing zingt zij samen met dochter Celien, twee duetten: I know him so well uit de musical Chess en Rhythm of My Heart van Rod Stewart.

Vlapo

Van 1999 tot 2009 is Margriet Vlaams parlementslid. Van 2004 tot en met 2009 gemeenschapssenator voor Open VLD. Zij maakt van haar positie gebruik om een lans te breken voor de Vlaamse muziek. Vooral de VRT krijgt van haar lik op stuk. Zij vindt dat de Vlaamse omroep touwtrekker moet worden qua programmering van Vlaamse liedjes. Zij wil dat de regering de VRT een bepaald percentage Vlaamse muziek doet programmeren.

Zij vindt hiervoor steun bij CD&V-parlementslid Johan Verstreken. Samen met hem, Luc Appermont, Daniël Gybels, Micha Marah, Connie Neefs en John Terra richt zij de 27ste februari 2008 Vlapo (Vlaamse Podiumartiesten) op, een aanspreekpunt voor de verdediging, het behoud en de promotie van het Vlaamse lied.

Tijdens de verkiezingen van de zevende juni 2009 behaalt Margriet de vierde plaats op de lijst van Open VLD. Dat levert haar echter een onvoldoende op. Zij geraakt niet herverkozen voor het Vlaams Parlement en moet dus ook haar ontslag indienen als gemeenschapssenator. Sinds 2006, ook al was zij herverkozen voor de gemeenteraad in Oud-Turnhout, had zij al beslist haar mandaat niet te verlengen.

Muzikale tussendoortjes

Het aantal nieuwe Margriet-nummers werd tijdens haar politieke carrière kwantitatief veel minder en er werden andere keuzes gemaakt, waaruit bleek dat haar zangcarrière duidelijk naar het tweede plan was verschoven. In 2001 neemt zij een nieuwe versie op van haar liedje De wereld draait maar door dat zij iets eerder had ingeblikt met Paul De Leeuw, maar nu overdoet met Luc Caals.

In 2004 zet zij haar vijftigste verjaardag glans bij door de release van het album Vrouw van vijftig. Haar poging om almaar meer kilo's kwijt te spelen, wat haar uiteindelijk ook lukt, verwoordt zij in het liedje Calorieënblues. Met Eric Flanders neemt zij de jaren nadien enkele duetten op: Heb ik vandaag al gezegd, Zoals vrienden doen en Nu weet ik dat liefde een doewoord is.

De vijfde juni 2007 wordt Margriet tot Ridder in de Leopoldsorde benoemd, een onderscheiding die door senaatsvoorzitter Armand de Decker wordt uitgereikt.

Romance in Durango

Margriet zingt haar versie van Romance in Durango, een nummer van Bob Bylan, samen met De Laatste Show-band.

Eurosong 1999

In 1999 is Margriet opnieuw van de partij tijdens de preselecties voor het Eurovisiesongfestival. In de eerste selectieronde zingt zij het door haarzelf en Luigi Bongiovanni geschreven Ik vaar met je mee. Margriet bereikt niet de finale. Die is onder meer weggelegd voor Wendy Fierce, Petra , Natural High, Alana Dante en Voice Male. De overwinning is voor Vanessa Chinitor die met Like the Wind naar Jeruzalem mag. Vanessa eindigt op de twaalfde plaats. De Zweden winnen met het liedje Take me to your heaven gezongen door Charlotte Nilson.

Margriet brengt iets later op het Centropa label Ik vaar met je mee uit, maar de single geraakt niet in de Vlaamse hitlijsten.

Ik had tijd nodig

In 1997 neemt zij samen met haar collega Micha Marah het nummer Only a woman's heart op, geënt op Ierse volksmuziek, en koppelt daar onder diezelfde titel een theatershow aan vast. Vanuit het Amerikaans theater presenteert zij dat jaar op TV1 haar talkshow Coupe Margriet.

Op de cd Ik had tijd nodig staat ook het nummer De wereld draait door, een liedje dat Margriet samen met Luigi Bongiovanni heeft geschreven en dat zij voor de aardigheid samen met Paul De Leeuw heeft ingezongen. Haar duet met Robert Long Een heel verschil vinden we ook terug op deze cd. Voor haar nieuwe cd covert Margriet het nummer Terug naar de kust dat we goed kennen in de hitversie van Maggie McNeal. Voor het overige zijn het stuk voor stuk songs die zij samen met Luigi heeft geschreven. Single hits levert dit album niet op.

Margriet in de politiek

In 1998 ontpopt Margriet zich tot een goedlachse politica. Zij sluit zich aan bij ID21 opgericht door Volksunieboegbeeld Bert Anciaux, in de nasleep van de Witte Mars. Overige bekende leden zijn Vincent Van Quickenborne en Sven Gatz.

Tijdens de verkiezingen van 1999 wordt zij voor de Vlaamse Raad verkozen. Om in de gemeenteraad te kunnen zetelen, verhuist zij van Turnhout naar Oud-Turnhout. In 2001 richt Bert Anciaux de politieke partij Spirit op. Margriet sluit zich aan, maar voelt zich als vrijgevochten vrouw met een liberaals hart beter thuis bij de VLD en stapt over.

Intussen is Margriet in het najaar van 2000 in Las Vegas gehuwd met haar trouwe vriend Frank Deloof. Over de biologische vader van dochter Celien wordt in de pers in alle talen gezwegen. Waar wél veel over te lezen is, is haar maagoperatie. Margriet is haar strijd tegen haar overgewicht beu en neemt drastische maatregelen.

Graag geziene gast

Dat Margriet haar hart aan de muziek verpand heeft, wisten we al van bij het begin van haar zangcarrière. Vooral heeft zij een zwak voor liedjes van eigen bodem. Zij zegt maar al te graag ja als Radio 2 haar aanbiedt enkele edities van Zomerhit te presenteren. Zij klaart met haar gulle lach en vlotte babbel die klus van 1991 tot en met 1995.

Op TV1 presenteert zij twee seizoenen lang het dierenprogramma Dikke Vrienden. Samen met Donaat Deriemaeker is zij drieëntwintig afleveringen lang te zien in de Niks voor Niks show. Van 1992 tot en met 1997 loopt op TV1 het immens populaire spelprogramma Zeg eens euh. Margriet maakt daarin deel uit van een vast panel samen met Koen Crucke , Jaak Pijpen en Emiel Goelen.

Bij het opsommen van al haar drukke bezigheden mogen we zeker haar glansrol in de zaterdagochtend Radio 2-show van Luc Appermont De Zoete Inval niet over het hoofd zien.

Bij onze Noorderburen

Het mag opmerkelijk lijken, maar ook de Nederlandse televisie heeft haar intussen ontdekt. Zij wordt uitgenodigd om te zetelen in het panel van het populaire spelprogramma Zo vader, zo zoon. Zij valt zo goed in de smaak van de Nederlanders dat zij vanaf december 1996 de presentatie zelf in handen mag nemen.

Het is intussen haar collega Robert Long niet ontgaan dat Margriet in Nederland aanslaat. Hij vraagt haar om in 1997 op zijn album Uit liefde en respect voor George Gershwin, een hommage aan de bekende Amerikaanse componist, twee liedjes met hem te zingen: Een heel verschil (Let's call the whole thing off) en Meen je dat ('s Wonderful).

Wat 'n model!

Mollig is mooi, zingt Margriet met trots in Wat 'n model. Ze breng het nummer live vanuit de Koningin Elisabethzaal.

Proud Mary

Margriet brengt een ode aan Tina Turner met het nummer Proud Mary, Rolling on a river. Ze treedt op in de Koningin Elisabethzaal.

Een vriend

Margriet brengt een prachtige ode aan Een vriend, live vanuit de Koningin Elisabethzaal.

Als de nacht komt

Margriet Hermans zingt Als de nacht komt live in de Koningin Elisabethzaal.

Het Gordellied

In 1994 mocht Margriet Hermans het jaarlijkse Gordellied voor haar rekening nemen.

Moeder & 10 jaar op de planken

De 29ste januari 1993, was zij bevallen, wat zij noemt het heuglijkste wat mij in mijn leven ooit overkomen is. Margriet dook toen in de pers op als een bommoeder, een bewust ongehuwde moeder.

Om een overzicht te geven van haar bekendste liedjes tot dan toe lanceert haar platenfirma Polydor in 1995 de verzamelaar Margriet Hermans Voluit, de 16 grootste hits, van Tussen Aa en Nete tot en met Celien, een liedje opgedragen aan haar dochter.

Kleine dingen, grote wereld

De vijfentwintigste december 1993 zendt TV1 de Margrietspecial Kleine dingen, grote wereld uit. Omdat het blijkbaar niet op kan, is er enkele dagen later ook nog het showprogramma Margriet op oudejaar.

Een van haar sterkste albums levert Margriet in 1993 af Kleine dingen, grote wereld. Uit dat album wordt als single De Onderwijsblues uitgebracht waarmee Margriet de 21ste mei 1994 helemaal bovenaan de Vlaamse Top Tien staat. Drie maanden later duikt Margriet opnieuw de Vlaamse Top Tien binnen met ook deze keer een song van Roland Laisse rouler le bon temps, Jacqueline. Pure onvervalste zydecomuziek zoals ze die graag in Louisiana bezingen en hier door Margriet zonder scrupules op plaat werd gezet.

Tijdens een interview vertelt Roland dat dit het liedje is dat hij het liefst hoort van alles wat hij met Margriet heeft opgenomen. Het zal één van Margriets’ laatste hits worden, want de daaropvolgende single Je vaders huis, een folky walsje, valt veel minder in de smaak. Geen nood, Radio 2 vraagt haar dat jaar het gordellied in te zingen.

Ik ben met z'n tweeën

Een jaar later is er het album Ik ben met z'n tweeën, ook deze keer in een productie van Roland Verlooven. Een eerste single daaruit wordt Niets houdt me tegen dat Roland Verlooven samen met Stef Bos neerpent. Ook de titelsong Ik ben met z'n tweeën verschijnt op single en is eveneens een nummer van Roland en Stef. Het nummer Nooit meer verliefd dat Margriet samen met Roland schrijft, is de derde single uit dit album. Die singles worden geen ophefmakers in de Vlaamse Top Tien, maar worden wel door Radio 2 zo goed als grijsgedraaid.

Ook in Tien om te Zien bij VTM mag zij regelmatig langskomen. Aan haar samenwerking met Roland houdt Margriet niets dan goede herinneringen over. In haar autobiografie Vele levens van Margriet Hermans dat in 2009 bij uitgeverij Lampedaire verscheen, omschrijft zij hem als een doorgewinterde showbizzkerel die het ene liedje na het andere uit zijn hoed toverde. Hij versierde voor haar een contract bij Universal/Polydor. Die jaren samen met hem als producer beschouwt zij nog altijd als haar gouden jaren.

Alle mooie mannen zijn lelijk

Alle mooie mannen zijn lelijk, zingt Margriet speels tijdens Baraka.

Kathleentje

Margriet brengt haar nummer Kathleentje tijdens het programma Maximix.

Overstap naar televisie

In 1989 had tv-producer Bart De Prez haar gulle lach ontdekt en haar opgenomen in het panel van De Drie Wijzen. Haar tv-optreden valt zo goed mee dat De Prez haar vraagt of zij het niet ziet zitten een liveshow op tv te presenteren. Zij krijgt haar eerste talkshow en nog wel met de jachthaven van Oostende als permanent decor. Margriet wil veel muziek in haar programma en die combinatie van praten en muziek wordt een groot succes en dat met de hete adem van de net opgestarte VTM in de nek. De jaren nadien verhuist Margriet met haar talkshow naar het Casino van Middelkerke. De BRTN is best tevreden met telkens méér dan 'n miljoen kijkers.

Qua singles zijn er de liedjes Mijn hart is te groot, Vrij om te gaan, De vlokkige sneeuw en Wat ik bedoel. De single Loop niet weg doet het in 1990 in de Vlaamse Top Tien erg goed. Margriet schreef het nummer samen met de broer van Marc Dex, Juul Dex (bekend onder zijn artiestennaam Juul Kabas).

Singles bij de vleet

Op muzikaal gebied heeft Marc Dex een stapje opzij gezet en heeft producer Roland Verlooven zijn plaats ingenomen. De samenwerking met Marc wordt in 1989 definitief stopgezet. Samen met Roland blikt Margriet haar mooiste liedjes in. Eén van die knappe liedjes is Kathleentje, de B-kant van de single Loop niet weg, dat zij samen met Chris Peeters schreef.

Een geniale vondst is Alle mooie mannen zijn zo lelijk dat Margriet in 1990 in mekaar knutselt samen met Stef Bos. Er wordt een volledig album geproduceerd Als de nacht komt met daarop elf liedjes waaronder een bewerking van de klassieker As Time Goes By dat zij vertaalt als De Tijd Voorbij.

Aan het begin van 1991 staat Margriet op de planken van de Koninklijke Vlaamse Schouwburg met haar vertolking van mevrouw Lopez in het theaterstuk In het tuinhuis. Van VTM krijgt zij de trofee Het Gouden Oog als vrouwelijk tv-gezicht van 1991. Het jaar daarop mag zij opnieuw een Gouden Oog in ontvangst nemen, deze keer als beste zangeres van 1992.

Wat ik bedoel

Margriet Hermans zingt Wat ik bedoel tijdens het televisieprogramma Moet kunnen.

Eurosong 1989

Margriet doet in 1989 opnieuw mee aan Eurosong. Zij zingt het liedje Wat ik bedoel en eindigt daarmee in de eindronde op de zesde plaats. Tweede worden Clouseau met Anne. Het is Ingeborg die naar de 34ste editie van het Eurovisiesongfestival in Zwitserland mag om daar negentiende te eindigen met Door de wind, een liedje voor haar geschreven door Stef Bos die in het achtergrondkoortje mag meezingen. Joegoslavië en Riva gaan met de overwinning lopen dankzij het liedje Rock me.

Margriet bij Radio 2

Bij Radio 2 gaat Margriet onder leiding van Luc Verschueren in op de uitnodiging van toenmalig productieleider Jos Ghysen bij omroep Limburg op de vrijdagavond Moe zeg eens hoe te presenteren. Maar Margriet mist publiek. In de daaropvolgende zomer mag zij het programma De Margrieten staan in bloei presenteren.

Een vriend

Margriet zingt Een vriend, live tijdens de Baccara Beker.

Eurosong 1987

Marc slaagt erin Margriet in de maand maart 1987 te laten deelnemen aan Eurosong, de preselecties voor het Eurovisiesongfestival, georganiseerd door de BRTN. Samen met Ricky Diver schrijft zij het nummer In Slow Motion. Andere kandidaten dat jaar zijn: Bart Kaëll , John Terra , Angie Dylan, Daan Van Den Durpel, Sonia Pelgrims, Sofie, Dan O'Neil en Curt Lawrence. De overwinning gaat naar Liliane Saint-Pierre die met Soldiers Of Love de 9de mei in Brussel de Belgische Driekleur mag verdedigen. Zij eindigt elfde.

De Baccarabeker

Marc Dex en Margriet laten de moed niet zakken en vragen aan Marva of zij Margriet niet wil opnemen in haar Baccarateam, maar zij ziet dat niet zitten. Ook John Terra hapt niet toe. Johan Verminnen neemt haar als coach onder zijn vleugels in zijn Brabantse ploeg samen met Firmin Timmermans en Vaya Con Dios die op dat moment een hit scoren met Just a Friend of Mine.

Hun ploeg gaat dat jaar in het Casino van Middelkerke met de overwinning lopen. Margriet is door het dolle heen, want zij gaat aan de haal met zowel de publieks- als de personalityprijs. Margriet valt vooral op met het liedje Een vriend dat zij zelf voor deze gelegenheid heeft geschreven. Op single is het liedje een schot in de roos. Zij scoort de vijfde september 1987 nummer één in de Vlaamse Top Tien. De optredens kan zij niet bijbenen. Zij besluit een eigen liveband op te richten, de XL-Band. De manager van Gaston en Leo, René Vlaeyen, engageert haar tijdens de zomer van 1987 in hun theatershow. Zij wordt vaste muzikale gaste van hen in het Kusttheater in Blankenberge.

Haar eerste single

Marc Dex nodigt in zijn zaak enkele producers uit met de vraag of zij met Margriet geen plaatje willen opnemen. Alleen Stan Verbeeck van platenfirma Monopole wil de gok wagen. Op een melodie van Frans de Wever schrijft Margriet de tekst Too Long On My Own. Dat singletje slaat niet aan. Haar entourage wil dat zij in het Nederlands gaat zingen, maar volgens Margriet bekt dat niet zo goed. Dex weet haar toch te overtuigen en in 1986 lanceren zij het door Margriet, Marc Dex en Frans de Wever geschreven Bemin me, maar laat me vrij. Uit protest omdat zij zoveel kritiek op haar uiterlijk moet slikken, poseert Margriet op de hoesfoto met haar rug naar de camera.

De lancering

Geheel onverwacht krijgt zij een maand later een telefoontje van Marc Dex die haar uitnodigt in zijn zaak Klaveren 3 in Kasterlee om eens te komen optreden. Hij organiseert daar wekelijks een vrij podium waar nieuw talent mag laten horen wat zij in hun mars hebben. De zeventiende maart ontmoeten Marc en Margriet elkaar voor de eerste keer. Het is die dag ook haar verjaardag, Margriet wordt eenendertig.

Marc stelt haar voor in zijn zaak op te treden samen met het huisorkest The Lou Nielsen Band. Zij studeren samen vijf liedjes in: La vie en rose, Proud Mary, Zal ik je ooit nog zien, Diamond in the rough en The way to Amarillo. Haar eerste optreden wordt een enorme meevaller. Het publiek reageert uitgelaten. De ganse zomer lang beschouwt Margriet Klaveren 3 als haar thuishaven en treedt er met veel graagte op. Dat kan makkelijk, want op school heeft zij twee maanden vakantie.

De eerste stappen in de muziek

Om muziek te kunnen maken, besluit Margriet zich aan te sluiten bij de rockgroep The Bottlenecks en Club 13, amateurmuzikanten die voor senioren en minder valide mensen optraden. Op dat moment weegt Margriet te veel. Maar, zij voelt zich goed in haar vel. Toch gaat zij op aanraden van haar dokter diëten. Er gaan in korte tijd heel wat kilo's af, maar lang houdt zij dat niet vol.

Met haar zuur verdiende spaarcenten koopt zij in Turnhout een eigen huisje. Februari 1985 overlijdt haar vader. Die dag zal zij nooit vergeten omdat zij die als een keerpunt in haar leven ervaart, alsof haar vader haar nog wilde zeggen dat ze haar dromen moest volgen.

Depressie

Margriet begint een relatie met hun nieuwe huisgenoot Alain, een aantrekkelijke Franstalige jongen. Aan haar driejarige relatie met hem houdt zij een vlot mondje Frans over. Die relatie eindigt op een bruuske manier wanneer Alain op zekere dag een jachtgeweer op haar gericht houdt en eist dat zij meer naar zijn pijpen danst. Margriet geraakt in paniek en krijgt de weken nadien veel last van angstaanvallen. Zij voelt zich almaar minder goed in haar vel en komt in een depressie terecht.

Gelukkig geraakt zij van die nare depressie bevrijd en voelt zich als herboren, maar compenseert die moeilijke periode door veel te eten. Zij last een sabatperiode in op school en trekt voor een jaar naar Spanje waar zij wat Spaans leert praten. Terug thuis volgt zij een cursus viertalige secretaresse en begint 's avonds opnieuw les te geven. In 2009 beslist zij in haar autobiografie Vele Levens die nare periode van zich af te schrijven.

Margriet voor de klas

Haar familieleden leren haar kennen als een echt fuifnummer. Dus wanneer Margriet op haar achttiende, na haar middelbare schoolopleiding, voorstelt om aan de universiteit voort te gaan studeren, hebben haar ouders er geen oren naar. Mama stelt voor dat zij regentaat volgt aan het Heilig Graf. Dat wordt de richting Frans-Engels-Geschiedenis. Margriet geeft toe, want zij wil zo snel mogelijk op eigen benen staan. In 1976 studeert zij af, maar geraakt niet snel aan een openstaande betrekking. Er zit niets anders op dan te gaan stempelen.

Samen met haar vriendinnen Lief en Myriam huurt zij een huis in Turnhout. Geld hebben zij niet, maar zij voelen zich in elk geval vrij. Na een tijdje gaat Margriet les geven aan de avondschool en gaat wat bijklussen in de bakkerszaak van haar broer in Oud-Turnhout. Zij slaagt erin een vaste betrekking als lerares Frans in het volwassenenonderwijs op de kop te tikken, een job die zij tien jaar zal aanhouden.

Kennismaking met muziek

Pa en ma hielden erg veel van muziek, vooral van klassiek en operette. Mozart en Léhar waren bij hen figuurlijk klant aan huis. Dankzij broer Jef passeerde ook de lichte muziek de revue. Het was hij die platen kocht: vooral singles en elpees van Barry White en The Four Tops. Vooral Margriet was daar tuk op. Zo vaak zij kon, zong zij mee. Het verbaasde dan ook niemand binnen de familie dat zij op haar zesde meezong in het paterskoor Templaria.

Op de schoolbanken

Moeder Hermans was een vlijtige leerling geweest aan het Heilig Graf, een school gerund door de Zusters Kanunnikessen. Vooraleer Margriet daar naartoe trok, ging zij als kleuter naar de Sint-Julianaschool in Turnhout. Haar tante Philo was hier directrice, dus de keuze lag een beetje voor de hand. In 1960 trekt zij dan naar het Heilig Graf en hult zich in het gebruikelijke uniform. Er moet stevig in het gareel worden gelopen. Geen makkie voor Margriet die vaak straf krijgt, maar uiteindelijk niet geholpen heeft. Het rebelse in haar heeft de bovenhand. Zij is meer een soort tomboy, zij voelt zich beter thuis bij de jongens dan bij de meisjes.

Margriet Hermans wordt geboren

Margriet Hermans werd de zeventiende maart 1954 in een kroostrijk gezin geboren: papa Jan Hermans, mama Paula Vaerten, Jan, Jef, Marie, Margriet, Rik en Bert. Jan en Paula huwden in 1945, vlak na de Tweede Wereldoorlog. Papa kwam aan de kost als bakker in de zaak van zijn vader Adriaan. Mama groeide op in een groot, katholiek gezin. Zij was voor haar tijd erg geëmancipeerd en gaf les aan de huishoudschool in Ravels, maar toen mama na één jaar zwanger bleek te zijn, werd zij meteen ontslagen.

Papa kwam op de idee samen met zijn echtgenote een eigen zaak op te starten. Het werd in eerste instantie een kledingzaak, maar Paula was niet als onderneemster in de wieg gelegd. Uiteindelijk werd na enig overleg besloten in Turnhout een eigen bakkerswinkel te beginnen. Dat werd een succes al moest er veel opgeofferd worden, want een zaak runnen en zes kinderen moeten grootbrengen is geen sinecure.