Maarten Cox

Of het nu op het podium van "Lommel Leeft" is, of op dat van "Bilzen Zingt" of "Gentse Feesten", het is intussen bekend terrein geworden voor Maarten Cox, daarbij geflankeerd door zijn vaste begeleiders gitarist Toon Meuris en percussionist Peter Thys. In zowat alle stijlen zijn ze thuis, zelfs met hun versie van Hey Jude van The Beatles weten zij het publiek steeds aan hun kant te krijgen. Met tussendoor ruimte genoeg om zijn eigen nummers in de etalage te plaatsen, waarbij opvalt dat Maarten voor nieuwe songs gaat en daarmee binnen de Vlaamse muziek zijn eigen plek probeert te veroveren.

Maarten zette voor de eerste keer een stevige keel op toen hij de dertigste maart 1985 om drie uur in de namiddag in het "Maria Ziekenhuis" in Neerpelt werd geboren. Zes jaar later wordt zijn zus Jolien geboren. Papa Cox werkte tot eind 1994 in de "DAF-fabriek" in Eindhoven om zich nadien te specialiseren in sanitair. Papa is een goede zanger, ongeschoold dat wel, met net hetzelfde stemtimbre als zoon Maarten. Mama heeft haar leven lang gewerkt als kassierster bij de Delhaize in Neerpelt. Thuis staat nog altijd Radio 2 aan. Die zender heeft mee de muzikale smaak van Maarten bepaald. Er werden weinig platen gekocht. Die trof Maarten wel aan wanneer hij op bezoek ging bij opa en oma. Hij herinnert zich nog goed dat hij probeerde mee te zingen met de platen van Heintje. Pas later dook er thuis ook een platenspeler op. De eerste single die Maarten kocht was Dansen van Clouseau. Nadien trok hij regelmatig naar de markt waar hij cd's kocht, vooral de reeks "Tien om te Zien" verzamelde hij volledig. Door de jaren heen is zijn muzikale smaak veranderd. Hij wordt vooral aangetrokken door talent uit Nederland: de kleinkunst van Wim Sonneveld, daarin gestimuleerd door zijn toenmalige leraar notenleer, Marco Borsato, Rob De Nijs, André Van Duin en bij ons door Urbanus en Clouseau.

Als kind fietste Maarten elke dag met veel plezier naar de basisschool van Boseind, een gehucht van de gemeente Neerpelt. Zoals zovele van zijn vriendjes was hij tuk op voetballen tot hij op zekere dag, hij is dan acht jaar, in contact komt met het gelegenheidskinderkoor De Piccolo's onder leiding van Karien Van Dael, door haar in 1994 opgericht. Dat koor bestaat intussen nog en is inmiddels uitgebreid tot een instapkoor, een kinder- én een jeugdkoor en dat onder leiding van Philippe Baeken. Maarten vindt dat kinderkoor zo leuk dat hij zijn voetbalplunje meteen over de haag gooit. Omdat pa Cox en opa Cox actieve leden zijn van de fanfare Dommelgalm in Neerpelt dringt pa er bij zijn zoon op aan muziek te gaan studeren. Het is altijd meegenomen als je vlot noten kan lezen. Op zijn negende trekt Maarten naar de muziekacademie in Neerpelt. Op zijn tiende krijgt hij een Roland elektrische piano en volgt daarnaast ook zangles.

Na zijn lager school gaat Maarten naar het "Technisch Insituut" in Overpelt en volgt daar de afdeling hout en metaal. Hij doet dit eerder om zijn vader te plezieren die vindt dat Maarten een goede vakman moet worden. Maar Maarten is uit een ander soort hout gesneden. Hij is eerder artistiek aangelegd, let daarnaast ook nogal op zijn uiterlijk. Hij voelt zich tussen zijn medeleerlingen niet thuis en wordt door hen vaak gepest. Thuis heeft pa er geen oren naar dat Maarten het koste wat het kost naar de muziekhumaniora "Kindsheid Jesu" in Hasselt wil. Uiteindelijk gaan pa en ma overstag. Maarten is veertien wanneer hij de tweede graad van zijn middelbare studies aanvat in Hasselt. Hij krijgt hier onder meer les van de dirigent van de harmonie van Bocholt, leraar saxofoon, die Maarten zo voor dit instrument weet te begeesteren dat hij er zich vanaf zijn veertiende intens op gaat toeleggen. Samen met die leraar zal hij een jeugdorkest oprichten waarvan hij op zijn zestiende dirigent wordt. Wij mogen niet vergeten te vertellen dat de muziekacademie van Neerpelt een jaar eerder een oproep had geplaatst om acteurs te zoeken voor de musical "The Wizard of Oz". Maarten krijgt de rol van Blikkeman toegewezen en mag met de volledige cast optreden in "Het Poorthuis" in Peer. Hier voelt hij dat het podium zijn biotoop is, hier wil hij vaak staan schitteren.

Op zekere dag wordt Maarten, hij is dan zestien, door Kelly Dirkx, een goede kennis, gevraagd of hij met haar geen duet wil zingen tijdens een huwelijksmis. Hij wordt daar voorgesteld aan de vijf jaar oudere pianist Toon Meuris. Dat klikt zo goed met hem dat Maarten samen met Toon besluit het duo Perplex op te richten. Wat in hun voordeel speelt om te gaan optreden, is dat Toon een eigen auto heeft. Zo zien wij hen onder meer in "'t Hiekske" in Genk met een repertoire waarin de hits van Neil Sedaka, Guus Meeuwis en Elvis Presley opduiken.

In 2003 zit Maarten aan de tv gekluisterd wanneer hij op VTM het wel en wee volgt van de kandidaten tijdens "Idool", de eerste editie van deze boeiende zangwedstrijd. Hij zit op het puntje van zijn stoel wanneer de finale plaatsheeft met in de arena Brahim, Wim Soutaer, Natalia en Peter Evrard die met de overwinning gaat lopen. Vooral Natalia draagt Maartens voorkeur weg. Zij stimuleert hem door haar inzet zich in te schrijven voor de editie van 2004. De voorronden hebben plaats in het "Holiday Inn Hotel" te Hasselt. Maarten vindt het een hele eer dat hij daar zijn idolen Koen en Kris Wauters mag ontmoeten.

De jury van "Idool 2004" liegt er niet om: Jan Leyers, Jean Blaute, Bart Brusseleers van platenfirma BMG en Nina De Man. Door zijn repertoirekeuze profileert Maarten zich vrij snel als crooner en wordt even snel als een tweede Günther Neefs naar voor geschoven. Dat zint hem niet zo, want hij wil liever in het Nederlands zingen. Naarmate de wedstrijd vordt, lijkt het erop dat de jury hem almaar strenger gaat beoordelen. Door zijn muzikale opleiding is het Maarten er meer om te doen in de juiste toon te zingen, keurig voor de dag te komen. Hij laat minder zijn muzikale ziel horen en dat wordt afgestraft, onder meer wanneer hij een cover zingt van You've lost that lovin' feeling van The Righteous Brothers en vooral tijdens zijn vertolking van Wonderful Live van Black krijgt hij de wind van voren. Ondanks al die kritiek wordt Maarten uiteindelijk zesde in de einduitslag met voor hem onder andere Born Crain, Laura, Sandrine, Wouter en de uiteindelijke winnaar Joeri Fransen van wie we, laat ons eerlijk wezen, nadien niet veel meer gehoord hebben. Wat Maarten van deze deelname onthouden heeft, is de positieve kritiek van het publiek, de kijkers en vooral de overtuiging dat je moet volhouden en doorgaan met datgene waarin je gelooft. Hij is erbij wanneer al de finalisten de zesde februari 2005 mogen optreden voor een tot in de nok gevuld "Sportpaleis" in Antwerpen.

Met plezier merkt hij dat zijn agenda in de loop van dat jaar aardig gevuld is met optredens. Hij heeft meteen met manager Bob Savenberg afgesproken dat hij samen met Toon Meuris wil optreden, niet live on tape, maar zo levensecht mogelijk zoals zij dat tot dan toe als duo Perplex al die tijd hebben gedaan. Op aanraden van Bob Savenberg, ex - Clouseaulid, wordt er een album ingeblikt. In 2005 brengt Maarten bij de firma Sony/ BMH de cd "Terugblik" uit. Plaats van opname is de "Jet Studio" in Brussel en "The Groove" in Schelle en gemasterd wordt er in de "Galaxy" in Mol. Het mag dus wat kosten. De productie is in handen van Eric Melaerts. Hij zingt in het Nederlands van de eerste tot de laatste noot covers: Toveren van Herman Van Veen (het jeugdkoor De Piccolo's mag meezingen), Annabel van Hans De Booy en Ik ga dood aan jou van Bart Herman , om er een paar te noemen. De singlekeuze valt op Malle Babbe van Rob de Nijs. Cox is blij dat het een Nederlandstalig nummer is, maar het had voor hem iets moderner mogen klinken, zijn poging leunde te dicht bij het origineel aan. Het nummer wordt bekroond met de quotering supertip in VTM's "Tien om te Zien".

Een foute keuze, zo weet Maarten achteraf, is dat hij in een soort roes besluit niet meer voort te studeren. Er stroomt via zijn optredens voldoende geld binnen. Hij merkt echter na een jaar intens werken dat de voorraad optredens opdroogt. Wat erover schiet is een enorme leemte die hij opvult door te solliciteren en zo komt hij bij de firma "Schippers" (een bedrijf in agrarische producten in de vee- en varkenssector) terecht waar hij onderaan de ladder begint als magazijnier en opklimt tot receptionist. Hij voelt zich hier aardig thuis, vooral de werksfeer is hem bijgebleven. Aan dit team heeft hij een aantal vrienden voor het leven overgehouden.

Na dit avontuur slaat Maarten bewust die Idoolpagina om. Op zijn huidige website zal je over die eerste cd trouwens niets lezen. Die behoort voor hem tot het verleden. Hij kijkt alleen nog vooruit en dat doet hij door in 2005 te beslissen zijn duo "Perplex" uit te breiden tot het trio "Triplex". Van dan af komt percussionist-drummer Peter Thys mee muziek maken. Zij houden eraan muziek te brengen voor iedereen, de nummers moeten in eerste instantie vlot meezingbaar zijn. Covers staan voorop, maar met een eigen touch. Zo brengen zij Dromen zijn bedrog van Marco Borsato als een tango. Zij treden op in diverse vormen: ofwel als act van de avond zelf, maar je kan hen ook vragen om te spelen tijdens een huwelijksfeest of zelfs op de achtergrond tijdens een of ander bedrijfsfeest. Op de website van Maarten kan je ook een jazzyversie horen van Fly Me To The Moon waarmee hij wil aangeven dat hij het croonersgenre zeker niet te rug heeft toegekeerd. Misschien zit daar ooit een project in voor de toekomst, wie weet!

In 2008 koopt Maarten samen met zijn Nederlandse partner Femke in Kleine Brogel een huis met het oog op een langdurige relatie, maar in 2012 stellen zij vast dat het beter is dat zij uit elkaar gaan.

In 2009 zet Radio 2 de liedjeswedstrijd "Schrijf er maar één" op het getouw. Maarten wordt finalist tijdens de Limburgse voorronde en tweede in de nationale finale met het liedje Deel van ons wij, geschreven naar aanleiding van de geboorte van Sam, het petekind van Maartens pianist Toon. Winnaar wordt uiteindelijk de groep Karree Confiture uit Sint-Niklaas met Heel uw verdriet.

Toenmalig programmadirecteur Anja Buytaert van TVL ontdekt op zekere dag in het tijdschrift "Dag Allemaal" de snoet en het talent van Maarten en nodigt hem via e-mail uit voor een screentest waaraan twaalf kandidaten deelnemen. Maarten slaagt en krijgt een proefperiode van zes maanden voorgeschoteld waarna hij wordt opgenomen in de ploeg van "studio TVL" aan de zijde van Rudi Moesen en Cynthia Reekmans. Maarten ziet zijn kans schoon om op die manier in de media terecht te komen en zegt zijn job bij firma "Schippers" op. Bij TVL krijgt hij een contract van onbepaalde duur in handen en ziet zijn job als presentator voor deze zender nog altijd als zijn hoofdberoep en natuurlijk een leuke etalage waarin hij elke week te zien is, op zich een goede promotie voor hem als zanger, want het werkt zijn bekendheid positief in de hand.

In 2012 komt hij in contact met manager Marc Dhollander die hem ergens had zien optreden. Marc is de man achter "Vlaanderen Zingt". Marc stelt hem voor aan Marc Cortens, de man achter het orkest Stratovani. Beiden willen Maarten lanceren als een zanger van klassieke popsongs in de stijl van Adya, maar daar wil Maarten niets van weten. Er wordt dan alles op alles ingezet op nieuwe Nederlandstalige liedjes. De zesde augustus 2012 pakt Maarten verrassend uit met het lekker in het gehoor liggende Wat doe je dan? geschreven door Marc Cortens samen met Wim Claes en Maarten Cox. Dhollander en Cortens beslissen dat zij de opnamekosten volledig voor hun rekening nemen. Zij staan als één blok achter hun samenwerking met Maarten. Papa Cox is in de wolken al merkt hij meteen op dat zoonlief een toontje te hoog zingt. Hij zal snel doorhebben dat een popsong daardoor juist wat méér punch en karakter krijgt. Er wordt ook een videoclip gemaakt van Wat doe je dan door regisseur Kevin Cochez waar Maarten bij TVL nauw mee samenwerkt. De jongens van Triplex zijn in de clip duidelijk aanwezig. Met z'n allen wordt er getoast wanneer zij te horen krijgen dat hun single de achtste september op één staat in de Vlaamse Top Tien.

Als opvolger wordt gekozen voor het nummer Leve de winter, eveneens van de hand van Maarten, Wim Claes en Marc Cortens die tevens als producer actief is. De tweeëntwintigste december 2012 is het opnieuw bingo, een nummer 1 in de Vlaamse Top Tien. Maartens ouders zijn zo in de wolken dat zij almaar vaker naar zijn optredens komen kijken, zij het heel bescheiden, ergens achteraan in de zaal. Maarten verneemt links en rechts dat de meeste platenfirma's jaloers zijn op zijn prestaties. Zij vermoeden gesjoemel, want zij geloven niet dat hij als nieuweling op een eerlijke manier twee maal na mekaar op één kan staan in de Vlaamse Top Tien.

Met de derde single Onweerstaanbaar, geschreven door hetzelfde team, is het even gokken. Er wordt nog gezocht naar een typische Cox-stijl. Achteraf beschouwd, werder tijdens de opname iets teveel geëxperimenteerd. Er zit de achtste juni 2013 een derde plaats in de Vlaamse Top Tien in.

De elfde augustus van dat jaar heeft in Kiewit-Hasselt de laatste editie van "Rimpelrock" plaats. Het is toch even slikken voor Maarten, want hij mag de affiche delen met artiesten als Natalia, Gérard Lenorman en Engelbert Humperdinck. De avond voordien wordt er niet goed geslapen. Maarten is een perfectionist en droomt dat hij zijn teksten zal vergeten en dat zijn optreden niet zal aanslaan. Hij weet dat hij in de aanpalende ambiancetent moet optreden en dat de sfeer daar erg belangrijk is. Maar ook deze opdracht brengt hij tot een goed einde!

Qua vierde single wordt er weer raak gekozen. De achttiende januari 2014 staat Maarten opnieuw bovenaan de Vlaamse Top Tien, deze keer met Vrij, ook nu weer geschreven door Marc Cortens, Wim Claes en Maarten Cox. De doorsnee fan vindt dit een leuk popsingletje. Net als bij de vorige singles houdt het team dezelfde werkwijze aan. Maarten krijgt een melodietje in demoversie thuis gestuurd en probeert daar dan qua tekst een sfeer of gebeurtenis uit zijn eigen leven bij te verzinnen. Met Vrij wil Maarten de richting aangeven waarin hij verder wil. Hij mikt ook almaar meer op Nederlandstalige pop die te horen zal zijn op zijn volgend album waaraan hij graag een concerttournee wil koppelen en dan ook richting Nederland stappen. En mocht het even kunnen, zou hij ook dolgraag in het Duits zingen. Om alvast wat te oefenen, treedt hij graag op tijdens grote events zoals: "Lommel Leeft", "Bilzen Zingt", "De Gentse Feesten" enz... Hij heeft een grote massa nodig om zich op het podium goed te voelen. Hij weet wel dat zijn hits nog niet honderd procent herkenbaar en meezingbaar zijn en zingt daarom zijn singles voorlopig nog met mondjesmaat. Dan wordt er vooral gewerkt met covers.

De achttiende september 2014 treedt hij op samen met het orkest Strato-Vani tijdens het "Ballroom-Concert" in "Flanders Expo" te Gent. Hij snijdt die maand aan met de release van de fris klinkende single Leuker met twee, uiteraard ook deze keer geschreven door hemzelf samen met Wim Claes en Marc Cortens. De eerste november staat hij op één met dit nummer in de Vlaamse Top 50. De zesde juni 2015 piekt Maarten op plaats zestien in de Vlaamse Top Vijftig met Hé Jij in een productie van Marc Cortens. De tekst schreef Maarten zelf en kreeg tijdens de opname van de bijhorende clip de dansante steun van dansschool "Passionata" uit Neerpelt.

In ons interview vertelt Maarten dat, mocht het ooit afgelopen zijn met de pret, met zingen en presenteren, hij zeker niet bij de pakken zal blijven zitten en hij zich voor het volle pond zal inzetten om een eigen horecazaak op te starten, het liefst van al nog een "gezellige brasserie" waar hij dan tussendoor met veel plezier zal optreden. Begin januari 2015 krijgt hij te horen dat de namiddagshow "studio TVL" vanaf april ophoudt te bestaan en dat hij vanaf de maand augustus naar een andere job mag uitkijken. Half februari laat hij via de pers weten dat hij samen met Erika Van Tielen en Amaryllis Temmerman aan de bak kan bij RTV Kempen-Mechelen.

De tweeëntwintigste februari 2016 stelt Maarten zijn nieuwste single voor "Als ze me kust". Samen met Charlotte Therssen schreef hij de tekst. Marc Cortens en Wim Claes zorgden voor de muziek. "Als ze me kust" is voor Maarten Cox de zevende single op rij. Bij dit nummer hoort ook een clip. Die werd gemaakt door Frank Molnar. In de clip zie je naast Maarten ook de voormalige Miss Limburg kandidate Kim Poelmans en Benidorm Bastard, Rosita Huybrechts. De vijfde maart staat Maarten op drie in de Vlaamse Top 50.

Vanaf maandag 31 oktober 2016 gaat Maarten Cox aan de slag bij Radio 2 Limburg. Hij komt het team van presentatoren versterken. Daan Masset en Eva Droogmans blijven op post. Maar als zij afwezig zijn, kruipt Maarten Cox achter de microfoon.

Vrijdag de 13de oktober 2017 werd het nieuwe album van Maarten Cox voorgesteld "Op weg", in een prorductie van Marc Cortens die samen met Maarten en Wim Claes voor het merendeel van de liedjes instond, twaalf in het totaal. Uit dat album verscheen de 7de januari van dat jaar al op single het nummer Ga door, goed voor een 5de plaats in de Vlaamse Top 10. De 1ste juli was er Het leven lacht je toe, maar dit werd als single geen voltreffer. Opvallend op "Op Weg" zijn "Deel van ons wij", "Cox Ouverture" en "Limburgs Volkslied", vooral omdat Maarten die samen met de steun van het Limburgs Orkest Jeugd en Muziek heeft opgenomen, in een arrangement van Steve Willaert. Als fiere Limburger wou Maarten, het koste wat het kost, het "Limburgs Volkslied in een nieuw jasje steken. Daarover zei bij de voorstelling Limburgs gedeputeerde Jean-Paul Peuskens: "Ik vind het bijzonder dat Maarten het initiatief genomen heeft om het "Limburgs Volkslied" op te nemen. Het resultaat is prachtig. Vooral het Limburg-symbool op de hoes siert het geheel extra." Dankzij een fijne samenwerking met het Provinciebestuur van Limburg werd ook een clip opgenomen met indrukwekkende beelden van mooie plekken in de provincie. Daarnaast werd bij de release van het nieuwe album ook meteen Maartens gloednieuwe single "Deel van ons wij" gelanceerd. Op het album staan er drie bonustracks waaronder het eerder genoemde Limburgs Volkslied "Waar in 't bronsgroen eikenhout", een remix van "Als ze me kust" en een zachte akoestische versie van "Ga door".

Vanaf 23 maart tot de 22ste april 2018 is Maarten Cox te zien en te horen in "Theater De Roxy" te Sint-Truiden in de musical "Bloedbroeders" van Willy Russell, gebaseerd op het boek "Les frères Corses" van Alexandre Dumas. Het is het verhaal over tweelingbroers die na hun geboorte door omstandigheden van elkaar worden gescheiden en opgroeien in een totaal ander milieu. Ze komen elkaar tegen, raken bevriend en worden uiteindelijk verliefd op dezelfde vrouw, met de onnodige verwikkelingen als gevolg. Deze musical was jaren geleden al een hit op Westend in Londen en op Broadway in New York. De regie is in handen van Yves Caspar. Maarten treedt op samen met onder anderen Gunter Reniers, Ronald Ilsbroux en Kathleen Smolders.

tekst en research: Marc Brillouet © 2016 Daisy Lane & Marc Brillouet