Louis Neefs

Louis & Rocco

Intussen heeft hij zijn platendeal met Palette Records verbroken. Het klikte niet meer. Louis Neefs voelt zich een stuk beter als hij in 1965 Rocco Granata tegen het lijf loopt, een man die hem een heel warm hart toedraagt, een samenwerking die uitmondt in een oprechte vriendschap en een liefde voor de Nederlandstalige muziek. Samen met Granata richt Louis Neefs het impressariaat Show Business Office (SBO) op om de artiesten van Rocco’s platenlabel Cardinal Records te promoten, Vlaamse artiesten zoals: De Elegasten, Marva , Yvette Ravel, Marijn de Valck en niet te vergeten Will Ferdy .

Bij Cardinal Records neemt Louis onder meer Wat een leven op, beter bekend als Als ik ooit eens vijf minuten tijd heb. Het is Rocco die dat in 1965 op een tekst van Phil Van Cauwenbergh componeert. Louis was een man die zich niet graag haastte, daarom dat Rocco een traag ritme verkoos. Eenmaal in de studio zong Neefs het zoals Dean Martin dat zou gedaan hebben, in een lekkere luie laidback stijl. Toen Jan Van Rompay in een aflevering van Echo een passend liedje zocht bij tergend trage beelden van al even tergend traag werkende arbeiders in Aarschot had geschoten, was het succes van Wat een leven niet meer te stoppen.

Tijdens een rechtszitting de 30ste november 1967 blijkt dat Louis en Rocco zonder vergunning een bureau voor arbeidsbemiddeling ten behoeve van musici en artiesten hebben gerund. Volgens een koninklijk besluit van 1954 mochten slechts vijf impressario's officieel aan de slag. Zij hebben geen erkende vergunning en dus gaan de boeken dicht en wordt SBO opgedoekt.