Louis Neefs

Delen S
Geboren in Gierle
op 8 augustus 1937
25 december 1980
Ludwig Neefs
Bekijk DiscografiesLees Biografie
"Ik denk dat mijn vader absoluut een geboren entertainer was." - Günther Neefs
De warmste stem van Vlaanderen

Louis Neefs 80

Op 8 augustus 2017 zou Louis Neefs 80 geworden zijn. Tot op vandaag beschikt hij nog steeds over één van de warmste stemmen die de Vlaamse muziekgeschiedenis gekend heeft. Bij Universal verschijnt naar aanleiding van zijn verjaardag de 18de augustus het soundbook Louis Neefs 80. Dit bevat twee CD’s met de allerbekendste nummers van Louis Neefs. Daarnaast is er een klein boekwerk, geschreven door Radio 2 producer Marc Brillouet. Dit méér dan 80 pagina’s tellend boek werd rijk geïllustreerd met foto’s uit de privécollectie van zonen Ludwig en Günther Neefs. Sommige werden zelfs nooit eerder gepubliceerd.

Wat een leven met Bent Van Looy

Op woensdag 28 februari maakte Bent Van Looy bij De Madammen van Radio 2 met veel lef en trots bekend dat hij op donderdag 16 maart 2017 tijdens De Eregalerij van de Vlaamse Klassiekers in het Kursaal van Oostende Wat een leven (Als ik ooit eens vijf minuten tijd heb) van Louis Neefs zal vertolken. Deze Vlaamse evergreen, geschreven door Rocco Granata en Phil Van Cauwenbergh, en een hit voor Louis in 1965, zal tijdens dit gala voor de eeuwigheid een plaats krijgen in De Eregalerij van Radio 2 en Sabam for Culture. Een feestelijk moment en een mooi cadeau, want op 8 augustus 2017 zou Louis 80 jaar geworden zijn. Het was Rocco Granata zelf die de 16de maart de prijs in ontvangst kwam nemen.

Aan het strand van Oostende

Uit het programma "Louis Neefs profiel van een zanger-politicus"

Heideroosje

Een gesnorde Louis Neefs zingt het nummer Heideroosje in The good old days.

Het noodlot slaat toe

Op het hoogtepunt van zijn carrière komt Louis op kerstnacht 1980 in Lier samen met zijn vrouw om het leven tijdens een verkeersongeval, hij is nog maar 43. Een ding staat na al die jaren vast: zijn muziek klinkt nog altijd even aanstekelijk, zijn liedjes zijn stuk voor stuk, net zoals hij, onvergetelijk geworden. We kunnen ons voorstellen dat hij goedkeurend en glimlachend heeft toegekeken hoe jong talent als Yevgueni zijn liedje Laat ons een bloem coverde tijdens het Eén-programma Zo is er maar Eén.

De Aristokatten

Op het hoogtepunt van zijn carrière komt Louis op kerstnacht 1980 in Lier samen met zijn vrouw om het leven tijdens een verkeersongeval. Hij is nog maar drieënveertig. Haast door iedereen over het hoofd gezien, is het feit dat daags voordien de Nederlandstalige versie van de Walt Disneyfilm "De Aristokatten" in première ging. De stem van Louis Neefs is daarin te horen in de rol van Thomas O'Malley. "The Aristocats" verscheen in 1970 voor het eerst op de markt en werd eind 1980 in het Nederlands nagesynchroniseerd. In dat ongeval werd ook zijn zoon Gunther Neefs zwaar gewond. Gunther zal in 2008 zijn stem lenen aan Thomas O'Malley wanneer Disney de zestiende april een Nederlandstalige digitaal gerestaureerde versie op dvd uitbrengt.

Kermis in Breda

Louis brengt het nummer Kermis in Breda tijdens het programma Wat een leven.

Den boer

Louis Neefs zingt het volksliedje Den boer samen met de Big Band van de BRT o.l.v. Francis Bay.

Cockles and mussels

Volksliederen uit alle landen werden gespeeld door de Big Band van de BRT o.l.v. Francis Bay met Louis Neefs en Jan De Mayer. Louis zingt hier Cockles and mussels.

Carolientje

Louis Neefs zingt Carolientje samen met de BRT Big Band olv Francis Bay.

Twee koningskinderen

Louis Neefs zingt het volksliedje Twee koningskinderen samen met de Big Band van de BRT o.l.v. Francis Bay.

Nathalie

Louis Neefs zingt Nathalie, samen met de BRT Big Band olv Francis Bay.

Mechelen

Louis brengt een ode aan de stad waar hij woonde met het nummer Mechelen, samen met de de BRT Big Band olv Francis Bay.

Kijk eens mensen, kijk een ginder

Neefs zingt Kijk eens mensen, kijk eens ginder samen met de BRT Big Band olv Francis Bay.

Benjamin

Louis Neefs zingt Benjamin samen met het BRT Jazzcombo naar aanleiding van Dagen van het chanson, Scheldewindeke 1979.

Martine

Martine zingt Louis Neefs samen met het BRT Jazzcombo.

Kermis in Breda

Naar aanleiding van Dagen van het chanson, Scheldewindeke 1979 brengt Louis Neefs samen met het BRT Jazzcombo Kermis in Breda.

Jan Hinnerk

Louis Neefs zingt Jan Hinnerk o.l.v. het BRT Jazzcombo.

Annelies

Louis Neefs zingt Annelies uit Sas van Gent tijdens een uitzending van Big Band Bis met de BRT BigBand.

Engagement

Louis blijft boos op de BRT. De 17de februari 1976 organiseert hij een vergadering in het Billiard Palace in Antwerpen onder de hoofding Broodroof door de BRT!. Aan de aanwezige programmadirecteur van de openbare omroep overhandigt hij de officiële Sabamcijfers om op die manier zijn protest kracht bij te zetten. Ook tijdens het radio- en televisiebal voert Louis een opmerkelijke protestactie. Aan de aanwezigen worden namaak vergeet-me-nietjes uitgedeeld met daarop de tekst Vergeet de Vlaamse artiesten niet.

Op het einde van de jaren zeventig, Louis is intussen al een hele tijd de trotse vader van twee zonen Ludwig (1962) en Gunther (1965), stapt hij in de gemeentepolitiek. Door zijn katholieke opvoeding is de CVP een terechte keuze. Hij komt als zevende uit de stembusuitslag met 1100 voorkeurstemmen en komt zodoende in de gemeenteraad terecht. Hij is daarmee een van de eerste BV's die een actieve rol in de Vlaamse politiek zal spelen.

Toch moet hij opletten, want zijn zangcarrière ondervindt hinder van zijn politieke stappen. Noch de socialisten, noch de liberalen vragen hem nog voor optredens. En ook de oppervlakkige fans reageren op die manier. Louis merkt ook snel dat je in de politiek geduld moet hebben en dat niet alles er zo rooskleurig uitziet als je op het eerste gezicht zou denken.

It's too darn hot

Als een ware cowboy zingt Neefs It's too darn hot.

Margrietje

Qua hits scoren en platen opnemen kon het in die tijd veel beter. De redding, als we het zo mogen noemen, kwam van onze noorderburen die al die tijd in Louis bleven geloven. In 1972 laat de Nederlandse producer Peter Koelewijn luisteren naar het liedje Margrietje (de rozen zullen bloeien). Dat liedje was al sinds 1933 een succes in de duitssprekende landen in de oeroude versie van The Comedien Harmonists. Koelewijn kende het nummer in de versie van Heintje en vond dat het tijd was er een Neefsversie van te maken. Peter Koelewijn was op zoek naar een paar hits, want hij was kortelings een productiemaatschappij begonnen met Willem van Kooten.

Margrietje wordt een gigantisch succes met ongeveer honderdduizend verkochte exemplaren. Er volgen versies in diverse talen en die klinken dan als Isabella, die Rosen sollen blühen of kortweg in het Frans Isabella. Dit succes zal Louis nadien niet meer evenaren. Samen met Peter Koelewijn neemt Louis nadien het knappe Omdat ik van je hou op.

Er is in Nederland enkele jaren later ook het album Nooit zonder jou dat in 1980 op de markt komt, met daarop een verzameling van intussen tot prachtige klassiekers uitgegroeide songs zoals: Annelies uit Sas van Gent bij verzamelaars bekend als Mary Lou has finally made it to Broadway van Bobby Goldboro, Zondagmiddag Lilian in 1969 al op plaat gezet als Sunday Morning Coming Down door Kris Kristofferson, Aan het strand van Oostende in 1976 gezongen en geschreven door Hoyt Axton als Evangelina en Martine naar een idee van Gerrit den Braber als ode aan de Nederlandse zangeres-presentatrice Martine Bijl. Ook dit is een vertaling en wel van A mon Hélène van de Franse zanger Hugues Aufray.

Omdat ik van je hou

Neefs zingt het romantische Omdat ik van je hou.

Naast de bühne

Geleidelijk aan gaat Louis Neefs zich ook profileren als presentator. Zo is hij in 1970 te zien in Binnen en Buiten waar hij Mike Verdrengh opvolgt. Dat vond Louis uiteindelijk een mislukking omdat hij de dag voordien nog zo laat in de nacht ging zingen en een beetje onvoorbereid aan de live-uitzending begon. De bloopers werden té talrijk en vooral té genant om terug te zien. Voorts zit het Louis, een enorme voorvechter van het Vlaamse lied, erg hoog dat de BRT zo weinig Vlaamse artiesten programmeert en dat mondt uit in hevige discussies.

Louis beperkte zijn talenten niet alleen tot het zingen. Velen zijn het misschien vergeten, maar in de jaren zeventig komt Louis ook aan de kost als pr-man in het Hof van Westerlo, een grote meubelzaak annex dancing waar hij op vraag van de baas ook de twee zonen in het zangvak mag introduceren, maar na een tijdje ziet Louis toch in dat dit hem niet echt ligt en haakt af. Hij gaat dan aan de slag bij een bedrijf dat diverse houtsoorten verwerkt. Hij gaf daarnaast ook les aan het Herman Teirlinck Instituut. Dat instituut ging in 1969 van start met toen als studenten onder andere Luc Bral, Liliane Dorekens, Conny Neefs (zus van Louis) en Luc Appermont. Les wordt er gegeven door een rist bekende Vlamingen: Jo Leemans , Jan Theys, Wannes Van de Velde, Yvonne Les en Will Ferdy .

Eurovisiesongfestival 1969

Twee jaar later staat Louis in Madrid op het Eurovisie podium, deze keer met het nummer Jennifer Jennings, opnieuw op tekst van Phil Van Cauwenbergh en muziek van Paul Quintens en wordt opnieuw zevende. Tijdens de voorronde stond Louis oog in oog met Marva , Marc Dex , Ann Soetaert en Liliane Saint-Pierre . Uiteindelijk werd deze veertiende editie van het Eurovisiesongfestival in Spanje een opvallend muziekfestijn met vier winnaars. Achttien punten voor zowel de Nederlandse Lenny Kuhr met De troubadour, de Spaanse Salomé met Vivo Cantando, de Engelse Lulu met Boom bang-a-bang als voor de Franse Frida Boccara met Un jour un enfant.

In de stijl van Iris dat Louis iets eerder had gezongen tijdens de Internationale Olympiade van het Lichte Lied in Athene, schreef Paul Quintens de melodie voor Jennifer Jennings. Phil Van Cauwenbergh verzon eerst een Engelstalige tekst bij de melodie, maar toen hij de noten hoorde, schoot hem meteen de naam Jennifer Jennings te binnen. Nadien zong Louis ook nog een Spaanse, Duitse en Franse versie, maar het meest hield hij van de Nederlandse tekst. De 21ste november 2002 werd Jennifer Jennings genomineerd in de Eregalerij in het Casino van Knokke.

Eurovisiesongfestival 1967

Die problemen storen Louis enorm, want er wordt een nieuw en belangrijk hoofdstuk in zijn carrière geschreven. Het kon immers niet uitblijven of Louis zou ook de weg naar het Eurovosiesongfestival vinden. Via Canzonissima waagt hij zijn kansen. In 1967 neemt hij deel aan de twaalfde editie en dat in Wenen met het liedje Oh oh ik heb zorgen op muziek van Paul Quintens en op tekst van Phil Van Cauwenbergh en wordt uiteindelijk zevende. De Britten gaan met de overwinning aan de haal. Sandie Shaw zingt met blote voeten Puppet on a string. Tijdens het gala van de Eregalerij in het Casino van Knokke in 2000 wordt Ik heb zorgen terecht genomineerd.

Ik heb zorgen

In 1967 neemt Louis een eerste keer deel aan het Eurovisiesongfestival met Ik heb zorgen.

Het meisje uit Amsterdam

Louis zingt over Het meisje uit Amsterdam.

Wat een leven!

Wat een leven van Louis Neefs werd pas echt bekend toen het gebruikt werd bij een reportage in het populaire televisieprogramma Echo.

Louis & Rocco

Intussen heeft hij zijn platendeal met Palette Records verbroken. Het klikte niet meer. Louis Neefs voelt zich een stuk beter als hij in 1965 Rocco Granata tegen het lijf loopt, een man die hem een heel warm hart toedraagt, een samenwerking die uitmondt in een oprechte vriendschap en een liefde voor de Nederlandstalige muziek. Samen met Granata richt Louis Neefs het impressariaat Show Business Office (SBO) op om de artiesten van Rocco’s platenlabel Cardinal Records te promoten, Vlaamse artiesten zoals: De Elegasten, Marva , Yvette Ravel, Marijn de Valck en niet te vergeten Will Ferdy .

Bij Cardinal Records neemt Louis onder meer Wat een leven op, beter bekend als Als ik ooit eens vijf minuten tijd heb. Het is Rocco die dat in 1965 op een tekst van Phil Van Cauwenbergh componeert. Louis was een man die zich niet graag haastte, daarom dat Rocco een traag ritme verkoos. Eenmaal in de studio zong Neefs het zoals Dean Martin dat zou gedaan hebben, in een lekkere luie laidback stijl. Toen Jan Van Rompay in een aflevering van Echo een passend liedje zocht bij tergend trage beelden van al even tergend traag werkende arbeiders in Aarschot had geschoten, was het succes van Wat een leven niet meer te stoppen.

Tijdens een rechtszitting de 30ste november 1967 blijkt dat Louis en Rocco zonder vergunning een bureau voor arbeidsbemiddeling ten behoeve van musici en artiesten hebben gerund. Volgens een koninklijk besluit van 1954 mochten slechts vijf impressario's officieel aan de slag. Zij hebben geen erkende vergunning en dus gaan de boeken dicht en wordt SBO opgedoekt.

Arrividerci

Neefs zingt Arrividerci samen met het Amusementsorkest o.l.v. Francis Bay.

Zomeravondmelodie

Samen met Jo Leemans zingt Louis Zomeravondmelodie.

Singing the Blues

Neefs neemt Singing the Blues op, samen met het Amusementsorkest o.l.v. Francis Bay.

Jou laat ik nooit meer gaan

Een romantische Louis zingt Jou laat ik nooit meer gaan, samen met het Amusementsorkest o.l.v. Francis Bay.

Ja, ja, ja

Louis Neefs brengt Ja, ja, ja samen met het Amusementsorkest o.l.v. Francis Bay.

Ik weet nog altijd niet

Neefs zingt Ik weet nog altijd niet, o.l.v. het Amusementsorkest en Francis Bay.

Honderden sterren

Louis Neefs zingt Honderden sterren samen met het Amusementsorkest o.l.v. Francis Bay.

Nederlands & jazzy

Louis probeert live zoveel mogelijk met een vast orkest te werken. In het begin lukte dat niet zo en waren het meer gelegenheidsgroepjes zoals The Tophits, The Skyliners en The Jokers, maar almaar vaker treedt hij tijdens de jaren zestig op met The Musicals met daarin gitarist Tom Bergers en pianist Marcel Gooremans. Zij gaan met Louis op stap wanneer die in Nederland en Duitsland moet optreden. Louis is almaar meer van jazzy songs gaan houden en dweept met artiesten zoals Mahalia Jackson, Ella Fitzgerald, Dean Martin, Louis Prima, Jim Reeves en Buddy Greco.

Hij wil koste wat het kost een song opnemen dat in de jaren vijftig al een hit was voor Tennessee Ernie Ford Sixteen Tons. In 1963 verschijnt het voor een eerste maal op single (het zou in 1976 nog eens succesvol op plaat worden uitgebracht). Omdat dit genre geweldig meevalt neemt hij ook Mack The Knife op dat in Amerika een hit was in de versie van Bobby Darin. Louis is over de kwaliteit van de tekst en arrangementen zo in de wolken dat hij de komende vijftien jaar met het duo Paul Quintens en Phil Van Cauwenbergh zal blijven samenwerken. Louis laat hem weten dat hij graag evergreens en zacht-romantische melodieën zingt. Louis is zo Vlaams voelend dat hij volop gaat voor zijn carrière in ons land en voor liedjes in het Nederlands.

'k Zag twee beren

Louis zingt het kinderliedje 'k Zag twee beren.

Casa d'amore

Louis brengt het nummer Casa d'amore tijdens het Shownieuws.

Ein kleines Kompliment

Louis Neefs schuwt het Duits niet. Hier brengt hij Ein kleines Kompliment.

Dwalend door Antwerpen

Louis Neefs zingt Dwalend door Antwerpen.

Ik ben verliefd op heel de wereld

Samen met Lia Lee zingt Louis Neefs Ik ben verliefd op heel de wereld. Uit het programma "Wat doen we met de sterren?"

Onder de sterren

Een romantische Louis Neefs zingt de ballade Onder de sterren. Uit het programma "Wat doen we met de sterren?"

Anita

Neefs schittert in de musical Anita, my love.

De grote doorbraak

In 1960 is Louis op de Vlaamse televisie te zien in het Casino van Blankenberge in De Tony Corsari Show. Datzelfde jaar zien we de 23-jarige Louis aan de zijde van Elvire Deprez in de musical Anita My Love van Hans Flower en Wim Brabants. Louis brengt de titelsong op single uit. Onze oosterburen lusten het nummer ook, zeker wanneer het te horen is in het programma Musik kennt keine Grenzen. De Duitsers willen meer en zo neemt Louis speciaal voor de Duitse markt Ein kleines Kompliment op dat in 1961 ook aanslaat in Nederland en bij ons.

Hij sluit met Ariola een deal af voor vier platen per jaar en gaat in München opnemen. Louis leert de in die tijd populaire Jo Leemans kennen die erg goed thuis is in het angelsaksische genre en veel vertaalde songs heeft opgenomen. Zij introduceert Louis in Nederland en zo zien we hem in het programma Pas geperst. De 29ste september 1962 is Louis te gast tijdens het Grand Gala du Disque in het Kurhaus in Scheveningen. Hij staat die avond op het podium met onder meer Shirley Bassey.

Dorpje in de Kempen

Neefs brengt een ode aan zijn geboortestreek met Dorpje in de Kempen, tijdens een uitzending van Big Band Bis met de BRT BigBand.

Liliane

De 10de januari 1959 trouwt Louis met Liliane Van Asbroeck. Louis was amper zestien toen hij haar leerde kennen, zij liep school in Gierle. Vier dagen na zijn huwelijk neemt Louis Als ik mijn leven herbeginnen kon een vertaling door Ke Riema van Dalida's Si je pourrais revivre ma vie, geschreven door Gilbert Bécaud en Pierre Delanoë. Dit is niet zijn ding. Het vreemde is dat het plaatje behoorlijk aanslaat, maar Louis kan met die keuze moeilijk leven. Volgens hem zijn de teksten qua niveau niet je dat.

Dan komt Clem De Ridder in het verhaal opduiken. Die schrijft samen met Hans FlowerMijn dorpje in de Kempen (niet te verwarren met het gelijknamig liedje dat hij later zal opnemen). Dit staat Louis al wat meer aan, al wordt het plaatje geen hoogvlieger. Omdat Louis nog niet van zijn optredens kan leven, houdt hij zich op het einde van de jaren vijftig zijdelings wat bezig met verzekeringen. Liliane steunt haar man volop in al zijn beslissingen en vindt dat hij voor het vak zanger moet kiezen. Zij komt aan de kost als stenografe-typiste. Zij verzorgt ook zijn fanmail. Van haar ouders mogen Louis en Liliane in een appartement in Mechelen gaan wonen. Dat is eigendom van zijn schoonouders en Louis neemt dat aanbod met beide handen aan ook al moet hij naar Mechelen uitwijken.

Zijn eerste platendeal

Op zekere dag ontmoet Louis tijdens een zangwedstrijd in Antwerpen tekstschrijfster Ke Riema (Marieke Wuyts). Zij bezorgt Louis een optreden in de Ancienne Belgique in Antwerpen. Zij heeft namelijk een tijdlang het theaterbureau Podium en werkt veel samen met Will Ferdy . Marieke wil dat Louis een plaat opneemt en brengt hem in contact met producer Jo Deensen en vraagt een aantal liedjes aan muziekuitgever Jacques Klüger die Louis kan inzingen. Hij wil met Ludwig samenwerken op voorwaarde dat die zijn Duits klinkende naam Vlaamser maakt en zo wordt Ludwig, Louis. Zijn familienaam Neefs is oké voor Klüger.

Jacques bezorgt hem een platendeal bij zijn firma Palette Records. Daar huizen intussen ook Bobbejaan Schoepen en Will Tura . Louis breekt zijn studies af en gaat zich voor het volle pond op zijn zangcarrière toespitsen. Jean Walter wordt op dat moment zijn idool. Zingen zoals Jean, dat is wat Louis wil. In 1959 neemt hij met de Belgische ploeg deel aan de Europabeker voor Zangvoordracht in het Casino van Knokke samen met Liliane Vincent, Jack Terlin, Eddie Pauly en Philippe Mayeux.

Zijn middelbare studies

Met de middelbare studies van zoon Louis vlotte het minder. Louis bleef dan ook nooit ergens lang: zo passeerde hij de Jezuïetenschool te Turnhout, het college in Mechelen om daar uiteindelijk in de technische school aan te belanden. Louis wil technisch tekenaar worden met als specialiteit bruggenbouw. Door mee te zingen in het collegekoor ontdekt hij zijn zangtalent en gaat leren gitaarspelen met als leidraad het beruchte boekje van Nonkel Bob. Hij begeleidt zichzelf tijdens het zingen van liedjes van Jo Erens en Fritz Rademaker. Hij treedt regelmatig op tijdens schoolfeestjes en speelt aanvankelijk op een gitaar die hij van de buren heeft geleend. Eenmaal op kostschool in Mechelen koopt hij met zijn spaargeld zijn eigen gitaar. Die gitaar is hij na een tijdje liever kwijt dan rijk, want hij wil zich tijdens het zingen vrij voelen en gaat op zoek naar een orkest.

Maar eerst moeten we het verhaal nog vertellen van pianiste Godelieve Cabus die Louis op zekere dag hoort zingen, gecharmeerd wordt door zijn warme baritonstem en hem introduceert bij haar cabaretgroep De Regenboog. Louis meet zich een eerste artiestennaam aan Lode Celis. Louis gaat kapot van de stress. Maar hij weet het publiek in te palmen met zijn vertolking van de liedjes van Jo Erens zoals 't Heukske en De lichtjes van de Schelde van Bobbejaan Schoepen . Louis twijfelt. Hij weet niet goed onder welke naam hij moet optreden. Na Lode Celis kiest hij voor Ludwig Könner en vervolgens voor Lode Van Camp, een zoon uit de Kempen moet je weten. Links en rechts neemt Louis tijdens de jaren 1958 en 1959 deel aan talentenjachten, crochets zoals die toen genoemd werden.

De lagere school

In de lagere school van Gierle kreeg Louis les van zijn vader. Naast zijn beroep als hoofdonderwijzer was papa Neefs ook actief als dirigent van vier fanfares en twee koren, een zeer muzikale man dus. Van vader erfde Louis zijn zangstem, van zijn moeder zijn acteertalent. Thuis werd er geluisterd naar de Duitse tenor Fritz Wunderlich, naar tal van Duitse fanfares en daarnaast ook naar de Vlaamse liedjes van La Esterella en Jean Walter . Louis trekt vaak op met zijn boezemvrienden André Proost en René Eyskens. Zij halen graag kattenkwaad uit. Opvallend is, dat ook al leidt vader Neefs twee koren, Louis nooit in een van beide koren heeft meegezongen.

Louis Neefs wordt geboren

De achtste augustus 1937 werd Louis als Ludwig Adèle Maria Jozef Neefs in Gierle geboren. Mama Neefs was erg katholiek, vandaar. Papa Neefs hield zoveel van muziek dat Ludwig, daarbij denkend aan Ludwig van Beethoven, voor hem haast vanzelfsprekend was. Net zoals Jo Leemans krijgt Louis te kampen met kinderverlamming. Hij is zes wanneer de dokter polio vaststelt. Louis moet aansterken en dat kost tijdens de oorlogsjaren een aardige duit qua voeding en medische verzorging.