La Esterella

Delen S
Geboren in Antwerpen
op 7 mei 1919
11 april 2011
Esther Lambrechts
Bekijk DiscografiesLees Biografie
"Nooit ben ik door mijn man gefeliciteerd. Als het goed was, was het maar zoals het moest zijn."
Oh Lieve-Vrouwetoren

Het leven van La Esterella

Het Journaal maakt een overzicht van La Esterella's carrière en leven.

La Esterella zingt niet meer

La Esterella overlijdt de elfde april 2011 in haar geboortestad Antwerpen. Zij rust op de stedelijke begraafplaats Het Schoonselhof, ook wel het Antwerpse Père-Lachaise genoemd.

De Eregalerij

November 2000 wordt La Esterella tijdens het Gala van De Eregalerij in het Casino van Knokke bekroond met de eervolle onderscheiding een leven vol muziek, haar heuse en terechte lifetime achievement award. Datzelfde jaar is ze samen met Alex Callier van Hooverphonic en Regi Penxten van Milk Inc. te horen in de soundtrack van de film Shades.

De vijfde januari 2007 zingt ze samen met Paul Michiels nog een duet tijdens de tv-galashow Gaston 80.

De derde december 2009 wordt in het Casino van Oostende Oh Lieve-Vrouwetoren toegevoegd aan De Eregalerij van Radio 2 en Sabam. Om gezondheidsredenen was Esther een jaar eerder verhuisd naar het Antwerpse rusthuis Nottebohm.

Het Gala van de Gouden Bertjes

La Esterella wordt verkozen tot Artiest van het jaar tijdens Het Gala van de Gouden Bertjes in 1989.

Lima

Esther brengt het nummer Lima in het televisieprogramma 60 Plus.

Till

Esther brengt Till in het programma 60 Plus.

60 Plus

Een voorstelling van La Esterella in het televisieprogramma 60 Plus.

Erkenning

De eenentwintigste september 1984 ontvangt ze uit handen van minister van Cultuur Karel Poma het ereteken van Ridder in de Kroonorde als erkentelijkheid voor bewezen diensten. In 1988 neemt ze haar laatste album Liedjes die ik graag zong op. Naar aanleiding van haar vijfenzeventigste verjaardag schenkt toenmalig burgemeester Bob Cools van Antwerpen haar de medaille van de stad.

Haar comeback

Het is Radio 2 die La Esterella aan een comeback helpt. Op vraag van Herwig Haes en Jos Baudewijn van Omroep Antwerpen pikt ze in 1982 de draad weer op. In Studio 3 zingt ze in aanwezigheid van zo'n honderd sympathisanten Ol' Man River live. Na een stilte van tweeëntwintig jaar slaagt ze erin haar publiek opnieuw te begeesteren. De negentiende maart 1982 is ze eregast in het programma Lexicon van Yvonne Lex. Zij beleeft van dan af, volgens eigen zeggen, de mooiste jaren van haar leven.

Oh Lieve-Vrouwetoren

La Esterella brengt haar grootste hit live tijdens het programma Echo.

Echo

La Esterella doet een babbeltje met Jan Van Rompay in het programma Echo.

Tegenslag

De ster van La Esterella mocht dan schitteren, de gezondheid van Charly begon te tanen. Een dokter stelde keelkanker vast. Charly verblijft een tijdje in het Sint-Rafaëlziekenhuis in Leuven. Esther zet haar optredens op een lager pitje om zo veel mogelijk bij het ziekbed van haar man te kunnen blijven. Ook Esther moet in die periode een zware operatie ondergaan. Maar ze herstelt vrij snel. Pinkstermaandag de elfde juni 1962 overlijdt Charly in de Eeuwfeestkliniek in het gezelschap van zijn grootste liefde. De wereld van La Esterella stort in elkaar.

Ze ziet het niet meer zitten om te zingen en gaat als secretaresse bij een verzekeringsmaatschappij voor de scheepvaart aan de slag. Na een tijdje sluit ze vriendschap met Victor Van Buel, die in 1968 zijn vrouw had verloren. De achttiende augustus 1970 treedt ze met hem in het huwelijk. Met de vedette La Esterella wil Victor niets te maken hebben.

De zesde november 1974 sterft haar vader op honderdjarige leeftijd. Haar moeder had ze op oudejaar 1966 al verloren. Verdriet blijft haar niet gespaard. Haar tweede man overlijdt de achttiende november 1980 aan een longtumor. Victor had nog kunnen meemaken dat de platenfirma van La Esterella de voorbije jaren op vraag van haar talrijke fans een aantal elpees had uitgebracht met daarop reeds eerder opgenomen materiaal. Zin in nieuwe liedjes opnemen of optreden had ze niet meer. Daar vond ze het nu te laat voor.

Verlatenheid

La Esterella zingt Verlatenheid bij Radio 2 Antwerpen.

Weet je nog liefste die eerste dag

Weet je nog liefste die eerste dag, vraag La Esterella zich af in het programma De TV maakt muziek.

Wieg me en ik zeg mama

La Esterella zingt Wieg me en ik zeg mama live bij Radio 1.

Ave Maria

La Esterella zingt de klassieker Ave Maria bij Radio 2.

Weldra komt de dag

La Esterella brengt Weldra komt de dag live bij Radio 2 Antwerpen.

Ol' man river

De versie van Ol' man River die La Esterella steeds zong wanneer ze in Engeland optrad, was zeer geliefd bij het publiek. Hier brengt ze het nummer bij Radio 2 Antwerpen.

Ik blijf aan je denken

Esther zingt Ik blijf aan je denken bij Radio 2 Antwerpen.

Oh Lieve-Vrouwetoren

Platenfirma Philips was zich aan het begin van de jaren vijftig ook in België komen vestigen en ging via uitgever en producer Jacques Klüger op zoek naar Vlaams talent. Sowieso kwamen zij bij La Esterella terecht. Er moest wel een aardig mondje gepraat worden over hoe het contract nu precies moest worden opgesteld, want Charly was een gewiekst zakenman die niet toeliet dat zijn vrouw per opname werd vergoed, maar wel per verkocht exemplaar. Ook stond Klüger erop dat Esther in het Nederlands zou gaan zingen en dat werd dus even schipperen qua repertoirekeuze.

Als eerste viel de keuze op Mama te quiero, maar die plaat flopte. Meer succes werd gescoord toen ze Forget me not van Vera Lynn inblikte met op de B-kant Voor een kusje van jou, een liedje dat een van haar grootste hits zou worden en blijven. Terwijl zij genoot van haar optredens in de Folies Bergère in Brussel, scoorde zij in 1953 de ene hit na de andere: Eeuwig, Ik blijf aan je denken en de klassieker Oh Lieve-Vrouwetoren, haar ode aan de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal van Antwerpen.

In 1954 blikt ze Alle moeders, In je hart en Kom bij mij. De jaren nadien blinken uit door hits zoals Weldra komt de dag, Arrivederci Roma, Bij het open vuur, Het lied van Lima, De dag dat ons kindje komt en Mexicaans liefdeslied. De eerste januari 1955 schittert zij in het tv-programma Televisite bij... van Nic Bal, waarin zij samen met het combo van Al Van Dam tien liedjes in tien verschillende talen zingt. Zij behoort op dat moment tot de populairste zangeressen van ons land met in haar kielzog sterren zoals Terry Lester, Frieda Linzi en Jetty Gitari .

Great Britain

Door de oorlog - haar man was van Russische afkomst - moest hun huwelijk worden uitgesteld, maar de tweede december 1950 trouwt ze eindelijk met hem!

Esther had intussen een repertoire uitgebouwd dat bestond uit zowel lichte liederen als opera. Ze zong in tien talen alsof het niets was. Vanaf 1948 tot en met 1954 verbleef La Esterella ieder jaar zes maanden lang in Engeland om daar in de grootste theaters en vooral voor de BBC op te treden. Door haar vertolking van Ol' Man River en het Ave Maria van Gounod geraakte het Britse publiek snel onder de indruk.

Als impresario werkte Esther in die tijd veel samen met Harold Fielding, een grote naam in de Engelse showbizz. Hij zorgde ervoor dat ze in Engeland in de grootste theaters kon optreden. In juni 1954 trad ze op uitnodiging van BBC London op in The Lime Grove Studios in het programma In Town Tonight. Hier ontmoette zij de in die tijd vermaarde fimster Deborah Kerr.

Verovering van de wereld

Na de Tweede Wereldoorlog trekt La Esterella naar Nederland, waar ze gedurende drie maanden voor de Engelse soldaten mag optreden. 1946 wordt een succesvol jaar voor haar. Zij treedt op in het Palace Hotel in Brussel, waar ze kennismaakt met Madame Denis, die haar een contract bezorgt in het ABC Théâtre in Parijs.

Tijdens een van haar optredens daar wordt ze opgemerkt door Bengt Sterner, directeur van het China Theater in Stockholm. Zodra ze daar is aanbeland, is het voor haar een kleine stap naar het Casino-Theater in Oslo. Dan is ze voor een volle maand te gast in Noorwegen. Een internationale carrière kondigt zich aan met optredens in Nederland, Duitsland, Frankrijk, Engeland en zelfs de Scandinavische landen. Intussen was ze vanaf het midden van de jaren veertig de populairste zangeres in Vlaanderen.

Wereldoorlog II

In de maand juni van 1943 wordt La Esterella door de Duitsers gedwongen in Duitsland te gaan optreden. Indien ze weigerde, mocht ze een kruis maken over haar zangcarrière. Ze gaat akkoord als haar man mee mag. Daar treedt ze op in het Europahaus. Een maand later mag ze schitteren in het Bremers Konzerthaus in Maagdenburg en iets later in de Eden-Arcadia in Leipzig. In de maand oktober van dat jaar keren Charly en Esther naar Vlaanderen terug.

Het eerste succes

De zevenentwintigste april 1941 is het zover. Esther gaat optreden in het Roxy Theater in Antwerpen. Voor de eerste keer komt haar vader luisteren én maakt hij kennis met Charly, de geliefde van zijn dochter. Dat betekende nog niet dat papa Lambrechts zich als haar grootste fan etaleerde, want hij is het nooit eens geworden met die keuze. Die avond zingt Esther klassieke liederen zoals het Largo van Händel en het Agnus Dei van Bizet.

Dit optreden werd een meevaller en resulteerde in een contract in zaal Atlantic, waar ze van de dertiende tot de zesentwintigste juni mocht optreden tegen een dagloon van 175 frank. Intussen wil Esther alleen gaan wonen, een eigen leven leiden. Charly stelt voor dat ze bij hem intrekt. We noteren 1942. Voor haar ouders gaat dit te ver en het komt tot een breuk. Charly gaat zich almaar meer bezighouden met de loopbaan van zijn vriendin. Hij leert haar alles: zich schminken, zich bewegen op het podium, zich kleden. Hij is erg streng voor haar, maar dat levert haar wel succes op.

De eerste stappen in de showbizz

Esther was net eenentwintig geworden toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Madame Raymonde vlucht naar het buitenland en Esther zit zonder werk. Intussen had ze zelf ook wel ontdekt dat ze een aardig stukje kon zingen. Als ze zich nu eens zou inschrijven voor een crochetwedstrijd. In de maand oktober van 1940 zong ze tijdens zo'n wedstrijd het klassieke Ständchen van Franz Schubert. Zij kende dat lied goed omdat ze dat op school had geleerd en de pianist die haar begeleidde, was tuk op die muziek. Toch zat het niet mee, want er was vooraf niet geoefend en het liep tijdens de uitvoering compleet uit de hand.

Achteraf kwam de orkestleider zich bij haar verontschuldigen en wilde haar een nieuwe kans geven tijdens een crochetwedstrijd georganiseerd in Oud-België. Zij durfde het aan de Franse versie te zingen van Lolita, een nummer dat we later leren kennen in de versie van de populaire tenor Mario Lanza. Met die versie krijgt zij toegang tot de finale, die vijf weken later plaatsheeft. Hier pakt ze uit met Une hirondelle a chanté sur mon toit, dat ze kende van de Franse chansonnière Danielle Darrieux. Tot haar eigen verbazing wint Esther die finale.

Daar kreeg haar latere man en manager haar meteen in de gaten. Maar Charly Schleimovitz was zestien jaar ouder en dacht dat ze hem daarom wel niet zou willen. Charly gaat zich wel intens met de zangcarrière van Esther bemoeien. Hij brengt haar in contact met Margaretha Lamm, een Joodse zangpedagoge van Oostenrijkse afkomst. Esther wordt geklasseerd als een dramatische sopraan voor wie aria's uit Carmen, Tosca en Cavalleria rusticana prima zangmateriaal zijn.

Zes maanden lang zou Esther door haar worden gedrild. Margaretha zag voor Esther een carrière weggelegd in de Antwerpse Opera, maar die job werd niet goed betaald, dus ging Charly niet akkoord. Omdat Esther zowel hoge als lage tonen aankon, was ze ook gecharmeerd door de stem van de in die tijd populaire Zarah Leander. Charly werd wat ongeduldig en wilde na dat halfjaar groots uitpakken met Esther. Hij contamineerde haar naam Esther Lambrechts tot La Esterella en van die dag af was een ster geboren. Daar was althans Charly rotsvast van overtuigd.

Op de schoolbanken

Op school leerde Esther Nederlands spreken, thuis bleef Frans de omgangstaal. Esther ging naar de lagere school in de Van Aerdtstraat. Nadien studeerde ze tot haar veertiende voort in de Rigastraat. Op je veertiende hield in die tijd de leerplicht op, maar haar ouders vonden dat Esther, in tegenstelling tot haar zus Nina, moest voortstuderen.

Esther begon als naaister, niet omdat het haar persoonlijke keuze was, maar omdat het moest van haar ouders. Zelf was ze liever secretaresse geworden. Stilaan geraakte ze toch geboeid door het naai- en knipwerk. Ze kon aan de slag bij Madame Raymonde in de buurt van de Belgiëlei. Die mevrouw ging een paar keer per jaar naar Parijs om daar collecties aan te kopen. Esther leerde hier wat chique kleding betekent.

Ook al klonk er ten huize van Lambrechts nooit muziek, toch zong Esther vaak. Haar vader werd helemaal niet geboeid door muziek, haar moeder wel. Ze ging vaak met haar mama naar de Ancienne Belgique in Antwerpen. Omdat ze haar eigen geld verdiende, mocht Esther uitgaan. Zo leerde ze Franse liedjes kennen, onder meer het repertoire van Charles Trenet, Rina Ketty en Tino Rossi.

La Esterella wordt geboren

La Esterella wordt geboren in Antwerpen, de zevende mei 1919, als Esther Lambrechts. Ze was de dochter van douanier Alfons Ferdinand uit Zétrud-Lumay. Hij was gehuwd met Olga Brantegem uit Ormeignies in de buurt van Ath. Ten huize van Lambrechts werd Frans gesproken. Alfons was al vijfenveertig toen zijn dochter Esther werd geboren. Ze was negen jaar jonger dan haar zus, een nakomertje dus. De familie was intussen naar Antwerpen verhuisd. Papa kwam aan de kost als arbeider in het goederenstation in Antwerpen. Mama verdiende wat bij als poetsvrouw.