Kris De Bruyne

Eerste solo-LP

In 1973 wil Kris De Bruyne weg uit het verstikkende parochiale kleinkunstmilieu. Hij wil songs schrijven ’waarin iets gebeurt’, met meer inhoud. Kris gaat solo, wat uitmondt in de titelloze debuutelpee met zijn toenmalige band: Mich Verbelen, Raymond van het Groenewoud , Firmin Michiels en Eddy Verdonck en Jan De Wilde als special guest op akoestische gitaar. We tellen 10 liedjes waaronder Tangebeek Bos, Lied van de Lafaard, Het Tractaat en Grote Japie. Het werd wel een plaat zoals Kris ze op dat moment wou: loeiend hard en met woeste teksten. Hij kreeg de volle laag van pers en publiek, want dit soort muziek was ’totaal ongehoord’. Zowel tekst als muziek werden de grond in geboord. Het album wordt commercieel gezien een buitengewone flop, en wordt na 4 weken uit de handel gehaald en vernietigd door de platenfirma. Tegenwoordig wordt dit album algemeen erkend als de allereerste Nederlandstalige rockplaat.