Kris De Bruyne

Delen S
Geboren in Antwerpen
op 20 maart 1950
Kris De Bruyne
Bekijk DiscografiesLees Biografie
Kris is de architect van de eenvoud die zijn stem leent aan een lied dat zegt waar het om gaat!
Rebel with a cause

Here comes the crazy man


In november 2015 verschijnt onder impuls van Kris De Bruyne het complete jazz-oeuvre van betreurde broer Koen, onder meer een nieuwe release van het album “Here comes the Crazy Man" van 1974. Kers op de muzikale taart zijn de nooit eerder vrijgegeven studio-opnamen van Koens Games en Four Grand Piano Improvisations. Kris bewaarde al die tijd in zijn muziekarchieven de analoge mastertapes van bovengenoemde studio-opnamen en coördineerde samen met het Belgische platenlabel SDBAN, Gent de productie van vinyl en dubbel-cd.

In levende lijve

In november 2015 wordt de dubbel-cd gereleaset onder de titel "In Levende Lijve". Naast het "Radio 1 Sessies Concert", waarvoor Kris als special guests koos voor samenwerkingen met Kommil Foo die Arme Lolita van over het Veld zingen, Patrick Riguelle in duet met Kris in Castelli di Cannero, Neeka in duet met Kris met Ik ben de Enige, Clara Cleymans in duet met Kris met Cirkels van Goud , Mauro Pawlowski die meesterlijk gitaar speelt met Kris tijdens Nul komma Nul, Klaas De Somer, zoon van Kris, en de vaste drummer van Tourist LeMC. Op de bonus-cd staan zeer merkwaardige opnamen van demo’s, nieuwe songs, en een nooit eerder vrijgegeven songversie, te weten 's Nachts als het Donker Is, samen mét Luc De Vos.

In Essentie, songs & andere bekentenissen

Naar aanleiding van zijn 65° verjaardag presenteert Kris De Bruyne in de maand maart van 2015 zijn 4° boek "In Essentie, songs & andere bekentenissen". Sabam schrijft op hun website daarover: "Die songs komen van een van onze meest legendarische singer-songwriters, de man die Klein Klein Kleuterke met zijn bluesversie een cultstatus bezorgde. Nooit eerder groef Kris De Bruyne, die op 20 maart 65 kaarsjes mag uitblazen en dit jaar maar liefst 45 jaar op de planken staat, zo diep naar de roots van zijn inspiratie. In het boek (zijn vierde publicatie intussen) vertelt hij openhartig over het ontstaan van zijn songs en brengt hij een selectie van zijn beste liedteksten. Tot nog toe staan er duizend en een concerten, tweehonderdvijftig uitgebrachte songs en zeventien albums op de teller. Zijn evergreens behoren tot het collectief geheugen: De Onverbiddelijke Zoener, Lieve Jacoba, Amsterdam, Je suis Gaga, Tijd om te gaan Slapen, Waar ik voor Leef, Vilvoorde City e.v.a. sloegen een brug tussen kleinkunst en rock. Zo verwierf de rasmuzikant “die rock zingt, maar jazz denkt” een unieke positie, tot op vandaag door jong en oud gewaardeerd." Kris voegt daar zelf aan toe: "Pas nu, tijdens het schrijven van dit boek, begint het me te dagen wat ik allemaal bij mekaar heb geschreven. Hoe geweldig de oogst schommelt van zeer donker tot zeer lichtgevend. Al die songs bulken van ironie, of van cynisme, van sarcasme zelfs. Maar evengoed vind ik er vaak blijheid, positivisme, hoop en geluk in terug." Of om het met de woorden van zijn collega Patrick Riguelle te zeggen: "Kris is de architect van de eenvoud die zijn stem leent aan een lied dat zegt waar het om gaat!"

Kris is de architect van de eenvoud die zijn stem leent aan een lied dat zegt waar het om gaat!

Patrick Riguelle

Reyers Laat

Uit 'Reyers Laat' n.a.v. de 65° verjaardag van Kris De Bruyne

Geef me liefde

Wanneer Guido Belcanto in 2015 zijn album "Cavalier seul" uitbrengt, wordt daar als single Geef me Liefde uit gelicht, een nummer dat Guido voor deze gelegenheid samen met Stijn Meuris en Kris De Bruyne zingt.

Radio 1-sessie

Radio 1-sessie met Kris De Bruyne Vanuit 'Trix' in Antwerpen. Met muzikale gasten: Mauro Pawlowski, Clara Cleymans, Patrick Riguelle, Kommil Foo, Klaas De Somer en Neeka.

Hoe mooi mijn moeder stierf

In 2013 brengt Kris zijn 3° boek "Hoe Mooi mijn Moeder Stierf" uit, ingeleid door professor Peter De Deyn en toegelicht door professor Wim Distelmans.

La Matanza songs

Op 2 februari 2011 brengt Kris, als vervolg op "Westende Songs", het album "La Matanza Songs" uit. Op 5 februari schrijft Bart Steenhaut daarover in "De Morgen": "Op dit album, geschreven in Spanje en Griekenland, illustreert de inmiddels 60-jarige Kris De Bruyne ten overvloede dat hij het vak nog steeds tot in de kleinste details beheerst. In Recht op Dank veegt De Bruyne met een vloeiende beweging alle verschillen tussen Vlamingen, Walen en Brusselaars van tafel middels een goeie, catchy popsong, die intussen de weg naar de radio gevonden heeft. Maar ook als de toon wat melancholischer wordt, zoals in het sobere Belle de Braque / Balle de Break kun je er niet omheen dat De Bruyne nog steeds op topniveau staat. De arrangementen zijn subtiel en uitgepuurd, meestal opgebouwd rond akoestische gitaar en vleugelpiano, maar af en toe (in het aanstekelijke I Kori Mou bijvoorbeeld) duiken er blazers op om het geheel een speelse toets mee te geven. Zowel _Lies Steppe als Neeka vervullen gastrolletjes, en met Mag je Nooit Jezelf Verliezen in de Nacht heeft De Bruyne John Martyns klassieker ’May You Never’ vertaald op een manier waar de Schot (die 2 jaar geleden overleed) trots op zou zijn. De twintigste plaat van Kris De Bruyne is een van zijn allerbeste!_"

Waar ik voor leef

Uit 'De Laatste Show' n.a.v. zijn 40-jarige carrière

40 jaar op tournee

Op 12 januari 2008 start de eerste reeks jubileumconcerten "40 Jaar op Tournee". Naar aanleiding daarvan wordt ook de release van de cd-box "40 jaar songs" gepland, een verzamelbox met 60 liedjes, verdeeld over 4 cd's, met op de vierde cd "specials", nooit eerder verschenen outtakes, liveopnamen, demoversies van Hoe uit ik dan mijn Vrolijkheid, Waar ik voor Leef, Castelli di Cannero en De Aansteekster / Ik ben de Enige, de versie uit 1995 van De Peulschil en zijn allereerste single Klein Klein Kleutertje plus een allesomvattend booklet.

Overlezen

In 2007 staan er enkele speciale literaire lezingen op het programma met o.a. Jos Geysels, Karl Van den Broeck als vast panel in het reizend programma "OverLezen" waar Kris zetelt naast schrijvers als Leo Pleysier, Bernard Dewulf, Walter van den Broek, Bart Plouvier, Chika Unigwe, Gerrit Komrij en nog vele anderen.

Bart Peeters & Gasten

Concert 'Bart Peeters en Gasten' n.a.v. het slotfeest 'Vlaanderen feest'. Kris De Bruyne en Bart Peeters zingen 'De onverbiddelijke zoener' en 's Nachts als het donker is'.

Uit liefde voor muziek

2006 Groot Feest: Liesbeth List, Eva De Roovere, Lucas Van den Eynde en Kris De Bruyne gaan samen op tournee met het programma: “Kleinkunsteiland: uit liefde en respect”. Ze doen samen 45 uitverkochte culturele centra aan met Kris’ full band, in minder dan 2 maanden en een half. Chef d’orchestre: Michel Bisceglia !

Blauw

Uit 'Zo is er maar Eén': op zoek naar het mooiste Nederlandstalige lied over de liefde. Kris De Bruyne zingt 'Blauw van The Scene.

Vuur

Uit 'Yasmine zingt Leonard Cohen'. Yasmine en Kris De Bruyne zingen 'Vuur', een bewerking van 'Fire'.

Westende songs

Het album “Westende Songs" wordt in 2005 gereleased en werd opgenomen in de ’Studio Toots’ van Radio 1. Het eindresultaat is een ongeveer 37 minuten durende solo-cd. Producer van dienst is Jean-Marie Aerts: "Kris liet me weten dat hij de best klinkende Nederlandstalige akoestische cd aller tijden wilde maken en dan sta ik scherp", onthulde Jean-Marie aan de Vlaamse media. Voorts vertelde hij: "Ik heb me klankgewijs laten inspireren door opnames van John Lee Hooker en Robert Johnson. De plaat klinkt meer bluesy dan heel wat bluesplaten. Alle eer daarvoor aan Kris."

Al wie dit hoort

Uit 'De Laatste show' (30/11/2004)

Te Gek

In 2004 werkt Kris De Bruyne ook mee aan de benefiet-cd "Te Gek", ten voordele van de psychiatrische instelling "Sint-Annendael" te Diest. Hij schrijft en zingt samen met Mauro Pawlowski de song Al wie dit Hoort. Aan deze cd werken onder meer ook Roland, Patrick Riguelle, Guy Swinnen en Kathleen Vandenhoudt mee.

Waar ik voor leef - Nekka 2004

UIt 'Nekka 2004'

Het beste van Kris De Bruyne

In 2004 lanceert platenfirma Universal de verzamelaar "Het beste van Kris De Bruyne": 11 klassiekers van Amsterdam tot en met Lieve Jacoba.

De schone en het beest

In 2003 start Kris De Bruyne een tournee samen met Dany Caen onder de muzikale noemer "De Schone & Het Beest". Dany Caen, de mooiste Vlaamse vrouwelijke bluesstem ever, vooral bekend als backingzangeres bij o.a. Clouseau , Rob de Nijs, The Scabs, BJ Scott… Zij en Kris kennen elkaar al langer. Honderden uren hebben ze samengewerkt in opnamestudio's voor cd-, theater- en spektakelproducties en voor radio- en tv-commercials. Als aanloop naar die tournee is er de schitterende single Nieuwjaar in Brussel, een vertaling door Kris van de Poguessong Fairytale of New York samen op.

Groot gelijk

In 2001 is er de gelijkekansenbeleid-cd "Groot Gelijk" waarop Kris te horen is met De letter van de wet. Op dat album horen we onder anderen ook Paul Michiels, Clouseau , Yasmine, Kommil Foo en Raymond van het Groenewoud aan het werk.

Buiten de wet

In 2001 komt het album "Buiten de Wet” uit, geproducet door het duo Michel Bisceglia en Mauro Pawlowski. Geen toegevingen aan de stille wetten van de radio en de commercie, maar gewoon stijfkoppig zijn eigen ding doen, is ook nu weer voor Kris De Bruyne het uitgangspunt. De nummers De Letter van de Wet, en Zo Simpel is Dat, vinden hun weg richting single.

Zakformaat XL N°1

In 2000 is er het album "Zakformaat XL No.1 " dat Kris opneemt samen met Patrick Riguelle en Wigbert Van Lierde. Dit supertrio neemt 14 songs op waaronder Nooit meer voor Altijd, Zeven zonden en Het leven is Kut, lievelingssong van Lucas Van den Eynde!

De sluiswacht

UIt 'Plankenkoorts'. Zakformaat XL (Kris De Bruyne, Wigbert Van Lierde en Patrick Riguelle) zingt 'De sluiswacht'

30 jaar zwervend bestaan

Om zijn 30-jarige carrière in de bloemen te zetten, trakteert Kris zichzelf en zijn publiek in 1998 op het dubbelalbum "30 Jaar Zwervend bestaan", een dubbel-cd waarop een deel van zijn eigen songs opnieuw wordt opgenomen, met o.a. het Frank Hellemont Strijkkwartet, Patrick Riguelle, Wigbert Van Lierde.** De songs Castelli di Cannero en Lydia d'île d'Yeu worden ook op single uitgebracht. Tegelijk is er ook het boek “30 Jaar Zwervend Bestaan". Of zoals Jan De Wilde** formuleerde: ”Dit is het liber amicorum van Kris”. Andere gastschrijvers zijn o.a. Herman Brusselmans, Eriek Verpale, Jan De Wilde, Bart Plouvier, Chris Peeters, Lamp (Guido Van Hellemont) & Lazerus (Wim Bulens), Jari De Meulemeester van de Ancienne Belgique, e.v.a.

Waar ik voor leef

UIt 'De Zevende Dag'.

Lieve Jacoba (A capella)

Uit 'Leuven Centraal'

Décolté

Uit 'Nieuwe maandag' (02/03/1998)

Amsterdam - Nekka 97

UIt 'Nekkanacht '97'

Only hobo

Uit 'De Zevende Dag' (19/05/1996). Kris De Bruyne en Roland zingen 'Only hobo, een liedje van Bob Dylan n.a.v. diens 55° verjaardag.

De peulschil

In 1995 is er een nieuwe versie van De Peulschil, deze keer met vrienden Kommil Foo/Raf & Mich. In 1996 is Chris Peeters de vproducer van het album "Van Mijlenver over de Grens". Uiteraard is de akoestische gitaar van Kris en zijn band sterk aanwezig, maar het zijn de dobro van Fabricio Mancini en de Normandiër Gwénaelt Micault op bandoneon die de kleur van het album bepaald hebben.

Das Leben is so Schon - Nekka 95

Uit 'Nekka 95'. Kris De Bruyne zingt 'Das Leben is so Schon' en 'De Peulschil' samen met Kommil Foo.

De peulschil

Uit 'Vlaamse en goed'

Mirwart

In 1994 schrijft Kris in 12 dagen tijd 16 nieuwe songs in het Ardense romantische piepkleine dorpje Mirwart, niet ver van Saint-Hubert. Alle 16 songs kwamen terecht op de gelijknamige cd “Mirwart”. 12 songs, waarvan de nummers Meisje in het Blauw, Schone Schijn en Voor je gaat moet je eerst Leren hoe je Komt op single een apart leven gegund wordt. Als hommage aan de man die als eerste in hem geloofde, schrijft Kris de Wannes Van de Velde Blues.

Wedersamengesteld

In 1994 verschijnt het boek “Sire, Dit is Rock & Roll” - De 100 beste Belgische songteksten - Samengesteld door Kris De Bruyne & Stijn Meuris”. Met een prachtige cover van Ever Meulen ! In het kielzog daarvan verschijnt in 1993 de dubbele verzamel-cd "Wedersamengesteld", 31 van zijn tot dan toe bekendste songs, en pas dan merken velen hoeveel knappe songs Kris in de loop van al die jaren wel bij mekaar heeft geschreven en gezongen.

De onverbiddelijke zoener

Uit 'De 7° dag': éénmalig optreden van Lamp, Lazerus & Kris. Stijn Meuris was gastzanger

Mazl Tov in deze stad

Uit 'Metropolis, stad onder stroom' (11/07/1993)

Het varken van de Hoge Venen

Uit 'Watersportdag'

Das Leben is so Schon

Uit 'Kom op tegen Kanker'

Keet in de lobby

In 1993 vraagt Kris De Bruyne aan Thé Lau van The Scene om de productie te doen van het album "Keet in de Lobby". Kris wou een plaat in de studio, maar net zo live klinkend als een heus concert. Met de monitors vlak voor alle muzikanten en vlak voor Kris. Overspraak? Daar zat Kris helemaal niet mee in. En Kris vond Thé daarvoor de meest geschikte man. Die ging nadien door de knieën en zorgt er samen met Kris voor dat dit een van de eerlijkste platen is geworden die Kris in al die jaren heeft afgeleverd. Het eindresultaat werd een harde elektrische plaat met twee elektrische gitaren op de voorgrond. Met dit album wilde Kris even een muzikale vuist maken. Naast de titelsong hoor je op deze plaat songs als: Winter in Wilton, Spanish Eyes, Waar ik voor Leef en Het Varken van de Hoge Venen. Als single uit dit album is er Das Leben ist so Schön (Kris de Bruyne's Nachtmerrieblues Nr. 6). 


Waar ik voor leef

Uit 'Zeker weten'

Neem je tijd

Kris De Bruyne covert in 1990 Tougher than the Rest van Bruce Springsteen dat hij als Taaier dan de Rest vertaalt voor de cover-lp van Radio 1 "Neem je tijd” Daarnaast zingt hij ook Elvis Costello’s Girls Talk. Kris vertaalt die songtitel niet.

Waarheen je ook mag lopen

In 1990 is er de single Waarheen je ook mag lopen t.v.v. Amnesty International, gezongen door Angie Dylan, Kris Wauters, Kris De Bruyne en Johan Verminnen .

Janssen & Janssens

Samen met Chris Peeters componeert Kris De Bruyne in 1990 de muziek voor de 2-talige documentaire "Janssen & Janssens draaien een film / Dupont & Dupond font du cinema - 25 years movie-madness from Flanders”, in regie van Robbe De Hert. Deze film geeft door middel van filmfragmenten en interviews met regisseurs als Harry Kümel, Roland Verhaevert en Guido Henderickx, acteurs waaronder Co Flower en Romain Deconinck, schrijvers-scenaristen zoals Ivo Michiels en Hugo Claus en de recensenten Maria Rosseels en Patrick Duynslaeger, een beeld van 25 jaar movie-madness in Vlaanderen. EMI Belgium bracht aansluitend een cd uit met de hoofdthema’s van de film, met een prachtige hoes van Bob De Moor.

Tijd om te gaan slapen

UIt 'Margriet'

Oog in oog

Kris De Bruyne verrast in 1989 vriend en vijand met het album "Oog in oog". In het totaal 10 songs waaronder De Bodem van de Zee, Decolleté, De Vendetta en de ontroerende song Tijd om te gaan Slapen, dat in 2008 gebruikt werd als muzikale slotapotheose van de acht uren-tv-reeks in regie van Frank Van Passel : “De Smaak van De Keyser”. Een jaar later volgt een Duitse versie van die elpee met als titel "Auge in Auge". Dat levert vertalingen op als: Du, Windmühlen, Deine Augen en Alles für mich. 


Llano Estacado

UIt 'Moet kunnen'

Hotel

Uit 'De Zevende Dag'

Vilvoorde city

Uit 'Terugblik Kris De Bruyne' met beelden 'Nekka 76'

Terugblik Kris De Bruyne

Kathy Lindekens presenteert het carrièreoverzicht van Kris De Bruyne. Met liedjes 'Klein klein kleutertje (1968), 's Nachts als het donker is', Amsterdam (1976), 42nd Street (1986), Vilvoorde city (1976), Je suis gaga (1986), Ik wil wel (1976).

Chansongala 88

UIt 'Chansongala 88'. Kris De Bruyne zingt 'Ik kan het ma', Anne-Marie', 's Nachts als het donker is', 'Het varken van de Hoge Venen'. Kathy Lindekens presenteert.

Je suis gaga

Uit het programma 'Sjo Bis Time'

De peulschil

Uit 'Oogstappel Oogappel'

Amsterdam

Uit 'Oogstappel Oogappel'

Marie-Louise

Uit 'Mike' (opname in Zwevegem)

Kris De Bruyne is bij ons één van de weinigen die met een liedje een hele wereld van passie, frustratie, leven en dood kan scheppen.

Gazet Van Antwerpen

Kris De Bruyne Band

In het najaar van 1984 gaat Kris De Bruyne met zijn band opnieuw op toernee. Gelijktijdig is er de single Communication (Hart van Steen) en iets later de elpee "Kris De Bruyne Band". Samen met Chris Peeters neemt hij de productie in handen. Massaal gedraaid is het nummer Je suis Gaga. Kris kan het zelf moeilijk geloven, maar op 7 december 1985 staat hij op 1 in de Vlaamse Top Tien. Voor Kris is het album "Kris De Bruyne Band" voor een mijlpaal en blijft in zijn carrière een duidelijke breuklijn met de vorige platen. Pas toen begon hij te begrijpen wat het is songs te schrijven: "Daar, bij die plaat, is mijn kunstenaarschap begonnen. Toen pas begreep ik hoe je je emoties moet structureren, hoe je realiteit kunt vermengen met fictie. Ik kreeg vanaf die plaat pas grip op mijn materiaal, daar waar het vroeger haast allemaal instinctmatig naar boven kwam." Kris gunt zijn muzikanten alle eer. De band is zoals Wannes Van de Velde het zei : “Ne zanger is ne groep”.

Acoustics NV

In januari 1981 keert Kris levend en gezond terug naar België terug. Hij wil op dat moment voorlopig niets meer met muziek te maken hebben en gaat 2 jaar marketing en copyright studeren aan SRM/Stichting Reclame & Marketingonderwijs, Amsterdam. Daarna richt hij het vennootschap “Acoustics NV" op, het allereerste audioproductiehuis in België. Kris gaat nu opdrachtmuziek schrijven voor radio- en tv-commercials wereldwijd en muziek voor diverse soundtracks: Harry Kümel & Hugo Claus “A Day in Flanders”, bestemd voor de Kamers van Koophandel en de ambassades wereldwijd, Walt Disney Productions Benelux, Agfa Gevaert… Maar hij legt 12 jaar later zeer tegen zijn zin de boeken neer, wegens wanbetaling door diverse klanten. Het gaat over een verlies van honderdduizenden Belgische franken.

Prachtig nieuw lief

Uit 'Télé Party'

Naar Amerika

Na het overlijden van zijn beide broers is Kris er rotsvast van overtuigd dat het chronologisch nu de beurt aan hem is. Hij kan de spanning niet aan en vlucht in 1979 naar de US, Connecticut, New England! Kris heeft een kleine twee jaar in de USA doorgebracht, er gewoond, gewerkt, rondgetrokken, twaalf staten verkend. Gelukkig stond de dollar toen historisch laag, de benzine kostte haast niets en tot overmaat van plezier kwam mijn toenmalig lief Barbara me vervoegen. Om wat dollars bij te verdienen zette ik in The Fairfield County Gazette, Connecticut, een advertentie: “Young European couple is looking for domestic employment, speaking four languages”. Dat maakte daar serieus veel indruk._" Kris en Barbara worden aangenomen als housekeepers bij William Hammerstein in Bethel, Connecticut. William was de kleinzoon van het wereldvermaarde musicalcomponistenduo Rodgers & Hammerstein. En nog later, toen hij naar Wilton verhuisde waar hij de song Winter in Wilton schrijft, gaat hij werken als chauffeur voor "The Sandpiper Bookservice" in Ridgefield, Connecticut. Hij distribueert studieboeken en romans naar alle schoolbookfairs in New England, Connecticut, Maine, Vermont…

Paprika

Op zijn 3° elpee brengt Kris De Bruyne een eresaluut aan zijn beide broers. Hij noemt dat album "Paprika", naar een van Joosts schilderijen. De song De Wrede God is een pure afscheidshommage aan broers Koen en Joost De Bruyne, de schilderkunstenaar, grafisch ontwerper en auteur. Topsongs van dit album zijn eveneens Prachtig Nieuw Lief, Lydia d’ Ile d’ Yeu en Castelli di Cannero. 


Ballerina's

Platenfirma Philips stelt in 1977 voor dat Kris begint aan een nieuwe elpee die als werktitel “Ballerina’s” heet. De broers Koen en Kris zijn laaiend enthousiast. Koen is uiteraard de producer. Ze mikken op de Philips-studio’s in Nederland voor een 3-tal weken. In die periode - ze zitten nu halfweg de opnamen - sterft Koen totaal onverwacht aan een hersenbloeding, 15 maanden nadat hun broer Joost, de kunstschilder, al was gestikt door CO2-vergiftiging in zijn schildersatelier. Kris zit in zak en as, en gaat op zoek naar een andere producer in het land, maar geen van hen durft het aan die verantwoordelijkheid van Koen over te nemen. Hij moet nog alle songs inzingen en staat er moederziel alleen voor. Zeer tegen zijn zin, de lol was er wel af. Dat inzingen, het mixen en de mastering belasten hem zwaar, de emoties zijn te groot, en hij zingt zijn songs totaal neutraal en ongeïnteresseerd. Kris: "De platenfirma verplichtte me om die plaat af te werken, want nadat Koen overleden was, had ik er alle interesse in verloren. Het is en blijft zijn plaat. Ik was alleen maar de zanger van dienst! "

Vilvoorde city

Uit 'Nekka 76'. Toots Thielemans kondigt Kris De Bruyne aan.

's Nachts als het donker is

Uit 'Nekka'

Nekka 76

Uit 'Nekka 76' Kris De Bruyne zingt 'Vilvoorde city', 's Nachts als het donker is' en 'Amsterdam'. Toots Thielemans kondigt Kris aan.

Ook voor jou

In 1975 verschijnt de elpee "Ook voor Jou". Dat album verkoopt uitstekend en wordt goud, vooral dankzij de drie prachtige songs Vilvoorde City, ’s Nachts als het donker is, en Amsterdam dat in 2007 definitief in de "Eregalerij" opgenomen wordt. Ook voor Jou" is een indrukwekkende plaat, waarmee Kris De Bruyne bevestigt wat iedereen al wel in hem had vermoed." Kris weet nog precies hoe Amsterdam tot stand kwam. "_Op zekere ochtend, het moet een uur of halfzeven zijn geweest, belt Jo Muylaert bij Kris aan, neemt plaats aan de piano van Kris en speelt enkele akkoordenreeksen voor die hem de nacht voordien te binnen waren geschoten. Op basis daarvan en zo'n vijftien minuten later is de songtekst Amsterdam geboren. Daarmee was de Vlaamse muziek in één klap een monument rijker. Van Amsterdam verschijnen er nadien een aantal covers, onder meer in 1992 door Hans de Booij, in 1997 Mama's Jasje, en Axelle Red in 2005, e.v.a.

Broer Koen

Wanneer Raymond van het Groenewoud de band van Johan Verminnen verlaat om toe te treden tot de band van Kris, neemt broer Koen daar diens plaats in. Iets later gaat hij met Kris samenwerken en beslissen zij in samenwerking met studio "Madeleine & Mad Music” in Brussel de tweede soloplaat van Kris in eigen beheer op te nemen. Koen, een meester-concertpianist met een conservatoriumdiploma, 1° pianist bij het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Vlaanderen en docent aan het conservatorium van Antwerpen, na wie Kris enorm opkijkt. Op weg naar het conservatorium wordt hij op een dag aangereden door een tram. Hij ligt enkele dagen in coma, moet een tijd lang herstellen en beslist dan plotseling - vanuit het niets - zijn werk als concertpianist en docent de rug toe te keren. Hij koopt een heus draagbaar houten kerkorgel, met voetpedalen en al, gaat zich toeleggen op jazz en koopt daarbovenop een elektrische Fender Rhodes-piano.

Met het eerste album van Kris is de elektriciteit echt uitgevonden in ons land.

Jean-Marie Aerts

Eerste solo-LP

In 1973 wil Kris De Bruyne weg uit het verstikkende parochiale kleinkunstmilieu. Hij wil songs schrijven ’waarin iets gebeurt’, met meer inhoud. Kris gaat solo, wat uitmondt in de titelloze debuutelpee met zijn toenmalige band: Mich Verbelen, Raymond van het Groenewoud , Firmin Michiels en Eddy Verdonck en Jan De Wilde als special guest op akoestische gitaar. We tellen 10 liedjes waaronder Tangebeek Bos, Lied van de Lafaard, Het Tractaat en Grote Japie. Het werd wel een plaat zoals Kris ze op dat moment wou: loeiend hard en met woeste teksten. Hij kreeg de volle laag van pers en publiek, want dit soort muziek was ’totaal ongehoord’. Zowel tekst als muziek werden de grond in geboord. Het album wordt commercieel gezien een buitengewone flop, en wordt na 4 weken uit de handel gehaald en vernietigd door de platenfirma. Tegenwoordig wordt dit album algemeen erkend als de allereerste Nederlandstalige rockplaat.

Lamp, Lazerus & Kris

In de kantine van Sint-Lukas leert Kris Guido Van Hellemont en Wim Bulens kennen. Hij komt te weten dat ze het duo “Lamp & Lazerus” vormen en voor zij het weten is het trio “Lamp, Lazerus & Kris” een feit. Ze nemen een complete elpee op met als producer Roland Verlooven. In alle LL&K-songs klinkt de ironie van het moment door. Kris hanteert hier de omgangstaal die er toen in zijn studentenmilieu werd gesproken. De Peulschil en De Onverbiddelijke Zoener werden meteen tophits. Omroep Brabant verzocht LL&K om een zaterdagse wekelijkse satirische radioshow in mekaar te steken, genaamd “De Peulschil”. LL&K schreven de scenario's en waren tevens de stemacteurs ervan. Maar na 3 à 4 jaar toeren in Vlaanderen én in Nederland, en een succesvolle elpee, houdt Kris het in deze combinatie voor bekeken.

De camionette van Het Skifflefestival van Hove

Kris De Bruyne behaalde de 2° plaats tijdens het Skifflefestival in Hove. Omdat de winnaars meer interesse hadden in de prijs van Wim, nl. een camionette, hebben ze geruild. Kris kreeg de hoofdprijs: een plaatopname van 'Klein klein kleutertje'.

Klein Klein Kleutertje

Uit 'Echo'. Kris (De Bruyne) en Luc. Beelden bij de aanleg van de ring rond Brussel.

Het Sint-Lukas

Kris slaagt met glans in het Sint-Norbertus en mag dus op kot en naar Sint-Lukas. Daar zit hij dan als jonge knaap, vogelvrij, en bepaalt zijn eigen leven en toekomst. Aan het Sint–Lukas volgt hij de afdeling plastische kunsten en grafiek, niveau A2. Hij zal niveau A1 wel aanvatten, maar niet afronden, want hij heeft dan al zijn eerste gouden plaat op zak.

Klein Klein Kleuterke

Kris De Bruyne behaalt in 1968 de 2° prijs tijdens het "Skifflefestival van Hove". Hij zingt daar onder meer een satirische bluesversie van het kinderliedje Klein Klein Kleuterke. Hij geraakt door de 1° selectie, maar moet dan uitpakken met 2 andere liedjes. Die heeft hij niet, en dankzij de steun van jurylid Wannes Van de Velde mag Kris tot en met de finale onder meer zijn Kleuterke blijven zingen. De 2° prijs houdt in dat De Bruyne op het Cardinal-label van Rocco Granata zijn 1° single mag opnemen. Als B-kant wordt gekozen voor De Lustmoordenaar - gecensureerd door de radio-omroepen - dat Kris samen met Dirk Verhaegen had geschreven.

Rebel in het middelbaar

Kris wordt bij de jezuïeten in zijn voorlaatste jaar lager middelbaar wegens onbuigzaam gedrag aan de deur gezet en gaat vervolgens naar het Sint-Norbertus-college in Antwerpen. Hier houdt hij zich gedeisd, want hij heeft met zijn vader afgesproken dat wanneer hij slaagt, hij naar het Sint-Lukasinstituut in Brussel mag, op kot nog wel. Tussen 1965 en 1966 treedt Kris regelmatig op in de klas, in de jeugdclubs en later in Antwerpse bruine kroegen, o.a. in het voorprogramma van Derroll Adams, met songs van Big Bill Broonzy, John Lee Hooker, Woody Guthrie én schoorvoetend met eigen Engelstalige en Nederlandstalige songs.

Muzikale jeugd

Kris is 8 wanneer hij op de muziekacademie in Mortsel, net als zijn oudere broer Koen, notenleer en piano gaat volgen. Hij geraakt verknocht aan de piano en aan de muziek van componisten als Franz Liszt en Jean Sibelius. Thuis stond in de voorkamer naast een buffetpiano ook een Dual-platenspeler. Daarop draaide Kris zijn eerste gekochte elpees, vooral klassieke platen met muziek van Bach en Sibelius en bluesmuziek van o.a. John Lee Hooker en Jackson C. Frank. Naast de piano geraakt hij door te luisteren naar de muziek van Woody Guthrie en Robert Johnson in de ban van de gitaar. Om dus een gitaar te kunnen kopen gaat hij tijdens de zomervakantie van 1964 2 maanden werken aan de Antwerpse dokken. Hij is dan nog maar 14. In september 1964 schaft hij zich zijn eerste gitaar aan, kostprijs : 6.000 oude Belgische frank. Niet zo voor de hand liggend voor een jongen die vanaf het derde studiejaar aan het strenge Xaveriuscollege te Borgerhout bij de jezuïeten studeert, met een spartaanse educatie die hem voor de rest van zijn leven zal tekenen. Kris zegt nog steeds dat ze toen ’de onschuld uit zijn persoon hebben gerukt en schuld in de plaats hebben gezet’. Dat, en zijn katholiek-strenge opvoeding, maakte van hem stilaan een rebel die hij in sommige van zijn songs is gebleven.

Kris wordt geboren

Kris De Bruyne werd op 20 maart 1950 in Antwerpen geboren als 5° kind in een gezin van 7. Vader, Arthur De Bruyne was onderwijzer die als pure hobby geschiedenisboeken schreef en tevens journalist van "De Standaard" en "Gazet van Antwerpen". Diens vader Emiel was harmoniecomponist en dirigent in het Kruibeekse Waasland en het Hollandse Gouda. En twee andere broers van Arthur, Juul en Albert, waren pianisten, componisten en organisten. Moeder De Bruyne was ook muzikaal, zij speelde graag piano. Daarover vertelt Kris ons: "Wat onze beide ouders ons hebben doorgegeven in vrijheid aan expressie, dat was van onschatbare waarde. We werden opgevoed in een klimaat van artistieke expressie, in literatuur, plastische kunst en muziek. Zo rijpten onze emoties haast vanzelfsprekend en kregen ze vorm. We leren van mekaar, vaak zelfs zonder woorden. Wat Kris aan zijn jeugd onder meer ook heeft overgehouden, is zijn liefde voor literatuur. Hij las aan de strekkende meter: Johan Fabricius, Willem Elsschot, Klaus Mann, Simon Carmiggelt, Jeroen Brouwers, tot en met Isaac Bashevis Singer, Charles Bukowski, Jerzy Kosinsky, Konstantin Paustovski… "_Veel van mijn songteksten vonden hun inspiratie in de boeken van vernoemde heren schrijvers!", aldus Kris.