Johan Verminnen

Zeven Levens

Op het album Zeven levens zingt Verminnen in 1992 zoals hij gebekt is: hij wil een leven zo gulzig als Breughel en Brel, een leven zo hevig als hemel en hel, heel even lachen en groot jolijt en dan heerlijke stilte en eerlijke spijt.

Als herinnering aan zijn vader schrijft hij deze keer De musette, over de artiesten waar zijn pa zo dol op was: Yvette Horner, Juliette Gréco, Mistinguett en Edith Piaf. Nostalgisch wordt Johan ook in één van z’n mooiste composities ooit Vriendinnen van vroeger. Tijdens het schrijven krijgt Johan voor dit album de steun van Walter Ertvelt, Koen de Cauter, Bert Candries, Tars Lootens, Evert Verhees en Christophe Vervoort.