Jo Leemans

Op de bühne

Jo denkt dat ze haar liefde voor het zingen van haar moeder heeft geërfd, want die zong graag en vaak. Jo komt ook uit een heel muzikale familie waar 's zondags piano werd gespeeld en gezongen. Haar neef werd later de bekende pianist José Desoleil die een taverne uitbaatte waar nadien La Esterella en Johnny White hun eerste noten zouden zingen.

Zingen maakte haar blij. Ook acteren deed ze graag en zo kwam ze in 1946 terecht bij het amateurgezelschap De Moedertaal in Mechelen. Ze speelden hier onder meer De gebroeders Karamazov van Dostojevski. Voor de andere hoofdrol hadden ze een beroepsacteur nodig en zo kwamen ze terecht bij Marc Leemans in de rol van Dimitri. Ze worden verliefd en trouwen met elkaar.

Op zekere dag komt Marcs collega Jef Burm bij hen thuis langs samen met pianist Jef Trappeniers. Omdat Jo zelf graag wat piano speelt, staat bij hen thuis een buffetpiano. Trappeniers begint te spelen waarop Jo spontaan al zingend inpikt met I'm In The Mood For Love. Omdat ze zo'n goede stem heeft, sporen Burm en Trappeniers haar aan zich in te schrijven voor een auditie bij het N.I.R. (voormalige VRT). Jo slaagt met 18,5 punten op twintig.