Jo Leemans

Haar jeugd

Als Jo drie jaar is, stelt de arts vast dat ze polio, kinderverlamming, heeft. Medicijnen en massages moeten haar over die handicap heen helpen. Haar vader is het die haar elke dag, op aanraden van de arts, masseert alsof zijn eigen leven ervan afhangt, maar het helpt. Het enige dat Jo eraan overhield, is dat haar linkerbeen wat korter is dan haar rechter. Net hersteld van die polio, stelt de arbeidsgeneesheer van de fabriek vast dat Jo aan astma lijdt. Om die aanvallen binnen de perken te houden, trekken haar ouders naar een geneesheer in Brussel en naar een longspecialist in Mechelen. Die behandelingen hebben haar ouders veel geld gekost. De aankoop van een eigen huis moet daardoor vaak worden uitgesteld.

Jo kan door haar ziektes niet meespelen met de andere kinderen. Ze wordt een buitenbeentje en gaat zich daardoor concentreren op andere dingen: veel lezen en meezingen met haar moeder waardoor muziek voor haar belangrijk wordt, vooral omdat ze in die periode veel naar de radio luistert. Ze had een intens contact met haar jongere nichtje Yvonne Verhelst die later als producer een toonaangevende carrière bij de VRT zou opbouwen. Ze worden zo'n beetje elkaars zusje. Samen met Yvonne zong Jo veel en omdat in die familie veel Frans werd gesproken, kenden ze het Franse chanson haast uit hun blote hoofd.

Haar vader wil dat Jo naar een Franstalige kostschool gaat zodat ze op haar achttiende bij hem in de fabriek een job kan krijgen. Het wordt Les Carmélites de Saint Joseph in Marche-les-Dames. Hier leert Jo ook paardrijden en tennissen. Ze verblijft er maar één jaar, want dan breekt de oorlog uit. Omdat Jo toch enige opleiding moet genieten, stuurt haar vader haar naar de beroepsschool afdeling snit en naad. Jo doet wat er van haar verwacht werd, maar houdt aan die schoolopleiding zo goed als niets over. Na vier jaar behaalt ze met moeite haar diploma.