Jimmy Frey

Delen S
"Mensen reageren nog altijd goed op m'n optredens. Gelukkig maar, anders was ik al gestopt!"
De Vlaamse playboy

75 Jimmy Frey

De achtentwintigste april 2014 viert Frey zijn vijfenzeventigste verjaardag. Op het Universal label verschijnt de verzamelaar 75 Jimmy Frey. In het totaal veertig liedjes, van Zo mooi, zo blond en zo alleen tot en met Geen ogen zijn zo blauw. Als single wordt hieruit het nummer Harten kennen geen geheimen, een vertaling door Andy Free van Herzen haben keine Fenster van Elfi Graf uitgebracht.

Harten kennen geen geheimen

Jimmy zingt Harten kennen geen geheimen, tijdens En nu serieus op Radio 2.

Saragossa

Frey zingt zijn hit Saragossa nog eens tijdens En nu serieus op Radio 2.

Duw een beetje

Jimmy Frey zingt Duw een beetje, live tijdens De Eregalerij 2014.

Rozen voor Sandra

Jimmy Frey zingt zijn hit Rozen voor Sandra live tijdens De Eregalerij 2014.

Yet I know

Jimmy Frey zingt Yet I know, hier live tijdens De Eregalerij van Radio 2 en Sabam in 2014.

Jimmy Frey in de eregalerij

Jimmy Frey krijgt na een succesvolle muziek carrière een welverdiend plaatsje in De eregalerij van Radio 2.

Parel van een vrouw

In 2011 presenteert Frey de single Een parel van een vrouw, een cover van een Duits nummer door Jimmy zelf vertaald in een productie van Dennie Damaro.

Saragossa

Jimmy zingt nog eens zijn grote hit Saragossa bij Marcel in Villa Vanthilt.

Zijn zeventigste verjaardag

Jimmy zet in 2009 zeventig kaarsjes op zijn verjaardagstaart met als kers op die taart zijn tournee Samen. Als cadeau roept Radio 2 de achtentwintigste april uit tot Jimmy Freydag met van zes uur 's ochtends tot tien uur 's avonds in elk programma een nummer van hem, in het totaal acht, variërend van Rozen voor Sandra tot en met Pappie nummer twee.

Dat jaar is er de cd-verzamelaar Goud van hier met daarop zijn bekendste successen.

Het gezicht van een clown

Jimmy brengt Het gezicht van een clown live tijdens De Eregalerij 2004.

65 en springlevend

In 2004 noteren we in het Antwerps Sportpaleis Jimmy's deelname aan Houden van... Griffel Rock met naast hem op de affiche Willeke Alberti, Liesbeth List, Miek en Roel, De Vaganten, Johan Stollz, Jacques Raymond & Ingriani en Bart Van den Bossche die het geheel ook presenteert. Tijdens het voorjaar had hij al in Vlaanderen opgetreden met zijn show Jimmy Frey, 65 en springlevend.

Dat had hij beter niet geroepen, want enkele maanden later ondergaat hij een heupoperatie. Zijn veertigjarige carrière viert hij na zijn herstel in de herfst van 2005 met de concertreeks 40 jaar langs Vlaamse wegen. Graag zegt hij ja wanneer VTM hem vraagt mee te zingen tijdens het Schlagerfestival dat zij de eerste en tweede april 2006 organiseren in de Ethias Arena in Hasselt. Anne De Baetzelier presenteert niet alleen Jimmy, maar ook zijn collega's Laura Lynn , Koos Alberts, Nicole & Hugo , Dennie Christian, Eddy Wally, Vader Abraham, Willy Sommers , Jannes, Patrick & Corina.

Rozen voor Sandra

Jimmy Frey zingt zijn _Rozen voor San_dra samen met de DLS band in De laatste show.

Zo mooi, zo blond en zo alleen

Jimmy zingt zijn hit Zo mooi, zo blond en zo alleen tijdens de eerste Eregalerij-show.

Zo mooi, zo blond en zo alleen

Jimmy Frey zingt zijn grootste hit Zo mooi, zo blond en zo alleen tijdens Het Swingpaleis.

30 jaar op de planken

In 1990 wordt het album 16 voor Tura uitgebracht. Jimmy levert zijn bijdrage aan deze hommage-cd door Als het ware rozen zijn nog eens in te zingen. Twee jaar later krijgt hij tijdens Tien om te Zien een bijzondere award als erkenning voor zijn bijdrage aan de Vlaamse muziek.

In 1994 wordt de cd 30 jaar: Liefde en Kracht uitgebracht met daarop liedjes als Kon ik het maar, De liefde blijft een kracht en Heist aan Zee en vertalingen van Il faut savoir en La maladie d'amour. In 1995 staat Jimmy op de planken met zijn gelijknamige tournee Liefde en Kracht waarmee hij zijn dertigjarige carrière in de kijker wil zetten.

November 2002 mag hij met de nodige trots tijdens het gala van De Eregalerij in het Casino van Knokke vernemen dat Zo mooi, zo blond en zo alleen vereeuwigd wordt.

De Jimmy Frey Stichting

Februari 1989 gaat VTM van start en schiet stevig uit de startblokken met het succesvolle Tien om te Zien. Jimmy ruikt zijn kans en neemt met Vrijen met jou deel aan Eurosong, rechtstreeks uitgezonden door de VRT. Jimmy eindigt twaalfde en Ingeborg gaat aan de haal met de overwinning met het door Stef Bos geschreven Door de wind. Om gezondheidsredenen moet Jimmy plots afhaken, hij heeft kanker.

Na zijn herstel richt hij De Jimmy Frey-stichting voor kankerpatiënten op en wordt in 1990 het boegbeeld van de VTM-actie Levenslijn, door deze intussen populair geworden zender samen met RTL-Télévie en het Nationaal Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek op het getouw gezet. VTM koppelt aan die actie de single Samen leven. In Tien om te Zien staat Jimmy wekenlang op 1, in de Vlaamse Top Tien staat hij de achtentwintigste oktober op twee. Tien procent van de verkoop gaat naar de Jimmy-Frey Stichting. Jimmy schenkt zelf 1.600.000 frank, zijnde de platenroyalty's die hij ontving als producer van Samen leven.

Als een kus naar tranen smaakt

Jimmy Frey brengt Als een kus naar tranen smaakt in het programma Hit hit hoera.

Nog niet uitgezongen

In 1982 zingt hij weer als vanouds in het Nederlands: Met je zorgen zit je alleen, Het gezicht van een clown en Speelbal nummer 2. Een song die het goed doet bij de fans en de muzieksamenstellers bij de radio is 40 jaar, dat hij in 1984 uitbrengt. Dat jaar laat hij ook horen dat hij nog altijd graag in het Frans zingt in Je t'appelle pour dire je t'aime, een vertaling van I just called to say I love you van Stevie Wonder. In 1988 vindt zijn platenfirma de tijd rijp om de cd De grootste successen te releasen.

Jimmy goes disco

Nadien wordt het wat stiller rond hem, maar hij slaat in 1980 keihard terug met een vertaling van Et pourtant van Charles Aznavour, eerder al een hit in Amerika als Yet, I know voor Steve Lawrence. Jimmy maakt van Yet, I know op aanraden van de baas van De Viertap, een oldiesdancing in Rillaar waar hij regelmatig optreedt, een geslaagde discoversie. Yet, I know in een productie van Cees Vermeulen, gekoppeld aan Stay with me, staat tijdens de lente van 1980 op de tweede plaats in de BRT Top Dertig.

Radio 2 overhandigt Jimmy tijdens de zomer de felbegeerde Zomerhit trofee. Nederland reageert ook, zij het met mate. Daar noteren we de twaalfde juli een zevenendertigste plaats in de Top Veertig. Omdat Engelstalige nummers op dat moment behoorlijk in zijn, brengt Frey I don't know why I love you, Let me into your life en I will op single uit. Als kroon op die comeback is er de elpee I don't know why I love you but I do.

Klassiekers

In 1978 schiet Jimmy nog maar eens raak in Vlaanderen. Hij staat de tweeëntwintigste oktober op 1 met Leven als God in Frankrijk. Vervolgens scoort Jimmy opnieuw een klassieker, deze keer in 1979 wanneer hij Saragosa op plaat vereeuwigd en oorspronkelijk geschreven door Ralph Siegel en Bernd Meinunger voor Rex Gildo.

Singles bij de vleet

Sinds die succesjaren gaat Jimmy ook rijkelijker leven, hij wordt een echte levensgenieter. Radio 2 blijft Jimmy goed gezind, want in 1974 ontvangt hij voor Niemand weet hoeveel ik van je hou, de Zomerhittrofee. Het is iets later ook terug te horen op het album Jimmy Frey 10 jaar met daarop zestien van zijn grootste hits. In de Vlaamse Top Tien staat hij de tiende maart op 1. Datzelfde jaar schiet hij nog eens pal midden in de roos met Pappie nummer twee, de dertiende juli 1974 goed voor weken lang op de eerste plaats in de Vlaamse Top Tien.

In 1975 wordt Jimmy Frey samen met een aantal collega's gehuldigd als vaste waarde tijdens het Vlaamse Hitgala in het Casino Kursaal van Oostende, gepresenteerd door Jan Theys en uitgezonden door de VRT. Dit gala was een organisatie van de Vlaamse platenfirma's. Dat jaar is er ook de elpee Playboy Jimmy met daarop niet mis te verstane titels als Ze noemen me een playboy, Ik zoek een meisje, Eenzaam zijn en Ik hou van jou.

Laat mij alleen

Frey brengt Laat mij alleen tijdens de Tele Top Tien.

Rozen voor Sandra

De zeventiende mei 1970 staat hij op vijf met Duw een beetje. Datzelfde jaar levert hij zijn visitekaartje Rozen voor Sandra af. In ons land worden daarvan 130.000 exemplaren verkocht. Jimmy staat tien weken na mekaar op één in de Vlaamse Top Tien. Hij geraakt zelfs tot op één in de BRT Top Dertig. Rozen voor Sandra is de vertaling van Roses to Reno, een liedje van de Amerikaanse zanger Bishop Sykes die het als Bob Bishop in 1968 op het ABC label uitbrengt. Jimmy neemt ook een Franse versie op Une rose pour Sandra. Er volgen eveneens een Duitse versie Rosen für Sandra en een Spaanse Manda rosas a Sandra.

Wanneer ruim een jaar later de optelsom wordt gemaakt, lezen we het getal 1.800.000 verkochte singles. Jimmy bouwt graag mee aan zijn intussen verworven imago van de Vlaamse playboy nummer één. Hij kan de jaren nadien teren op zijn succes. Hij is wel zo slim niet alle geld over de balk te gooien. Sparen doet hij stapsgewijs. In Spanje probeert Jimmy zijn succes te verlengen door in 1971 het nummer Mi dulce geisha uit te brengen. Het jaar nadien kunnen de Spanjaarden genieten van Vida mia.

Goodbye my love

"Goodbye my love, ik moet ver van je heen
Goodbye my love en dan blijft zij alleen."

Als een kus naar tranen smaakt

"Als een kus naar tranen smaakt
Dan weet ik dat het uur van scheiden slaat
Als een kus naar tranen smaakt
Is 't geluk voorbij."

Zo mooi, zo blond en zo alleen

In 1967 mag Jimmy samen met Lucky Jones, Marva , Claudia Sylva en Ann Soetaert deelnemen aan de Europese beker voor zangvoordracht in Knokke. Hij staat met bekende artiesten als Roger Whittaker, Patricia Paay en Reinhard Mey op het podium.

Dat jaar is het in Vlaanderen pas echt raak met de single Zo mooi, zo blond en zo alleen een nummer van de toen heel bekende popgroep Jess and James, uitgebracht de zesde juni. Jimmy had dit liedje trouwens voor de eerste maal al gezongen tijdens de Europese Beker voor zangvoordracht in Knokke. Volgens "Het Belgisch Hitboek" van Robert Collin bereikt dit nummer de zesde juli 1968 de tweede plaats. In de Vlaamse Top Tien staat Jimmy die week op één. Deze gouden hit wordt niet voor niets gelauwerd in de Eregalerij van Radio 2 en Sabam tijdens het gala in het Casino van Knokke. Er gingen in 1967 meer dan vijftigduizend exemplaren van over de toonbank.

En de hittrein was niet meer te stoppen. Ook al zijn het regelrechte concurrenten in die tijd, toch schrijft Will Tura samen met Nelly Byl voor Jimmy Als het ware rozen zijn. De teller staat op zestigduizend exemplaren voor Als een kus naar tranen smaakt. Frey belandt er in 1968 mee op tweede stek in de Vlaamse Top Tien. In het kielzog daarvan levert hij singletjes af als: Goodbye my love, Hier is mijn hart en Het meisje zonder naam.

Als het ware rozen zijn

"Vraag me niet wat later komen zal
Of hoe lang ons sprookje duren zal
Niemand weet wat het lot ons brengt
Daar geen mens de toekomst kent."

Aan de overkant

Jimmy Frey zingt Aan de overkant in het populaire programma Echo.

De grote doorbraak

In 1964 keert Frey naar Vlaanderen terug en neemt hier zijn eerste Nederlandstalige single Aan de overkant op. Hij belandt daarmee in het tv-programma Tienerklanken. Hij leert intussen ook de manager van Liliane Saint-Pierre kennen, Milo De Coster, die hem in 1965 inschrijft voor het Vlaamse Schlagerfestival waar hij tweede wordt met het liedje Niemand, geschreven door Jacques Raymond samen met Gil De Clercq.

Een jaar later breekt hij door met zijn deelname aan Canzonissima. Hij gaat in competitie met onder andere Anneke Soetaert, Kalinka en Marva . Tijdens de finale zingt hij Ik geloof ,een liedje van Bobbejaan Schoepen . Wij zien hem op tv als een soort halfgod optreden met geblondeerd haar, uitgedost in een militair galakostuum, kortom een imago dat de kijkers enorm aanspreekt. Hij begint zijn optreden met zijn rug naar de camera en smijt zijn das na enkele maten het publiek in. Succes gegarandeerd.

Frankrijk

Tijdens zijn legerdienst wint Jimmy de superfinale georganiseerd door het Belgisch leger en besluit de rest van zijn leven aan zijn zangcarrière te wijden. Hij treedt onder meer op in de Folies Bergère in de revue Hoe zotter, hoe beter samen met Bobbejaan Schoepen . Problemen echter thuis, want zijn moeder gaat er niet mee akkoord dat hij fulltime zanger wil worden. Jimmy verlaat het ouderlijk huis met slaande deuren en gaat op kamers wonen.

Gelukkig voor hem ontmoet hij producer Louis Maréchal die hem als rocker wil lanceren en hem meetroont naar Frankrijk. Jimmy gaat zelfs in Parijs wonen, maar dat blijkt uiteindelijk een foute gok te zijn. Aan dat Frans avontuur houdt hij wel zijn artiestennaam Jimmy Frey over. Het was de directeur artistique van zijn Franse platenfirma die hem die naam voorstelde. Voor de Franse markt blikt hij liedjes in als: Soufflé, Da dou ron ron en C'est ma fête. Maar zonder succes.

Wedstrijden à volonté

Het zal daar niet bij blijven. Jimmy treedt hier en daar al op onder de artiestennaam Benny Martel. In 1958 ziet hij de kans schoon bij een andere beenhouwer aan de slag te gaan en die man staat wél achter hem en gunt hem wat meer vrijheid zodat Jimmy aan diverse zangwedstrijden kan deelnemen.

Waar en wanneer het maar enigszins kan, schrijft hij zich in voor crochetwedstrijden. Zo neemt hij deel aan haast elke wedstrijd die de firma Kwatta op het getouw zet. Het liedje Granada is daarbij één van zijn favorieten. Vaak gaat hij met de eerste prijs lopen. In 1958 wint hij de grote officiële zangwedstrijd georganiseerd naar aanleiding van de wereldtentoonstelling die in Brussel op de Heizel plaatsheeft. Jimmy zingt tijdens de finale een liedje van één van zijn idolen Jacques Brel. Hij wint dat jaar ook de superfinale van een zangwedstrijd georganiseerd door de Belgische Strijdkrachten met Heureux van Jacques Brel. In 1961 krijgt hij voor zijn verdiensten de Prijs van de stad Brussel.

De eerste stappen in de muziek

Toen Jimmy bijna vijftien was, verhuisde hij met zijn moeder naar Brussel, zijn oudere zus was zich daar al gaan nestelen en moeder had een nieuwe man leren kennen die daar woonde. Die meneer wil dat Jimmy ging studeren, maar dat lukt niet. Hij probeert even de technische school, maar ook dat vlot niet en op zijn vijftiende wordt Jimmy beenhouwersgast. Hij krijgt een leercontract van drie jaar aangeboden, een harde leerschool zo zal blijken! Hij moet immers van ’s ochtends tot ’s avonds werken en voor zingen is er jammer genoeg geen tijd meer.

Tot twee jaar later de neef van z’n baas op bezoek komt, Jimmy hoort zingen en de baas aanspoort Jimmy in te schrijven in enkele crochetwedstrijden. De Franse operette is telkens niet ver uit de buurt! L’amour est un bouquet de violettes van Luis Mariano levert Jimmy meermaals een eerste plaats op.

Jimmy Frey wordt geboren

Jimmy mag dan de achtentwintigste april 1939 als Ivan Moerman in Brugge geboren zijn, een tijdje later verhuizen zijn ouders naar Heist-aan-Zee waar mama een kapperszaak begint. Een fijne jeugd heeft Jimmy niet gehad, want zijn ouders pasten niet echt bij elkaar. Papa was een rokkenjager en toen Jimmy elf was, werd zijn vader door de rechter verplicht het huis te verlaten. Pas jaren later zal Jimmy daarover in Dag Allemaal van de vierde augustus 2015 het volgende zeggen: " Er werd veel geruzied in huis. Mijn vader had veel succes bij de vrouwtjes en kwam geregeld dronken thuis. Hij kon erg gewelddadig zijn. Zo schold hj mijn moeder uit voor al wat lelijk is. Als hij had gedronken, durfde hij ook te slaan. Op een keer had hij mama zelfs zo toegetakeld dat haar neus gebroken was en haar oog uit haar oogkas hing. Ik hoorde telkens de schreeuwen en de klappen." Thuis was er, ondanks die strubbelingen, vaak muziek en Jimmy zong graag mee met de platen van Luis Mariano, het idool van zijn moeder. Het was zijn toenmalige muziekleraar die aan Jimmy’s moeder vertelde dat haar zoon in de klas geen hoogvlieger was, maar wel kon zingen als de beste en dat ze hem daarin moest stimuleren.