Günther Neefs

Zijn eerste nummers

François Vaes, die bij platenfirma Polydor onder meer de belangen van James Last voor ons land verdedigt, is erop gebrand om met Günther een plaat op te nemen. Er wordt als eerste single gekozen voor het nummer Ik laat me gaan, geschreven door Mary Boduin, Marc Rosso en Bert Joris. De twintigste juli 1991 klimt Günther daarmee in de Vlaamse Top Tien naar de vijfde plaats. Mary schrijft samen met Ronny Sigo, in de jaren zestig nog werkzaam bij The Jokers, de uptempo opvolger Daarom zeg ik nee met instrumentale begeleiding door onder anderen Eric Melaerts, Marc Rosso, toenmalig bassist bij Soulsister, Alain Van Zeveren, Dirk Joris en Chris Blom in een productie van Marc De Coen.

Echt opvallen doet de derde single Hier in dit land, geschreven door Bert Joris, bekend jazzmuzikant, Marc Rosso en Reppo Hill, beter bekend als Piet Van den Heuvel, ooit wereldberoemd in Vlaanderen als drijvende kracht achter de popgroep Scooter. Helemaal geen popsong, maar eerder een vrijblijvende ballad met een betere tekst dan de Vlaamse middelmaat. Het nummer wordt vaak gedraaid en belandt de eenentwintigste maart 1992 op de derde plaats in de Vlaamse Top Tien. Günther wordt steeds vaker gevraagd om op te treden.

Tijd om stil te staan bij het succes dat hem plots te beurt valt, heeft hij niet. Uit datzelfde album verschijnt ook nog als single Meer dan een vriendin, waarvoor zijn vrouw de tekst schrijft, maar dat liedje blijft in de hitlijsten zonder respons. De achtste april 1992 worden al die liedjes verzameld op het album Hier in dit land, gemixt door Peter Bulkens en Stephan Kraemer en met als nieuwe songs Ik denk er niet aan, Het geluk is dichtbij en Liefde is een duur woord.

Enkele maanden later hangt bij Günther van dit album een gouden exemplaar tegen de muur, al houdt hij er zelf niet zo van die dingen thuis toonbaar te hangen, want dan hoort daar tijdens een bezoek altijd een verhaal bij, alsof Günther zich moet verantwoorden, een gevoel dat hij nog altijd geen plaats heeft kunnen geven.