Frank Galan

Promesas

Na Centropa vindt Frank Galan dus onderdak bij een heuse major, Sony. Hier wordt vooraf duidelijk uitgekiend welke richting ze met Frank uit willen. Ze willen het eerst in het Nederlands proberen en brengen een nummer uit van Suzy Baels en John Terra, Haar casanova, maar ze hebben meteen door dat dit niet de juiste keuze is. Ze gaan Galan een ander imago aanmeten. Opnieuw de Spaanse richting uit. Sony beslist niet over één nacht ijs te gaan. Tot ieders verbazing, en tot grote genoegdoening van Frank, wordt op hun Epic-label groots uitgepakt met de peperdure cd "Promesas - 12 favourite lovesongs". Frank is in de wolken: "Ik kreeg de kans in een droom van een studio op te nemen, omringd door een rist mensen die het klappen van de muzikale zweep kennen. Ik kwam in een studio terecht waar Céline Dion had opgenomen, José Carreras en ga zo maar door. Vooral Wilfried en Tom hebben me door hun professionele aanpak naar een hoger niveau getild. Ook de directie van Sony in Brussel stond als één blok achter me. Die steun en dat geloof in mijn kunnen, is en blijft tot op de dag van vandaag uniek. Het is daarom dat ik dit album dan ook heb opgedragen aan al wie me dierbaar is: mijn familie, mijn dierbaarste vrienden, en vooral aan al die mensen die in me zijn blijven geloven en diegenen die hun beloften zijn nagekomen." En dan kwam de moeilijkste klus. Welke nummers gaan we selecteren? Het moesten stuk voor stuk klassiekers zijn die de status van evergreen hadden bereikt, verpakt dan nog eens in de Spaanse taal: Feelings van Morris Albert wordt Dime, het speelse A little piece of heaven van Godley & Creme vertaalt Rafaël de Tena Tena als Un trocito del cielo. Frank kan moeilijk om dat geweldige nummer Cuando vuelva a tu lado heen, een lied dat haast iedere Spanjaard zo kan meezingen. Hij durft het na wat aarzelen toch aan No me dejes op te nemen, u beter bekend als Ne me quitte pas van Jacques Brel. En er wordt heel romantisch afgesloten met Yo te quiero asi, dat Don McLean de hitlijsten in zong als And I love you so. "Het knappe was dat die songs volledig live werden opgenomen. Moet je je voorstellen, we beschikten onder meer over een strijkersgroep van zo'n drieëntwintig violisten. Het waren allemaal symfonische songs. Het project was ook peperduur, per cd zo'n slordige honderdduizend euro. We hebben het in diverse landen uitgebracht, onder meer in Nederland en Duitsland, ook bij ons uiteraard."