Erik Van Neygen

Delen S
Geboren in Anderlecht
op 1 mei 1951
Erik Van Neygen
Bekijk DiscografiesLees Biografie
"We willen herinnerd worden als oprechte en eerlijke artiesten."
Een veel te mooi verhaal

The Vintage Club

Erik Van Neygen gaat in het najaar van 2017 op tournee met The Vintage Club. Samen met Roel Van Bambost en Hans De Booy. Zo stonden ze de 6de oktober al te zingen en te musiceren in GC "De Muze" van Meise. Drie decennia kleinkunstenaars samen op één podium, drie singer-songwriters brengen hun songs van de vorige eeuw. Ze bewijzen daarmee dat mooie muziek tijdloos is. U herkent ongetwijfeld vele nummers, maar u zal ook vergeten pareltjes ontdekken. Alle drie hebben ze een verhaal te vertellen, elk in zijn eigen stijl, folk, country en chanson. Ze brengen ook een nummer van hun grote idolen. Ze begeleiden zichzelf en elkaar, ondersteund in een akoestische bezetting door twee muzikanten (gitaar en piano). De 4de november 2017 is er als smaakmaker de single Fiets, een cover van Girl on a bicycle van Ralph McTell, dat eerder al vertaald werd door Herman van Veen.

Genieten van het leven

Inmiddels lijkt het dat Erik terug is van weggeweest. Op 24 januari 2017 lanceert hij nog eens een nieuwe single. Genieten van het leven schreef hij samen met zijn vrouw Sanne . Erik hield zich de voorbije jaren hoofdzakelijk bezig met productiewerk en liedjes schrijven voor dochter Maartje. Hij kreeg de voorbije maanden de vraag om een aantal akoestische solo-optredens te verzorgen en zo vond hij de kracht terug om deze nieuwe solosingle op te nemen. Hij dook hiervoor de studio in samen met de muzikanten Rens Van Der Zalm, Julien Metten en Filip Martens. Erik stond zelf in voor de productie en Sanne nam de backing vocals voor haar rekening. Erik gaat in het najaar ook op tournee met "The Vintage Club". Samen met Roel Van Bambost en Hans De Booy. Drie decennia kleinkunstenaars samen op één podium, drie singer-songwriters brengen hun songs van de vorige eeuw. Ze bewijzen dat mooie muziek tijdloos is. U herkent ongetwijfeld vele nummers, maar u zal ook vergeten pareltjes ontdekken. Alle drie hebben ze een verhaal te vertellen, elk in zijn eigen stijl, folk, country en chanson. Ze brengen ook een nummer van hun grote idolen. Ze begeleiden zich zelf en elkaar, ondersteund in een akoestische bezetting door twee muzikanten (gitaar en piano).

25 jaar Veel Te Mooi

Op veertien maart 2015 is het precies 25 jaar geleden dat Erik en Sanne hun doorbraakhit Veel te mooi opnamen. Voor Erik mag dit niet zomaar ongemerkt voorbijgaan. 28 en 30 april staan hij en Sanne op het podium van het Sportpaleis in Antwerpen tijdens Houden van... Griffelrock met vijfentwintig liedjes die we met z'n allen kennen en voor een groot deel kunnen meezingen: Het huis dat tussen rozen stond, Land van ons twee, Aan mijn darling, Ticket naar Eden en natuurlijk Veel te mooi. Erik en Sanne nodigen ook een aantal collega's uit waaronder: John Terra , Heintje, Jo Vally , presentator Luc Appermont en natuurlijk hun dochter Maartje Van Neygen .

Afscheid Erik en Sanne

Erik en Sanne nemen afscheid van het podium. Reportage in het VRT journaal.

De fantastische expeditie

Erik beseft dat de cirkel rond is. Hij heeft het dan ook niet echt moeilijk om samen met de release van het album De fantastische expeditie dat de twaalfde juni 2012 aan de pers wordt voorgesteld, duidelijk te stellen dat zij er stilaan mee gaan ophouden. Ook Sanne staat volledig achter die beslissing. Enkele maanden na de release van het album delen Erik en Sanne op hun site met de nodige trots aan hun fans mee dat het album méér dan tienduizend keer aan de man werd gebracht.

Zondag de dertigste september 2012 geven Sanne en Erik in De Roma in Borgerhout hun laatste optreden. De zaal zit nokvol. Erik laat zich omringen door een aantal bekenden waaronder Miek en Roel, die hun een gouden plaat uitreikten voor meer dan 10 000 verkochte exemplaren van De Fantastische expeditie, en soliste Carrie Rodriguez samen met gitarist Luke Jacobs. Ook dochter Maartje mag heel even laten horen dat zij voor een groot deel de stem van haar mama heeft geërfd.

De dag nadien ziet Erik heel even het zwarte gat voor zich opdoemen, maar herpakt zich snel, duikt in zijn hobby als kunstliefhebber en gaat zich ernstig bezighouden met de carrière van zijn dochter die in 2013 op hun eigen ENS (Erik en Sanne) label, opgericht in 2004, verdeeld door CNR, haar album Eerste dauw aflevert. Erik heeft de productie volledig in handen genomen. Erik mag dan zelf niet meer optreden, schrijven doet hij nog steeds en dat samen met Sanne. Zij leveren beiden het merendeel van de nummers. Erik heeft ook ENS Music opgericht zodat hij voortaan het management van Maartje onder volledige controle heeft.

Veel te mooi

Anno 2012 brengen Erik en Sanne nog eens Veel te mooi, het nummer waar het allemaal mee begon. Ze zijn samen te gast in het radioprogramma En nu serieus.

Het einde?

In de maand september van 2011 beslissen hij en Sanne om op 30 september 2012 hun laatste concert te geven. Ze denken eraan om ook nog een allerlaatste single als afscheid op te nemen. Maar in de maand november 2011 krijgen ze de unieke kans aangeboden in Amerika te gaan opnemen en die kans wil Erik met beide handen aanpakken.

Zij gaan opnemen in de Cedar Creek Recording Studio in Austin, Texas met als producer Carrie Rodriguez. Weg zijn de schlagers, er wordt duidelijk gekozen voor countrygetinte songs zoals Jas met duizend kleuren van Dolly Parton, Jouw naam van Chip Taylor en De wind in het riet van Graham Parsons.

Erik wordt 60

Erik Van Neygen wordt 60 jaar. Reportage in de Rode loper.

Pendulum reünie

In 2011 wil Sanne hem - na de ellende van een onverwachte tweede hersenbloeding - een onvergetelijk verjaardagscadeau bezorgen voor zijn 60ste verjaardag. In het geheim contacteert ze alle muzikanten van Pendulum, Raymond Van het Groenewoud en Johan Verminnen voor een eenmalige reünie. Het wordt een schitterend concert.

Vertrouwen

Erik en Sanne Vertrouwen elkaar nog steeds na meer dan 20 jaar carrière. Ze zijn samen te gast in het Radio 2-programma En nu serieus.

Twee witte paarden

Erik en Sanne brengen samen Twee witte paarden tijdens En nu serieus op Radio 2.

Het Schlagerfestival

Erik is in de wolken, want hij mag tijdens het Schlagerfestival op 3, 4 en 5 april 2009 in de Ethias Arena van Hasselt de affiche delen met zijn idool Will Tura met voorts op de affiche Laura Lynn , Willy Sommers , Christoff en De Romeo's.

Vertrouwen

Erik en Sanne waren intussen scheep gegaan met Patrick Vandewattijne, een tijdlang manager geweest van Laura Lynn. Die zorgt ervoor dat zij nauw gaan samenwerken met producer Phil Sterman. Er wordt opgenomen in de Cook Studio met muzikanten als Eric Melaerts, Jean Blaute, Vincent Pierins en Frank De Ruyter. Patrick houdt eraan als single uit te pakken met een cover van Nachts kommt die Erinnerung van de Duitse schlagerzanger Helmut Frey. 's Nachts komt de herinnering wordt als voorbode van het album Vertrouwen in de markt gezet. Patrick verzint meteen een nieuw genre om zijn poulains in de markt te zetten: de kleinkunstschlager.

Dat project komt ergens wat ongelegen, omdat Erik volop bezig was met Parfum Tzigane. Erik smijt zich met volle goesting in deze tweestrijd: aan de ene kant zijn zigeunerproject boordevol eigen liedjes en aan de andere kant de gepolijste schlagers. Zo heeft hij het graag, van meerdere walletjes kunnen snoepen.

Maar deze dynamiek heeft ook een keerzijde. Op 11 juli wordt Erik met hevige hoofdpijn opgenomen in het ziekenhuis. De dokters stellen een hersenbloeding vast meteen nadien gevolgd door een beroerte. Erik is hoogdringend aan rust toe. Ondanks al die tegenslagen ligt de vijftiende september hun nieuw album Vertrouwen in de winkel als extraatje bij het weekblad Story, die zelf voorstelden de kosten voor de hele productie te dragen. Meer dan 10 000 lezers schaffen zich het album aan. Nadien komt het ook nog aan full price in de winkels. Erik en Sanne zijn weer hot en in het Stadhuis van Sint-Niklaas krijgen ze een gouden album uitgereikt.

Oh Maria

Erik en Sanne zingen hun zonnige Oh Maria bij Radio 2 Zomerhit.

Parfum Tzigane

Getroffen door de muziek van de film Gadjo Dilo dromen Erik en Sanne ervan om een plaat te maken in de gipsysfeer. Vooral na het samen schrijven van het nummer Kleine Maartje waarbij Erik onmiddellijk een arrangement met echte zigeunermuzikanten in zijn hoofd hoort. Via het Roemeens huis in Brussel komen ze dan terecht bij Raluca Patuleanu, die hen het kruim van de in België verblijvende Hongaarse en Roemeense zigeunermuzikanten leert kennen. Erik, die de productie doet, laat zich assisteren door de getalenteerde Wigbert Van Lierde en trekt met de ganse bende, zes muzikanten sterk, naar studio Motormusic in Koningshooikt. Voor Erik wordt dit zowat zijn levenswerk. Alles moet wijken voor dit project.

Oh Maria wordt als lokkertje in de markt gezet. De respons op het album is méér dan behoorlijk al is het toch wel even wennen na al die speelse liedjes en lichtvoetige liedjes van voordien.

15 jaar op de planken

Het album Wijsjes, walsen en bolero's oftewel 15 jaar alle hits, eveneens op het Assekremlabel, is een mooie verzameling van hun duetten. Naar aanleiding van die 15 jaar wordt er de tiende september 2005 op de Grote Markt in Sint-Niklaas uitbundig gevierd in het gezelschap van Miek & Roel, Roland, Liesbeth List en Bart Herman .

Onderweg

Voor hun album Onderweg kloppen Erik en Sanne aan bij een stel nieuwe muzikanten: Rik Aerts, Rens Van der Zalm, Thierry Crommen, Paul De Poorter en het strijkkwartet van Mark Steylaerts. Opgenomen wordt er in de maand april 1999 in de Arts Sound Studio in Helchteren. Op deze plaat een schitterende versie van Ticket to Heaven van Dire Straits door Erik vertaald als Ticket naar Eden.

Jawoord

Om hun relatie extra glans te geven, geven Erik en Sanne elkaar het jawoord op achtentwintig oktober 1996. Hun liefde was het jaar voordien, de vijfentwintigste oktober, bekroond met de geboorte van hun dochter Maartje .

Als kroon op dit alles scoren zij in 1997 nog eens lekker met De laatste bolero, twee jaar voordien in Duitsland als Der letzte Bolero een stevige hit voor Die Flippers. Een schlager, dat wel, al slagen Erik en Sanne erin het net een niveau hoger te tillen.

Liefde voor de kunst

Erik houdt niet alleen van muziek, maar ook van kunst, vooral schilderkunst boeit hem enorm. Met de nodige trots opent hij in 1993 zijn kunstgalerij gelegen in Hamme Zogge. Vijftien jaar lang zal Erik deze galerij blijven uitbaten.

Tijdens deze periode maakt Sanne haar studie voor onderwijzeres af en behaalt met glans haar einddiploma om nadien ook voor de klas te gaan staan.

Het spijt me

In de nasleep van het succes van Veel te mooi neemt Erik Het spijt me op, een vertaling van het liedje Oprosti, in 1990 in Joegoslavië een hit voor Doris Dragovic. De dertiende oktober 1990 staat Erik met Het spijt me op één in de Vlaamse Top Tien wat hij samen met Sanne twee maanden later nog eens overdoet met Aan mijn darling dat wij in Vlaanderen voordien al kenden in de originele versie van Will Tura .

Veel te mooi

Erik en Sanne brengen hun hit Veel te mooi live bij Margriet Hermans .

De gouden combinatie

Het tandem Erik en Sanne belet Erik niet om af en toe solo verder te gaan. Hij wordt vanaf dan ook manager en vaste producer van Sanne. In 1990 brengt hij op het Assekremlabel de plaat Het huis aan het water uit met daarop de felgesmaakte single Ademloos geschreven door het door Erik ontdekte talent Marc Van Caelenberg, die vanaf dat moment zowat de vaste tekstleverancier van Erik en Sanne wordt en nadien doen andere artiesten ook een beroep op hem.

Na deze platen nemen Erik en Sanne in alle vriendschap afscheid van Assekrem en stappen over naar BMG/RCA. Erik bezorgt Sanne daar een fantastisch artiestencontract. Haar eerste soloalbum wordt platina. Alles wat het koppel verder aanraakt verandert in goud of platina. Algauw komt er het duettenalbum Mee met de zon. Duetten en sololiedjes wisselen elkaar af. Er wordt opgenomen in Studio Spell in Weert met als muzikanten onder andere: Theo Breuls, Eric Melaerts en Jerôme Munafo.

In 1991 wordt er nog eens lekker gescoord wanneer zij het duet Alles gaat voorbij opnemen dat in 1970 in Duitsland al een succes was geweest voor Jürgen Renfordt Alles geht vorbei. In 1992 stijgen zij naar de vierde plaats in de Vlaamse Top 10, deze keer met Wat je diep treft, opnieuw een nummer van Eriks idool Will Tura . Tura had in 1970 al eens raak geschoten met dit nummer.

Veel te mooi

Een keerpunt én een mijlpaal in het leven van Erik Van Neygen, zowel privé als carrièrematig, wordt de vierde november 1989 wanneer hij tijdens het fanbal van Eric Flanders, die net een hit had gescoord met Zo moet mijn meisje zijn, in het dorp Puurs in de provincie Antwerpen een optreden meemaakt van de zestienjarige Sandra Denotté, beter bekend onder haar artiestennaam Sanne .

Erik moet die avond na haar optreden. Sanne kende hem toen al als de zanger van de betere liedjes. Hij volgt haar performance vanuit de coulissen en is meteen gecharmeerd door haar stem. Een tijd later ontmoeten zij elkaar opnieuw wanneer Sanne in het koortje van Helmut Lotti mag optreden tijdens een opname van Tien om te Zien in Denderleeuw.

Erik vraagt aan Sanne of zij hem niet een cassette kan sturen met enkele liedjes die zij heeft ingezongen. Dat worden onder andere Een vriend van Margriet Hermans en een liedje van Micha Marah . Na het beluisteren, neemt Erik meteen contact op met Sanne, want hij droomt er al jaren van een duet op te nemen met een goede zangeres, maar de geschikte stem daarvoor heeft hij tot dan toe niet gevonden. Samen met Willy Smets had Erik de tekst voor Veel te mooi klaargestoomd. Erik zingt Sanne het liedje eerst voor en meteen na hem mag zij inpikken. Er wordt vrij snel beslist dat zij gaan samenwerken en Veel te mooi als duet gaan inzingen in de studio. Veel te mooi wordt meteen opgepikt door het publiek. Acht weken lang voeren Erik en Sanne de Vlaamse Top Tien aan, negen weken na mekaar op één in de hitlijst van Tien om te Zien, een week op één in VTM's Super Top Vijftig en goed voor méér dan zeventigduizend verkochte exemplaren.

Niet alleen muzikaal, maar ook mentaal kunnen Erik en Sanne het goed met elkaar vinden. Zij groeien snel naar elkaar toe en worden verliefd. Voor Erik geen gemakkelijke periode, want hij wil zijn huwelijk niet zomaar overboord gooien. Wanneer zij hun eerste hits in 1990 scoren, is Erik negenendertig en Sanne achttien.

De herinnering blijft

Erik brengt De herinnering blijft in Moet kunnen.

Op weg naar huis

Heel anders klinkt Erik Van Neygen wanneer hij scheep gaat met producer Theo Breuls voor zijn album Op weg naar huis. Breuls was jarenlang vaste producer bij Telstar, het platenlabel en studio van de Nederlandse schlagerkoning Johnny Hoes.

Mijn grote liefde heet muziek

Erik Van Neygen zingt "Ik wil jou", "Als het leven een wals is", "Sarah","Stille brieven", "Praten in je slaap", "Geen zorgen", "Telkens weer", "De hemel is ver","Jas met duizend kleuren", "Automatische piloot", "Moe" en "Alleen voor jou".

Praten in je slaap

Erik Van Neygen zingt Praten in je slaap in het programma Mijn grote liefde heet muziek.

Als het zo moet zijn

Erik Van Neygen zingt Als het zo moet zijn in het populaire programma Sjo Bis Time.

Met kloppend hart

In 1984 weer stapt Erik weer over naar het RACOON label en brengt de elpee Met kloppend hart uit. Samen met John Terra schrijft Erik Liefde en vriendschap. Het album Met kloppend hart wordt verdeeld door Philips. Wij horen Terra de backingvocals voor zijn rekening nemen. Het album wordt door Radio 2 tijdens Zomerhit '85 bekroond als beste Nederlandstalige elpee.

Erik & Ann Christy

Erik zingt "Een hemel is ver" met Ann Christy in het televisieprogramma Marva si, Marva La.

Voor vader

Erik zingt Voor vader tijdens het televisieprogramma Hitring.

Telkens weer

Erik Van Neygen brengt Telkens weer live in het Casino Van Blankenberge.

Stille brieven

Erik zingt Stille Brieven live in het Casino van Blankenberge.

O liefste

Erik brengt O liefste in het Casino van Blankenberge.

Hotel Stil Verdriet

Erik werkt op dat moment met manager Valère Pieraerts en in 1980 krijgt hij zijn eerste grote platencontract aangeboden. De hele ploeg van Ariola gelooft rotsvast in Erik Van Neygen. Zij beslissen de vorige albums opnieuw uit te brengen en sparen kosten noch moeite voor de opnames van het album Hotel Stil Verdriet. Naast de titelsong, waarvan de tekst geschreven werd door rockjournalist Marc Didden, vallen vooral Voor vader en Verre vrienden op. Een vierde plaats in de Vlaamse Top Tien kaapt Van Neygen weg in de zomer van 1981 wanneer hij het nummer Telkens weer uitbrengt, een song van Doc Pomus op tekst van Willy Smets.

Erik zal nog een tweede elpee opnemen voor Ariola: Nooit meer alleen. Uit die plaat wordt als single onder andere het nummer Sarah gelicht, een vertaling door Erik samen met Willy Smets van een Italiaans liedje van Toto Cutugno.

In 1983 zingt Erik het door hem eerder opgenomen De hemel is ver in duet met Ann Christy in het tv-programma met Marva . Erik zal in 2004 zijn bijdrage leveren aan een reeks hommageconcerten die in de maand september op het getouw worden gezet om de twintigste verjaardag van het overlijden van Ann Christy te herdenken.

Stille brieven

In 1979 brengt Erik met veel bijval de single Stille Brieven uit. Hij was op dat moment op zoek naar een liedje dat tegelijkertijd ook de titelsong van zijn elpee zou worden. Na veel wikken en wegen wordt dat Stille brieven.

Erik is altijd op zoek geweest naar mooie melodieën, iets dat hem snel de bijnaam De Benny Neyman van Vlaanderen opleverde. Toen hij Stille Brieven schreef, werkte Erik nog op het secretariaat van zijn school en had volgens eigen zeggen nogal wat tijd om weg te dromen. De dertiende oktober 1979 geraakt Stille Brieven tot op de zevende plaats in de Top Tien en wordt door de VRT zo goed als grijsgedraaid.

Als ik wegging

In 1977 produceert John Sluszny het liedje Als ik wegging, een Nederlandstalige bewerking van Erik van de countrysong I wonder what she'll think about me leaving van de Amerikaanse countrylegende Merle Haggard. Het liedje slaat niet aan in de Vlaamse Top Tien, maar daar maalt Erik niet om. Het nummer wordt wel genomineerd voor Zomerhit van Radio 2.

John Sluszny stond als producer garant voor heel wat opnamen van Marva en Will Tura . Hij blijft Eriks vaste producer en arrangeur voor vele jaren.

Debuutalbum

In 1976 volgt er op het Parsifal label het eerste album Erik Van Neygen in een productie van Raymond van het Groenewoud die als muzikanten onder andere Marc Alleyns, Rens Van der Zalm, Stoy Stoffelen, Jean-Marie Aerts en Mich Verbelen aantrekt.

In het kielzog van die plaat staat Erik in 1976, begeleid door onder andere Mich Verbelen, Stoy Stoffelen en Jean-Marie Aerts, op het podium van Nekka-Nacht. Voorts op de affiche: Johan Verminnen , Herman Van Veen, Kris De Bruyne en de op dat moment in Geel wonende Nederlandse fluitist Thijs Van Leer.

Heel alleen

Erik Van Neygen kiest ervoor solo te gaan. Hij sluit een platendeal met de Brugse firma Parsifal Record Company, net opgericht door Gilda Behaeghel en Nico Mertens. Parsifal was toen al een bekend theaterbureau dat ook regelmatig Pendulum boekte voor optredens. Op het Parsifal label zou trouwens Urbanus met veel succes zijn eerste elpee uitbrengen. Erik mag van hen het door hemzelf geschreven Heel Alleen op single uitbrengen, gekoppeld aan Ik weet niet. Erik financierde deze opname zelf en vroeg Raymond om beide nummers te producen.

Louisette

Na Pendulum komt Erik in 1972 terecht bij de groep Louisette die Raymond van het Groenewoud had opgericht met voorts in de line-up Bernard Vanderhaegen, de zanger van de Wemmelse groep 't Goeleve, die op zijn beurt basgitarist Jean Van Dooren bij de groep binnenhaalt samen met drummer Eddy Verdonck van de groep Mad Curry. Raymond speelde voordien piano bij de band van Johan Verminnen en bas in de groep van zijn vader Nico Gomez, maar wil zijn eigen koers varen.

Raymond leert met veel geduld Erik de elektrische gitaar onder de knie te krijgen. Hij spoort Erik ook aan de liedjes die hij tot dan toe in het Engels heeft geschreven te vertalen in het Nederlands. In 1974 neemt Jean-Marie Aerts de plaats van Erik in. De muzikale smaak van Raymond en Erik verschilde te veel.

It's a beautiful day

In 1970, Pendulum treedt dan al vaak op, nemen zij het nummer It's a Beautiful Day op geschreven door Serge in de stijl van de Amerikaanse bands The Byrds, The Band en The Flying Burrito Brothers. Op een bepaalde dag krijgen zij van het in die tijd populaire programma Echo de vraag of zij geen reportage mochten maken over hen. Zij krijgen de gelegenheid een demobandje op te nemen van hun nummer It's a beautiful day in de RKM studio's van Roland Klüger waar op dat moment promoman Bart Van der Laar passeert. Die is zo in de ban van die song dat hij hun voorstelt er een degelijke versie van in te blikken.

In de studio Madeleine in Brussel wordt de definitieve versie opgenomen. Enkele weken later staat It’s a Beautiful Day op single met op de ommekant For You, geschreven door Erik. Fan van het eerste uur was Johan Verminnen die het een prachtig nummer blijft vinden, ook een geschikte radiohit. Het singletje werd grijsgedraaid zodat het de derde juli 1971 tot op de tweeëntwintigste plaats van de BRT top dertig geraakte.

Meester Erik

Na zijn middelbare studies trekt Erik naar Sint-Thomas in Brussel waar hij van 1969 tot 1972 de opleiding regent Nederlands-Engels-Duits volgt. Omdat muziek Van Neygen dan al zeer na aan het hart ligt en daar de meeste aandacht naar uitgaat, doet Erik er een jaartje langer over dan gepland.

Erik is erg tuk op countrymuziek zoals wij al vermeldden en vindt tijdens zijn regentaatsopleiding een goede maat in zijn klasgenoot Serge Demol die in 1966 begonnen was bij de coverband Buddy & The Shamrocks. Naast studeren schiet er nog wat tijd over om de vrienden van Serge te ontmoeten en omdat Erik als enige fingerpicking - gitaar en bottleneck kan spelen, wordt hij gevraagd zich bij hun groep Pendulum aan te sluiten.

Die band bestond naast Serge uit Firmin Michiels, die later bij Kris De Bruyne zal spelen, en Louis Van Oost, contrabassist, later vervangen door Mich Verbelen, die nog later bij Raymond Van het Groenewoud zou spelen. Bij Pendulum voelt Erik zich thuis omdat hij in deze periode ook zijn eerste liedjes begint te schrijven. Pendulum krijgt snel een heel eigen geluid en een platendeal bij Philips waar Bart van der Laar hun producer wordt.

Meteen na het behalen van zijn diploma gaat hij aan de slag in het onderwijs, eerst als interimaris voor de klas, maar de meeste jaren op het secretariaat van het Sint-Janshof Buso aan de Sint-Jansstraat in Mechelen, het buitengewoon onderwijs. Dat was makkelijker te combineren met zijn carrière als zanger. Hij hield dit achttien jaar vol tot in 1990 wanneer hij met Veel te mooi hoge ogen zal gooien.

Motten Drizzle

Het kon bijna niet anders of die vriendschap tussen Johan Verminnen en Erik, hij was toen een jaar of zestien, moest ook resulteren in een groep en dat werd Motten Drizzle (motregen) met naast Erik en Johan een tijdje later Leon Lamal.

Erik genoot in die tijd met veel plezier van de muziek die gemaakt werd tijdens het Folk & Jazzfestival in Ninove. Hier maakte hij voor het eerst kennis met Miek en Roel die in die tijd begeleid werden door gitarist Roland Van Campenhout. Die gedroegen zich zo'n beetje als echte hippies badend in een psychedelisch sfeertje en dat zinde Erik en Johan wel.

Motten Drizzle trad vooral lokaal op, in Wemmel en Dilbeek. Meisjesscholen waren erg in trek en vormden een dankbaar publiek.

Dromen over Elvis

Uit zijn jeugd herinnert hij zich nog dat zij op vakantie naar zee gingen en dat hij achteraan in de auto droomde dat hij Elvis was. Hij hield niet meteen van Elvis als rocker, maar wel als zanger van prachtige ballads zoals Are you lonesome tonight en It's now or never. Dat was ook de tijd dat Eriks broer Etienne klassieke gitaarles volgde. Erik mocht tussendoor ook eens op dat instrument tokkelen. Hij is twaalf wanneer hij bij Madame Martin in Dilbeek privé klassieke gitaar gaat volgen. De populaire akkoorden leert hij in zijn eentje.

Hij trekt op dat moment naar het Sint-Pieterscollege in Jette waar hij de afdeling Latijn-Grieks aansnijdt met in diezelfde klas Johan Verminnen . De meeste jongens kwamen uit een goed afgeschermd burgerlijk milieu. Daar wilde Johan niets van weten, hij was eerder een linkse rakker uit een arbeidersmilieu en dat sprak Erik wel aan. Erik weet nog goed dat hij en Johan vanaf de eerste dag over muziek praatten.

Kennismaking met muziek

Papa Van Neygen was in Dilbeek een plichtsgetrouwe onderwijzer die echt voor zijn vak leefde. Mama had de handen vol met haar gezin. Thuis werd er elke zaterdagavond aandachtig geluisterd naar het in die tijd populaire radiocabaretprogramma Met Kop en Staart met daarin onder andere Renaat Grassin alias 't Ketje en Will Ferdy . Thuis stond er ook een pick-up waarop papa, vreemd genoeg, naar hartenlust platen draaide van De Zangeres zonder Naam en Johnny Hoes. Erik luisterde op zijn transistorradio het liefst naar de hits van het moment: Elvis Presley, Paul Anka, Cliff Richard enz...

Zijn oudere broer Etienne studeerde in Leuven en kwam op zekere dag thuis met het verhaal dat hij een ongelooflijk optreden had meegemaakt van Het Kleinkunsteiland waar artiesten passeerden als Miel Cools, Kor Van der Goten, Louis Verbeeck, Jos Ghysen enz... Een verzamelelpee met hen was voor Erik de aanzet om zich meer voor dit genre te interesseren.

Erik Van Neygen wordt geboren

Erik wordt de eerste mei 1951 in Anderlecht geboren. Thuis is het een vrij drukke bedoening: twaalf kinderen in het totaal waarvan Erik de vierde telg van het gezin uitmaakt. Het gezin bestaat uit acht jongens en vier meisjes.