De Kreuners

Delen S
Opgericht in Lier
op 1 januari 1978
sLees Biografie
We hebben misschien niet de beste muzikanten en zanger, maar wel de beste groep.
de Vlaamse Stones

Viktoria

Donderdag de 9de november 2017, babyborrel ten huize van De Kreuners. Toasten met z'n allen op de geboorte van Viktoria, de nieuwe single van Walter, Ben, Jan, Erik en Axl. Het kind is een Nederlandstalige versie van de ouwe hit Victoria van The Kinks. En De Kreuners hebben ook opnieuw zin om te gaan optreden, onder andere de 19de juni 2018 in "AB-BXL" en de 20ste juni 2018 in het "Casino" te Sint-Niklaas. En nadien richting zomerfestivals. "We merkten stilaan dat de grote goesting er weer was", aldus Walter. "Dat viel vooral op toen we een paar maanden gelegen opnieuw in ons repetitiekot afspraken. Dat was er muzikaal meteen boenk op, en vooral, het was weer heel plezant." Je kan hun plannen en optredens blijven volgen op onder meer www.dekreuners.be

Berre Bergen is niet meer

Op 7 februari 2016 overleed Berre Bergen. Hij werd 53 jaar en stierf in het bijzijn van zijn familie in een ziekenhuis in Herentals aan een jarenlang aanslepend longemfyseem. Berre was gehuwd met Larissa Ceulemans, voormalig lid van de groep Def Dames Dope. "Voor mij", zegt Walter, "was Berre een fijne man om mee samen te werken, maar erg gesloten, zeer introvert. Ik blijf hem onthouden als een keiharde werker die als er gerepeteerd moest worden, er ook stond en eenmaal in de studio de perfectie wou nastreven. Hij had geen enkel probleem wanneer de producer erop stond een nummer een aantal keren over te doen. Het was ook bijna altijd Berre die met ideeën aankwam wanneer een tweede stem aan bod moest komen. Dat kleurde vaak heel goed met die van Ben. Ik heb twee Berres gekend: die van de periode voor zijn vrouw Larissa en die samen met haar. Dankzij haar kwam zijn zachtere kant meer naar boven, hij sloot zich naar ons toe minder af wat vaak uitmondde in heel plezante gesprekken. Ik had er dan ook geen enkel probleem mee wanneer hij op een bepaald moment zijn eigen ding wilde gaan doen en zijn periode bij De Kreuners voor bekeken hield."

Ik wil je

Uit de 'MIA'S 2012'

De Laatste Kreun

Op zaterdag 23 juni 2012 heeft "TW Classic" in Werchter plaats met naast De Kreuners op de affiche Kaiser Chiefs, The Scabs, Lenny Kravitz en Sting. Het heeft de heren behaagd er dan toch mee op te houden. Op 7, 14 en 15 december 2012 nemen De Kreuners in het Antwerpse Sportpaleis definitief afscheid van hun fans. Niet voor niets krijgt dat concert de titel mee "De Laatste Kreun". "Jongens, jongens, deed dat veel pijn" weet Walter nog heel goed. "Bijna 35 jaar van ons leven hadden we daarin gestoken en weloverwogen werd daar dan een punt achter gezet. We hadden samen veel lol beleefd, maar privé hebben we daar ook door geleden. We zijn diep gegaan en dat leverde prachtige songs op, zonder die diepgang hadden we die nooit kunnen schrijven. Naarmate we ouder werden droegen we elk onze goed gevulde rugzak mee. Persoonlijk ben ik een heel gevoelig iemand die niet snel zijn verleden uitgomt. Al het positieve en al het negatieve heb ik heel diep beleefd. Dat eindpunt in onze carrière werd op een waanzinnig hoogtepunt gezet. Ik heb nadien een uur nodig gehad vooraleer ik uit mijn kleedkamer wilde en durfde te komen."

Live in Zwortegem

"De Laatste Kreun" is ook de titel van de driedelige cd die op het EMI-label wordt uitgebracht, een overzicht van al hun hits en klassiekers, in het totaal goed voor een selectie van 51 nummers, beginnend met Ik wil je en eindigend met Kverlang. Op 19 januari 2013 staat de cd op de derde plaats in de Ultratop 200 albums. Het jaar voordien hadden ze daarin op 31 maart al op 19 gestaan met de liveplaat ""Live in Zwortegem" met daarop liveregistraties van hits als Cous-Cous kreten, Zo Jong, Maak me wakker en Zij heeft stijl.

Dikke Van Eycken

Op 23 maart 2012 publiceert Jan Van Eyken het boek "De Dikke Van Eyken". In de persmap lezen we: "Samen met De Kreuners speelde hij 34 jaar lang voor tienduizenden fans. Bovendien behoort een hoop van zijn songs tot het erfgoed van de Vlaamse rock. Jan is niet alleen een muzikaal talent, hij is ook een straffe verteller. In dit boek diept hij de strafste anekdotes uit zijn jaren on the road met De Kreuners op, samen met hopen how-to's, lijstjes, bizarre weetjes en toogpraat-tips voor elke rock-'n rollliefhebber."

Zo jong

UIt 'De Laatste Show'

Mag ik je voelen

UIt 'Peter Live'

Das wat ik zeggen wou & Ik wil je

UIt 'Radio 2 Zomerhit'

Das wat ik zeggen wou

UIt 'Vlaanderen Muziekland'

America

Uit 'Villa Vanthilt'

Das wat ik zeggen wou

Uit 'De Zevende Dag'

Jonge honden

Op 24 april 2010 noteren we De Kreuners in de VRT Top Dertig op de vijftiende plaats Das wat ik zeggen wou. Dit nummer vinden we terug op het op 15 maart uitgebrachte album "Jonge Honden" dat op 27 maart op twaalf staat in de Ultratop 200 albums. Ook de nummers America en Mag ik je voelen uit dit album belanden op singleformaat, maar zonder in de buurt van de Vlaamse Top Tien te geraken. De 8ste mei doen De Kreuners de "Grenslandhallen" in Hasselt aan met hun tournee "Veel lawaai" waarmee ze on the road zijn. Tijdens deze tournee maken Walter Grootaers en zijn gevolg alleszins gebruik van het podium om hun nieuwe album 'Jonge honden' te promoten.

Das wat ik zeggen wou

Uit 'De Laatste Show'

Belpop

Op 2 december kunnen we op Canvas in een aflevering van "Belpop" genieten van een Kreunersspecial. In de context daarvan doopt Radio 2 de 17de oktober tot officiële Kreunersdag, met een ganse dag de beste Kreunerssongs met daarnaast vele interviews, weetjes en een heuse Kreunersquiz.

Ik wil je

Uit 'De Laatste Show'

Feestelijkheden 30 jaar De Kreuners

Op 17 juli 2008 laten ze zich lekker gaan tijdens "Beleuvenissen" op de Oude Markt in Leuven. Dit concert wordt op VTM uitgezonden. Op 17 en 31 oktober 2008 staan Walter en de zijnen in de "Lotto Arena" te Antwerpen voor twee keer "De Kreuners 30 jaar". Op het podium: Walter Grootaers, Erik Wauters, Jan Van Eyken, Ben Crabbé en Axl Peleman. Journalist Bert Hertogs schreef daarover: "Overdonderd. Dat waren we na ruim drie uur De Kreuners. Dertig liedjes, voor elk jaar een. Dat de groep ontzettend groeide tijdens hun zomeroptredens, wisten we al. We zagen hen namelijk meer dan een puike prestatie neerzetten in Hemiksem tijdens het "Casa Blanca Festival" en tijdens "Maanrock" in Mechelen. Maar wat ze nu presteerden, was misschien wel het strafste dat we ooit te zien kregen. Straffer nog dan de 2 edities van "De Kreuners XXL" in het Sportpaleis. Faut le faire!"

Vlaams ereteken

Op 26 maart reikt minister-president Kris Peeters, De Kreuners tijdens een concert in Haasrode een Vlaams ereteken uit met de woorden: "De Kreuners zijn voor Vlaanderen wat The Chieftains en The Dubliners voor Ierland zijn. Zij belichamen over vele generaties de echte ziel van de dynamische, grappige, ontroerende en levende Vlaamse aard." Eind april wijdt Humo een uitgebreid artikel aan hen: "De Kreuners behoren tot het Vlaams cultureel erfgoed. Hun gimmicks zijn inmiddels even voorspelbaar als doeltreffend: nonkel Walter hanteert nog altijd zijn microfoonstandaard als gitaar, Ben Crabbé gooit drumstokjes in het publiek, Erik Wauters is 'Keith uit de Kempen' en Jan Van Eyken voelt zich tijdens een gitaarsolo niet te beroerd voor een klapke met een roadie. Relatief nieuw is Axl Peleman, sinds twee jaar de vervanger van Berre Bergen op bas."

30 jaar De Kreuners

In de periode van 1988 tot en met 1989 gaven we een 15-tal afscheidsoptredens. Maar na het laatste concert hebben we besloten om er toch maar mee door te gaan. Niet lang nadien waren we al opnieuw nummers aan het schrijven. En sindsdien is ophouden nooit meer ter sprake gekomen." Maar daar denken ze in 2008 niet aan, integendeel, er mag weer feestgevierd worden. Dat jaar verschijnt op het EMI-label de driedelige cd "30 jaar De Kreuners": een cd met al hun grote hits, plus het album "Weekends in België", eindelijk op cd én "De kelder-tapes" met daarop onder meer Vader Moeder Appelspijs dat in 1996 al eens op single verscheen, Verlegen met Frank Vander linden, het muzikale grapje Wij zijn De Kreuners, ooit opgenomen in de thuisstudio van Jan Van Eyken, Uit de bocht met Herman Brusselmans enz. In amper 4 weken tijd wordt het album met goud bekroond.

Axl Peleman

In 2007 beslisten De Kreuners al Berre Bergen om gezondheidsredenen te vervangen. Zijn plaats wordt ingenomen door bassist Axl Peleman, bekend van zijn eigen bands Ashbury Faith en Camden. Over zijn komst wil Walter dit snel kwijt: "Na het vertrek van Berre was het even hard zoeken naar de juiste bassist. Die vonden we wel pas twee jaar later in de persoon van Axl. Na tien seconden meespelen met de band hadden we gelijk door dat dit de juiste man op de juiste plaats was. De band was met zijn steun compleet."

De Eregalerij

De Kreuners waren maar wat enhousiast toen Radio 2 hen samen met Sabam uitnodigde om op vrijdag 9 november in het "Casino Kursaal" van Oostende hun een livetime achievement award te overhandigen voor een leven vol muziek. "_We hebben niet de gewoonte om achteruit te kijken, maar voor de Eregalerij staan we toch even stil bij onze geschiedenis. Je moet trouwens niet denken dat we er nu een punt achter zetten. Beschouw het maar als een start voor de volgende dertig jaar. 2008 wordt een druk feestjaar voor ons. We vieren ons dertigjarig bestaan met een zomertour. Van eind april tot half september spelen we vooral op de grootste festivals.

Onder, onder

Hun meest recente prestatie is de Nederlandstalige versie van Down under, de wereldhit van de groep Men at Work uit 1982. Het is het themalied voor "Outback Luke", het tv-programma dat Lien Van de Kelder vanaf 8 oktober 2007 op Vijftv presenteerde.

Het Swingpaleis live on Stage

Op 31 maart en 1 april 2006 worden De Kreuners door Felice uitgenodigd deel te nemen aan de zevende editie van "Het Swingpaleis live on Stage" in het Sportpaleis van Antwerpen. Naast onder meer Kate Ryan, Udo en Gene Thomas treden die avond ook Ultravox, Midge Ure en Alphaville op.

Nu of nooit

Uit 'Het Swingpaleis'

Da's entertainment

UIt 'De Laatste Show'

Zo jong

Uit 'Zomer 2005'

De Kreuners live 2005

Vanwege het succes besloten De Kreuners en PSE om de 5de maart 2005 opnieuw een Kreuners XXL-concert te organiseren. Het leek als vanouds. In de herfst van dat jaar verschijnt voor de allereerste keer een dvd van De Kreuners op de markt. "De Kreuners live 2005" is een weergave van hun Sportpaleisoptreden. Je voelt als het ware de kolkende chemie tussen de groep en het publiek. Zestienduizend toeschouwers en de pioniers van de Vlaamse rock, filmisch gebundeld in een uniek document. De puzzel past perfect in mekaar: tijdloze muziek, een prachtige lichtshow, een opvallend decor, een uitbundige sfeer en… twee jaar later een hulde in het "Casino Kursaal" van Oostende als kroon op het werk.

Er komt een tijd

Uit 'De Laatste Show'

XXL-concerten

In 2004 en 2005 staan de XXL-concerten in het "Sportpaleis" van Antwerpen op het getouw. "De Kreuners XXL 2004", het concert op 6 maart was snel volledig uitverkocht. Walter Grootaers voelde zich positief getoucheerd toen de pers het had over tijdloze nummers: "Je bent daar zelf nooit op die manier mee bezig. Wel met de klassiekers van anderen, zoals van The Rolling Stones en Bob Dylan. Stuk voor stuk tijdloze nummers. Plots begint de pers dat ook van onze nummers te zeggen en spreken jongeren ons daarop aan. Hoe geweldig ze onze nummers wel vinden. Als jongens van Soulwax ons daarop attenderen, sta je daar toch even van te kijken. Tijdens die edities van XXL kregen we daar voor de eerste keer een duidelijke kijk op. Zestien- tot achttienjarigen die uit volle borst met onze liedjes staan mee te zingen die al hits waren nog voor hun geboorte. Pas dan besef je pas goed hoe fantastisch dat is. Dat geeft een heel apart gevoel, alleen kan je niet duiden waarom. Maar dat laten we met graagte aan anderen over om die klus te klaren."

The Night of The Proms

In 2003 zijn De Kreuners ook aanwezig bij "The Night of The Proms" tijdens de editie in Antwerpen wordt aan hen hulde gebracht door onder anderen John Miles, Toto, INXS en En Vogue. De Kreuners treden als verrassingsact op, net als Clouseau en Natalia.

Nekka 2003

De Kreuners zijn de centrale gasten tijdens 'Nekka 2003'. Met optredens van Pascal Jacobsen, Jo Lemaire, The Lau, De Mens, Scala, Bram Vermeulen, De Flandriens, Blof, Urban Trad en Gorki

25 jaar De Kreuners

Op 1 januari 2003 is er op het EMI-label al de verzamelaar "25 jaar Het beste van De Kreuners", een overzicht aan de hand van 20 van hun bekendste nummers. Op 25 en 27 april mogen ze het beste van zich laten horen tijdens "Nekka Nacht 2003". Thé Lau, Gorki, De Mens, Urban Trad, Bram Vermeulen, Armand, De Flandriens, Jo Lemaire en Scala brengen in het Sportpaleis van Antwerpen een hulde brengen aan De Kreuners. Zij stellen daar ook hun nieuwste album voor "1978" oftewel "Een negen zeven acht" voor, goed voor 12 nieuwe liedjes. De nummers Ja!, Lust slaapt nooit en Meisje Meisje belanden na een tijdje op single. Een uitgebreide tournee brengt De Kreuners op zowat elk Vlaams podium. Voor de fans is het weer smullen.

Op een laag pitje

Voor De Kreuners wordt het almaar moeilijker hun agenda’s op mekaar af te stemmen. Ben Crabbé is een populaire tv-vedette geworden en daar moet Walter Grootaers niet voor onderdoen. Begonnen als presentator bij VT4 en nadien razend populair bij VTM en Kanaal 2. Daarom wordt er in 2001 op kleine schaal getourd. Zij lassen nog maar eens een sabbatjaar in om zich voor het volle pond te concentreren op 2003 om dan groots uit te pakken met "25 jaar Kreuners".

Nee oh nee

Uit 'Het Swingpaleis'

De laatsten zullen de eersten zijn

Uit 'De Muziekdoos'

Muziekspecial 20 jaar De Kreuners

Muziekspecial rond 20 jarige carrière van De Kreuners

Ik wil je

Uit 'Nekka 1998'

We kleuren de nacht

Uit 'De Muziekdoos'

20 jaar De Kreuners

Het jaar 1997 houden De Kreuners vrij om hun feestjaar voor te bereiden, want in 1998 staan ze twintig jaar op de planken, tijd voor de dubbelaar "De Kreuners Pure Pop", een concentraat van 28 songs. Op vrijdag 24 april 1998 treden De Kreuners 's avonds op in "Flanders Expo Gent" tijdens "Nekka Nacht". Zij delen daar het podium en de affiche met onder meer Freek de Jonge, Mama's Jasje, Günther Neefs , Dirk Blanchart, Jo Lemaire en Rob de Nijs. De zomer van 1998 wordt onafgebroken gespeeld op zowat alle festivals, een feest voor de liefhebbers van stevige meezingbare rock. Het publiek blijkt er maar niet genoeg van te krijgen. Qua successen bleef het stil op het hitfront.

Vader, moeder, appelspijs

Uit 'Zomerkuren'

Vader, moeder, appelspijs

Uit 'De Muziekdoos'

Er komt een tijd & Wat komen moet dat komt

Uit 'Vlaams & goed'

Wat komen moet dat komt

Uit 'Tartufo'

De Kreuners

In 1995 pakken De Kreuners op het EMI-label uit met de oerdegelijke rockplaat "De Kreuners", hun stevigste ooit. De productie is ook deze keer in handen van Jean Blaute. De Kreuners tekenen gezamenlijk voor zowat alle songs met uitzondering van Wat komen moet dat komt, oorspronkelijk van The Headboys. Drie singles zullen volgen, maar zonder hitresultaat: Er komt een tijd, Vergeet het maar en Wat komen moet dat komt. In de pers lezen we dat de plaat erg koppig klinkt.

Een andere soort

Tot eind 1993 wordt er getourd en dan beslissen De Kreuners nog maar eens een jaartje te rusten. Voor Walter het moment om met de steun van The Gonnabee’z een solo-cd op te nemen met daarop een song als De Hoola Hoola Boys, oorspronkelijk van Warren Zevon, Als ik 's nachts door Veerle rijd van Noordkaap, Van een andere soort van Steve Earle en Ik weet ik heb je pijn gedaan van Jan De Bruyn. De productie is in handen van Jan Cuyvers en Marc Rosso. De opnamen hebben plaats tijdens de maanden april en mei in "Studio Impuls" te Herent. Grootaers stelt het album aan de verzamelde pers voor op het racecircuit van Terlaemen.

Knagend vuur

In 1992 is er het album "Knagend vuur". 10 liedjes in het totaal geproduceerd door Jean Blaute. Manager Alain Grootaers houdt een oogje in het zeil. Liever alleen krijgt een tweede leven op single, maar in sterk contrast met de vorige, blijft de Top Tien uit het zicht. Dit nummer en Vanavond en vannacht zijn nochtans songs die de echte fans blijven koesteren, wat niet wegneemt dat het album door de bank een donkere indruk nalaat. De harde kern koestert, naast de vermelde singles, van in het begin songs als Help me door de nacht en De hemel nooit beloofd. In de Vlaamse Top Tien vinden we de single In de zin van mijn leven de eerste februari op vier terug.

Liever alleen

Uit 'Gezocht: Scarlett!!'

Ik ben bij jou

Uit 'Margriet'

De hemel nooit beloofd

Uit 'Baraka'

Nu of nooit & Ik wil je

Uit 'Margriet op oudjaar'

Help me door de nacht

Uit 'Kom op tegen kanker'

Festival 60-40

De Kreuners zingen tijdens het 'Festival 60-40' de liedjes 'Nu of nooit', 'Layla', 'Het regent meer dan vroeger' en 'Ik wil je'. Het 'Festival 60-40' is n.a.v. het jubileum van koning Boudewijn.

Het regent meer dan vroeger

Uit 'Margriet'

11 juli-viering

De Kreuners zingen tijdens de 11-juliviering in Antwerpen de liedjes 'Wachten op een trein', 'Door jou', Sha-la' en 'Op zoek'.

Het regent meer dan vroeger

Uit 'Het Sterrencircus'

Cous-cous kreten

Uit 'De Zevende Dag'

Het regent meer dan vroeger

Uit 'De Zevende Dag'

Nu of nooit

Uit 'Zeg maar Jessie'

Help me door de nacht

Uit 'Baraka'

Het boek

Er wordt in 1991 opnieuw goud gescoord en dat al in voorbestelling met de verzamelaar "Het Beste van De Kreuners". Marc Brabant, rockjournalist en ooit producer bij Radio 1, schrijft dat jaar "Het boek". Hierin schetst hij gedetailleerd de dan dertienjarige geschiedenis van Vlaanderens eerste echte supergroep. De successen, de teleurstellingen, de drank en de vrouwen, de ups en de downs. "De Kreuners lieten altijd uw oren tuiten", zo lezen we op de achterflap.

Hij is jong

Uit 'Liedjes voor Mondiale'. De Kreuners maakten voor de Mondiale 1990 'Hij is jong', een liedje over Enzo Scifo. Dit is een parodie op 'Zo jong'.

Diamond Awards Festival

In november 1990 prijken De Kreuners ook op de affiche van het "Diamond Awards Festival" in het Sportpaleis van Antwerpen, naast grote namen als Duran Duran, Kylie Minogue, Kim Wilde, Roch Voisine en Milli Vanilli.

Maak me wakker

Uit '11 Artiesten voor 11.11.11.' n.a.v. 25 jaar 11.11.11.

Maak me wakker

Uit 'Baraka'

Ik wil je

Uit 'In symfonie' (02/11/1990)

Zo jong

Uit 'In symfonie'

Maak me wakker

Uit 'Maximix'

Radio & Maak me wakker

Uit 'Marktrock 1990'

Zo jong

UIt 'Sterrenwacht'

Ik wil je

Uit 'Sterrenwacht'

Zo jong

Uit 'Margriet'

Radio 2 Zomerhit

Wat in hun stoutste dromen tot dan toe nooit was opgedoken Ik wil je gaat 50.000 keer over de toonbank. De single wordt door Radio 2 gekroond tot "Zomerhit 1990". Ik wil je zal de jaren nadien door Swoop, Guus Meeuwis, Sasha & Davy en nog vele anderen gecoverd worden. Volgens Ben Crabbé is Ik wil je voor De Kreuners wat Kom van dat dak af is voor Peter Koelewijn.

Zo jong

Toen De Kreuners in de studio zaten om de laatste hand te leggen aan hun nieuwe album, drong de platenfirma aan op een nummer dat het zeker zou doen. Iets wat het publiek meteen zou aanspreken. Berre had nog een idee in zijn achterhoofd, grijpt naar zijn akoestische gitaar en zingt iets in de stijl van so long om op die manier toch enkele klanken te hebben om het al wat zingbaar te maken. Jan komt er gelijk bij zitten en Walter, die op die so long wil inpikken, trekt zich even terug in een aparte ruimte en schrijf daar in een mum van tijd de tekst van Zo jong bij mekaar. De twintigste oktober van dat jaar noteren we de single Maak me wakker op 3 in de Vlaamse Top Tien en de 17de november op 18 in de Top Dertig.

Apollo Rock

Tijdens 'Apollo Rock' zongen De Kreuners 'Zo jong', 'Layla', 'Nu of nooit' en 'Ik wil je'.

Ik wil je

Uit 'Baraka'

Ik wil je

Uit 'De Droomfabriek'

Uitschuivertje met VTM

De Kreuners blijken met hun Nederlandstalige rock voor organisatoren een alternatief voor de doorsnee Vlaamse artiesten. Door een wat misplaatste uitspraak van Walter omtrent "Tien om te zien", groeit deze uitschuiver uit tot een heuse rel en een soort VTM-boycot met een behoorlijk lange nasleep. VTM kon niet achterblijven en moest sowieso Ik wil je in hun etalage plaatsen, lees "Tien om te Zien". De wrevel met VTM-producer Jos Van Oosterwijck wordt bijgelegd.

Hier en nu

In 1990 wordt er een nieuwe elpee ingeblikt "Hier en Nu". Producer van dienst is Jean Blaute. De plaat zelf puilt uit van de hitgevoelige songs. De release valt samen met het duizendste Kreuners-concert. Uiteindelijk worden er méér dan honderdduizend exemplaren (vier keer platina) van verkocht. Intussen hadden ze ook geleerd de Top Dertig in te palmen. Een echte radiohit wordt Verliefd op Chris Lomme door Erik en Walter geschreven. "Bijna was het "Ik ben verliefd op Marieke" geworden, daarmee verwijzend naar de rol die Chris speelde in het legendarische VRT-programma Schipper naast Mathilde (liep van 1955 tot 1963)", weet Walter nog met grote zekerheid. "Tijdens een verloren moment werd daar met De Kreuners onderling over gepraat die tijdens enkele heruitzendingen met die soap hadden kennisgemaakt. Ik weet nog goed dat ik toen met zijn ouders in Duitsland woonde en af en toe naar mijn grootouders in Lier kwam, waar we dan bij de buurman naar die heruitzendingen gingen kijken, want die man had een televisietoestel. Ik kickte toen al op Marieke, want ik vond dat een schoon meisje en met dat beeld in ons achterhoofd heb ik die song geschreven. Jaren later hebben we Chris Lomme en ik samen op de tonen van dat liedje op het podium gedanst en heeft ze mij als dank eens stevig geknuffeld." Een dijk van een hit halen ze op het droge wanneer ze beslissen Ik wil je in de singlemarkt te zetten. De 17de maart 1990 staan ze trots op één in de Vlaamse Top Tien. De 12de mei zit er eveneens een nummer één in de Top Dertig in. Er wordt in voorbestelling meteen goud gescoord met de verzamelaar "Het Beste van De Kreuners".

Verliefd op Chris Lomme

Uit 'Diamond Awards Festival'

Koeskoeskreten

De videoclip van Koeskoeskreten.

Verliefd op Chris Lomme

Uit 'Margriet'

Cous-cous kreten

Uit 'Klim op'

Koekoes kreten

Uit 'De Droomfabriek'. Bewerking van 'Cous-cous kreten', samen met Herman De Croo, Willy Cuypers, Goedele Liekens, Mieke Vogels, Louis Tobback, Willy Declercq, Erik Van Rompuy en Manuela Van Werde.

Koeskoes kreten

In 1989 nemen De Kreuners een nieuwe versie op van Cous-cous kreten, deze keer samen met bekende Vlamingen en politici met als doel de vereniging Koloriek te helpen en hun standpunt tegen het almaar stijgende racisme nog maar eens te onderstrepen.

Fan Mauro Pawlowski

De jonge Mauro Pawlowski was een grote fan van De Kreuners. Mauro zou iets later bekend worden als muzikant bij K's Choice, Channel Zero en dEUS. Hij reed op zekere dag met zijn fiets naar de sporthal van Heusden-Zolder om daar een soundcheck van De Kreuners vanop afstand mee te maken. Via een openstaand dakvenster kon hij kijken naar de opgestelde instrumenten. Toen hij zag dat een bloedmooi meisje achteraf met Jan in de backstage verdween, stond Mauro's besluit vast. Hij zou koste wat het kost gitarist worden én mooie meiden versieren.

Berre Bergen

Naast Ben Crabbé werd ook bassist Berre Bergen met open armen ontvangen. Berre had bij De Kreuners al enkele keren bassist Marc Van Puyenbroeck vervangen die bij Soulsister ging spelen. Berre leerde het vak van uitmuntend bassist bij The Scabs en was binnen De Kreuners de jongste muzikant, ook de knapste en dus een aantrekkelijke waarde binnen de groep. Hij werd de lieveling van de jonge meisjes en zo boorden De Kreuners een ook jonger publiek aan. Toen De Kreuners op zoek gingen naar een bassist is Berre auditie komen doen. Dat klikte binnen de tien minuten. Zijn komst gaf onze groep een serieuze boost. Hij was een meester in het uitwerken van een idee door daar dingen van hemzelf aan toe te voegen. Berre had een belangrijke inbreng bij het schrijven van nummers, vooral wat tweestemmige samenzang betreft. Berre was een kei in het bedenken van degelijke zangpartijen. Communiceren was nu niet zijn sterkste punt, hij was een stille jongen, maar met een groot hart.

A-rum-a-dum-dum

Uit 'Diamond Awards Festival'

Jongens hebben geluk

Uit 'Bodem'

Ben Crabbé

Een soort tweede hitadem en vooral veel energie vindt de groep als ze drummer Ben Crabbé in huis halen. Ben begon als drummer bij de Leuvense groep The Singles, maar die hielden het niet zo lang vol. Nadien ging hij bij diverse groepjes drummen, onder meer Big Pill. Tijdens de preselecties van het "Eurovisiesongfestival" in 1983 speelde hij op het podium bij Pas de Deux. In mei 1987 komt hij bij De Kreuners terecht, maar kwantitatief zaten ze toen op een dieptepunt, ze waren nog erg weinig met muziek bezig. Naast bij Romeo Spinelli drumde Ben in zijn vrije tijd – omdat De Kreuners zo weinig optraden – ook bij Elisa Waut. Zijn eigen groep Rusty Thomas Band slokte veel tijd op, nadien omgedoopt tot Ben Crabbé and the Floorshow. "Toen Ben bij ons naar de auditie kwam", aldus Walter Grootaers, "vertelde hij ons dat hij een enorme fan van De Kreuners was en zeker al zo'n 80 optredens van hen had bijgewoond. Hij kende alle versies uit het hoofd. Dat varieerde van de singleversie over de langspeelversie tot en met de liveversie. Iemand met een ongelooflijk muzikaal geheugen dus. Een nummer groeit nu eenmaal je op tournee gaat en Ben kon dus meteen op die ritmische kar springen." Naast zijn gedrum bij diverse bands was Ben in 1983 kind aan huis geworden en vooral gebleven bij de VRT. Dat jaar ging hij bij Studio Brussel van start met het programma "Bingo". Vanaf 1987 werd de televisie zijn vaste werkstek en werd hij wereldberoemd in Vlaanderen toen hij vanaf de 5de september 1994 "Blokken" ging presenteren.

Voor wat het waard is

Uit 'Bingo'

Voor wat het waard is

Uit 'Mike'

Voor wat het waard is

Uit 'Reveillon', eindejaarsshow van de BRT

Congo Express

Uit 'Bingo'

Jongens hebben geluk

Uit 'Mike'

Mijn grote liefde heet muziek

De Kreuners spelen Het spijt me maar ik wilde, Layla, Altijd alleen, Voor wat het waard is, Ik dans wel met mezelf, Jongens hebben geluk, Het regent meer dan vroeger, Gezellig samenzijn, Vuil water, Zij heeft stijl' en Deserteren.

Dans der onschuld

In 1986 is er de release van het album "Dans der Onschuld". 3 nummers uit dit album belanden op single: Jongens Hebben geluk, het stevig rockende Voor Wat het Waard Is en Deserteren. "Dans der onschuld’" is hun meest intimistische album dat ze ooit inblikten. Wij onthouden dan ook de sfeervolle ballads Dans der onschuld en Chihuahua. Polygram was ondertussen hun platenfirma geworden en die bleken niet goed hun huiswerk te hebben gemaakt. De verhoopte verkoopcijfers werden niet gehaald. Het leek alsof De Kreuners ineens passé waren. Hun werd zo haast aangepraat er stilaan mee op te houden. Ook binnen de groep rommelt het almaar vaker en regelmatig wordt aan de bezetting gesleuteld wat het samenspel zeker niet in de hand werkt. De jaren 80 waren voor de Belgische rock ook geen gemakkelijke periode. De muzikale smaak werd koeler. Het publiek ging minder bewegen. De Kreuners moesten het hebben van een zeer levendig publiek. Nu lieten groepen als The Smiths en The Sisters of Mercy meer van zich horen. Muziek maken werd plots een bloedernstige bedoening. Die sfeer kenden De Kreuners niet. "En we hebben het geweten" vertelt Walter ons. " Plots gingen alle deuren voor ons dicht en zag je steeds dezelfde groepen tijdens diverse festivals op het podium optreden. Onze hoogtijdagen waren zo goed als voorbij."

Het spijt me maar ik wil je

Uit 'Argus'

Sha-la

Uit de Oudjaar-uitzending van de BRT

Moeders houdt uw dochters binnen, want De Kreuners spelen binnenkort in uw dorp.

Louis De Lentdecker in De Standaard

Ik dans wel met mezelf

Uit 'Hotel Americain - Oudjaar 1984'

Nummer 1

Uit 'Gejaagd door rockkultuur'

Naar Canada

Begin 1984 trekt Walter Grootaers naar Canada voor een ontmoeting met de bekende producer Stan Meissner. We hadden een rist songs in het Engels vertaald en die man zag het wel zitten om met ons samen te werken. Nu zaten we hier vast bij platenfirma Warner en ginder was er interesse van de concurrerende firma Virgin. Warner Belgium ging meteen dwarsliggen." Met hangende pootjes keert Walter naar Vlaanderen terug, al ging dat verdriet snel over en hadden De Kreuners achteraf gezien geen spijt dat die deal nooit is doorgegaan. Er zit ook goud in petto voor het daaropvolgende album, het haast voor de hand liggende "Weekends in België", uitgebracht in 1984. De Kreuners vertellen in de slipstream van dit succes dat de plaat, ondanks die geweldige meevaller- de plaat wordt uiteindelijk met platina bekroond- niet wordt bijgeperst, want ze lassen een sabbatjaar in. Zij hebben acht jaar onafgebroken opgetreden en snakken naar rust.

Da's rok'n roll

Uit 'Pop Elektron'

Kom terug ik mis je

Uit 'Pop Elektron'

Naar Nederland

Nederland omarmde De Kreuners niet zoals ze eerst verwacht hadden. Het was single na single vechten tegen de bierkaai en het succes van Doe Maar. Geen Hollander die behoefte had aan een Vlaamse groep die in hun eigen taal zong. Wel hadden zij een grote aanhang in Amsterdam. Ooit speelden ze daar 5 dagen na elkaar in diverse clubs in de binnenstad. Het ging daar gezellig aan toe, iets te gezellig soms. Walter herinnert zich nog een optreden waar iedereen stond te blowen in een dichte mist van cannabis. Dat optreden bleef maar aanmodderen omdat Walter zich haast geen enkele songtekst meer herinnerde. Gelukkig bleek de organisator achteraf dolenthousiast en werd er een nieuw contract ondertekend voor een volgend optreden. Zingen en spelen in bakvolle biertenten zat er ook in. Daar wou men, naast hun hits, rockende covers horen, en dat zagen Walter en zijn trawanten niet zo zitten. Later zou ook blijken dat hun platenfirma in Nederland geen poot had uitgestoken om hun mogelijke succes te verzilveren.

Natuurlijk zijn er geen Alpen in de Pyreneeën

Hier bij ons daarentegen palmden De Kreuners intussen ook de pop-polls van 1983 in zonder moeite. Snel goud werd het in september 1983 uitgebrachte album "Natuurlijk zijn er geen Alpen in de Pyreneeën", wat je enigszins mag vertalen als "Geen spijkers op laag water zoeken". Jean Marie Aerts was intussen bij TC Matic het mooie weer gaan uitmaken, dus werd naar een nieuwe producer uitgekeken en dat werd Sylvain Vanholme, in een vorig leven lid van The Wallace Collection en nadien van Two Man Sound. Sommigen beweren dat door de inbreng van Sylvain een aantal nummers qua muzikale bezetting een beetje overdone is, al beweert Walter dat het voor een groot deel ook lag aan het te snel beginnen aan een nieuwe elpee. "We hadden langer moeten repeteren en de muzikale ideeën beter moeten uitwerken", geeft hij toe. Het eindresultaat zijn 10 songs. In de bezetting merken we, naast de vaste crew, toetsenist Werner Pensaert op. Slechts één song wordt op single uitgebracht, het door Walter en Erik geschreven Kom terug, ik mis je. De fans genieten van het album als van een portie zoete koek. "Kreun-o-bic-tour" is de titel van een serie optredens georganiseerd door het Cultureel Jongeren Paspoort. Maar liefst 35.000 fans laten horen dat ze van De Kreuners nooit genoeg kunnen krijgen. Die fans hebben inmiddels de nummers Het regent meer dan vroeger en Kom terug ik mis je tot heuse Kreunersklassiekers gekroond. Zij zorgen dat het album binnen de kortste keren de gouden status bereikt.

Les Kreunères sont arrivés

Opvallend is dat ondanks hun uitsluitend Nederlandstalig repertoire De Kreuners ook welkom zijn in Wallonië en Frankrijk. Zij spelen in Parijs en op het festival "Le Printemps de Bourges" in Zuid-Frankrijk. “Les Kreunères sont arrivés” was voor de groep in die dagen dan ook een gesmaakte kreet. Die slogan klonk ook in volle zalen in Louvain-la-Neuve, in Charleroi tot in Parijs. In het Waalse onderwijs werden hun teksten gebruikt tijdens de les Nederlands. Achteraf geeft Walter wel eerlijk toe dat hun Franse avontuur niet heeft opgeleverd wat zij ervan verwacht hadden. "Maar we hebben ons daar wel kostelijk geamuseerd!" Ook stonden er optredens in Zweden en Zwitserland op het programma. Aan een Engelstalig album zoals Clouseau er twee inblikten, hebben ze zich nooit gewaagd, al was er enige belangstelling van Virgin Canada. Grootaers reisde zelfs naar Toronto om daar met de toenmalige producer van Bryan Adams de zangpartijen op te nemen, maar hun platenfirma in België ging uiteindelijk niet akkoord en dus werd dat avontuur afgeblazen. In Keulen brachten De Kreuners enkele dagen door in de studio samen met producer Cony Plank, bekend als producer van onder meer Ultravox en enkele Duitse bands.

Er sterft een beer in de Taïga

Op 16 april 1983 staan De Kreuners op vier in de Vlaamse Top 10 met Layla, een liedje opgedragen aan Walters dochter uit zijn toenmalige huwelijk met Tina Coucke. "Er sterft een beer in de Taïga" wordt door de pers als een volwassen plaat omschreven, eentje die hun muzikale status van dat moment nog verstevigt. Op het album laat Walter ook iets van zijn verdriet horen na het op de klippen lopen van zijn zevenjarig huwelijk. Beest uit dat album is in dat opzicht geen mis te verstaan nummer. "Je bent een beest. Je maakt me bang. Je boorde me de grond in omdat je van me hield. Noem het de zachte moord. Ik zat allang geknield. Je moest en zou me krijgen, want je bent een beest." Niet dat de Top Dertig tilt slaat, want daar is voor die Vlaamse rock blijkbaar nog geen plaats. Pas tien jaar later zal het tij keren. Toch wordt ook hun tweede album goud. Vele muziekkenners zijn het er roerend over eens dat deze plaat nog altijd hun beste werk bevat. Er is op dat moment volop sprake van een Kreunersmania.

Het einde

Uit 'Een verhaal van vrede'

Cous-cous kreten

Enkele maanden later ligt de single Cous-Cous Kreten in de winkel, geschreven door Walter Grootaers en Luc Imants. Het verhaal gaat terug naar de tijd dat Walter nog discothecaris was bij Radio 2 Omroep Antwerpen. Hij kende daar een meisje van Marokkaanse afkomst dat meer binding had met de Vlaamse leefwereld dan met haar eigen cultuur. Zij had een heel strenge vader die erg vasthield aan de eeuwenoude Berbertraditie. Zij wordt tegen de zin van haar familie verliefd op een Vlaamse jongen en moet samen met hem een aantal jaren ondergedoken gaan samenwonen. Ook die Vlaamse jongen vond bij hem thuis geen steun omdat ze ook daar tegen die relatie gekant waren. De Marokkaanse moeder en haar dochters hielden in het geniep contact met haar, maar haar broers en vader werden in het ongewisse gelaten. De bruid heeft tot aan de dood van haar vader moeten wachten om eindelijk officieel te kunnen trouwen. Kortom het verhaal over immigranten en hoe moeilijk het is voor hen om zich hier aan te passen. In dit liedje hoor je de vocale inbreng van het Algerijnse meisje Sabah.

Cous-cous kreten

Uit 'Pop Elektron'

Beest

Uit 'Pop Elektron'

Ik dans wel met mezelf

Uit 'Hitring'

Ik dans wel met mezelf

In 1982 wordt als volgende single voor een cover gekozen. Walter vertaalt Dancing with myself van Gen X, oftewel Billy Idol en Generation X, geschreven door Billy Idol en Tony James. Tijdens de zomermaanden juni, juli en augustus van dat jaar trekken De Kreuners samen met Jean-Marie Aerts naar de "ICP Recording Studio's" om daar het album "Er sterft een beer in de Taïga" in te blikken. Deze keer goed voor tien songs.

Zij heeft stijl

Uit 'Hitring'

Gezellig samenzijn

Uit 'Noord-Zuid'

's Nachts kouder dan buiten

Voor de opnamen van "'s Nachts kouder dan buiten" is geen geld om opnieuw naar Londen te trekken en dus wordt gekozen voor de "ICP-studio" in Brussel, met ook deze keer Jean-Marie Aerts achter de knoppen. 12 opnamedagen waren nodig om de klus te klaren. In het totaal worden er 12 songs ingeblikt. "Ik had aan Jean Marie Aerts, de producer, de opdracht gegeven mijn stem tijdens de mix niet vooraan te plaatsen, maar te laten opgaan in de groep, te laten klinken als één geheel. Ik nam bewust platen mee naar de studio om te laten horen dat ik niet wou dat het klonk zoals op de platen van Boudewijn de Groot, maar wel zoals die van Ray Davies en The Kinks. Zou wou ik ook dat onze eerste plaat klonk, mijn stem moest een beetje naar de achtergrond, opgaan in het geheel van de groep. Achteraf beschouwd zijn we daar misschien iets te extreem in geweest in die keuze." Die eerste plaat werd beoordeeld als een nogal koude bedoening: harde gitaarmuziek, metaalklanken en een ruwe aanpak. Meteen reageert Walter met: "Dat was ook de bedoeling. We waren geïnspireerd door de new wave en de post punk. We behoorden tot de cool generation, maar met voldoende aandacht voor power, want we wilden in eerste instantie als een rockgroep klinken. Wanneer iets later de synthesizer zijn intrede zal doen, besloten we meteen dat instrument als een taboe te beschouwen. Later duikt het sporadisch hier en daar op, maar met mondjesmaat, alleen maar om hier en daar in een nummer een muzikaal tapijtje te gebruiken. De synthpop die tijdens de jaren 80 hoogtij zal vieren, heeft onze groep dan ook nooit aangesproken."

Gezellig samenzijn

Uit 'Hitring'

Doe de kreun

De videoclip van 'Doe de kreun'

Jan Van Eycken

Jan Van Eyken werd de nieuwe basgitarist bij De Kreuners. Jan speelde tot dan toe bij de Zaventemse groep The Strings**. Aanvullend wil Jan er dit aan toevoegen: "Ik speelde in een fantastische punkband The Strings. We waren echte rebellen die luide rockmuziek combineerden met catchy pophooks en strakke drumlijnen. Die gouden combinatie had ons niet alleen de hitsingle Chicago, maar ook een stevige fanbasis opgeleverd. De Kreuners hadden dat gemerkt en vroegen ons of we zin hadden om als vast voorprogramma te fungeren. The Strings en ik waren natuurlijk superblij met dat aanbod. Zeker toen we hoorden dat we voor, tijdens en na de shows gratis mochten drinken. Op het einde van die tournee besloot ik bij De Kreuners te gaan spelen en liep het verhaal met The Strings op de klippen." Kan Walter dit nog wat toelichten? "Jan speelde gitaar en op een bepaald moment waren we op zoek naar een nieuwe bassist. Tijdens de auditie duikt Jan op, tot onze verbazing met een basgitaar onder de arm. Pas maanden later vertelde hij ons dat hij in nog geen twee weken tijd ons hele repertoire had beluisterd en zich de baspartijen eigen had gemaakt. Wanneer een jaar later Luc Imants de groep verlaat, wordt Jan als gitarist naar voren geschoven. We hadden meteen door dat Jan de meest muzikale van de bende was. Jan is dan ook de enige niet-autodidact, die had de knepen van het vak op een serieuze manier geleerd. Ik had van mijn achtste tot mijn dertiende noten en zo geleerd, maar veel had ik daar achteraf niet aan. Toch moet ik eerlijk bekennen dat de meeste riffs van slaggitarist Erik Wauters komen. Daardoor heeft Erik ook voor een groot deel het geluid van onze beginperiode bepaald."

Torhout-Werchter

Qua succes loopt het zo’n vaart dat De Kreuners op de affiche van het dubbelfestival Torhout-Werchter prijken samen met Dire Straits, Robert Palmer en The Cure. In Torhout mag TC Matic het feest op gang trekken, in Werchter De Kreuners. Gevolg: hun album gaat méér dan dertigduizend keer over de toonbank. Goud! Een Vlaamse supergroep was geboren. Het levert hun ook tijdens "Zomerhit 81" de prijs voor de beste Belgische elpee van het jaar op. Hun eerste album zou hun platenfirma geen windeieren leggen, het werd een onverhoopt succes. De Kreuners konden eindelijk hun prijs opdrijven zonder daarmee hun livereputatie te schaden.

Nee oh nee

Uit 'Met zicht op zee'

Gezellig samenzijn

Uit 'Met zicht op zee'

Zij heeft stijl

Uit het album " 's Nachts kouder dan buiten" verschijnt in 1981 de single Zij heeft stijl. "Dat nummer schreef ik naar aanleiding vaan een modeshow die ik op televisie had gezien. Ik had geen bepaalde vrouw voor ogen, maar wou het toch ophangen aan enkele meisjes die ik toen persoonlijk kende. Het bizarre aan die song is dat ik er nooit tevreden over ben geweest. Ik weet nog goed dat ik eerst de intro had die ik snel op een cassetje opnam. Zittend aan tafel schreef ik de tekst en klaar was Kees. Het was in nog geen tien minuten klaar, een vluggertje dus. Nadien heb ik het samen met Luc afgewerkt."

Nee oh nee

Die eerste single Nummer 1 moet toen om en nabij de zestigduizend Belgische frank hebben gekost. Ze nemen tegelijkertijd ook Nee Oh Nee op. Tijdens De Radio 2 "Zomerhit 80" krijgen ze de prijs voor het beste groepsdebuut. Hun line-up is dan: zanger Walter Grootaers, gitaristen Erik Wauters en Luc Imants, drummer Patrick Van Herck en bassist Herman Maes. Erik heeft de plaats van Ronny ingenomen met wie het niet zo goed meer klikte. Het was vooral het gitaargeluid van Erik (deed bijwijlen denken aan U2-gitarist The Edge) dat Walter snel deed beslissen hem in de groep op te nemen. De tweede single, het Kinks-achtige Nee Oh Nee van de hand van Walter Grootaers en Erik Wauters, is eveneens een productie van Jean- Marie Aerts en verschijnt ook in eigen beheer. Een klein detail: Nick Tesco, de zanger van The Members, zingt mee als backing op Nee Oh Nee. De single geldt nog steeds als een echte klassieker. Een tournee met Rick Tubbax & The Taxi’s volgt. Dat klinken als bijvoorbeeld The Kinks lieten De Kreuners snel vallen. Wanneer ze tijdens een repetitie merkten dat een nummer nogal sterk leek op een buitenlands voorbeeld, belandde het snel in de vuilnisbak. De Kreuners wilden van in het begin zo identiek mogelijk klinken.

Herman Schueremans

Met 2 hits op zak kon het niet uitblijven of de platenfirma’s zouden dan toch reageren. Warner Bros kwam met het mooiste aanbod op de proppen. A & R- manager was toen Herman Schueremans en het is helemaal zijn verdienste dat De Kreuners bij hen onderdak vonden. "De platenwereld had op dat moment geen interesse in Nederlandstalige muziek. Wij traden regelmatig op in Zaal Lux op de Markt te Herenthout, geleid door de Maf Brothers (onder meer Gust Spruyt, Frank Horemans en Herman Rosiers) en daar liepen we Herman Schueremans tegen het lijf die daar vaak binnensprong. De Maf Brothers investeerden mee in onze eerste plaat die we gingen opnemen in de Matrix Studio in Londen. We brachten die plaat in eigen beheer uit, verdeeld door Warner Brothers en waar op dat moment Hermans Schueremans werkte en die geloofde van meet af in ons." Herman wist de toenmalige platenbaas met harde klappen op de onderhandelingstafel bij Warner, Ted Sikkink, van hun kunnen te overtuigen, wat resulteerde in de elpee "’s Nachts kouder dan buiten".

Nummer 1

Walter brengt met zijn groep hun eerste single in eigen beheer uit, zoals hij het wou, in het Nederlands. Rock was de muziek van de straat en die hoorde je hier in Vlaanderen in onze taal te zingen. Veel kritiek, want de kenners vonden dit niet kunnen, Walters ambities leken hun té onrealistisch. Nummer 1 (release maart 1980 ), geschreven door Walter Grootaers en Luc Imants, wordt in de Londense "Matrix Studio" in een productie van Jean-Marie Aerts opgenomen. Er waren op dat moment in Vlaanderen geen geschikte studio's om die rocksound in te blikken. Trouwens, het Britse pond stond toen vrij laag. Om de huurprijs van de opnamestudio laag te houden, werd er afgesproken 's nachts op te nemen.

Humo's Rock Rally

Tijdens Humo’s eerste "Rock Rally" in 1978 maken Walter en zijn kompanen als De Kreuners behoorlijk wat indruk, waarmee de basis van hun typische sound was gelegd. In 1978 traden zij voor het eerst op tijdens een van de preselecties in "Zaal Lux" te Herenthout. Op het podium gitaristen Erik Wauters en Luc Imants, bassist Herman Maes en drummer Jef Van den Broeck. Zij moesten als laatste groep optreden. Zij zongen toen onder meer De Lamp, een Nederlandstalige versie van The Hard Way van The Kinks. Zij stonden erop rock te brengen in het Nederlands, ook al waren zij opgegroeid met muziek van The Rolling Stones, Lou Reed, The Stooges, The Small Faces en David Bowie. "Wat Raymond van het Groenewoud toen bracht, beschouwden wij als Nederlandstalige kleinkunst. Wij wilden gaan voor Nederlandstalige rock", aldus Walter Grootaers. "Op dat moment werd ons heel vaak de vraag gesteld waarom wij koste wat het kost in het Nederlands wilden zingen. Maar het was mijn ding. Ik wou bewijzen dat je net zo goed in het Nederlands als in het Engels kan rocken. Niet in het keurig Nederlands, ons lukte dat alleen in het Vlaams. We hebben een wat hoekige taal, maar als je wilt, swingt die als de pest. Trouwens, ik denk in het Vlaams, ik leef in het Vlaams, dus als ik me wil uitdrukken, graag in mijn moedertaal." Livemuziek maken werd snel hun uithangbord. De finale had plaats in de Brusselse "Beursschouwburg". Dat optreden werd geen makkie. Het was pas hun tweede en ze stonden stijf van de zenuwen. Het was de groep Once More die met de prijs en de eer ging lopen. Het publiek was vooral gecharmeerd door de energie die de groep uitstraalde. De Kreuners klonken behoorlijk punky met een knipoog naar The Ramones en The Buzzcocks.

De groepsnaam

In de maand augustus 1977 hadden Walter en zijn vrienden in Bilzen een onvergetelijke punkdag meegemaakt met optredens van Elvis Costello, The Damned en The Clash. Ze hadden hun ding gevonden.Op dat moment schrijft Humo een wedstrijd uit voor rockgroepen. Er wordt besloten zich in te schrijven. Dan werd er gezocht naar een naam. Iemand suggereerde Deus Ex, Luc Imants bedacht de naam Tapis Plain, maar na lang discussiëren werd uiteindelijk, op aangeven van Ronny en Luc, geopteerd voor De Kreuners. Met die naam kan je twee kanten uit: kreunen van de pijn, maar ook kreunen van genot.

De eerste groepjes

Walter Grootaers lanceert de idee om Britse rock in onze moerstaal te zingen. Hij probeert dat samen met gitarist Ronny Leyzen uit in de groep War (een afkorting van het woord verwarring). Zij brachten een soort rockcabaret naar hun voorbeeld Frank Zappa. War werd uitgebreid tot de groep Rockorgaan. Een belangrijke inbreng kwam toen al van gitarist Luc Imants. "We bekeken dit op een speelse manier, vooral omdat we er geen toekomst in zagen. Het toenmalige Nederlandstalig rockgebeuren namen we niet ernstig" weet Walter nog heel goed. "Ik wou vooral een groep naar Angelsaksisch voorbeeld waarbij wel een frontman hoorde, maar dan zoals je dat zag bij The Rolling Stones en The Kinks bijvoorbeeld. Ik weigerde toen al een zanger te zijn met achter zich een begeleidende groep. Het moest klinken, als een geheel. Ik voelde me alleen maar goed als ik een zanger binnen een groep was. Wat ook een rol gespeeld heeft - daar denk ik de laatste tijd vaak aan- is dat ik uit een gezin van zes kinderen kwam. Ik had behoefte aan een gemeenschapsgevoel, de reden ook dat ik niet solo ben gegaan. Ik heb die interactie met een band sowieso nodig."

Radio 2 Omroep Antwerpen

Walter krijgt snel de kans om bode te worden bij Radio 2 Omroep Antwerpen en neemt die job met beide handen aan. Hij fungeert daar ook een beetje als discothecaris, voor een muziekliefhebber als hij een muzikale hemel op aarde. Walter komt in contact met platen van Zjef Vanuytsel en Miel Cools , maar hijzelf dweept met Velvet Underground, Lou Reed… Wat hier in Vlaanderen aan muziek wordt gemaakt, vinden Walter en zijn vrienden maar weke koek. Zelfs Raymond van het Groenewoud vinden zij op dat moment niet je van het, een mening die hij later stevig zal bijstellen. "Mijn rockhelden toen waren The Stones en The Kinks. In het begin waren er ook nog Elvis Costello, Boomtown Rats, The Stranglers en de opkomende newwavebands", aldus Walter.

De jeugd van Walter

Reeds in 1973 was de toen 18-jarige Walter Grootaers, thuis omringd door vijf broers, bezeten door Amerikaanse en Britse rock. Studeren interesseerde hem niet. "Ik heb niet eens de middelbare school afgemaakt. Ik ben een van de weinige gelukkigen die nooit de stress van een studententijd hebben gekend", antwoordt hij lakoniek op de vraag welk diploma hij tegen de muur heeft hangen. Op zijn negende trekt hij naar de muziekschool om daar slagwerk te leren, want drummer worden was zijn grote droom.