Bart Kaëll

Eurosong 1983

Een tijd later gaat Bart verplicht onder de wapens en beslist meteen na het afzwaaien door te reizen naar Parijs, want hij droomde ervan bij onze zuiderburen een carrière op te bouwen. Na enkele maanden keert hij naar Vlaanderen terug omdat hij in Parijs het bericht had ontvangen dat hij geselecteerd was voor deelname aan Eurosong. Er werden drie voorrondes georganiseerd, Bart kwam met het door hemzelf geschreven Symfonie in de tweede terecht samen met Gene Summer en Wim De Craene. Bart belandde in de finale in het gezelschap van Sofie, Wim De Craene, Yvette Ravell, Espresso, Marina Marcia en Pas de Deux, die met Rendez-vous naar het Eurovisiesongfestival in München mogen, waar zij op de achttiende plaats eindigen.

Bart had zich voorgenomen dat, mocht Eurosong tegenvallen, hij meteen terug naar Parijs zou keren, maar er was plots zoveel vraag naar optredens dat hij wijselijk besloot het zekere voor het onzekere te kiezen. Stan Verbeeck van platenfirma Monopole haalt Bart over om Symfonie op single uit te brengen, maar de belangstelling daarrond was vlug verdwenen.

Die samenwerking is van korte duur, want Bart stapt over naar platenfirma Carrère en krijgt daar Eddy Luyckx als producer toegewezen, die hem een liedje van Charles McLoughlin laat opnemen: Hello it's me met op de B-kant Hallo dag Bart. In 1984 produceert Eddy samen met Bart Ze zeggen, geschreven door Pino Marchese en Bart zelf. De negende juni staat dat plaatje op zeven in de Vlaamse Top Tien.