Ann Christy

Delen S
Geboren in Antwerpen
op 22 september 1945
7 augustus 1984
Christiane Leenaerts
Bekijk DiscografiesLees Biografie
"Een zanger of zangeres is in wezen gewoon een prostituee die met muziek om liefde schreeuwt"
De mooiste roos van Vlaanderen

Waarom?

De zesde oktober staat Ann op één in de Vlaamse Top Tien met Waarom?, geproduceerd door Fred Bekky. Noteren we dat Ann in 2008 in de 1000 Klassiekers bij Radio 2 met De roos Queen en hun Bohemian Rhapsody van de eerste plaats verstoot. Ook De Top 80 van de Jaren 80 zal zij bij Radio 2 meermaals met dat nummer aanvoeren.

Van Ann zullen na haar overlijden een rist albums verschijnen, waaronder voor de fans een aantal hebbedingetjes: Ik deed alsof het mij niet raakte met het mooie Zal ik je ooit nog zien met The Roots en een akoestische versie van Dag vreemde man. Eveneens in 2006 is er op het label V2 Records de verzamelaar Het beste - Met onuitgegeven nummers. Datzelfde label brengt in 2008 het album Zo was er maar één uit met daarop een reeks liveopnamen en de anderstalige Won't you come home Bill Bailey en La musique à papa. Een jaar later is er de cd Uniek, waarvan we vooral Could it be happiness en Walk out in the rain onthouden, en als kers op de taart in 2010 Back to Back, Ann Christy gekoppeld aan haar eveneens overleden collega Yasmine .

De roos verwelkt

De tweeëntwintigste september 1983 wordt Ann achtendertig. Op het einde van die maand belandt zij door een fibrose opnieuw in het ziekenhuis. Om haar financieel bij te staan, organiseren haar collega's de drieëntwintigste december 1983 in 't Seyenhof van Joe Harris de benefietavond Een lied voor Ann. Er wordt gezongen door Joe Harris, John Terra , Sofie, Johan Verminnen , Lia Linda, Mieke... Die avond brengt 180.000 frank in het laatje.

Haar man Marc heeft de dokters moeten beloven dat hij haar niet vertelt dat zij kanker heeft, dan zou zij te snel de moed verliezen. Zij blijft vechten in de hoop dat ze zal genezen. IJdele hoop, zo blijkt. Ann sterft op dinsdagavond de zevende augustus 1984 in het UZ van Jette. Zij is achtendertig. Zij wordt op maandagvoormiddag de dertiende augustus in de Sint-Martinuskerk van Meise begraven, gevolgd door de crematie in Ukkel en de asverstrooiing op het gemeentekerkhof van Meise.

Dag vreemde man

We horen Dag vreemde man, terwijl archiefbeelden van Ann Christy de revue passeren. In het programma Ann Christy, ik leef voor jou vertelt ze haar eigen levensverhaal.

Ik leef voor jou

Christy zingt live Ik leef voor jou in Hotel americain.

De hemel is ver

Ann Christy brengt samen met Erik Van Neygen een duet tijdens Marva si, Marva la.

Gelukkig zijn

Ann Christy zingt Gelukkig zijn in het programma Marva si, Marva la.

De Roos

Ann Christy zingt live De roos in Marva si, Marva la.

De wereld stort in

Vrijdag de zestiende april 1982 begint ze aan een reeks van vier concerten met de première in het Cultureel Centrum van Berchem. Nadien volgen nog Waregem, Sint-Niklaas en Machelen. Enkele maanden later belandt zij in het ziekenhuis. Zij merkt dat zij vaginaal vaak bloed verliest. De gynaecoloog stelt een tumor op de baarmoeder vast. Voor zij aan de behandeling begint, neemt ze met Fred Bekky nog snel enkele nummers op: Ik leef voor jou, Zal ik je ooit nog zien? en Waarom?

De achtste juli wordt Ann geopereerd. Zowel de baarmoeder als de eierstokken worden verwijderd. Door een gebrek aan voldoende optredens en inkomsten kan zij haar sociale bijdragen niet betalen en ook geen aanspraak meer maken op de sociale zekerheid. Zij dient alle medische kosten zelf te betalen.

De roos

Het tij keert wanneer Ann De roos opneemt, een vertaling van The Rose van Bette Midler door Johan Verminnen . Meteen nadat ze de gelijknamige film van regisseur Mark Rydell gezien had, wilde ze het nummer op plaat zetten. Het is Johan Verminnen die de originele tekst van Amanda McBroom mag vertalen. Jean Blaute is opnieuw producer van dienst. Hij overtuigt haar het heel sober te brengen. De roos wordt tegen alle verwachtingen in een gigantische radiohit en is de tweede augustus goed voor een derde plaats in de Vlaamse Top Tien.

Met het orkest The Roots geeft zij een recital in het Casino van Middelkerke. Zij treedt daar op voor een bomvolle zaal en kan achteraf haar geluk niet op. Een jaar later doet ze op dezelfde datum dat concert met The Roots in het Casino van Middelkerke nog eens over. De boekingen voor optredens lopen intussen weer vlotjes binnen. Zij begint aan een tournee in diverse culturele centra. Zij lanceert na het liedje Als je wil, zal ik blijven, dat in 1979 op single was verschenen, het jaar daarop het discogetinte Made for love, gezongen in het Engels

Bob Dylan

In 1978 keert Roland Klüger met groot nieuws terug van een Amerikaanse zakenreis. Hij heeft de toelating op zak dat iemand van zijn firma twee liedjes van Bob Dylan mag inzingen. Jean Blaute is producer van dienst. Het wordt voor Ann Christy een Dylansingle met op de A-kant Walk out in the rain en op de B-kant If I don't be there by morning. Jean Blaute beschouwt dit nog altijd als een van zijn betere producties en eentje om in te kaderen. Na deze productie stopt de samenwerking met Roland Klüger en stapt Ann over naar Henri Heymans, de baas van IBC (International Bestseller Company), een sublabel van EMI.

Op de theaterplanken

In 1977 mag Ann eindelijk in een musical schitteren, een vervulling van een grote droom! Zij treedt als Helena op in Midzomernacht '77, een productie van het Mechels Miniatuur Theater en een bewerking van Midzomernachtsdroom van William Shakespeare. De muziek is van de hand van Pieter Verlinden op teksten van zijn vrouw Rita Van Dievel. Wie ook in die musical meezingt, is Marijn Devalck, die op dat moment erg goed en close met Ann kan opschieten. Hij weet nog goed dat Ann snel doorhad dat het theater niet haar ding was, daar lag haar roeping niet. Aan het Zondagsblad geeft zij toe dat dit in haar carrière de zoveelste ontgoocheling was. Volgens haar had in die productie veel meer gezeten.

Ik neem vandaag de trein

Speciaal voor haar heeft Gerrit den Braber in 1976 Ik neem vandaag de trein geschreven. Oorspronkelijk heet het nummer What I've got in mind, geschreven door Jack Clement en dat jaar door de Amerikaanse countryzangeres Billie Jo Spears op plaat gezet. Ann hield er niet van, zij vond de tekst té mager qua inhoud. We vinden het in Vlaanderen in 1976 de dertigste oktober terug op de tweede plaats in de Vlaamse Top Tien en de vijfentwintigste december op de vierentwintigste plaats in de Ultra Top Vijftig. En zo gebeurde het zo vaak: een groot deel van haar hits lagen haar niet na aan het hart, maar haar publiek was er weg van!

Muzikale weerspiegeling van de emoties

Privé heeft Ann het niet zo gemakkelijk. Zij wil die situaties in haar liedjes verwoorden en speelt die thema's door aan haar tekstschrijvers: Ik mis hem zo in 1975, Ann is dan net dertig, geschreven door Nelly Byl op muziek van Tony Romeo met arrangementen van Ralph Benatar en John Sluszny in een productie van Roland Klüger, en In rook vergaan, een hit van ABBA My love, my life, in 1976 vertaald door Penny Els. De inhoud liegt er telkens niet om. Aan Story vertelt Ann een jaar later dat zij, ondanks alle teleurstellingen in haar leven, blijft vechten. Zij wil haar teleurstellingen in haar liedjes blijven verwoorden.

Gelukkig zijn, de plaat

Na het succes van Gelukkig zijn wordt onder aanvoering van producer Roland Klüger de gelijknamige elpee opgenomen. Hierop zijn de hits Bla bla bla en Blij bij jou te zijn terug te vinden. Het regent optredens. Organisatoren willen Christy op hun affiche. Zij moet ook op veel bals optreden. Ook daar geeft Ann zich helemaal, zij is achteraf compleet op wanneer zij naar de kleedkamer trekt.

Ann was een perfectioniste voor wie het almaar beter kon. Als iets fout liep, nam ze vaak de schuld op zich. Vaak was zo'n balpubliek ook helemaal niet in haar geïnteresseerd en dat wilde Ann dan niet aan haar hart laten komen. Zij gaf dan het beste van zichzelf om die mensen toch maar van haar talent en de schoonheid van haar liedjes te overtuigen. Steeds op zoek naar die waardering en bevestiging.

Teleurstelling in Stockholm

In 1975 is het weer raak voor Ann Christy tijdens Eurosong, dat Canzonissima vervangt als selectiewedstrijd voor het Eurovisiesongfestival. De BRT heeft maar liefst zeventig liedjes geselecteerd die, gespreid over zeven halve finales, op televisie geëtaleerd worden. Daarom dat er met de selecties al in november 1974 begonnen werd, in een presentatie van Luc Appermont. Uiteindelijk schieten er tien finalisten over, onder wie Luk Bral, Magenta, Connie Neefs en The Lollipops. Ann Christy wint met Gelukkig zijn, opnieuw een liedje van Mary Boduin, die deze keer niet alleen de tekst, maar ook de muziek voor haar rekening neemt.

De tweeëntwintigste maart 1975 schittert Ann op het podium van St. Eriks Mässan Àlvsjö in Stockholm tijdens de twintigste editie van het Eurovisiesongfestival, gepresenteerd door Karin Falck. In het totaal nemen negentien landen deel. Ann eindigt op de vijftiende plaats. Die uitslag komt zwaar aan bij haar. Zij had zoveel van dit festival verwacht. Mary weet nog dat Ann op ten minste een vijfde plaats had gerekend. Zij wilde hier haar internationale doorbraak forceren. Grote overwinnaar wordt Nederland met Ding-a-dong, gezongen door de groep Teach-In.

Zangeres van het jaar in het huwelijksbootje

Zij trouwt de vierde augustus 1973 met de drummer van de band, haar grote liefde Marc Hoyois. Het feest heeft plaats in 't Seyenhof in Itegem. De negende januari 1974 wordt hun huwelijk gezegend met de geboorte van zoon Benjamin. Zij gaan in de Dageraadstraat in Elsene wonen. Datzelfde jaar brengt Roland Klüger op zijn platenlabel RKM twee nummers van Ann in het Nederlands uit: Waarom schrijft hij niet? en Hij. De verkoop valt tegen. Toch wordt Ann in Humo's Pop Poll opnieuw verkozen tot zangeres van het jaar. Zij zou trouwens van 1974 tot en met 1978 elk jaar die prijs in de wacht slepen. Qua optredens heeft Ann het niet gemakkelijk. Gelukkig zorgt Marc financieel voor enige stabiliteit. Ann staat inmiddels tien jaar op de planken en vindt dat zij eigenlijk nergens thuishoort. Zij geeft toe dat zij zich te snel laat intimideren, dat zij zich nog vaak in een hoekje laat duwen. Ook de stress voor elk optreden heeft ze nog niet onder controle en dat stoort haar. Zij mist ook een professionele entourage en aanpak in Vlaanderen, het blijft hier vaak bij amateuristisch geknoei.

Reizen rond de wereld

Na haar deelname aan Canzonissima in 1971 duikt Ann op in haast alle festivals die georganiseerd worden, onder meer het prestigieuze Yamaha Festival in Tokio tot en met zangwedstrijden in Sopot (Polen) en Bratislava (het toenmalige Tsjechoslowakije). Zij staat zelfs met Charles Aznavour en Caterina Valente op het podium om tijdens een intercontinentaal festival in Caracas (Venezuela) de Europese kleuren te verdedigen.

In 1972 zingt Ann Liever dan de zonneschijn tijdens het Festival van Athene. Het werd geschreven door Paul Quintens en Phil Van Cauwenbergh. Zij herinneren zich nog goed dat Ann een uitstekende zangeres was, maar met iets te weinig lef en charisma om tijdens zo'n festival rijkelijk in de punten te vallen. Zij bleef het zangeresje dat ons steeds aan Edith Piaf deed denken. Of dat in de jaren zeventig nog scoorde, valt te betwijfelen.

Shalom Melehem

Ann Christy zingt Shalom Melehem in het televisieprogramma Ziet u er wat in?.

Dag vreemde man

In 1969 gaat Ann in Frankrijk met Roger Whittaker en Pierre Perret op tournee. Voor EMI neemt zij onder leiding van producer Jef De Boeck de singles L'amour nous a quittés en Parce qu'une fleur op. Ann ontdekt ook het belang van het Eurovisiesongfestival. Zij neemt in 1970 immers deel aan de Waalse selectie met Le temps, le vent en eindigt daarmee in de halve finale. Het is Jean Vallée die wint en met Viens l'oublier naar Amsterdam mag. Winnares dat jaar wordt Dana met All kinds of everything.

Ann breekt het jaar nadien in Vlaanderen door met het nummer Dag vreemde man, dat in 1969 al geschreven was door Willy Crombé op een tekst van Mary Boduin, maar niemand had er oren naar. Ann zag het liedje wel zitten en neemt er in 1971 mee deel aan Canzonissima, de selectie voor het Songfestival met in het totaal tien deelnemers en negen voorronden. Zij deelt het podium met onder meer Kalinka, Johnny White en Johan Stollz. Ann zingt in de loop van die preselectie drie liedjes: De kinderen rond mijn huis, Een zilveren kooi en in de finale Dag vreemde man. Mary had een knappe tekst geschreven zoals alleen zij dat kan: "Je boek, je krant, je sigaret. Je warme sloffen naast ons bed. En je pleziertjes eens per week. De pijn wanneer je me ontweek." Nicole en Hugo winnen met Goeiemorgen, morgen en Ann wordt met Dag vreemde man tweede.

Daarmee heeft Vlaanderen haar definitief ontdekt en sluit Ann een warme vriendschap met Mary Boduin, die ook nog eens vlak in haar buurt blijkt te wonen. Hun contact is niet frequent, maar wel intens. Mary beschouwt Ann de jaren dat ze met elkaar omgingen als haar oudere zus, ook al was Ann een aantal jaar jonger. Mary merkte later op dat ze veel te druk bezig was met alles en nog wat om vaker met Ann om te gaan en meer voor haar te schrijven. Zij hadden ook snel door dat ze beiden nogal droefgeestig van aard waren en elkaar qua gemoedsstemming eerder omlaag- dan omhoogtrokken.

Triomf in de Knokke-cup

In Vlaanderen is het wachten tot in 1968 wanneer ze aan de Knokke-Cup deelneemt. Van de twaalfde tot de achttiende juli is ze daar samen met zes teams van zes Europese landen te gast: Nederland, Frankrijk, België, Duitsland, Frankrijk en Italië. Coach van de Belgische ploeg is Anton Peters. In het team krijgt Ann het gezelschap van Nicole Josy , Lily Castel, Hugo Dellas en Jacques Raymond . In de finale neemt het Belgische team het op tegen het Duitse. Met veel overtuiging zingt Ann Le garçon que j'aimais en The Saga of Bill Bailey. België gaat met de overwinning én de beker lopen. Tijdens de finale van Caméra d'argent in Luik wordt Ann eindwinnares en sleept tevens de Sabamprijs in de wacht. Hugo Dellas wordt tweede.

Succes over de taalgrens

In de maand november van 1966 mag ze twee weken lang in het voorprogramma van Adamo in de Ancienne Belgique in Brussel optreden. Uiteraard wordt er verkozen in het Frans te zingen, wat op het einde van de jaren zestig singles oplevert als Le garçon que j'aimais (hiermee wint ze de Caméra d'argent), L'amour nous a quittés en Parce qu'une fleur. Ann weet de Walen met haar stem en haar liedjes te charmeren, zo goed zelfs dat men in Wallonië denkt dat ze iemand van hen is terwijl wij Vlamingen menen dat ze een Waalse zangeres is. Ann zingt graag in Wallonië omdat ze daar gerespecteerd wordt. Het publiek luistert aandachtig, wat je van de Vlamingen niet kunt beweren.

La mer est comme toi

Ann Christy zingt La Mer est comme toi, onder leiding van het BRT Jazzorkest in het programma Dansonissima.

Ik wist al lang dat jij zou komen

In 1966 bracht Ann christy Ik wist al lang dat jij zou komen, een cover van Ce soir je t' attendais van Michèle Torr. Ze bracht het nummer tijdens Dansonissima, een radiovariant van het bekende televisieprogramma Cansonissima.

De liefde

Ann ontmoet op zekere dag muziekuitgever en platenproducer Jean Meeusen. In de Brussele Studio Madeleine neemt hij met Ann een vertaling op van een Duitse hit van Manuela Kussen Kussen onder regenbogen met op de B-kant Twee schaduwbeelden met in het achtergrondkoor Fred Bekky en Bob Baelemans van The Pebbles. De single zelf blijft onopgemerkt. Als tweede plaat worden twee Franse chansons ingeblikt, Alors dis-moi en Mon cœur est fou.

Intussen heeft Ann Milo De Coster ontmoet, toen al manager van Liliane Saint-Pierre , maar die samenwerking is van korte duur. Beiden gaan de baan op in een en dezelfde show. Als stunt laat Milo Liliane haar haar groen verven en dat van Ann blauw. Ann ergert zich, om even bij die kleur te blijven, blauw. In 1966 houdt ze het bij De Coster voor bekeken. Zij gaat op zoek naar een nieuwe manager en dat wordt Robert Bylois, ontdekker van Salvatore Adamo. Die ziet in Ann een soort Piafachtige zangeres. Bij hem voelt Ann zich veel beter thuis.

Christiane wordt Ann Christy

In 1965 zingt ze in hotel Eden in Blankenberge Poupée de cire, poupée de son van France Gall. De Franse taal ligt haar nog niet zo goed. Iets later komt ze terecht bij de Antwerpse groep The Adams, opgericht door Adam Hoptman, een jongen van Poolse afkomst. De overige leden zijn, naast drummer Marc Hoyois, Marc Royers en Teddy Grundland. De groep vindt dat Christiane een artiestennaam moet kiezen. Zij splitst haar voornaam in tweeën, keert de volgorde om en noemt zich voortaan Ann Christy.

De eerste stimulans

In 1961 rondt Christiane haar opleiding snit en naad af en komt ze aan de kost als verkoopster in schoenwinkel Brevitt op de De Keyserlei in Antwerpen. Zij blijft hier in dienst tot in 1965. Zaakvoerster Aline Laga ontdekt dat Christiane mooi kan zingen en stimuleert haar om in haar vrije tijd aan crochetwedstrijden mee te doen.

Ann Christy wordt geboren

Ann werd de tweeëntwintigste september 1945 geboren als Christiane Leenaerts in de kraamkliniek in de Antwerpse Vinkenstraat. Papa was scheepselektricien, mama Hélène huisvrouw en nicht van de bekende Vlaamse schrijver Jef Geeraerts. Vijf jaar later, de achtentwintigste januari 1951, mag de familie Leenaerts de geboorte van Jeanine aankondigen. Een derde dochter, Yvonne, wordt de tweeëntwintigste juni 1952 geboren. Daarmee is de stamboom niet compleet, want de zesde november 1962 wordt broertje Walter geboren, Ann is dan al zeventien.